27-05-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vakbondsbetoging - Brussel 24 mei 2016.JPGAlle imagocampagnes aan toe, een van de beste dagen voor de commerce in Brussel was voorbije dinsdag als vakbondsmilitanten Brussel overspoelden. En toch was men bij de N-VA niet tevreden. Joël De Ceulaer vertelde in De Afspraak (video vanaf 5’50”) over een N-VA-medewerkster die een filmpje postte op Twitter met tienduizend keer Fuck you tegen de vakbond, en een kabinetsmedewerker van de N-VA die betogers op een terras fotografeerde, die foto op Twitter zette en daarbij schreef: “Het valt precies nogal mee met de koopkracht. Ze zijn een terrasje aan het doen”. Joël De Ceulaer noemde geen namen maar de medewerkster met de Fuck you tegen de vakbond  is Evy Van Cleemputte, de persoonlijke secretaresse van Bart De Wever op het Antwerps stadhuis.

“Het bestaan van dansende moslims is niet iets waarmee je het eens of oneens bent. Dat is iets wat waar of onwaar is. En omdat ik nog geen enkel bewijs gezien heb van dansende moslims, laat staan van een significante hoeveelheid, beschouw ik die uitspraak als onwaar. En als een bewuste en helaas geslaagde poging om gevoelens van angst en haat in mensen aan te spreken. Achter Filip aanhollen, hij doet het zo graag, Jambon. Maar zoals uit de laatste peilingen blijkt: op zijn terrein loopt Filip altijd sneller.” Maak Jan Jambon woordvoerder van de regering-Michel en het perceptieprobleem met die regering is verdwenen. Een meerderheid van de Belgen gelóóft Jan Jambon, ook al kan noch wil die een bewijs leveren voor de door hem geëvoceerde “dansende moslims” en “straatfeesten, geen rouwfeesten”. (Facebook, 20 mei 2016)

“Europees Rechts – aan het woord ‘extreemrechts’ hebben ze een broertje dood – kijkt bovendien goedkeurend naar de evolutie in de Verenigde Staten. De Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump doet erg Europees Rechts aan door zo veel mogelijk ethische discussies te vermijden. Zijn programma klinkt verder vertrouwd in de oren: ‘America first’.” De Standaard past haar taalgebruik aan. Als partijen als het FN, de FPÖ en het VB ‘Europees Rechts’ zijn, hoe moeten we dan partijen omschrijven als die van Nicolas Sarkozy, David Cameron en Bart De Wever? ‘Centrumpartijen’? (De Standaard, 21 mei 2016)

“De regering-Michel is al halverwege en ze moet nog twee derde van de budgettaire inspanning doen die nodig is om de begroting weer in evenwicht te krijgen.” Er moeten nog harde noten gekraakt worden. (De Tijd, 21 mei 2016)

“In de laatste peiling haal ik persoonlijk een score van 25 procent. Daarmee blijf ik met lengtes voorsprong de populairste van mijn partij. De tweede haalt na twee jaar voorzitterschap 10 procent.” Filip Dewinter maakt Tom Van Grieken nog even duidelijk hoe de rangorde is bij het Vlaams Belang. Maar is Dewinter niet tezelfdertijd ook het probleem? Binnen het Vlaams Belang vraagt men zich af waarom het Vlaams Belang niet méér kiezers binnenhaalt. “We doen het goed in de peiling, dat klopt. Maar de enige echt relevante vraag is eigenlijk waarom we in dit tijdsgewricht niet nog veel beter scoren. Het gaat constant over onze thema’s en op het vlak van Vlaamse eisen gaat N-VA plat op de buik. N-VA heeft zich geëngageerd om te bewijzen dat de Belgische staat wél werkt. Voor ons is dat een onwaarschijnlijk cadeau. 13,9 procent van de stemmen is in deze context echt niet iets om over naar huis te schrijven.” (Het Nieuwsblad, 23 mei 2016 - Apache, 24 mei 2016)

