17-01-16

VNJ (VLAAMS NATIONAAL JEUGDVERBOND) NIET RECHTS-RADICAAL?

Maandag mochten een aantal Vlaams-nationalisten op de koffie bij Bart De Wever, waarna de N-VA-voorzitter woensdag een nieuw communautair initiatief aankondigde. De Standaard schetst dit weekend een Who’s who in de Vlaamse Beweging. Pieter Bauwens, hoofdredacteur van doorbraak.be, is het niet eens met hoe het VNJ daarbij omschreven wordt. Ten onrechte.

De verenigingen die hun nood mochten gaan klagen bij Bart De Wever waren het OVV, de VVB, de VGV, het VNZ en de IJzerwake. Behalve die laatste allemaal onbekenden bij het overgrote deel van de Vlamingen, en dus verduidelijkt Marc Reynebeau in De Standaard een en ander. OVV staat voor ‘Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen' en wordt geleid door de 78-jarige Open VLD-burgemeester van Lennik Willy De Waele die ooit alle Belgische vlaggen uit zijn gemeente liet verwijderen en samenwerking met het Vlaams Belang bepleitte. VVB staat voor 'Vlaamse Volksbeweging', met als voorzitter Bart De Valck, zoals zijn voorganger Guido Moons uit het Taal Aktie Komitee (TAK) stammend. VGV staat voor 'Vlaams Geneeskundigenverbond'. VNZ is het letterwoord voor het 'Vlaams en Neutraal Ziekenfonds' van Jürgen Constandt.

Allemaal behoorlijk rechts, en met de IJzerwake van voorzitter Wim De Wit wordt het er niet minder om. De IJzerwake werd in 1995 een eerste keer ingericht als een initiatief van het VNJ, het Vlaams Nationaal Jeugdverbond. In 2003 als alternatief voor de IJzerbedevaart voortgezet door in merendeel Vlaams Belang’ers, zoals de pas overleden Wilfried Aers. De qua opinievorming belangrijkste Vlaams-nationalistische club, de website doorbraak.be, was niet op de visite bij Bart De Wever. Wat misschien de felheid van de reactie achteraf uit die hoek verklaart. De Standaard vergeet doorbraak.be niet en schetst hoofdredacteur Pieter Bauwens als “een godsdienstleraar die in de VVB diverse functies vervulde. Hij maakte zijn politiek debuut in het rechts-radicale en nationalistische Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) en was ‘jeugdspreker’ op de rechts-radicale IJzerwake. Hij is een pleitbezorger van het confessioneel onderwijs.”

Pieter Bauwens reageerde op Facebook: “Beste Marc Reynebeau, het VNJ (…) is niet rechts-radicaal. Niet. Ik kan daarvan getuigen. Typisch voorbeeld van vooringenomen journalistiek, niet gebaseerd op feiten, maar op oude, niet meer gecontroleerde verhalen. Enfin, ’t is altijd iets. Ik kan getuigen dat het VNJ mij, op vele vlakken, (goed) gevormd heeft en vandaag nog altijd een heel goede jeugdbeweging is. Weinig politiek en veel jeugdbeweging.” Onder andere Jean-Pierre Rondas vond dit Facebook-bericht ‘leuk’.

“Doch een pak méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging. En dat valt niet te ontkennen”, antwoordt een vrouw die zelf VNJ’ster was. “Je leert er over Vlaanderen en de Vlaamse beweging, maar dat heeft niks met links en rechts te maken”, antwoordt Dirk Verhaert. Zoals Dirk Verhaert, zelf ook ex-VNJ’er, als Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Wijnegem en eerste opvolger op de Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement op 25 mei 2014 niet links of rechts is? Rob Verreycken mengt zich in de discussie vooraleer gisterenavond in het Frans te gaan mee kwelen met In Memoriam: “Politiek gezien is ‘links’ in het VNJ altijd in de minderheid geweest, net als in de hele Vlaamse beweging - dat is logisch (…)” En voorts: “Velen in Antwerpen waren (en zijn) zeker radicaal, daar ik niks mis mee. Ik kan getuigen dat Pieter en de meeste Oost-Vlamingen dat dan weer niet waren.”

