28-05-14

FRANSTALIG EXTREEM-RECHTS: OVER EN UIT (1)

Werd extreemrechts in Franstalig België na de vorige verkiezingen klinisch dood verklaard, dan vond voorbije zondag niets minder dan de uitvaart plaats. In alle stilte en in zeer intieme kring. Zelfs de Franstalige pers maakte er geen woorden aan vuil.

 

Er namen in alle Waalse kieskringen samen zes extreemrechtse lijsten deel aan de verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Zes partijen die de concurrentie dienden aan te gaan met elkaar maar ook met drie rechts-populistische partijen die zich uitdrukkelijk richtten tot hetzelfde malcontente kiespubliek. De voorspelde versplintering van de proteststem werd na het afsluiten van de kiesverrichtingen een feit.

 

In de kieskring Henegouwen kwam het Vlaams Belang – jawel – als sterkste extreemrechtse formatie uit de kiesstrijd. Du jamais vu. Het Vlaams Belang kwam er, zoals hier eerder gemeld, aanzetten met de lijst ‘Faire Place Nette’ (FpN, foto 1: Jean-Marie Le Pen en Mechelaar Frank Creyelman samen op de affiche). Het Vlaams Belang behaalde met die ‘foplijst’ 2,1 % van de stemmen. Zonder echt campagne te voeren. Als het Vlaams Belang naast in Ninove één succes(je) heeft geboekt vorige zondag, dan is het wel het verslaan van Franstalig extreemrechts op eigen terrein. Dat kan Bart De Wever niet zeggen.

 

De andere resultaten van extreemrechts in Henegouwen moeten achter de komma worden gezocht; Wallonie d’Abord: 0,7 %, Nation: 0,5 %, Plus+: 0,3 %, Nouvelle Wallonie Alternative: 0,2 %, en het Front Wallon eveneens 0,2 %. Het electorale aandeel van extreemrechts in Henegouwen is daarmee geslonken tot 4 % van de stemmen. Een historisch dieptepunt. We moeten al tot diep in de jaren ’80 teruggaan om vergelijkbare resultaten op te tekenen. Vooral Wallonie d’Abord (WdA) laat  pluimen met amper 0,7 % van de stemmen, vier jaar geleden behaalde het partijtje nog net geen 2 %.

 

In de Henegouwse kieskring behalen de drie rechts populistische partijen (Parti Populaire, Debout Les Belges en La Droite) samen 8,7 % van de stemmen. De onderlinge concurrentie maakt dat deze score niet verzilverd wordt met een zetel in het halfrond. Die zetel lag voor het grijpen mocht de Parti Populaire (PP) niet uit elkaar gevallen zijn in het voorbije jaar. Met 4,4 % van de stemmen blijft de PP in Charleroi en omstreken net onder de kiesdrempel haperen. PP-boegbeeld en -lijsttrekker Mischaël Modrikamen zal verre van ‘ amused’ zijn. De PP-dissidentie Debout Les Belges (DLB), aangevoerd door de ongeëvenaarde brulboei Laurent Louis, haalde in Henegouwen 3,4 %. De tweede PP-afscheuring La Droite (LD) van de veelgeplaagde voorzitter en lijsttrekker Aldo Mungo kon op 0,9 % van de stemmen beslag leggen.

 

Onder meer de PTB-GO!, de Franstalige versie van de PVDA+, profiteerde van deze verdeeldheid. Met 5,2 % van de stemmen slaagde de radicaal linkse arbeiderspartij er probleemloos in om in Henegouwen een eerste parlementszetel binnen te rijven voor belastingspecialist Marco Van Hees. De tweede zetel werd in de Luikse kieskring met 8,1 % van de stemmen gehaald met partijwoordvoerder Raoul Hedebouw. 

 

In de kieskring Luik is het voor extreemrechts ongeveer hetzelfde beeld voor de Kamer, al wipt de PP daar wel nipt over de kiesdrempel met 5,3%. De rechts-populistische partij behaalt er zijn enige Kamerzetel met Aldo Carcaci, voorheen actief bij de PS en de socialistische mutualiteiten. In en rond de vurige stede komt Wallonie d’Abord als sterkste partij uit de extreemrechtse broederstrijd met 1 % van de stemmen. De lijst van Nation haalt er 0,4 % en het Front Wallon kon nauwelijks 0,1 % van de stemmers overtuigen.