“‘Wie leeft hier boven zijn stand?’ ACV-voorzitter Marc Leemans daagt zijn toehoorders uit. ‘Of zijn jullie allemaal naar hier gekomen omdat de NMBS jullie een speciaal tarief aanbood?’” ACV-voorzitter Marc Leemans bij het slot van de vakbondsbetoging dinsdag. Trouwens straf hoe de N-VA ageerde tegen die treintickets. De N-VA wil dat de NMBS werkt als een privébedrijf, maar als het gaat om een groepskorting voor vakbondsleden zou de NMBS als een staatsbedrijf in een dictatoriaal regime moeten werken. Het N-VA-standpunt werd vertolkt door Inez De Coninck die als parlementslid gratis én in eerste klas wordt vervoerd door de NMBS. (De Morgen, 25 mei 2016)

“De vakbonden hebben het gewoon niet goed begrepen en dus gaat hij het nog eens uitleggen. Er valt echter te vrezen dat het niet voldoende zal zijn. (…) Met het nog eens uitleggen zal Peeters er (…) niet geraken. De laatste minister die problemen zo dacht te kunnen oplossen, heet Annemie Turtelboom. En die is geen minister meer.” Het is omdat de mensen het al te goed begrepen hebben, dat Kris Peeters de mensen boos maakt. (Het Nieuwsblad, 25 mei 2016)

“Nog eens goed geluisterd. Wat @valerievanpeel wil is, na een regering zonder socialisten ook een vakbond zonder socialisten.” Guillaume Van der Stighelen keek naar het debat tussen Joël De Ceulaer (De Morgen) en Valerie Van Peel (N-VA) in De Afspraak (zie de video vermeld in de inleiding hierboven) (Twitter, 25 mei 2016)

“Al goed dat @AFF_Verzet de bruine pappenheimers nog kent. Vroeger had elke krant 'extreemrechts-watchers' in dienst.” Karl van den Broeck (ex-hoofdredacteur Knack, nu hoofdredacteur Apache) twittert na onze artikels over de aanwezigheid van Nederlandse neonazi’s bij rellen na een vakbondsbetoging in Brussel. Men heeft niet alleen geen ‘extreemrechts-watchers’ meer in dienst, men heeft in Vlaanderen ook geen of nauwelijks nog interesse in die niche. Het verhaal over de Nederlandse neonazi's werd doorgestuurd naar alle Vlaamse kranten en de twee grootste televisiezenders, maar niemand pikte er op in. Onze collega’s van RésistanceS konden het verhaal over de Nederlandse neonazi’s wél onmiddellijk kwijt bij de RTBF en bij RTL-TVI. (Twitter, 25 mei 2016)

22-04-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Dat een significant deel van de regering-Michel de voorbije week voor verontwaardiging zorgde, is niemand ontgaan. Gazet van Antwerpen moest haar ‘standpunt’ verdelen over twee opeenvolgende editorialen. Eerst werd Kris Peeters terechtgewezen, ’s anderendaags werd aan de oren van Jan Jambon getrokken. Véél aandacht trok ook de Open brief van Annemie Verbeiren. Facebookpost die intussen al meer dan 35.000 keren gedeeld is en meer dan 43.000 vind-ik-leuk's kreeg. Voor de N-VA-horde aanleiding om de betrouwbaarheid van Annemie’s levensverhaal in vraag te stellen: Siegfried Bracke (hij weer!) en anderen, ‘Piep Kuiken’… Hoe diep kan een mens zakken? Héél diep als je N-VA’er bent. Dat er een alcoholprobleem is in het parlement – zoals Bart De Wever met enige tegenzin toegaf in het nieuwe VRT-programma Over Eten en kranten intussen bevestigden – wekt dan ook geen verbazing. 