De ex-VNJ’ster die het VNJ als méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging omschreef vervolgt: “Kinderen van 6 die ‘België barst!’ en dergelijke gillen, tussen de liedjes door, vind ik toch wat verregaand. Wisten wij veel. Ik vind dat de puurste vorm van indoctrinatie. (…) Vandaag de dag, als mama van twee kindjes, kijk ik er (…) anders tegenaan. Een jeugdbeweging zou enkel over plezier en spel en vriendschap moeten gaan. Niet over de overtuiging van je ouders.” Pieter Bauwens, wiens kinderen op hun beurt naar het VNJ gaan, is het daar niet mee eens. “Als de overtuiging van de ouders geen rol mag spelen, kan je niet opvoeden.” Zijn kinderen zijn over het VNJ “heel enthousiast". "En ja. Het is nog meer jeugdbeweging dan vroeger.”

De VNJ-activiteiten kunnen lokaal wel eens verschillen in Belsele, Brugge, Deurne, Gent, Hamme, Izegem, Kontich, Mere enzomeer, maar er zijn toch ook activiteiten die gemeenschappelijk zijn. Zoals naar de IJzerwake trekken (foto 1 – VNJ’er brengt een bloemenkrans van het Vlaams Belang naar het IJzerwake-podium in 2015). Geen andere jeugdbeweging zou zich zoiets in het hoofd halen, en terecht. IJzerwake waar, zoals vorig jaar nog, collaborateurs een bloemenhulde krijgen. In 2015: Toon Pauli. En wat met de Oostfrontersherdenking in Stekene, ook een vaste prik in de agenda van het VNJ. Op foto 2 de VNJ-aanwezigheid bij de Oostfrontersherdenking in 2015, met achteraan een aantal neonazi’s van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force (RVF) die goedkeurend toekijken.

De omschrijving van het VNJ als rechts-radicaal is volkomen terecht, wat Pieter Bauwens ook probeert toe te dekken.

26-03-15

OUD-VOORZITTER SINT-MAARTENSFONDS TOON PAULI OVERLEDEN

Deze namiddag wordt in Antwerpen afscheid genomen van Toon Pauli (90 j., foto), vorige week woensdag 18 maart 2015 overleden. Toon Pauli ging als Waffen-SS’er strijden aan het Oostfront en was de laatste voorzitter van het Sint-Maartensfonds, vereniging van oud-Oostfronters.

 

Als ‘Antoine’ geboren gaf Pauli gevolg aan de oproep van de Kerk om het goddeloze bolsjewisme te gaan bestrijden. Maar eerst werd hij eind mei 1940 opgevorderd om zijn dienstplicht te vervullen in het Belgisch leger. Zijn carrière daar nam geen grote vlucht. Hij viel met zijn fiets in een gracht en brak daarbij beide polsen. In een ziekenhuis in Poperinge achtergelaten na een bomalarm, brachten de Duitsers hem terug naar huis in Antwerpen. Vader Willem trachtte aan de kost te komen als bakker, maar had het daarbij niet breed. Eind 1941 trok de dan achttienjarige Antoine naar Duitsland, zonder enig benul van wat hij daar zou kunnen gaan doen. Door toedoen van het Arbeitsamt kan hij, na een opleiding in de bakkersstiel, gaan werken in een bakkerij in het Ruhrgebied. Antoine, intussen ‘Toon’ geworden, meldt zich vrijwillig om de goddelozen aan het Oostfront te gaan bevechten. Met de divisie Langemarck vertrekt hij naar het kille front.

 

In het laatste oorlogsjaar raakt hij in Pommeren gewond aan een oog en is de oorlog voor hem voorbij. Allez, dat denkt hij toch. Op 14 augustus 1945 wordt Toon Pauli aangehouden. Het jaar daarop wordt hij tot twintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor wapendracht tegen het vaderland. Het brengt hem naar gevangenissen in Hemiksem, Antwerpen, Beverlo… Toon Pauli wordt vervroegd vrijgelaten, huwt met Franziska Martin en krijgt drie kinderen. Hij volgt avondschool om ‘verzender’ te kunnen worden in ‘de maritime’, maar al gauw zoekt hij gelijkgezinden op hoewel hem dat verboden is. Na de oprichting van het Sint-Maartensfonds in 1953 vult Toon Pauli zijn vrije tijd met het opzoeken van dode en vermiste Oostfronters. Samen met anderen kan hij in 1962 de laatste Vlaamse krijgsgevangenen in Rusland vrij krijgen. Toon Pauli zet mee zijn schouders onder de aankoop van grond in Stekene, om er een Erepark voor de Oostfronters aan te leggen.