 

In de kieskring Namen waren er drie extreemrechtse lijsten op het stembiljet terug te vinden en daarmee is het voornaamste meteen gezegd; Nation is er goed voor 0,5 % van de stemmen. Front Wallon en NWA behalen er elk 0,2 %. Ook in Namen had het uiteenvallen van de PP in drie ruziemakende fracties zijn gevolgen. De PP haalde er 4,4 %. Met de 2,2 % van Debout Les Belges en de 1,4 % van La Droite erbij, samen 8 % van de Naamse stemmen was dat ruim voldoende geweest voor een zitje in de federale Kamer.

 

Wat geldt voor Namen geldt ook voor de kieskring Waals-Brabant. De PP strandt op 4 % van de stemmen en verliest de Kamerzetel die er vier jaar geleden werd veroverd. Stemmen die naar de concurrentie van Debout Les Belgens (1,4 %) en La Droite (1 %) gaan. Extreemrechts werd in Waals-Brabant weinig succesvol vertegenwoordigd door Nation met de Vlaamse lijsttrekker Kris Roman (foto 2, 0,4 %) en de NWA (0,2 %).

 

Ten gevolge van de zesde staatshervorming verdween de beruchte kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde (B-H-V) uit het zicht en van het stembiljet. In de kieskring Brussel namen enkel het Vlaams Belang en Nation de extreemrechtse honneurs waar. Met twee keer een minimaal resultaat tot gevolg. De VB-lijst kreeg de steun van 1 % van de Brusselaars. Nation charmeerde slechts 0,3 % van de stemmers in de hoofdstad.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fpn, creyelman, wda, fw, pp, debout les belges, la droite, nation, roman |  Facebook | | |  Print

10-05-14

OÙ EN EST AVEC L’EXTRÊME-DROITE? (2)

Kris Roman + leden van Nation.jpgIn aanloop naar 25 mei kondigden ook het Brusselse ‘Democratie Nationale’ (DN), geleid door voormalig FN-Kamerlid Patrick Cocriamont, en het Luikse ‘Nouvelle Wallonie Alternative’ (NWA) aan deel te zullen nemen aan de komende stembusslag. Hardliner Cocriamont raakte echter niet rond met zijn huiswerk en dus geen DN op het stembiljet. Het zier er hoe langer hoe meer naar uit dat zijn fantoompartij geen lang leven meer beschoren is.

 

Philippe Duquenne, de ambitieuze voorzitter-oprichter van de NWA, probeerde eerder dit jaar nog tevergeefs een extreemrechtse kartellijst onder de naam ‘Front d’union Nationale’ (FuN) gestalte te geven. Toen het project net na Nieuwjaar goed en wel in de wankele steigers stond, werd de feestvreugde meteen in de kiem gesmoord door het Franse FN dat langs gerechtelijke weg het gebruik van de nieuwe naam en het bijbehorende tricolore logo liet verbieden. Lange tijd zag het er naar uit dat ook NWA niet op het stemformulier zou terug te vinden zijn. Uiteindelijk werd er, zij het niet zonder moeite, toch een lijst ingediend voor de kieskring Luik voor het Waalse parlement. Een lijst waarop président-fondateur Duquenne uiteraard als eerste geparkeerd staat. De federale en de Europese verkiezingen laat de minipartij aan zich voorbijgaan.

 

Het stemmenpercentage waarop de NWA beslag zal leggen moet op 25 mei hoogstwaarschijnlijk achter de komma gezocht worden. De NWA deed in oktober 2012 voor de eerste maal mee aan de gemeenteraadsverkiezingen op een beperkt aantal plaatsen. De NWA-kandidaten behaalden toen onveranderlijk ridicuul slechte resultaten. Eén uitzondering; de gemeente Courcelles waar nog 2,8 % van de stemmen werd gehaald.