“We wantrouwen vakbonden minder dan we politici wantrouwen.” 22,2 % van de Vlamingen heeft veel tot zeer veel vertrouwen in de vakbond (39,2 % heeft weinig tot zeer weinig vertrouwen in de vakbond, 38,5 % zit tussen die twee in). Dat is niet veel vertrouwen maar wél dubbel zoveel als de 11,1 % die veel tot zeer veel vertrouwen heeft in de politiek. De Vlamingen geloven dus eerder de Marc Leemans’en en Rudy De Leeuw’s dan de Kris Peeters’en en Zuhal Demir’s. (De Standaard, 15 april 2016 – Het volledige ISPO-rapport kan je hier lezen.)

“Het blijft een ongezien fenomeen dat ministers, staatssecretarissen en parlementariërs (en niet alleen van N-VA) n’importe quoi mogen verkondigen terwijl ze er wel voortdurend als de kippen bij zijn om de pers onzorgvuldigheid en partijdigheid te verwijten.” “Het lijkt stilaan een systeem te worden. N-VA-politici zijn er blijkbaar op gebrand om een beeld te ‘framen’ dat een aanzienlijke groep moslims in België achter de aanslagen in Brussel staat én dat journalisten (vooral van de VRT) dat niet willen zien en – integendeel – ten onrechte kritiek leveren op de law and order-voorstellen van rechtse politici. Dat Hart Boven Hard een week na de aanslagen duizenden mensen – vaak van allochtone origine – op de been bracht in alle Vlaamse centrumsteden, werd niet geretweet door N-VA-excellenties. Op al die vreedzame manifestaties werden de aanslagen nochtans luidkeels veroordeeld. Dat zowat elke imam en alle allochtone politici en opiniemakers in het land de aanslagen hebben veroordeeld, lazen we ook niet op de Twitter-accounts van de N-VA’ers.” (Apache, 16 april 2016)

“Ik had onlangs (…) een gesprek met Dirk Van Bastelaere (woordvoerder van de N-VA-Kamer- en Senaatsfracties, red.) Een zeer goed dichter, maar het gesprek was lastig. Hij vond dat hele Hart boven Hard maar ridicuul. Terwijl ik absoluut geloof dat de verandering van onderuit zal komen.” Dichter des Vaderlands Laurence Vielle heeft anders wel gelijk. Van het stemrecht voor iedereen tot de sociale rechten, het is er alleen maar gekomen door strijd van onderuit. (dS Weekblad, 16 april 2016)

“De commissie-Dewael wil – zo klinkt het in de officiële tekst – ‘een reconstructie maken van alle relevante feiten en gebeurtenissen die hebben geleid tot die aanslagen, de aan de slachtoffers verleende steun onderzoeken, en nagaan pf alle bevoegde diensten op adequate wijze hebben gewerkt.’ Daar valt niets op aan te merken. (…) Helaas blijft haar ambitie daartoe niet beperkt.” “Ze was nog niet van start gegaan of ze had haar hand al overspeeld. De laatste opdracht die ze zichzelf geeft, is namelijk: onderzoeken wat ‘de onderliggende oorzaken’ zijn ‘van het radicalisme in ons land’, nagaan wat ‘de gevolgen’ zijn van ‘het integratiebeleid’. En ja, dat klinkt erg nuttig, maar daarvoor is een onderzoekscommissie niet het geschikte instrument. Zodra we over die thema’s beginnen te discussiëren, gaat het niet meer over feiten, maar over de interpretatie van die feiten. (…) Hebben discriminatie en achterstelling radicalisering in de hand gewerkt? Of is die achterstelling te wijten aan culturele drempels? Hadden we de islam sneller moeten omarmen als onderdeel van onze samenleving? Of is de islam de bron van de problemen? Heeft het hoofddoekenverbod de radicalisering versterkt of is het veeleer een hulpmiddel bij de bestrijding ervan? Allemaal vragen waarop niemand een simpel, eenduidig, feitelijk antwoord kan geven. Ook deze commissie niet.” (De Morgen, 16 april 2016)

