04-09-07

De goede en de slechte Vlamingen

De soap rond de regeringsvorming kende gisteren alweer een nieuwe aflevering. Zou – zo was de vraag van ‘verkenner’ Herman Van Rompuy aan partijsecretaris Jean-Michel Javaux (foto 1) – Ecolo in de regering willen stappen of op een andere wijze de staatshervorming van de oranje-blauwe regering willen steunen? Alleen als het klimaat hoger en beter op de agenda komt, als langs Vlaamse kant Groen! erbij komt, en tja… met de N-VA had Ecolo toch wel een probleem. Het separistisch discours van de N-VA bevalt de Franstalige groenen niet. Maar er staat nog wel meer haaks bij de N-VA en hun kopman Bart de Wever. Paul Goossens (foto 2) schreef er zaterdag een schitterende opiniebijdrage over voor De Morgen.

Paul Goossens: “'Het is niet omdat die man Nederlands praat dat hij Vlaming is.’ Die woorden had Philip Dewinter kunnen uitspreken, want ze passen perfect in een gedachtegoed dat altijd en systematisch naar uitsluiting en liquidatie leidt. Het zinnetje geeft al een idee van hoe het er in het Vlaanderen van de promotoren van de onafhankelijkheid kan aan toe gaan. Ook als je de taal spreekt, generaties lang op Vlaamse grond woont, alle pensenkermissen afdweilt en veertig jaar door Vlamingen verkozen werd, dan nog dreigt de Vlaamse fatwa. De ayatollah die het vonnis uitsprak, is geen kopstuk van het Vlaams Belang, wel iemand die beweert dat hij er op wezenlijke punten van verschilt. Op maandag 27 augustus werd die ballon doorgeprikt. Met één zinnetje werd duidelijk dat het Vlaamse eindstation van De Wever heel dicht bij dat van Dewinter ligt.

Bart De Wever mag en moet op dat zinnetje worden afgerekend. Niet omdat hij de kroon in moeilijkheden bracht, het formatieberaad verder in het moeras praatte of een prominent Open Vld'er schoffeerde, wel omdat hij - in minder dan vijf seconden - duidelijk maakte hoe benepen zijn Vlaanderen is en hoe arbitrair en onverdraagzaam zijn definitie van de Vlaming is. Als zelfs een De Croo, die al twintig jaar een pronkstuk in het museum van de Vlaamse identiteit is, door De Wever wordt geëxcommuniceerd, hebben alle andersdenkenden en zeker de allochtonen reden om zich te verontrusten. Inburgeren en Nederlands praten? Mooi, maar De Wever & co. hebben andere criteria om de ware Vlaming te ontdekken.

Omdat De Croo een politieke tegenstander is, vond niemand van CD&V het opportuun om De Wever publiekelijk te kapittelen. Het tegendeel gebeurde. Yves Leterme en enkele minder goden volgden De Wever in zijn gedachtegang en lieten op iets subtielere manier horen dat ze een rondje De Croo niet zagen zitten. Opnieuw had De Wever het brave CD&V op zijn lijn gekregen. De man heeft immers politiek talent, is intelligent, kan goed formuleren en is alomtegenwoordig in de media. Daarmee kun je het in de politiek ver brengen. A fortiori als je voor oranje-blauw (haast) incontournable bent en dus naar believen kunt chanteren. (…) Leterme noch voorzitter Jo Vandeurzen hebben de allure of de bagage om De Wever van antwoord te dienen.

Nog altijd is er niemand in CD&V die hem van antwoord dient als hij zijn kreet over het einde van de federale staat ten gehore brengt. ‘België’, zo orakelde De Wever een dag voor de IJzerbedevaart en in volle formatiecrisis, ‘zal verdampen tussen een Vlaams en een Europees niveau. Dit land heeft geen relevantie meer op zich.’ (…) Voor De Wever is het federale beleidsniveau hooguit een tijdelijk restverschijnsel. Bijgevolg is elk voorstel om het federale niveau te versterken en het bestuur te verbeteren voor De Wever & co. onbespreekbaar, want een kaakslag voor Vlaanderen. België, dus de federale overheid, is voor de 'stigmatici' van het Vlaams nationalisme zo emotioneel geladen dat het elke rationele analyse of diagnose over de staatsstructuur verhindert. Wegens te veel onverwerkt verleden is en blijft België het absolute, institutionele kwaad. Ook op dat punt is het verschil tussen De Wever en Dewinter minimaal en hooguit een kwestie van formulering. Voor de een moet België barsten, voor de andere verdampen.

Ook in de vroegere CVP waren er lieden die gretig in de pot roerden om het Belgische verdampingsproces te versnellen. Luc Van den Brande bijvoorbeeld. Hij werd echter van repliek gediend en door Dehaene aan de leiband gehouden, ver van de formatiegesprekken. De Wever daarentegen werd door CD&V nooit serieus van antwoord gediend. Zelfs de elementaire vraag welke taken de federale overheid voor een goed bestuur onverkort moet blijven uitvoeren, moest hij nooit beantwoorden. De nationalistische koekoek mocht ongestoord zijn ei in het warme christendemocratische nest leggen en de eerste die de vraag 'quid N-VA?' formuleerde, werd uitgerangeerd. Benieuwd of Van Rompuy, die altijd in de brede schaduw van Dehaene kon opereren, de onvermijdelijke confrontratie met De Wever aandurft en zal winnen.”

Gisteren mocht Bart De Wever (foto 3) hierop antwoorden in De Morgen. Maar wat aangekondigd werd als Bart De Wever ontleedt de retorische demarches in de aanval van Paul Goossens is een verhaal over Titus Livius (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Titus_Livius), het Romeinse rijk, de tweede Punische oorlog en meer van dat. Retorische hoogstandjes van historicus Bart De Wever waar de gemiddelde De Morgen-lezer het raden naar heeft in welke mate het echt van toepassing is op Paul Goossens’ opiniebijdrage. Uit wat leesbaar is, onthouden we drie tegenargumenten. 1. Bart Dewevers karaktermoord op Herman De Croo is “niet meer dan een koekje van eigen deeg gezien het weloverwogen en nooit ingetrokken statement van Decroo (sic, Bart De Wever weet nog steeds niet hoe je de familienaam van De Croo moet schrijven – red.) waarin hij Vlaams-nationalisten gelijk stelde met mentaal gehandicapten.” Een domme uitspraak moet men beantwoorden met een al even domme reactie. Dat is het niveau van Bart De Wever. Arm Vlaanderen, denken we dan.

Maar het kan nog erger. 2. Voor Bart De Wever maken Paul Goossens en andere linkse critici het al te bont. Bart De Wever: “Intellectuele eerlijkheid is er (in ‘de linkse kerk’, red.) zo zeldzaam als deugdzaamheid in een bordeel.” En 3., als dat nog niet overtuigend genoeg is, heeft De Wever nog een uitsmijter ontleend aan Godfried Bomans: “Fascisme is het gevoel dat ik krijg in een zaal vol linkse mensen.” Als we Marie-Rose Morel mogen geloven heeft Bart De Wever een jaar studie als historicus aan de universiteit moeten overdoen. Voor een keer zijn we geneigd Morel te geloven, en Ecolo heeft dus meer dan alleen maar het separistisch discours om haar bedenkingen te hebben bij de figuur van Bart De Wever. Hoe meer de man in beeld komt als beleidsmaker, hoe arroganter hij wordt. Hoe minder hij kan omgaan met kritiek, en hoe minder zijn antwoorden verder reiken dan “Al wat ge zegt, zijde zelf.”