 

Wegens de hoge leeftijd van de leden wordt het Sint-Maartensfonds op 29 oktober 2006 ontbonden. Toon Pauli is de laatste voorzitter van deze vereniging van oud-Oostfronters. Vijf jaar eerder, in 2001, haalt het Sint-Maartensfonds nog het nieuws nadat blijkt dat Johan Sauwens (toen Volksunie-lid, intussen CD&V’er) aanwezig is op een jubileumfeest van het Sint-Maartensfonds in Berchem. Vereniging waar Sauwens als ‘vanzelfsprekend’ al meer dan twintig jaar lid van is. Het kost Johan Sauwens zijn job als Vlaams minister. Na de ontbinding van het Sint-Maartensfonds is Toon Pauli zich met de vereniging ‘Graven in het Oosten’ blijven inzetten voor het onderhoud van de gedenkplaatsen en graven van de gevallen Oostfronters. Pauli heeft een groep ‘jongeren’ gevonden om dit werk verder te zetten. In Stekene vindt nog elk jaar een huldiging van de Oostfronters plaats. Officieel een initiatief van het VNJ, in de praktijk vooral werk van Voorpost. Met de Sint-Niklase Vlaams Belang-voorzitter en Pegida-man Hugo Pieters als drijvende kracht.

 

AFF/Verzet onthulde twee jaar geleden dat bij de Oostfrontersherdenking in Stekene ook SS’ers gehuldigd worden. Dit jaar is de huldiging gepland op zondag 10 mei. Het blad van het Sint-Maartensfonds Berkenkruis is vervangen door het soberder uitgegeven Berkenkruisje. Met Maurits Vanderbruggen als hoofdredacteur en onder meer de Vlaams Belang’ers Roeland Raes en Peter Logghe als medewerkers. Vrienden van het Sint-Maartensfonds komen nog regelmatig samen voor een etentje hier en daar, en een maandelijkse bijeenkomst, elke eerste zondag van de maand, in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen. De afscheidsplechtigheid deze namiddag vindt plaats bij een begrafenisondernemer die al jaar en dag adverteert in Berkenkruis(je).

 

Oud-senator voor het Vlaams Blok/Belang Wim Verreycken was de eerste om het overlijden van Toon Pauli publiek te maken. ’s Anderendaags al. “Met het heengaan van Toon Pauli nemen we stilaan afscheid van een generatie. Een generatie van echt onbaatzuchtige Vlamingen, die slijk en sneeuw en ijs trotseerden om ons een betere toekomst te geven. Die daarvoor enkel op onbegrip en gevangenis konden rekenen. Voor die generatie van kleine Vlamingen die veel 'grotere mijnheren' werden dan al degenen die zichzelf vandaag belangrijk vinden, blijf ik ontzag hebben”, schreef Wim Verreycken op Facebook. 91 mensen vonden dit ‘leuk’. Bij de mensen die een persoonlijk commentaar achterlieten onder meer het voormalig boegbeeld van Groen-Rechts (“Zij hebben vroom gestreden”) en een ex-kopstuk van Blood and Honour Vlaanderen (“Houzee! Nu kan ook jij aanschuiven in Alvader's Grote Hal.”). Uit de politieke actualiteit, maar de gedachten blijven dezelfde.

 

Eén dag later verscheen ook op de Facebook-pagina van Ein Fähnlein een bericht over het overlijden van Toon Pauli: “Ein Löwe aus Flandern hat uns verlassen: Toon Pauli, Kriegsfreiwilliger der Waffen-SS. 19 Dezember 1923 - 18 März 2015. Unser lieber flämischer Kamerad hat sein Leben lang für die Freiheit Europas gestritten – wir werden Dich sehr vermissen!” Ein Fähnlein is een tijdschrift dat “wil bijdragen tot inzicht en begrip van de jonge Duitsers van de jaren ’30 en ’40 van de 20e eeuw en de jonge Duitsers van de 21e eeuw” (sic). De snelheid waarmee het overlijden van Toon Pauli dít tijdschrift bereikt, toont aan hoe bepaalde netwerken zijn blijven bestaan.

19-08-13

WAT VNJ EN VOORPOST VERBERGEN

Aanstaande zondag wordt in Steenstrate de twaalfde IJzerwake georganiseerd. Ontstaan als een bijeenkomst van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) is het hét treffen geworden van de extreemrechtse Vlaams-nationalisten.