“Hij (= Bart De Wever, nvdr.) vertelt slechts de helft van het verhaal. Er is inderdaad veel verspilling en fraude, er zijn CT-scans, er worden te veel onnodige operaties uitgevoerd en pacemakers geplaatst. Maar tegelijkertijd moeten we dringend meer investeren in preventie. Psychotherapie, osteopathie of innovatieve behandelingen tegen diabetes worden niet of onvoldoende terugbetaald. De gezondheid van steeds meer mensen gaat erop achteruit omdat ze die rekeningen niet meer kunnen betalen.” Elke besparing in de gezondheidszorg moet terug geïnvesteerd worden in de gezondheidszorg, vindt Lieven Annemans (Universiteit Gent). Die investeringen zijn daarenboven cruciaal voor de heropleving van de economie. Elke euro die goed besteed naar gezondheidszorg gaat, levert op termijn twee euro op. (Humo, 19 april 2016)

“De Zweedse Coalitie blijkt in haar eerste halve regeerperiode vooral een Zwetende Coalitie te zijn. Want wie leeft er boven z’n stand? De regering.” Jan Blommaert maakt de rekening: wat wilde de regering-Michel bereiken, wat heeft ze bereikt en hoe moet het verder. (Jan Blommaert (en zijn gedachten), 20 april 2016)

“Voortgestuwd door alcoholdampen zongen PS’ers en Vlaams Belangers hier enkele jaren geleden samen strijdliederen. Tot de PS de Internationale aanhief en dat voor extreem (rechts) toch net iets te ver ging.” Verhalen uit de ‘koffiekamer’ van het federaal parlement. Waalse socialisten en Vlaamse extreem rechtsen komen beter overeen dan men wel eens denkt, al zijn er natuurlijk limieten aan. (Gazet van Antwerpen, 21 april 2016 – Het artikel over het drankgebruik in het parlement verscheen ook in Het Nieuwsblad, maar daar werd de passus over PS’ers en VB’ers weggelaten. Het Nieuwsblad publiceerde wél de grappige cartoon over Jan Jambon hierboven.)

“Iets als ‘Dansen en steun trekken, dat kunnen ze wel, maar hun best doen, ho maar!’” Mathijs Duyck, lesgever aan anderstalige nieuwkomers, over Liesbeth Homans die het beu is te moeten aanhoren dat zo goed als elke Vlaming racist is: ‘aandacht afleiden voor gevorderden’. (De Standaard, 21 april 2016)

19-04-16

JAN JAMBON: GATEN IN HET GEHEUGEN OF BEWUST LIEGEN ?

Voorbije zaterdag 16 maart streden twee leden van de regering-Michel om de meeste verontwaardiging. Als tweede krant lezen we dagelijks Het Laatste Nieuws, en die krant kopte zaterdag boven een interview met Kris Peeters (CD&V): “We leven allemaal boven onze stand”. In het interview verduidelijkt Kris Peeters: “Niemand van ons denkt van zichzelf dat hij boven zijn stand leeft. Niet de werkenden, niet de werklozen. Niet de gepensioneerden, niet de gefortuneerden. Niet de kleinverdieners, niet de grootverdieners. Boven zijn stand leven, dat doen alleen de anderen.” Wetend waar de regering-Michel het geld haalt (bij de werkenden, de werklozen, de gepensioneerden – groepen die al genóeg gegeven hebben) en waar niet (de gefortuneerden, die enkel symbolisch belast worden) weten we waaraan ons te verwachten als het verzet niet toeneemt.

Ons dagelijks ritueel van kranten lezen beëindigen we met De Standaard, en daarin verklaarde Jan Jambon (N-VA) zaterdag: “Een significant deel van de moslimgemeenschap danste naar aanleiding van de aanslagen.” Ook hierover steeg verontwaardiging op. Viroloog Marc Van Ranst kopte Wees Galant, meneer Jambon! in een Facebookbericht dat later uitgebreid werd tot een opiniebijdrage in De Morgen. “Liegen mag zelfs een minister niet. Indien Jan Jambon niet met keiharde bewijzen op de proppen kan komen om zijn uitlatingen over op straat dansende moslims op 22/3 te schragen, dan moet hij zich excuseren. Of beter nog, voor één keer: wees Galant, meneer Jambon.” Een andere manier om te zeggen dat Jambon in dat geval moet opstappen.