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: opinie, de wever |  Facebook | | |  Print

03-03-07

Na de apen, de kip zonder kop

Na het vertrek van Karl van den Broeck naar  Knack is Tom Cochez, samen met Liesbeth Van Impe, de voornaamste Blok/Belang-watcher geworden bij  De Morgen. De man wordt uitgespuwd door de VB’ers van tweede garnituur, de Bart Debies en Björn Rooses van deze wereld, maar dat maakt zijn analyses er niet minder interessant op. In  De Morgen komt hij vandaag tot het besluit dat het VB in enkele maanden tijd veranderde van een haast militaristisch gestructureerde partij in een kip die zonder kop door het politieke landschap scharrelt.

Tom Cochez: "(…) Zondag congresseert het VB in Gent. Congresvoorzitter Gerolf Annemans zal er, met tremolo in de stem, verkondigen dat de partij schouder aan schouder staat, ook met Hugo Coveliers. Als Annemans een beetje zijn verstand gebruikt, laat hij in elk geval de term 'kiesalliantie' achterwege. De nieuwste VB-aanwinst, ex-voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging Rita De Bont, zal mogen zeggen dat er voor de rechtgeaarde Vlaming geen enkel alternatief is naast het VB. De N-VA zal de verrader zijn van de Vlaamse zaak. Partijvoorzitter Frank Vanhecke zal schertsend vaststellen dat de media het alweer niet begrepen hebben en dat het VB een fijne vriendengroep is. Op de eerste rij zullen Philip Dewinter, Marie-Rose Morel, Anke Van dermeersch, Hugo Coveliers en Jurgen Verstrepen elkaar amicaal op de schouder kloppen, wie weet zullen ze voor het oog van de camera zelfs drie kussen uitwisselen. Samen zullen ze met een brede glimlach vaststellen hoe de zaal uit haar dak gaat en onder de kundige leiding van huisdirigent Wim Verreycken de Vlaamse Leeuw aanheft. De met bussen vanuit het hele land aangevoerde partijmilitanten zullen tevreden een streekbier nuttigen op de receptie, even rondneuzen op de standjes van Voorpost en vervolgens zegedronken terug naar huis rijden. Zo gaat het altijd op een VB-congres en zo zal het ook zondag zijn.

Achter de schermen liggen de kaarten nochtans fundamenteel anders dan enkele maanden geleden. Het klassieke triumviraat Dewinter-Annemans-Vanhecke werd definitief uit elkaar gespeeld. Annemans en Dewinter hebben elkaar opnieuw gevonden in een bondgenootschap tegen voorzitter Frank Vanhecke. Dat beide Antwerpenaren hun onderlinge vete aan de kant schuiven om zich te verenigen tegen Vanhecke wil wat zeggen. Dat het zo ver is kunnen komen, mag grotendeels op het conto worden geschreven van twee politici die inhoudelijk weinig met elkaar gemeen hebben. Patrick Janssens gaf Philip Dewinter in Antwerpen een oplawaai waar de echte sterke man van de partij nog steeds van naduizelt, en met Jean-Marie Dedecker komt er voor het eerst een kaper op de kust die de vanzelfsprekende groei van het VB ernstig in het gedrang brengt. Die situatie genereerde in enkele maanden tijd zoveel interne spanning dat het deksel af en toe van de ketel knalt. Eind januari dropte Marie-Rose Morel de vuile was van de partij in de media. Jurgen Verstrepen etaleerde openlijk zijn onvrede over voorzitter Frank Vanhecke en zelfs Philip Dewinter kon de lippen maar met moeite op elkaar geklemd houden. Daarnaast bulkt het van de insideverhalen die allemaal op hetzelfde wijzen. Neem nu Jurgen Verstrepen, die Marie-Rose Morel voor de verzamelde partijraad te kakken zet door haar te vragen of de partij nu voor of tegen vakbonden is. Morel is de vakbondsvrouw van het VB. Ze coördineert de processen tegen ABVV en ACV en werkt achter de schermen aan een eigen VB-vakbond.

Het sluiten van de rangen werd officieel afgekondigd, maar terwijl links en rechts krampachtig ramen en kieren worden afgedicht, staan de deuren van de partij gewoon open. Iedereen die binnen wil kijken kan dat. Bovendien wijst niets erop dat die deuren straks weer dichtgaan, integendeel zelfs. Dat kranten die het Vlaams Belang geregeld een forum bieden af en toe een hapklare brok nieuws toegeworpen krijgen van het VB is logisch. Voor wat hoort wat. Dat deze krant donderdagavond van voorzitter Vanhecke een simpel antwoord krijgt op de vraag of het kartel VB-Vlott uit elkaar spat, is iets minder logisch. Het betekent niet meer of minder dan dat het VB de media gebruikt als wapen om een interne strijd uit te vechten. Morel deed dat al met Het Laatste Nieuws en nu doet voorzitter Frank Vanhecke het opnieuw. Vanhecke had perfect kunnen zeggen dat de kartelvraag het partijbureau toekomt en dat we het wel zouden horen als de partij dat wilde. Vanhecke is al lang genoeg politicus om zulke technieken tot in de puntjes te beheersen, maar gisteren bevestigde hij simpelweg, met de glimlach. Op dat moment weet Vanhecke perfect dat Hugo Coveliers, geconfronteerd met de wetenschap dat het VB geen kartel meer met hem wil, aan de andere kant van de lijn zowat van zijn stoel zal vallen. Hij weet ook dat hij de rest van het VB-triumviraat op die manier passeert en voor het blok zet. Vanhecke moet zelfs beseffen dat hij met zijn simpele bevestiging Philip Dewinter voor joker zet; Dewinter die Coveliers niet zonder moeite wist te strikken voor een kartel in de hoop zo Antwerps burgemeester te kunnen worden.”

Tot een heel eind in de dag hield Coveliers dan ook weerbarstig de tanden op elkaar. Voor de VRT-radio had de senator 's morgens geen commentaar. Maar ook zonder commentaar was de boodschap duidelijk: iedereen heeft zijn fierheid, maar uiteindelijk koos de Vlott'er eieren voor zijn geld. Veel keuze heeft Coveliers ook niet. Nog vier jaar in de Senaat en zijn broodje is gebakken. Daarvoor gaat een mens wel even op de buik liggen, al mag Frank Vanhecke zich wel aan een vers gewet mes in de rug verwachten van zodra de kans zich voordoet. De spanningen die in wezen te maken hebben met verschillende visies op de strategische koers van de partij, maken dat het VB, bijna van de ene dag op de andere, strategieën die jarenlang met succes werden gevolgd overboord kiepert. In enkele maanden tijd veranderde het VB van een haast militaristisch gestructureerde partij in een kip die zonder kop door het politieke landschap scharrelt. De kans is groot dat de komende weken en maanden het deksel nog af en toe van de ketel gaat, maar wellicht is het wachten tot 10 juni vooraleer het spel echt op de wagen zit. Als het VB bij de verkiezingen onder de verwachtingen blijft, dan zal de paleisrevolutie zich voltrekken. De uitkomst daarvan laat zich niet voorspellen, maar een hertekening van het politieke landschap ter rechterzijde behoort tot de mogelijkheden. Alvast Jean-Marie Dedecker staat klaar om de brokstukken te lijmen tot een salonfähige rechtse partij."