 

De straatvechters van Nation nemen voor het eerst in het bestaan van de ‘beweging’ voluit mee aan verkiezingen. Nation, opgericht in 1999 en sindsdien opererend in de marge van het politieke bedrijf, profileerde zich jarenlang als actiegroep zonder partijpolitieke ambities. Sinds een tweetal jaar neemt de kleine maar goed uitgebouwde organisatie onder eigen naam deel aan de verkiezingen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 miste Nation op een haar na een eerste verkozene, in Evere waar de lijst 4,5% van de stemmen in huis haalde.

 

Van alle extreem-rechtse partijen spreekt Nation ontegensprekelijk de meest gespierde taal. Het programma focust op onveiligheid, immigratie en sociale onrechtvaardigheid. Ook Nation omschrijft zichzelf als het enige echte alternatief en de enige (politieke) oppositie die naam waardig. Opmerkelijk: om de veiligheid van de samenleving te garanderen pleit Nation voor het invoeren van een avondklok voor al wie minder dan zestien jaar is. Jawel! Na tien uur ’s avonds mogen jongeren enkel nog de straat op indien vergezeld door een ouder als het van Nation afhangt. Nation-lijsten werden ingediend in Brussel, Luik, Waals-Brabant, Henegouwen en Namen. 

 

Eén opvallende naam: die van lijsttrekker Kris Roman in de provincie Waals Brabant. Ex-gemeenteraadslid voor het Vlaams Blok en verder actief geweest in het FN, FNB en een rist andere extreemrechtse groupuscules (foto: Kris Roman (l.) bij een betoging van de Autonome Nationalisten begin vorig jaar in Brugge, in gesprek met Emerson Henge (Nation). Uiterst rechts op de foto: Pascal de Tige (Nation). Beide Nation-leden waren betrokken bij de gewelddadigheden naar aanleiding van het protest tegen een Vlaams Belang-meeting in Brussel). Kris Roman laat de verkiezingen intussen niet aan zijn hart komen. Hij is dezer weken voor een lang verblijf in zijn geliefde Rusland.

 

De sterkste concurrentie voor het extreemrechtse allegaartje aan de andere kant van de taalgrens wordt op 25 mei ontegensprekelijk gevormd door de ‘Parti Populaire’ en de PP-afscheuring ‘La droite’, een tijdje geleden opgericht door een zekere Aldo Mungo nadat hij uit de PP werd gezet. Zijn nieuwe partij situeert zich naar eigen zeggen ergens tussen de MR en het FN in. La Droite houdt er een rechts-populistisch discours op na en neemt overal deel aan de verkiezingen, net als de PP overigens. Of dat vele werk wat zal opleveren valt sterk te betwijfelen. Ook voor La Droite zal de kiesdrempel wat te hoog gegrepen zijn. Voorlopig haalt Mungo eerder de pers met zijn veelvuldige juridische problemen. Momenteel wordt de man vervolgd voor valsheid in geschrifte en oplichting. Vorig jaar werd hij – in een andere zaak – al veroordeeld tot veertien maanden voorwaardelijk door de correctionele rechtbank van Brussel voor het niet betalen van schulden.

 

Vraag is hoeveel kiezers de PP van voorzitter Mischael Mondrikamen nog zal kunnen bekoren. Vier jaar geleden slaagde de partij er bij een eerste verkiezingsdeelname in om een eerste Kamerlid te laten verkiezen. De onnavolgbare flurk Laurent Louis zat voor de PP in de Kamer tot hij in 2012 uit de partij werd gegooid. Peilingen geven in ieder geval aan dat een herhaling van het scenario van 2010 voor de PP tot de mogelijkheden behoort, één of met wat geluk twee zetels maar ook niet veel meer dan dat.

 

Om het chaotische plaatje aan de rechterzijde helemaal volledig te maken, moet ook de nieuwe politieke formatie ‘Debout les Belges’ vermeld worden. Eerder een kieslijst dan een partij, gecreëerd en aangevoerd door de geflipte brulboei Laurent Louis nadat hij uit de PP werd gegooid. Kans op enig succes is nihil voor deze populistische club, vorige week anders nog internationaal in the picture met het eerste 'Europese Congres van de Dissidentie' die Laurent Louis in Anderlecht wilde houden met een allegaartje aan antisemitische sprekers. Congres dat verboden werd en Laurent Louis een nat pak bezorgde.