Het was overigens geen slip of the tongue van Jan Jambon. Op een conferentie op 30 maart van het Centrum Informatie en Documentatie Israël in Den Haag zei Jan Jambon reeds: “De dag van de aanslagen in Zaventem en Brussel waren er in bepaalde wijken van Brussel straatfeesten. Geen rouwplechtigheden. Straatfeesten” (video, op 19’17”). Nu hij die uitspraak in eigen land herhaalde ging de pers op zoek naar waar die straatfeesten dan wel zouden plaatsgevonden hebben. Apache was de eerste die navraag deed. De conclusie was: Jambon kan niet zeggen waar ‘straatfeesten’ plaatsvonden. Na ook nog op zondag navraag te doen, besloten De Morgen en andere kranten: Geen bewijzen te vinden voor dansende moslims.

Gisteren kon men het aan Jan Jambon rechtstreeks vragen: waarop baseerde hij zijn uitspraak, hoeveel moslims waren het, waar en wanneer. Antwoord van Jan Jambon voor een VRT-televisiecamera: “De vraag is totaal niet hoeveel moslims, en waar en wanneer, maar het is een getuigenis die we gekregen hebben in de Nationale Veiligheidsraad…” (video). De vraag was wél hoeveel, waar en wanneer… Een seconde nadat de vraag gesteld werd, ontkent Jambon al dat de vraag gesteld werd. Als de vraag dan maar herhaald wordt, blijft Jambon op de vlakte over wat er gebeurd is. Als opgeworpen wordt dat het parket ontkent dat er straatfeesten of iets dergelijks waren na de aanslagen, kan Jambon niets anders zeggen dan dat het parket díe getuigenis in de Nationale Veiligheidsraad gehoord heeft. Maar wat is “díe getuigenis” waard als niemand feiten kan noemen?

Het klopt wel dat bij de arrestatie van Salah Abdeslam een groepje (met nadruk op: -je) jongeren met stenen gooide naar de politie. “Maar beweren dat ze dit deden om Abdeslam te beschermen is een regelrechte leugen”, schrijft jeugdwerker Bleri Lleshi. “Die jochies kennen hem niet en wisten ook niet waar Abdeslam verbleef. De Mechelse politie wist dat overigens wel. Die Brusselse jongeren hebben een slechte relatie met de politie. Uit onderzoek van de KU Leuven is gebleken dat racisme bij de politie voor hen het grootste probleem is.” En passant legt Llhesi nog een andere leugen van Jambon bloot: “‘Bij de arrestatie van Abdeslam heeft niemand me op triomfalisme kunnen betrappen’, beweert Jambon in hetzelfde interview. Jambon is vergeten dat hij onmiddellijk na die arrestatie een foto op Twitter plaatste van zichzelf en premier Michel, staande voor een jeep met paracommando’s, vergezeld van de tekst: ‘You got him boys! So proud of you.’ Het Rambogehalte kon niet groter.”

Jan Jambon vergeet wel eens meer iets. Toen La Libre Belgique Jambon bij zijn aantreden als minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken interviewde zei Jambon dat de mensen die collaboreerden met de nazi’s “hun redenen hadden”, zonder verder te komen dan dat “de collaboratie een vergissing (“une erreur”, nvdr.) was”. Als collaboreren met een regime dat miljoenen doden veroorzaakte slechts “een vergissing” is, zullen de terroristen in Brussel er goedkoop vanaf komen. In Knack zei Jan Jambon daarover later: “In de periode na mijn uitspraak over de collaboratie werd er elke week wel weer iets gelekt waarover vragen konden worden gesteld in het parlement. Mensen uit extreemlinkse hoek doorzochten zelfs het Archief en Documentatiecentrum voor het Vlaams-nationalisme in de hoop informatie te vinden die mij kon schaden.” Jan Jambon vergat weer eens iets.