00:18 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

19-02-07

Halal of niet halal

Journalist-auteur Tom Naegels maakte zich het voorbije weekend in  De Standaard vrolijk over de reacties op de halal-kwestie in het Antwerps stedelijk onderwijs. Tom Naegels: “Afgelopen week is op fora en in lezersbrieven weer flink gediscussieerd over de melding van Robert Voorhamme, schepen van Onderwijs in Antwerpen, dat op schooluitstappen vanaf nu nog enkel halal voedsel zou worden geserveerd. Dat was praktischer zo: voor niet-islamitische kinderen maakt het toch niet uit hoe hun vlees geslacht is, en om nu op het ene bord halal kip en op het andere niet-halal kip aan te bieden, dat werd nogal ingewikkeld. Nu schijnt het om een misverstand te gaan - een dag later bleek alleen het gevogelte halal en was er slecht gecommuniceerd en werd het hele verhaal te ingewikkeld om nog te snappen - maar daar gaat het me niet om. Het gaat me om de reacties"

“(…) Verdraagzaamheid, Respect, Geweldloosheid... Je kunt er eens een concert voor organiseren, of een betoging, en daar komen duizenden mensen op af want iedereen kan zich vinden in de brede boodschap. Hart onder de riem: we leven toch in een warme samenleving! Tot er een concrete situatie opduikt waarin er gekozen moet worden, waarin grenzen moeten gesteld, waarin waarden met elkaar in botsing komen. En dan zie je dat mensen totaal verschillende keuzes maken. Voor mij is het aanbieden van halal voedsel aan moslims een evidentie, ik kan er zelfs mee leven dat ik het op sommige momenten zelf zal eten, als dat gemakkelijker is voor de keuken. Anderen - die zichzelf ongetwijfeld even, of zelfs veel toleranter vinden dan mij - bekijken het principiëler, willen geen enkel religieus symbool in een openbare context, of vinden een diervriendelijke manier van slachten opeens ontzettend belangrijk (ook al eten ze wel kip uit een legbatterij.) Zijn zij intolerant? Racistisch? Hysterisch in ieder geval? Of zijn ze net volbloed democraten die de scheiding van Kerk en Staat doortrekken tot op het bord van kleine kinderen toe? Komt mijn standpunt voort uit mijn waarden - tolerantie, pluralisme, respect voor andermans traditie - of net uit een gebrek eraan, een duivelse onverschilligheid, een extreem cultuurrelativisme dat zal leiden tot de ondergang van al onze vrijheden? Zijn zij islamofoob, of is islamofobie net een waarde die we allemaal zouden moeten aanleren, omdat de islam onze waarden niet respecteert?”

Vorige week – toen het nog leek alsof iedereen op uitstap met het Antwerps stedelijk onderwijs willens nillens halal vlees in de maag gespitst krijgt, nu weet men het niet meer en gaat een heuse auditdienst het uitzoeken – was Philip Dewinter uitgevlogen: “Niet alleen worden de kinderen van islamitische origine niet meer gevraagd zich aan te passen aan onze leefgewoonten van hun gastland, voortaan moeten de Vlaamse kinderen zich blijkbaar aanpassen aan de leefgewoonten en cultuur van de moslimimmigranten. Dit is de wereld op zijn kop. (…) De islamitische kolonisering van onze grootsteden is volop aan de gang. De islam is als een koekoek die zijn ei in het Europese nest legt, maar eens het ei is uitgebroed toont het koekoeksjong zich uiterst onverdraagzaam tegenover zijn gastheer.” Gisterenmorgen was de halal-kwestie aan de orde in een debat op de Antwerpse regionale televisiezender ATV. Aan de tafel zaten: Robert Voorhamme (SP.A), Claude Marinower (VLD), Ergün Top (CD&V) en Philip Dewinters rechterhand – Dewinter is op weg voor contacten met conservatieve kringen in de Verenigde Staten – VB-gemeenteraadslid en Vlaams parlementslid Jan Penris (foto 2). Voorhamme verdedigde de mogelijkheid om te kiezen voor halal of niet-halal vlees met de vaststelling dat 40 % van de deelnemers aan de zeeklassen in het Antwerps stedelijk onderwijs met die zeeklassen voor het eerst de zee zien, en dan mogen bezwaren inzake voedsel geen reden zijn om kinderen thuis te houden.

Maar wat vond het VB ervan? Moet halal vlees aangeboden worden in het stedelijk onderwijs? Jan Penris antwoordde bevestigend, weliswaar “als het geen aanzienlijke meerkost veroorzaakt”. Een VB’er die wil inspelen op de culturele diversiteit, en nu eens niet in negatieve zin. Het werd meteen een mooie zondag.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: opinie, antwerpen, dewinter |  Facebook | | |  Print

11-02-07

Urbanus: "Ik wil helemaal geen VB'er lijken, ik ben eigenlijk een gekwetste groene"

Het VB citeert graag Urbanus. De man zegt wel eens iets wat niet meteen past in elke ‘linkse kerk’, maar dat is nog geen reden om hem met pek en veren op een wagen te zetten. Maar ook niet om hem voor de eigen extreemrechtse kar te spannen. Donderdag citeerde de VB-website, met de gretigheid van een hond die al veertien dagen geen eten meer heeft gekregen, uit een repliek van Urbanus in  De Morgen na kritiek in die krant op de komiek uit Tollembeek. Omdat ze bij  De Standaard de dag beginnen met te kijken wat  De Morgen brengt, stuurde  De Standaard Marc Reynebeau af op Urbanus. Mogelijk opnieuw voer voor het VB… om er selectief uit te citeren. Zoals het VB dat eerder ook al deed met een interview van Arno in diezelfde krant, waarbij je als je enkel de VB-selectie las zou kunnen geloven dat Arno pal achter de VB-ideeën stond (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/794/49/lang,nl...).

De kans is klein dat je uit het Urbanus-interview in De Standaard  van dit weekend volgende fragmenten gaat terugvinden in VB-publicaties. Urbanus over het als VB'er gecatalogeerd worden bijvoorbeeld: “Och, ik wil helemaal geen Vlaams Belanger lijken, ik ben eigenlijk een gekwetste groene. Ik geef graag interviews die tot op het randje gaan, of wat ik daarvoor aanzie, want voor anderen kan dat er al over zijn. Maar dan veranderen de journalisten daar iets aan, waardoor het er net over is. Men belde mij voor een reactie op de 0110-concerten. Fantastisch, natuurlijk. En wat ik ervan vond dat Koen Wauters werd afgedreigd? Half om te lachen zei ik dat je in deze politiek correcte tijden toch meer guts  moet hebben om voor Vlaams Belang op te treden dan op 0110. Stond daar dan in de krant: 'Ik heb veel respect voor artiesten die voor Vlaams Belang optreden.' Ze mochten daar namelijk bij de krant niet te veel Engels gebruiken. Ja, zei ik tegen die journalist, had dan gewoon darmen  geschreven.”