 

Het wordt in alle geval druk vissen in de uiterst rechts-populistische vijver in de Brusselse en Waalse stemhokjes op 25 mei. In Luik wordt er het hardst gedrumd met liefst zeven partijen en partijtjes die zich rechts van de rechterzijde plaatsen en vooral elkaar de duvel aandoen. De uitkomst van een dergelijke versplintering is voorspelbaar. Onze inschatting een twee weken voor de stembusgang? Eén à twee zetels voor de PP en een nul over de gehele lijn voor extreemrechts. De traditionele politieke partijen hoor je alvast niet klagen over deze gepatenteerde ruziemakers en de obscure ‘partijen’ waarin ze zich ophouden. Zij varen immers wel bij het gebrek aan een ééngemaakte (extreem-)rechtse partij die de anderen het vuur aan de schenen kan leggen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, dn, nwa, nation, roman, la droite, pp, debout les belges |  Facebook | | |  Print

19-06-10

FRONT NATIONAL KLINISCH DOOD. WALLONIE D'ABORD EVENMIN SUCCESVOL

Zoals verwacht is extreem-rechts in Franstalig België vorig weekend volledig weggeveegd. Voor het eerst sinds Zwarte Zondag, die van 24 november 1991, heeft het Front National (FN) geen enkele vertegenwoordiging meer in de parlementen. Extreem-rechts is er in de komende jaren op het bovenlokale niveau volkomen afwezig. En dat heeft het volledig aan zichzelf te danken. 

Voor de Senaat hadden de kandidaten van 'Wallonie d'Abord' (WdA, foto) het extreem-rechtse speelveld voor zich alleen. Het knullige FN slaagde er immers niet in een lijst neer te leggen die aan de wettelijke minima voldeed. Ondanks het gebrek aan  extreem-rechtse concurrentie kon de WdA-lijst aangevoerd door partijvoorzitter Francis Detraux (ex-FN) amper 2,5 % van het Franstalige electoraat overtuigen.  Met dit resultaat parkeert WdA zich tussen de 'Parti Populaire' (4 %) van de flamboyante Mischael Mondrikamen en de Franstalige PVDA’ers, de PTB (2,1 %). WdA-voorzitter Detraux verzamelde 8 524 voorkeurstemmen. Hoeveel van die 2,5 % (62 251 stemmen) zou overschieten mocht het FN tóch hebben kunnen deelnemen? Allicht niet veel. De FN-senaatslijst haalde drie jaar geleden nog 5,9 % van de stemmen. Dat was toen goed voor één senator en de broodnodige partijfinanciering. In vergelijking met vorig jaar zit WdA wel in de lift. Het vervijfvoudigde haar stemaantal, maar het blijven bijzonder lage cijfers. Niet echt verwonderlijk met een lijsttrekker met het charisma van een overgordijn.  

In Henegouwen stonden drie extreem-rechtse lijsten op de stembrief voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Zoals eerder voorspeld op deze blog blijven de drie 'partijen' met lege handen achter. Het FN onder aanvoering van Patrick Cockriamont zette het minst slechte resultaat neer met 2,8 % van de stemmen. Oudgediende Cockriamont verzamelde zelf 2 770 voorkeurstemmen. Globaal gezien betekent dit resultaat niets minder dan een catastrofale achteruitgang met liefst 5 % ten overstaan van 2007. Dit verlies van ongeveer twee stemmen op drie doet het FN vlotjes onder de kiesdrempel  belanden. En de laatste kamerzetel verliezen. Exit FN. Tweede in extreem-rechtse lijn was Wd’A met bijna 2 % van de stemmen. WdA-lijsttrekker Juan Lemmens (ex-FN) behaalde slechts 1 460 voorkeurstemmen. Erg vrolijk word je daar waarschijnlijk niet van als radicaal-rechtse 'voorman'. Het tweede Front National dat in deze kieskring deelnam aan de bolletjeskermis, onder de naam 'FN+', verwierf 1,6 % van de stemmen. Lijsttrekker-brulboei Salvatore Nicotra sloot de feestelijkheden af met 1 931 voorkeurstemmen. De drie extreem-rechtse lijsten samen waren goed voor 6,3 % van de stemmen in Henegouwen. Eén enkele lijst met het gecombineerde resultaat van de drie lijsten had quasi zeker een zetel opgeleverd. Vorig jaar was het gezamenlijke resultaat van alle extreem-rechtse lijsten hier ook ongeveer 6%.