Als men in het ADVN inderdaad een en ander is gaan opzoeken, was het omdat Jan Jambon op de televisiezender RTL zijn betrokkenheid met de organisatie van een spreekavond met Jean-Marie Le Pen had verklaard als: “Ik was toehoorder toen een zekere mijnheer, mijnheer Le Pen, een toespraak hield. Dat wil niet zeggen dat ik zijn uitspraken steun. Op dezelfde plaats, een paar maanden eerder, was Kris Merckx (PVDA). Ik was toen ook bij de toehoorders.” Uitspraak die hij daags erna in min of meer dezelfde bewoordingen herhaalde in La Libre Belgique. Maar dat zijn twee leugens in twee zinnen.

Jan Jambon was op de avond met Jean-Marie Le Pen niet enkel als toehoorder maar als bestuurslid van de inrichtende Vlaams-Nationale Debatclub – vandaar dat hij ook aan de eretafel met Jean-Marie Le Pen zat bij het etentje vooraf. Twee, Kris Merckx heeft nóóit gesproken voor de Vlaams-Nationale Debatclub. Het was om dát uit te zoeken – het geheugen wil wel eens haperen op latere leeftijd – dat de archieven van de Vlaams-Nationale Debatclub zijn doorgenomen bij het ADVN. Men was dus niet op zoek naar elementen om Jambon politiek te beschadigen, maar om te zien wat er waar is van een bewering van Jambon. Eens te meer bleek het een leugen te zijn van Jan Jambon. In dit geval om te vergoelijken dat hij ging luisteren naar wat Jean-Marie Le Pen te vertellen had. Zie ook hieronder.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, peeters, sociaal, jambon, terrorisme, brussel, molenbeek |  Facebook | | |  Print

07-10-15

ALLEEN ZATERDAG: TENTOONSTELLING VMO 1949-1983 (1)

In Baasrode, deelgemeente van Dendermonde, wordt aanstaande zaterdag 10 oktober een tentoonstelling ingericht over de Vlaamse Militanten Orde (VMO). De toegang wordt enkel op uitnodiging of na inschrijving vooraf verleend. Initiatiefnemer is Jan De Beule (foto 1), bij de herdenking in 1982 van de Operatie Brevier (waarmee de gebeenten van Cyriel Verschaeve vanuit een graf in Oostenrijk naar Vlaanderen werden gebracht) het broekie helemaal rechts op foto 2  (grotere versie).

 

De VMO wordt in 1949 opgericht door Bob Maes, tegenwoordig erevoorzitter van de N-VA in Zaventem, bij zijn negentigste verjaardag gefêteerd door Ben Weyts en Theo Francken. Naast Brusselaar Bob Maes is het vooral Antwerpenaar Wim Maes (geen familie) die leiding geeft aan de VMO. Politiek gevormd in de jongerenafdeling van het VNV; tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Dietse Militie-Zwarte Brigade, de militaire afdeling van het VNV; voor zijn collaboratie met de nazi’s veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Zijn portret hangt nog altijd in het vernieuwde café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen. In Gent is Kamiel Van Damme de VMO-leider. De vzw voor de financiering van het Vlaams Blok in Gent is naar hem genoemd.

 

Aanvankelijk fungeert de VMO als geüniformeerde ordedienst en plakploeg van de Volksunie (VU). Maar de VMO is lang niet zo deftig als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaren activiteit, in 1953, acht Justitie het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan om met militaire precisie een vaderlandse viering in Diksmuide te verstoren. Het plan lekt echter vroegtijdig uit en enkele honderden VMO’ers worden preventief aangehouden. In 1961, jaar waarin de VU vijf Kamer- en twee Senaatszetels binnenhaalt, verbreekt de VU de banden met de VMO. Alvast officieel.