Of: “Als je de wereld wilt veranderen, moet je natuurlijk macht hebben. Ik zie dat cordon sanitaire als kliekjesvorming op de speelplaats: 'Jij mag niet meedoen, want je hebt iets lelijks gezegd over onze kameraad.' Maar als ze het allemaal doen, is dat misschien democratie.” Wat het VB wél graag zal citeren, is Urbanus’ “Tegenwoordig riskeert een keeper voor racist verweten te worden als hij een penalty van Boussoufa of Mpenza pakt.” Om maar te zeggen dat niet alles wat Urbanus zegt in het juiste perspectief staat. Maar wie kan iets hebben tegen: “Ik denk dat de meeste mensen geen probleem hebben met allochtonen, maar wel met de dreigende taal die sommigen van hen gebruiken. Al vijftien jaar praten we nu langs elkaar heen, zonder echt te botsen. Vlaams Belang benadrukt alleen het negatieve van de vreemdelingen. En de anderen spreken alleen over die sukkelaars die ten onrechte van alles verweten wordt. Ik heb totaal niks tegen migranten, maar wel tegen migranten die stelen of messen trekken. Dat is toch tegen de wet?”

Als het aan Urbanus ligt, mogen de VB’ers naar een verre planeet gestuurd worden. Urbanus nogmaals over dat hij VB-praat zou uitslaan: “Het is mij een jaar of vier geleden voor het eerst overkomen, toen Adriaan Van den Hoof me in een discussie zei: 'Jij klinkt net als een Vlaams Blokker.' Maar dat wil ik niet zijn! Ze vertellen aan beide kanten maar de helft. Ik zei het nog tegen Caroline Gennez: 'Je kunt misschien de helft van wat Filip Dewinter vertelt overnemen zonder dat je daarvoor racist hoeft te worden. Maar er zijn ongetwijfeld genoeg Vlaams Belangers die zeggen: 'Ze moeten allemaal buiten, de goeden én de slechten. Ik denk dan: Ga maar mee en het liefst nog wat verder.” Urbanus is vooral ontgoocheld in links. Urbanus: “Soms heb ik het gevoel dat ik duizend keer meer socialist ben dan de socialisten. De reden waarom ik mijn pijlen altijd op hen richt, is dat zij toch de goeien zouden moeten zijn. Een liberaal die poen schept en wat vals speelt, een Vlaams Belanger of zelfs een tsjeef , tot daar aan toe. Ik voel me honderd keer meer verraden door de socialisten.”

Urbanus’ hoop ligt in de humor: “Ik hoop dat er meer allochtone mensen leren relativeren. In Nederland is er een allochtone humorist die tegen het publiek in de zaal zegt: 'Fijn dat jullie hier allemaal aanwezig zijn vanavond, ik heb jullie adressen doorgegeven aan mijn broer.' Iedereen lachen, natuurlijk. Daar springt toch niemand recht om te zeggen : 'Jamaar, wij kopen hier een kaartje en dan geef jij die adressen door zodat jouw broer bij ons kan komen inbreken omdat we niet thuis zijn, ik pik dat niet!' Die krijgt toch de hele zaal over zich heen? In plaats van daar gewoon om te lachen.” Zelf kreeg Urbanus ons eenmaal hardop aan het lachen tijdens het lezen van het interview. Urbanus: “Ik voel mij het best als ik nergens bij hoor. Ik ben nu in een strip aan het lachen om Laurette Onkelinx en Geert Lambert. Dat wil ik weer pareren door te lachen om Marie-Rose Morel, die dwars door een rioolputteke wordt geneukt door een Hongaarse Oostblokker.” Iets voor de volgende De geverniste vernepelingskes ?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

12-01-07

"Een volwassen omgang met het Vlaamse verleden slaat het Vlaams Belang een van zijn belangrijkste wapens uit handen"

Vlaams mag weer titelt Karl van den Broeck in een opiniebijdrage in  Knack deze week. Nou moe, was er wat mis met het Vlaams? Intellectuelen keken misschien neer op de Joe Harris’en en Marva’s van deze wereld, maar wij alleszins niet. Wij denken nog met genoegen terug aan een avond jaren geleden waar we de hele gilde van Vlaamse zangers en zangeressen zagen optreden, op een benefiet voor de aan kanker lijdende Ann Christy. Of  recenter: Lucas van den Eynde en gezelschap die rijkelijk putte uit het Vlaamse repertoire – waarbij het publiek de nummers die gezongen zouden worden, mocht kiezen. We waren toen al in het gsm-tijdperk want één van de nummers die toegevoegd werd aan het repertoire die avond, werd gekozen nadat één van de toeschouwers in de zaal opgebeld werd om zijn/haar keuze. Maar soit, sinds Laura Lynn en andere Will Tura’s  voor de 0110-concerten gevraagd werden, is er wat in beweging gezet.

Karl van den Broeck: “De laatste maanden, en zeker sinds de gemeenteraadsverkiezingen, lijkt er een kentering te zijn opgetreden. Vlaams mag weer. Op de podia van 0110, maar ook in de boekhandel en op de Vlaamse podia. Wat te denken van Sinhet ende weset vro ? Deze muzikale voorstelling van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (zie: http://www.kvs.be/index2.php?page=program&discipline=...) put gretig en zonder ironie uit de rijke Vlaamse liederenschat. Het publiek zingt uit volle borst mee. Dat hadden de traditionele flaminganten niet verwacht van de ‘multiculturele’ en ‘belgicistische’ KVS. Vlaanderen heeft na de Tweede Wereldoorlog toegestaan dat er van zijn erfenis – door de Belgische repressie en nadien door het Vlaams Blok – een bespottelijke karikatuur werd gemaakt. Vlaanderen is meer dan vendelzwaaien en boeren die hun zonen de schedel inslaan. De Vlaamse samenleving is altijd al even divers geweest als de Franse of de Nederlandse. Wie dat niet gelooft,moet zich maar eens verdiepen in de Vlaamse literatuur van voor Pieter Aspe. Dat Vlaamse cultuur meer dan een eeuw lang symbool was voor Vlaamse strijd is een feit. En wie het Vlaanderen van nu wil begrijpen, kan al evenmin voorbij zijn landelijke, christelijke wortels. Net zo min als men de unieke rol van de steden, van de liberalen en van de socialisten kan miskennen.

Ook op politiek vlak heeft die kentering verregaande consequenties. Een volwassen omgang met het Vlaamse verleden door onze politici, onze intelligentsia en – jazeker – onze BV’s slaat het Vlaams Belang een van zijn belangrijkste wapens uit handen.” Dat er een ‘markt’ is voor de Vlaamse cultuur werd vorige zaterdag overigens nog bewezen in De Roma in Borgerhout. Voor een bomvolle zaal speelde Patrick Riguelle en zijn Nieuwste Showorkest een pleiade van smartlappen: Vlaamse, Franse, Duitse… Er werd meegezongen en op gedanst dat het een lieve lust was Het hardst werd nog meegezongen wanneer Kurt Van Eeghem – in de rol van presentator Jan Theys – In de stille Kempen  inzette. In de zaal natuurlijk veel ouderen, maar toch ook volk van jong tot middelbare leeftijd. Geen Marokkanen, wél meerdere Afrikanen die mee dansten op Vlaamse klassiekers.

06:26 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: opinie, 0110-concert |  Facebook | | |  Print

06-01-07

De eindejaarsvraagjes... beantwoord door de VB-top

In  Humo is het deze week weer al 0110-concert als gevraagd wordt naar wat men “de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar” vindt. Eerste-minister Guy Verhofstadt, VTM-nieuwschef Stef Wauters, loopster Elodie Ouedraogo, De Nieuwe Snaar-frontman Jan de Smet, zangeres-d.j. Zohra, zanger-presentator Bart Peeters… Bij de VB-politici die in het jongste nummer van  Vlaams Belang Magazine mogen zeggen wat zij “het positiefste feit van 2006” vinden, komt 0110 niet voor in het lijstje. Het komt ook niet voor in de andere rubrieken: het negatiefste feit van het jaar, de politieke mossel van het jaar… 0110? Een nare herinnering waar men liefst niet aan (euh…) herinnerd wordt?