In Namen zet het FN een identieke score neer als in de kieskring Henegouwen met 2,8% van de stemmen. Een achteruitgang met 2 % in vergelijking met 2007. WdA behaalt hier 1,6 % van de stemmen. In Brussel-Halle-Vilvoorde worden de laagste scores opgetekend. Het FN haalt hier nog 0,7 %; WdA is goed voor amper 0,4 %. De WdA-lijsttrekker voor Brussel-Halle-Vilvoorde was partij-ondervoorzitter Kabasele (van Congolese origine, nvdr). Hij behaalt amper een derde (!) van de voorkeurstemmen van de nummer twee op de WdA-lijst, ene Stéphanie Moriau. Eigen volk eerst zeker? In Luik presenteerde enkel WdA zich voor de kiezer. De WdA-lijst behaalde er 1,5 % van de stemmen. Lijsttrekker Jacqueline Merveille (ex-FN) klokt af op 1 901 voorkeurstemmen. En daarmee is alles gezegd. Dit resultaat staat in schril contrast met de extreem-rechtse resultaten van begin jaren negentig. Toen piekten zowel het FN' als de schreeuwlelijkerds van 'Agir' in en rond de vurige stede met (gezamenlijke) scores van meer dan 10 %. De proteststemmen van toen lijken nu volledig verdampt. Meer van hetzelfde in de meest schilderachtige provincie van het land. De WdA is  in Luxemburg goed voor 1,8 % van de stemmen. Lijsttrekker Pascal Ligot behaalt nauwelijks 461 voorkeurstemmen. Dit resultaat mag niet verbazen. Ook het Front National kreeg hier in haar gloriedagen nooit echt voet aan de grond. De provincie is van oudsher een PSC/CdH - bastion. 

Het Front National is anno 2010 zowat alles kwijt. De partij rest enkel nog lokale en een handvol provinciale mandatarissen; 26 gemeenteraadsleden en 4 provincieraadsleden om precies te zijn. De partij is  met andere woorden. klinisch dood. Nieuwkomer 'Wallonie d'Abord' vult de vrijgekomen plaats gedeeltelijk in, maar kan tegelijk nergens overtuigen met scores tussen 1 à 2 %. Erg veel koop je daar niet voor. De partij wordt wel de grootste onder de extreem-rechtse kleintjes. Een schrale troost die  bovendien geen enkele garantie biedt voor politiek overleven in de komende – verkiezingsloze – jaren. Net als het FN moet WdA het doen zonder dotatie, zonder bekende koppen en met een dunbevolkte achterban. In aanloop naar 13 juni maakte het FN er een sport van om de 'Parti Populaire' (PP) van Mondrikamen stokken in de wielen te steken. Er werd in het FN-hoofdkwartier – niet geheel onterecht – gevreesd voor een massaal verlies van kiezers aan de rechts-populistische nieuwkomer. In de laatste weken voor verkiezingsdag organiseerde het FN een regelrechte diarree aan persmededelingen om de zogenaamde 'wantoestanden' in de PP aan te klagen, en om uitvoerig melding te maken van de vele misnoegde overlopers die vlotjes de rangen van het FN vervoegden. Op 13 juni, bij het binnenkomen van de resultaten, werd er lange tijd van uit gegaan dat de eerste verkiezingsdeelname van de PP op absoluut niets zou uitdraaien. Laat op de verkiezingsavond bleek echter dat de PP alsnog een Kamerzetel in de wacht kon slepen.