 

In 1963 plant de VMO een nachtelijke raid in Oostende om tientallen gevels en uithangborden met Franstalige opschriften met teer te bekladden. Een deel VMO’ers wordt preventief opgepakt door de politie, anderen kunnen het plan toch uitvoeren. Zeventien VMO’ers, onder wie de latere Vlaams Blok-parlementsleden Wim Verreycken en Xavier Buisseret, worden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen. Zakenman Rudi Van der Paal, later financier van het Vlaams Blok/Belang en van de N-VA, en anderen richten hierna een ‘Steuncomité Aktie Oostende’ op.

 

Het is niet de enige rechtszaak waarin de VMO van Bob Maes verwikkeld geraakt. Zo worden een aantal VMO’ers vervolgd voor zware rellen bij een herdenkingsplechtigheid ter ere van SS-gesneuvelden in Stekene in 1969 (Bert Eriksson bijvoorbeeld krijgt hiervoor twee maanden effectieve celstraf), en er worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een VMO-aanslag op een FDF-plakploeg in Laken in 1970 die een FDF’er het leven kost.

 

Op 12 juni 1971 wordt de eerste versie van de VMO ontbonden, maar op 2 juli 1971 wordt al een nieuwe versie van de VMO voorgesteld door ex-Oostfronter Piet Peeters en voormalig lid van de Hitlerjugend Armand ‘Bert’ Eriksson.

 

Een eerste heldendaad is Operatie Brevier in 1973. Hierbij wordt het stoffelijk overschot van priester Cyriel Verschaeve clandestien opgegraven in Oostenrijk en naar Alveringem in West-Vlaanderen gebracht om het daar opnieuw te begraven (1, 2). Men vindt dat blijkbaar plezant, want nadien zijn ook nog de stoffelijke overschotten van Staf De Clercq (Operatie Delta, in 1978) en van de Nederlandse nazi Anton Mussert (Operatie Wolfsangel, in 1998) opgegraven en herbegraven.

 

Nog in 1973 pleegt een groep rond Xavier Buisseret, negationist Siegfried Verbeke en de latere Vlaams Blok-ondervoorzitter Roeland Raes een putch. De volledige redactieraad van het VMO-blad Alarm wordt door de groep overgenomen en Xavier Buisseret wordt de nieuwe leider. Piet Peeters wordt buitengezet, Bert Eriksson mag blijven. Karel Dillen, die later de Vlaamse Nationale Partij (VNP) en vervolgens het Vlaams Blok (VB) zal oprichten, is een van de medewerkers die met zijn schrijfsels het VMO-blad Alarm vult.

 

Onder verantwoordelijkheid van Xavier Buisseret verschijnt in Alarm in 1977 een oproep om “een klimaat van terreur, gevaar en onveiligheid (te) scheppen ten opzichte van de Franstaligen en van de Vlaamse overlopers. Zodat hen uiteindelijk de lust bekomt om zich in onze weiden als wiegende zeeën te vestigen. Wij bedoelen praktisch: met katapulten en moeren de ramen van villa’s kapot schieten, auto’s en bezittingen beschadigen en vernielen (…), brandstichting van privéwoningen of bedrijven die een verfransende invloed uitstralen” enzovoort, enzoverder. “Kidnapping”, “mishandeling van leidinggevende franskiljons” en “intimidatie van bouwpromotoren” behoren ook tot de voorgestelde actiemiddelen. In gerechtelijke kringen wordt dit proza bestempeld als “aanzetten tot terrorisme” en wordt een onderzoek opgestart.

 

Getipt over het gerechtelijk onderzoek distantieert Xavier Buisseret zich in het eerstvolgend Alarm-nummer van deze richtlijnen, wat niet belet dat VMO-militanten de daaropvolgende jaren de richtlijnen zowel naar de geest als naar de letter in de praktijk omzetten. Aanvankelijk tegen Franstaligen, maar later ook en vooral tegen andersdenkenden, migranten enzomeer… Wordt vervolgd.