Mogen hun diepste persoonlijke gedachten kwijt op de eindejaarsvraagjes in het Vlaams Belang Magazine : Frank Vanhecke, Gerolf Annemans, Philip Dewinter, Marie-Rose Morel, Anke Van dermeersch, Marijke Dillen, Jurgen Verstrepen en – verrassend – Jan Mortelmans. Was Luk Van Nieuwenhuyse (foto: de man naast Dewinter, Verstrepen, Morel en Vanhecke) niet thuis dat men een backbencher  uit Lier gevraagd heeft? Of Jurgen Ceder, waar zat die? Of Joris Van Hauthem? Maar goed, op twee na van de genoemden die wél een plaatsje kregen in het Vlaams Belang Magazine  vindt iedereen de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen het positiefste feit van 2006. Springen uit de band: Anke Van dermeersch met “Dat er nog toch naastenliefde bestaat. Vondelingetje Jasper werd liefdevol opgevangen door onze samenleving en veel ouderparen stelden zich kandidaat om hem in een warm nest te laten opgroeien.” En Jurgen Verstrepen omdat hij gestopt is met roken, een zwaar verkeersongeval overleefd heeft en omdat “mijn (zijn, red.) mid-lifecrisis is begonnen.”

Voor Philip Dewinter is het negatiefste feit van 2006: “Het feit dat we er niet in geslaagd zijn om het cordon sanitaire te doorbreken.” Tiens, zei het VB niet in de maanden vlak voor 8 oktober dat niet het doorbreken van het cordon sanitaire de inzet was, maar (slechts) de vooruitgang van het VB? Ook voor Jan Mortelmans is “het standhouden van het cordon sanitaire waardoor in verschillende steden en gemeenten een behoorlijk bestuur onmogelijk wordt gemaakt” het negatiefste feit van het jaar, samen met “het niet (hard genoeg) optreden tegen criminelen”. Frank Vanhecke schimpt op de N-VA zonder ze bij naam te noemen: “Dat er nog Vlaams-nationalisten zijn die zich laten ringeloren of kopen door Belgische machtspartijen. Wie het schoentje past, trekke het aan.” Als man of vrouw van het jaar worden het vaakst de kandidaten op de VB-lijsten voor 8 oktober genoemd. Voor Jurgen Verstrepen is dé vrouw van het jaar de virtuele Ms. Dewey (zie: http://www.msdewey.com).

Alleen in het Vlaams Belang Magazine  vind je een vraag als “Wie was de politieke mossel van het jaar?” Voor Frank Vanhecke zijn dat “De vakbondsbonzen die Vlaamse arbeiders en bedienden uitsluiten omdat ze voor het Vlaams Belang durven opkomen.” En nog Vanhecke: “Ik walg van die schijnheilige profiteurs die het Belgische establishment trouw dienen en daarvoor trouwens rijkelijk beloond worden.” Als beste boek noemt Marijke Dillen: “Het ongrijpbare meisje  van Mario Vargas Llosa, een prachtige roman.” Jurgen Verstrepen is daarentegen niet verder gekomen dan de Da Vinci Code.  Als beste tv-programma noemt hij 24, toevallig ook het enige tv-programma waarvoor wij zouden thuisblijven. Alhoewel gevraagd wordt naar het “beste boek/film/tv-programma van het jaar” noemt Frank Vanhecke een driemaandelijks magazine als beste, La nouvelle revue d’histoire (zie: http://www.n-r-h.net/archives.html). Anke Van dermeersch houdt het daarentegen op het boek Le Matin van glamourfotograaf Henk Van Cauwenbergh (zie: www.tectum.be, klikken op New titles en dan doorklikken tot je aan het boek Le Matin bent.).

Tot slot wordt gevraagd naar “De grootste politieke persoonlijke wens voor 2007?”. De grootste persoonlijke wens vernemen we niet, er wordt enkel gevraagd naar de grootste politieke  persoonlijke wens. Uit deze rubriek zullen we dan maar de twee citeren die we nog niet aan bod hebben laten komen. Voor Gerolf Annemans is het: “Een Kamerfractie die onder een tripartite het parlement domineert door haar grootte en sterkte.” Dream on, baby. Voor Marie-Rose Morel is het: “Dat het harde werk van onze vakbondscel in 2007 beloond wordt met enkele fikse veroordelingen voor de zich alles-permiterende-establishment-vakbonden. Daar gaan we dan een goed glas op drinken!”. Waarom toch komt een rijkeluisdochter en kast-van-een-villa-bewoonster bij ons ongeloofwaardig over als verdedigster van verstoten vakbondsleden?  

01:51 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

04-01-07

Perversiteiten van het Arische ideaal (2)

(Deel 1: zie http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070103). Nazisme en perverse neigingen. Het lijken twee handen op een buik te zijn. In het verleden zijn diverse pornofilms gemaakt waarin perversiteit en nazisme als hoofdthema fungeerden. De twee onderwerpen komen ook bij elkaar in het eenmalig uitgegeven Black metal-blad ‘Satan's Perversion zine' (SPZ). Het Nederlandse blad is samengesteld door de Leidse rechtsextremist Jasper Velzel en zijn Brabantse vriend Thomas van Bragt. In SPZ staan vele afbeeldingen van pornografische aard, afgewisseld met adressen over revisionisme en afbeeldingen van hakenkruisen en SS-doodskoppen. Diverse interviews met nationaal-socialistische Black Metal-bands zijn in het blad afgedrukt. Op de vraag wat de band White Aryan Resistance 88 vindt van vrouwen antwoordt de band bij monde van diens woordvoerder: ‘Only good for fuck’.

De grens van perversiteit wordt nog verder opgeschoven door de Fin Mikko Aspa, tevens bandleider van de Black Metal-band Clandestine Blaze en eigenaar van het Finse Black Metal-label Northern Heritage. Aspa is betrokken bij het uitgeven van het pornoblad ‘Erotic Perversion' zine, waarvan de inhoud volledig aan de naam recht doet. In het blad zijn afbeeldingen te zien van (gesuggereerde) verkrachtingen, waarbij vrouwen het hemd van het lijf wordt getrokken, vrouwen die mishandeld worden en vastgebonden zitten op een stoel waarbij iemand met een beulskap op zijn hoofd over haar heen plast. Naast deze porno verkoopt hij ook diverse nazistische Black Metalbands. Een soortgelijke formule leek het inmiddels opgeheven bedrijf Special Media Distribution uit Leeuwarden ook te gebruiken. Naast het aanbod van de vele nazi-bands, zoals Kraftschlag en Weisser Arische Widerstand verkoopt de voormalig eigenaar, Andreas Stahr, ook video's met titels zoals ‘Brutal Rape 1, raped without mercy' en ‘Brutal Rape 9, raped by the last customers'. De omschrijving bij de video laat niets aan duidelijkheid te wensen over. "Twee klanten wandelen een winkel binnen, pakken het winkelmeisje en doen de deur op slot. Het meisje wordt regelmatig geslagen voordat ze wordt verkracht. Echte heftige actie, absoluut niet geschikt voor mensen met een zwak hart." Wie daarna nog zin heeft om mee te zingen met nazi-liederen kan dat doen met de cd ‘Fur die Freiheit singen und kampfen wir' van Daniel Eggers (extreemrechtse Duitse volkszanger, pleegde in 2001 zelfmoord) die eveneens via dezelfde catalogus  wordt aangeboden.