Hoe het nu verder moet met het FN is onduidelijk. De enige troef waarover de spookpartij beschikt is een sterke merknaam die echter door verschillende groupuscules wordt geclaimd. Achter de naam en het logo steekt momenteel absoluut niets. Geen organisatie of structuur, geen visie, nauwelijks een programma en dit alles onder kundige leiding van een handvol louche en schandaalgevoelige figuren. De concurrentie op de rechterflank wordt er bovendien niet kleiner op in de komende jaren. Wordt ongetwijfeld vervolgd, maar vraag ons niet wanneer.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, pp, 13 juni, wda |  Facebook | | |  Print

08-06-10

INTUSSEN IN FRANSTALIG BELGIË. OVER EN UIT VOOR HET FN?

De zwanenzang van Franstalig extreem-rechts, het ‘Front National’ in het bijzonder, zit er keihard aan te komen. Amateuristisch geklungel van het allerhoogste niveau, eindeloze interne conflicten en nieuwkomers die in dezelfde vijver vissen gaan het FN waarschijnlijk eerstdaags de nek omwringen. Uitsluitsel volgende zondag.

Voor de komende stembusgang hebben een aantal rivaliserende extreem-rechtse groepen onder de taalgrens een ‘tijdelijke wapenstilstand’ afgesloten. Om niet helemaal verdeeld voor de Franstalige kiezer te verschijnen. Die verdeeldheid is haast legendarisch. Meerdere partijen en partijtjes noemen zichzelf immers het échte 'Front National' (van België). En maken vooral elkaar het leven zuur. Ondanks die ‘inspanningen’ kan de kiezer op 13 juni in slechts drie kieskringen op het FN stemmen. FN-lijsten vind je op de kiesbrief in B-H-V, in Namen en in Henegouwen. Een lijst indienen voor de senaat was kennelijk te veel moeite. Dat organisatorische onvermogen heeft verstrekkende gevolgen nog voor er één stem is uitgebracht. Partijfinanciering hangt immers af van aanwezigheid in zowel kamer als senaat. Zelfs een goede score voor het federale parlement zal de financiële meubelen niet kunnen redden. Dat belooft voor de gitzwarte toekomst.

De lijst van groepen en groupuscules die zich voor de gelegenheid aandienen onder de noemer 'FN', met het lijstnummer 7, is indrukwekkend lang. De ‘kern’ wordt echter gevormd door het Front National geleid door uittredend kamerlid Patrick Cockriamont in combinatie met het ‘andere’ Front National waarin senator Michel Delacroix en oudgediende Patrick Sessler de hoofdrollen spelen. De rivaliserende ‘fronten’ op één enkele lijst houdt niets meer in dan een (tijdelijk) verstandshuwelijk; ze lusten elkaar namelijk rauw. De beide FN’s worden versterkt door een reeks personaliteiten uit extreem-rechtse groupuscules met ronkende namen. In volgorde van importantie gaat het om: het 'Front Démocratique Belge' (FDB), de 'Fédération des nationalistes Wallons' (FNW), de 'Fédération des nationalistes populaires Bruxellois' (FNPB) en de onvermijdelijke grappenmakers van 'Nation'.

Franstalig extreem-rechts zou zichzelf niet zijn mocht de hergroepering volkomen geslaagd zijn. Dat is ook nu het geval. In de kieskring Henegouwen zal het 'FN - lijst nr. 7' noodgedwongen de stemmen moeten delen met een 'Front National plus' (FN+) dat geleid wordt door oudgediende Salvatore Nicotra. Dat herleidt de kansen op electoraal succes, voor de beide FN-lijsten althans, tot zowat het absolute nulpunt. Een (eerste) zetel in deze kieskring kost ca 5,5% van de stemmen. In de huidige omstandigheden lijkt dat zo goed als uitgesloten als de stemmen ook nog eens gedeeld moeten worden. Salvatore – FN plus – Nicotra is één van de allerlaatste militanten van het originele Belgische Front National opgericht in 1985. Hij beweert over een ledenbestand van een 300-tal rechtse rakkers te beschikken. Veel geld durven we niet in te zetten op de correctheid van die informatie. Nicotra maakt nog steeds deel uit van de oorspronkelijke FN/NF – vzw. Dat zou wel eens een troef kunnen zijn voor het gebruik van de partijnaam en bijbehorend logo in de toekomst.