 

De praktische organisatie (opstellen van de tenten, klaarzetten van de stoelen…) is in handen van Voorpost die de avond voordien ook nog een ‘Kameraadschapsavond’ in de buurt inricht. Legendarisch omwille van het aantrekken van neonazi’s en vechtpartijen, zodanig dat de uitbater van de IJzerhoeve – waar die ‘Kameraadschapsavond’ jarenlang doorging – sinds 2010 niet langer zijn terrein wil verhuren voor die ‘Kameraadschapsavond’. Voorpost zelf is ook niet verschoond van mensen met nazisympathieën. Alleszins tot in het recente verleden waren er Voorpost-militanten die gezien werden op Blood and Honour-concerten, en vorig jaar nog werd een Voorpost-militant op de IJzerwake gefotografeerd met een ‘88’ (= codetaal voor Heil Hitler) aan de binnenkant van zijn pols

 

Op de foto’s die Voorpost zelf verspreidde werd de tatoeage niet getoond, de foto werd bijgesneden zodanig dat je de ‘88’ niet kon zien. En zo is er nog wel meer dat Voorpost verbergt voor het publiek waarbij het wil overkomen als een rechts-radicale maar fatsoenlijke Heel-Nederlandse actiegroep. Naast voor de IJzerwake zorgt Voorpost ook voor de jaarlijkse Oostfrontersherdenking in Stekene. Het terrein met het ereperk voor de Oostfronters die zij-aan-zij met de nazi’s vochten tegen het communisme, maar ook voor de nationaal-socialistische idealen, is in 2006 door het Sint-Maartensfonds overgedragen aan het VNJ. Het VNJ kreeg als opdracht mee het ereperk jaarlijks te onderhouden met een herdenking, maar in de praktijk is het vooral Voorpost die die zaak organiseert.

 

Gewoon publiek wordt er geschuwd. Elk jaar weer wordt een ordedienst met Voorpost-militanten samengesteld opdat het in een bos gelegen terrein niet door onverlaten bezocht wordt tijdens de plechtigheid. Op foto’s die Voorpost zelf verspreidt kan je zien dat het een plechtigheid is waarbij VNJ’ers opstappen op het terrein, Oostfronters verzamelen en de jaarlijkse groepsfoto van Voorpost wordt genomen. Vlaams Belang-politici komen ook wel langs, maar die worden zorgvuldig uit beeld gehouden, net als neonazi’s uit binnen- en buitenland. Voormalig Vlaams Belang-senator Wim Verreycken maakt er geen geheim van dat hij naar de Oostfrontersherdenking gaat, maar van Barbara Pas bijvoorbeeld, tegenwoordig Vlaams Belang-fractieleidster in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, geraakt slechts via derden bekend dat ze wel eens langsgaat in Stekene.

 

De foto hierboven van de Oostfrontersherdenking dit jaar, op 26 mei 2013 (foto 1), zal je niet bij de vrijgegeven foto’s van Voorpost vinden noch op de website van het VNJ. In het Voorpost-artikel over de laatste Oostfrontersherdenking in Stekene is er sprake van vernielingen aangericht door "anarchisten en AFF'ers". Waarschijnlijk wordt hier "AFF'ers" als verzamelnaam voor antifascisten gebruikt, het Anti-Fascistisch Front (AFF) is alleszins niet betrokken bij het besmeuren en dergelijke meer van grafstenen. Ook al zijn ze van Oostfronters. Terug naar de foto hierboven. Allicht is de foto niet door Voorpost of VNJ gepubliceerd omdat men ook wel beseft dat het niet goed zou overkomen bij de buitenwereld.

 

Een berkenkruis, het teken van de Oostfronters. Afgeleid van de doodsrune, in berk omdat die boomsoort veel voorkomt in het deel van Rusland waar de Oostfronters stierven. Berkenkruis waar voor de gelegenheid een helm met SS-kenteken (foto 2) op is geplaatst. In de buurt spelende VNJ-kinderen en enkele Voorpost’ers. Bloemen zijn al neergelegd als hulde aan de Oostfronters en SS’ers. Die bloemenhulde is al ergerlijk. Bart De Wever zei gisteren nog naar aanleiding van de Syrië-strijders: “Wie tijdens de Tweede Wereldoorlog in Rusland ging vechten, is hier nadien ook niet opnieuw met open armen onthaald.” Behalve dus bij VNJ, Voorpost en Vlaams Belang. Dat onschuldige kinderen een SS-huldiging – inclusief de nodige attributen – als normaal moeten beschouwen, is er helemaal over.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vnj, voorpost, ijzerwake, oostfrontersherdenking, stekene |  Facebook | | |  Print