In nazi-Duitsland was de vrijheid, waarover Daniel Eggers zong, niet voor iedereen weggelegd. Alles moest passen in het nationaal-socialistische ideaal en alles wat daarbuiten viel werd in de schoenen van de joodse gemeenschap geschoven. Terwijl Adolf Hitler en ook de inmiddels overleden Amerikaanse hardcore neonazi William Pierce de joden zien als schuldigen van de prostitutie en porno-industrie, gaf het Nederlandse blad Signaal de schuld aan een hele andere groep mensen. Signaal was in de oorlogsjaren een propagandablad voor het Duitse ideaal. Uit een artikel in het blad, dat gepubliceerd is in oktober 1943, blijkt dat de schuld van prostitutie en erotische beleving ontstaan is bij feministen. "Het liberalistische tijdperk heeft wel de ‘slavenboeien’ verbroken, waarmee de vrouw als eigendom aan den man was vastgeketend, maar haar ware vrijheid kreeg de vrouw daarmede niet. De erotische bewegingsvrijheid maakte haar in een anderen vorm tot de gewillige slavin van den man." De enige oplossing uit deze ‘crisis' ziet Signaal in de ‘natuurlijke rol' van de vrouw waarin ze verder moet emanciperen. "In tegenstelling tot den man moet de vrouw, als zij rijp is, nog mogelijkheid tot verdere ontwikkeling hebben- met andere woorden: zij kan de uiterste grens van haar ontwikkeling alleen bereiken als haar het moederschap ten deel valt. Zij betekent eigenlijk de definitieve weg uit den warwinkel van de vrouwenemancipatie naar de ware wereld van de vrouw."

Een van de weinige fascisten die openlijk vond dat bordelen een bestaansrecht hadden onder het fascisme was de Italiaan Gabrielle d’Annunzio (illustratie 2). In zijn schrijfwerken was hij fel antifeministisch, maar daarnaast had hij ook een grote afkeer van alle burgerlijke en traditionele seksuele waarden. Mussolini noemde hem zelfs een perverseling. Ook beweren enkele bronnen dat de antisemiet Julius Streicher, Hitlers persoonlijke vriend, nogal opschepte over zijn pornocollectie. Ondanks dat porno in maart 1933 door de nazi’s bij wet verboden was, mocht Streicher regelmatig gebruik maken van zijn verzameling. Diverse afbeeldingen vonden hun weg in zijn antisemitische krant Der Stürmer, waarin hij met zijn pornografische plaatjes de joden wilde zwart maken.

De tweeslachtigheid in de omgang met porno en prostitutie in nazi-Duitsland is tekenend. Aan de ene kant werd bijvoorbeeld prostitutie in 1933 verboden, terwijl aan de andere kant hotels werden opgezet waar ongetrouwde SS-soldaten hun seksuele lusten konden botvieren op tot prostitutie gedwongen Oost Europese vrouwen. Ook het verbod op naaktheid in de kunst werd doorgevoerd, mits dit het Arische ideaal zou steunen. Zo mocht bijvoorbeeld kunstenaar Ernst Liebermann zijn kunstwerken behouden en pasten deze exact in het nationaal-socialistische plaatje. Hitler zegt over deze ‘naakte kunst’: “We willen slechts de verering van het gezonde lichaam in de kunst, .....de vraag naar natuurlijkheid en sensualiteit hebben de visuele tegenhanger gevonden in de presentatie van het naakte lichaam."

Tegenstrijdigheden vinden we ook in de huidige rechts-extremistische beweging. Aan de ene kant wordt porno gebombardeerd tot ‘uitwassen van het jodendom', terwijl aan de andere kant vrouwen als lustobject worden gezien. Erotisch getinte foto's zijn binnen de extreemrechtse beweging al lang geen vreemd fenomeen meer. Speciale kalenders worden er ontworpen waarop de geromantiseerde vrouwen staan afgebeeld. Ook tekeningen en foto's tonen stuk voor stuk allemaal het cliché beeld van de slanke vrouw met grote borsten. Daarnaast is een aantal rechts-extremisten actief, of actief geweest, in het ‘rode district’, bijvoorbeeld als eigenaar van een bar, in de escortservice of filmdistributie. Het is niet verbazingwekkend dat de huidige rechts-extremisten, die de omgang van nazi-Duitsland met porno en prostitutie als voorbeeld nemen, hetzelfde gedrag tentoon spreiden zoals de nazi’s dat deden. Aan de ene kant een eis tot verbod op deze ‘niet-volkse' elementen, terwijl aan de andere kant een oogje wordt dichtgeknepen als het de beweging ten goede komt. Het is de gespletenheid tussen het geromantiseerde Arische ideaal en de realiteit. (Artikel van John Postma, oorspronkelijk gepubliceerd in  Alert!, vakblad voor Nederlandse en andere antifascisten. Voor de volledige inhoud van het jongste  Alert!-nummer, en enkele andere artikels uit dat nummer: zie de link naar  Alert! in onze rechterkolom.)

00:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

03-01-07

Perversiteiten van het Arische ideaal (1)

Ongehinderd door de aanwezige camera's, die alles tot in detail vastleggen, verricht een ‘tiener’ van 25 jaar diverse seksuele handelingen met een zichtbaar oude man. Het is een van de vele sekssites die het internet ‘rijk’ is. Of toch niet? Met de hierboven genoemde website is wat speciaals aan de hand, want een van de pornoactrices is een bekende uit het extreemrechtse milieu. Historisch gezien verdragen de hierboven genoemde seksuele uitspattingen zich moeilijk met een nationaal-socialistisch wereldbeeld. Maar diezelfde historie laat ook een ander beeld zien. John Postma dook voor  Alert! (zie: http://www.xs4all.nl/~afa/alert) in de archieven, en met toestemming van de  Alert!-redactie nemen wij hier vandaag en morgen zijn artikel in twee delen over.

"Het verstikkende parfum van de erotiek moet worden verwijderd. De ziel mag niet worden vergiftigd door seksuele opwinding." Het zijn enkele woorden die Adolf Hitler in zijn boek Mein Kampf  heeft geschreven over erotiek en betaalde liefde. Dat de zichzelf benoemde nationaal-socialisten van ten dage hier geen boodschap aan hebben mag blijken uit de vele reacties die zij geven op foto’s van vrouwen die met een afbeelding op diverse extreemrechtse websites staan.  "Ze maakt mijn Germaanse soldaat blij" is een van de vele dubbelzinnige opmerkingen die geplaatst is bij een zwoel kijkende jonge meid, half naakt en met grote niet ontblote borsten. Ook worden sommige nationaal-socialisten opgewonden van het feit dat bij een skinnette een stukje van haar b.h. te zien is. "Kijk haar tieten rollen er bijna uit" merkt een van de criticasters op. Het is slechts een kleine selectie uit de vele duizenden reacties van deze hoeders van het blanke ras.