De rol van lachende derde in deze politieke context is weggelegd voor de relatief nieuwe partij 'Wallonie d'Abord' (WdA). Een kleine rechts-regionalistische politieke formatie die, we vinden het écht niet uit, ontstaan is als dissidentie van een FN - dissidentie. Dat zit zo: een aantal jaren geleden stapten enkele malcontente kaderleden op uit het Front National. Vervolgens verenigden zich onder de naam 'Force Nationale’. Afgekort – wonder o wonder – ook: FN. De Force Nationale werd geleid door de bejaarde ex-senator Francis Detraux. Hij was de eerste en enige voorzitter van de partij. Zijn ‘FN’ kon echter nooit overtuigen. De weinig indrukwekkende club nam twee maal deel aan verkiezingen maar boekte te weinig resultaat om te kunnen overleven. Naar extreem-rechtse traditie werd ook in de Force Nationale meer op elkaar gescholden dan sereen samengewerkt. Dat gekakel leidde onvermijdelijk tot een nieuw  'schisma' dat de basis vormde voor het huidige 'Wallonie d'Abord'. Ook hier vinden we Francis Detraux terug op de voorzittersstoel. Andere 'bekenden' in de partij zijn figuren met een stevig FN-verleden zoals Juan Lemmens, politiek secretaris, en Jacqueline Merveille, algemeen secretaris van de partij.

Hoewel klein en volslagen onbekend in Nederlandstalig België, de partijleiding slaagde er wèl in om overal lijsten in te dienen, zowel voor kamer als senaat, en geeft minstens een goed gestructureerde indruk. Enkele dagen geleden omschreef de krant Le Soir WdA nog als de partij die het Waalse equivalent van het Vlaams Belang wil zijn. Waals Belang of niet; alleen al door de zaken organisatorisch voor elkaar te hebben vormt WdA concurrentie voor het FN dat voor het eerst in 20 jaar uit alle parlementen dreigt te verdwijnen. Het FN, toen nog geleid door de louche 'wonderdokter' Daniël Féret, deed haar intrede in het parlementaire halfrond in november 1991. Vorig jaar verdween de FN-fractie uit alle regioparlementen. Dit jaar volgen – hoogstwaarschijnlijk – de ‘federale collega’s’.  
De uitslagen van de polls aan de andere kant van de taalgrens geven de WdA-leiding alvast goede hoop om het FN te verdringen in Franstalig België. Voor wat dat (nog) waard is. In 2009 nam WdA voor het eerst deel aan de (regionale) verkiezingen maar geen enkele kandidaat werd toen verkozen. De resultaten situeerden zich toen rond 1% van de stemmen. Net genoeg om opgemerkt te worden. Dat kan nu wel even anders uitpakken al lijkt de verkiezing van één of meerdere kandidaten – waar dan ook – erg onwaarschijnlijk. Rekening houdend met de huidige communautaire hoogspanning kan 'Wallonie d'Abord' eventueel ook wat stemmen binnenrijven van kiezers die doorgaans weinig of geen boodschap hebben aan partijen die excelleren in radicaal rechtse praatjes.

Een andere bedreiging voor al wie zich aandient onder de noemer ‘Front National’ wordt misschien ook gevormd door de nieuwe ‘Parti Populaire’ (PP), geleid door Mischael Mondrikamen. Bekend van Fortis en andere affaires. Wie de Franstalige pers wat volgt, weet echter dat de interne spanningen ook daar bijzonder hoog oplopen. Met de verkiezingen in zicht hebben al ’n aantal PP-bestuursleden de partijdeur achter zich dichtgegooid. Of deze neofiet aan het afstevenen is op een goed resultaat heet twijfelachtig. Vanuit het FN doet men er – via een stroom van persmededelingen – alvast alles aan om de PP stokken in de wielen te steken. Of dat ook zal lukken zien we volgende zondag.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, pp, 13 juni, wda |  Facebook | | |  Print