Aan de hand van uiterlijke kenmerken worden vrouwen gekeurd, alsof de rechts-extremistische keurmeesters duidelijk voor ogen hebben wat binnen hun Arische en geromantiseerde ideaal past. Een Engelse skinnette met een te grote neus wordt al snel als jood bestempeld. Meiden met diepliggende ogen worden voor junkies uitgemaakt en ook meiden uit het voormalige Oostblok moeten het ontgelden. "Achtung! De Poolse landrovers zijn er weer. Geef hun hetgeen wat ze toekomt: een hoeveelheid zyklon B", luidt het onderschrift bij een veronderstelde Poolse vrouw. Maar niet iedere vrouw uit het voormalige Oostblok wordt op deze manier bekeken. Er is ook ‘respect'. Onder het pseudoniem van Nordica1488 poseert het ‘patriottische en erotische fotomodel' op diverse foto's. Terwijl ze op de ene foto de Hitler-groet brengt (foto 1), poseert de Russische rechts-extremiste op de andere foto met een zwoele blijk en een doorzichtig t-shirt, waar haar borsten duidelijk naar voren komen. Opmerkingen over de omvang van haar borsten blijven niet achterwege. Ook een gemonteerde naaktfoto circuleert in extreemrechtse kringen, dit tot woede van enkele neonazi's. De woede is deels te begrijpen, want gemanipuleerde foto's brengen mensen onnodig in diskrediet. Aan de andere kant richt de verontwaardiging zich niet op haar eigen keus om als ‘patriottisch en erotisch model' door het leven te gaan. "Het is walgelijk. We moeten de eer van dit Russische meisje wreken", luidt een bericht van een bezorgde neonazi. Een ander reageert met de woorden dat ‘we altijd trotse en raciale vrouwen zoals Nordica1488 moeten eren’.

Eer komt niet alle vrouwen uit de extreemrechtse beweging toe. Vrouwen die enigszins wat met erotiek en porno op het internet hebben gedaan, worden soms gezien als afvallige. Dat heeft ook voormalige pornoster en extreemrechtse activiste Suzie King, alias Danika, ondervonden. Vanwege haar seksuele webcam-activiteiten met twee andere vrouwen wordt ze voor een groot deel door de neonazibeweging uitgekotst. Op het Nederlandse deel van het fascistische forum Stormfront zijn zelfs discussies over haar pornogedrag ontstaan. "Personen die in slechte sociale verschijnselen betrokken zijn dienen wij niet noodzakelijk te beschouwen als misdadigers, doch als patiënten.... Pornoactrices en prostituees zijn slachtoffer van de judeo-plutocratische decadentie, die na de nodige hersocialisatie als goede huismoeders een nuttige bijdrage kunnen leveren aan volk en vaderland", aldus Cicero op het forum. Daarnaast krijgt King regelmatig de term ‘sloerie' en ‘hoer van de beweging' om de oren. Anders lijkt het te gaan met de Belgische rechts-extremiste Tamara van Aelst, alias Tamarasnuitje, die onlangs gearresteerd is in het kader van terrorismebestrijding. Van Aelst behoort tot de groep verdachten uit kringen rond Bloed, Bodem, Eer en Trouw (BBET) (het partijblad van de Vlaamse Blood & Honour afdeling die behoort tot de gewelddadige Combat 18-tak). De verdachte is stripster (foto 2) in haar eigen metalcafé De Viking, waar elke eerste donderdag van de maand strip- en paaldans-acts met topless-bediening plaatsvinden. Daarnaast staan diverse licht erotische foto's van haar op het internet. Binnen de gelederen van BBET lijkt het geen issue te zijn dat de voormalige vriendin van Thomas Boutens, de hoofdverdachte in de BBET-terrorisme-zaak, zich ‘open en bloot' geeft. Waar het partijblad van Blood & Honour zich wel druk om maakt is de ‘seksualisering van alle publieke domeinen'. In het artikel ‘seks op je bord – de gefeteerde immoraliteit' wordt tekeer gegaan tegen ‘de sekslobby'. "Wat vroeger angstvallig binnenskamers werd gehouden, wordt nu op gepaste, doch veelal ongepaste momenten te grabbel gegooid. De vibrator op het nachtkastje, de opwindende DVD voor het grijpen en de pikante lingerie nonchalant rondslingerend..”, aldus het artikel in BBET. "Seks is meer dan ooit aanwezig in het straatbeeld..."

'Foxxy Angel is nu te boeken' kopt een advertentie van rechts-extremiste Angela de Vos. Op diverse websites, zoals ‘studentensletjes’, biedt ze zichzelf aan. In een van haar advertenties geeft ze aan inzetbaar te zijn voor film, foto’s en seks. Ze wil slechts opdrachten die geld in het laatje brengen. Betaalde ‘liefde'? In de visie van nationaal-socialisten kan dat niet. “Prostitutie is de verjoding van de geslachtsdaad, dat betekent geld vragen voor de liefde", schrijft Adolf Hitler in zijn boek. Prostitutie is in zijn ogen niet-volks en is het de overbrenger van geslachtsziektes. In dit licht trok hij ten strijde tegen de betaalde liefde, die hij in de eerste plaats afkeurde vanwege de vermeende joodse betrokkenheid. Door vroege huwelijken en andere vormen van geestelijke discipline moest voorkomen worden dat soldaten naar prostituees zouden gaan. Alle maatregelen en verboden ten spijt, Hitler besefte wel degelijk dat het verbieden van betaalde seks niet tot het gewenste resultaat zou leiden. Stilzwijgend werd uiteindelijk prostitutie toegestaan. Sterker nog: De nazi’s hielpen mee om sekshuizen op te zetten langs de routes van SS-soldaten die richting het front vertrokken. Vrouwen, die willekeurig van straat werden geplukt uit bijvoorbeeld Polen, moesten dienen als seksslavin van de ongetrouwde SS’ers. Otto Strasser, de broer van Gregor Strasser, die beide tot de anti- kapitalistische vleugel van de NSDAP behoorden,  noemde Hitler naar aanleiding van deze service ‘een losgeslagen monster met perverse neigingen’. (Wordt morgen vervolgd.)

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (22) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

01-01-07

Wensen voor 2007

De redactie van AFF/Verzet (foto 1) wenst iedereen een prettig 2007 toe.
Een jaar waarin iedereen in vervoering geraakt zoals met de wandelingen van de Olifant en de kleine Reuzin vorige zomer (foto 2).
Racisme gebannen wordt, sociale rechtvaardigheid plaatsvindt.
Iedereen andere landen, culturen en continenten kan leren kennen (foto 3: Loutro, Kreta).
Philip Dewinter wensen we toe dat hij de vijf kilo zal afvallen die hij wil afvallen.
En de Antwerpse politie wensen wat minder cowboygedrag toe (het aantal politiewagens aan hoge snelheid spijts de natte straten, met zwaailichten aan en loeiende sirenes, was gisterenavond weer niet te tellen).

09:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (15) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

31-12-06

De beelden van 2006

Luna, vermoord door een racist omdat ze een zwarte oppas had.

Tom Barman, die het lef had om tegen de apathie en de ‘politieke correctheid’ in te gaan met zijn 0110-concerten tegen het Vlaams Blok/Belang en voor verdraagzaamheid.

Philip Dewinter, ontredderd na het bekend worden van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Van minuut tot minuut in beeld gebracht door Telefacts, en verder verspreid via You Tube.

Gelukkig was 2006 niet alleen het jaar van de vermoorde onschuld, maar ook van de hoop die ondanks alles altijd weer verrijst.

08:29 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

25-12-06

Kerstmis is...

...dien dag dat ze niet schieten. Houden zo.

 

 

04:29 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

23-12-06

Het ene radicalisme is niet het andere

Na de Federatie van Marokkaanse Verenigingen en de Moslimexecutieve hebben nu ook twee medewerkers van Kif Kif zich uitgesproken over het incident waarbij aan De Roma in Borgerhout (foto 1) dogmatische moslims allochtone jongeren tegenhielden die naar een concert wilden gaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061212). De daar gespeelde muziek zou immers ‘onrein’ zijn. Omdat standpunten van allochtonen maar zelden de pers halen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061216) nemen we hier – in licht aangepaste vorm – de Vrije Tribune over die gisteren in  De Standaard verscheen. Gazet van Antwerpen meldt vandaag dat de moslims die bezoekers belemmerden om een concert bij te wonen in De Roma een spreekverbod in de moskeeën hebben gekregen. Het gaat om een beperkte groep, zeer conservatieve moslims die wegens hun opvattingen uit de conservatieve beweging waren gestoten waar ze eerder lid van waren.

Ico Maly en Hatim El Sghiar: “Veldwerkster Marijke Uijt den boogaard hekelde donderdag in De Standaard  het gebrek aan aandacht voor de radicalisering van de Antwerpse moslims: ‘De standpunten van het Vlaams Belang krijgen enorm veel aandacht, (...) maar als zich onder de moslims ook zo'n extreem ideeëngoed verspreidt, hebben we er nauwelijks aandacht voor.’ 'Islamitisch' radicalisme kan zich dus veel meer kan permitteren dan het 'autochtone' radicalisme. Vreemd, toch. Er wordt voortdurend gegoocheld met de term radicalisme, maar er bestaat nauwelijks wetenschappelijk onderzoek over. Het is een van die concepten waarover iedereen zich expert noemt. Het gevolg is een conceptuele onduidelijkheid. Radicalisme is alles wat we niet willen en niet zijn, het is per definitie de 'Ander'. Nochtans is de connotatie van de term 'radicaal' anders naargelang de context: in 'radicaal democraat' of 'radicaal feminist' klinkt het woord helemaal anders dan in 'radicaal moslim'. Wanneer en waarom wordt radicaal een -isme? En is elk radicalisme een gevaar? Wat is het probleem, hoe groot is het probleem en hoe moeten dat probleem begrijpen?

Dat de term radicalisme tegenwoordig voornamelijk voorkomt in combinatie met moslims en islam, is niet toevallig. 'Islamitisch' radicalisme is niet zomaar los te koppelen van islamofobie, internationale conflicten, socio-economische posities, mediadiscoursen, politieke vertogen, macht enzovoort. Van nature is de mens niet geneigd tot -ismen; hij moet ertoe worden gebracht, overtuigd of opgehitst. Wie zit er achter dat opzwepen? En meten we niet met twee maten? De vergelijking die Marijke Uijt den boogaard maakt tussen het radicalisme van Vlaams Belang en het 'islamitisch' radicalisme gaat in feite niet op. Het weinige onderzoek dat bestaat, wijst immers uit dat de groep radicale moslims ongeveer twee procent van de moslimpopulatie bedraagt, terwijl het Vlaams Belang 25 procent van de bevolking overtuigt. En hoewel het Vlaams Belang inderdaad vaak onder vuur ligt, wordt het succes van die partij zelden of nooit gezien als een uiting van de radicalisering van ,,de Vlaming''. Er wordt ook nooit geopperd om de website van Vlaams Belang af te sluiten. Er gaan nu wel stemmen op om de website van moslimextremisten van het internet te halen. Wij betalen allemaal met onze belastingen braafjes mee aan de opmars van Vlaams Belang, dat zetelt in tal van al dan niet politieke organen. Qua gevaar kan dat tellen, maar toch zijn het vooral de acties van enkele moslims die steevast het nieuws halen.

We worden vanuit alle hoeken van de wereld overspoeld met berichtgeving over moslimterrorisme, onderdrukking van vrouwen en moslimfundamentalisme. Hoewel er voor Vlaanderen nagenoeg geen betrouwbare wetenschappelijke gegevens zijn over de moslimradicalisering, wordt het concept een realiteit in de media. Een eerste uitgangspunt moet alvast te zijn dat radicalisering geen genetisch of cultureel bepaalde eigenschap is van een individu of een groep. Radicalisering is een proces dat bij uiteenlopende mensen kan ontstaan. Het is een maatschappelijk fenomeen dat vele gradaties kent en niet zomaar in een vacuüm ontstaat. Het wetenschappelijk onderzoek van Slootman en Tillie in Nederland naar radicaliseringsprocessen, radicalisme en extremisme definieert het als volgt: ‘Het radicaliseringsproces is een proces van verwijdering van de samenleving, een proces van delegitimatie. Het kenmerkt zich door een toenemend wantrouwen ten aanzien van het maatschappelijk en politieke systeem.’ Binnen dat radicalisme zijn er verschillende gradaties. Niet iedereen die zichzelf als overtuigd moslim beschouwt, is een terrorist. Dat er iets zou bestaan als moslimdemocraten, met een soortgelijke ideologie als de christendemocraten, wordt straal genegeerd. Alleen de meeste extreme en bovendien erg marginale vorm van dat radicalisme houdt enige gevaar in. Die groep van radicalen probeert op niet-democratische, soms gewelddadige wijze diepgaande veranderingen in de samenleving te verwezenlijken.

De wetenschappers komen tot de conclusie dat de overgrote meerderheid van de moslims in Nederland niet tot het brede spectrum van het radicalisme behoort, laat staan tot de 'gevaarlijke' vormen. Tot nog toe zijn er geen indicatoren die uitwijzen dat de situatie in België anders zou zijn. Dat betekent natuurlijk niet dat er geen radicalisering aan de gang is. Dergelijke processen kennen zeer diverse en complexe oorzaken die uitmonden in even diverse dimensies van radicalisering. Niet elke vorm van radicalisme is gevaarlijk. Moslims moeten de kans krijgen om die dimensies te duiden en bij te dragen tot de strijd tegen gevaarlijke vormen van radicalisme. Zij zijn immers zelf de belangrijkste slachtoffers van gevaarlijk radicalisme.”

Intussen worden in de schoot van de moskeeënwereld maatregelen genomen tegen de moslims die de toegang tot De Roma belemmerden wegens het 'onrein' zijn van de muziek die daar gespeeld werd. De Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen in de Provincie Antwerpen (Umivpa) en de Antwerpse vertegenwoordigers in de Moslimraad, meldt Gazet van Antwerpen  vandaag, hebben beslist om 'de mannen aan De Roma' spreekverbod op te leggen in de moskeeën. Het groepje is een afscheuring van de da'wah tabliegh-beweging, die met haar conservatieve interpretatie van de koran op zich al maar één stroming binnen de moslimwereld is. Naar ideeën de mannen aan De Roma als een Blood and Honour-groep en de tabliegh-beweging als het Vlaams Blok? Is het zoiets? In elk geval: het groepje van 'de mannen aan De Roma' is twee jaar geleden uit de tabliegh-beweging gezet, en in sommige moskeeën gold al een spreekverbod. Dat spreekverbod is nu uitgebreid naar alle moskeeën. Saïd Talal (foto 2): "We kunnen niet beletten dat deze mensen in de moskee komen bidden. De moskeebesturen worden wel geïnformeerd over het spreekverbod. We willen ook niet dat deze groep activiteiten organiseert in onze moskeeën." Als nu ook Mathias Danneels dit meldt aan de lezers van zijn krant, Het Nieuwsblad, is er alweer wat meer vrede op aarde.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print