Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Het regent ontslagen bij de separatistische Lega Nord, nu een gênant corruptieschandaal aan het licht heeft gebracht dat net de partij die altijd beweerde zuiver op de graat te zijn, er zelf een dubbele standaard op nahield”, schreef De Standaard dinsdag. Dik tien dagen nadat het schandaal losbarstte.

“De Lega Nord ontstond begin de jaren 90, met als politieke doel om 'Padania', een fictief land dat de Po-vlakte en het rijkere Noord-Italië omvat, af te scheiden van het 'spilzieke zuiden van Italië dat verteerd is door vriendjespolitiek en cliëntelisme'. Dat het 'verderfelijke zuiden' al vanaf Rome begon, illustreerde de partij met de slogan 'Roma, ladrona' (Rome, dievegge!). Met die slogan ijverde de partij ook voor meer fiscale autonomie voor de regio's. Daarnaast haalde de Lega Nord jarenlang het nieuws met racistische uitlatingen en acties. Zo 'desinfecteerde' Mario Borghezio, europarlementslid, ooit een trein waarin immigranten hadden gereisd, en stelde Roberto Calderoli, oud-minister in de regering-Berlusconi, voor om varkens te laten rondwandelen op grond die voor de bouw van moskeeën was bestemd.

Bij een bepaald publiek haalde de Lega gehoor – op haar hoogtepunt haalde de partij iets meer dan 10 procent. Dat gaf de Lega een belangrijke inbreng in drie centrum-rechtse regeringen van Silvio Berlusconi. Onder druk van de Lega voerde Italië een hard anti-immigratiebeleid en werd het land verder gefederaliseerd. Sinds de val van de regering-Berlusconi, in november 2011, voert de Lega oppositie tegen de technische regering van Mario Monti.

Het corruptieschandaal draait rond een gerechtelijk onderzoek dat wordt gevoerd naar Francesco Belsito, de voormalige penningmeester van de partij. Belsito, die eerst zelf ontslag heeft genomen als penningmeester en daarna door de partijtop ook als lid is buitengeschopt, wordt verdacht van financieel gesjoemel met partijgeld. Het gerecht wil opheldering over miljoeneninvesteringen op Cyprus en in Tanzania, en over de vermoede aankoop van 200.000 euro aan diamanten. Het gerechtelijk onderzoek beperkt zich tot hiertoe tot de voormalige penningmeester, maar de kwalijke geur van het corruptieschandaal hangt rond de hele partij.

Vorige week moest Rosy Mauro, de ondervoorzitter van de Senaat, op vraag van de partij ontslag nemen. Eerder die week had Renzo Bossi (foto 1), de 24-jarige zoon van de historische partijleider Umberto Bossi, al ontslag genomen als raadslid voor de regio Lombardije. Zijn vader, die op zijn beurt begin april een stap opzij zette als partijsecretaris, vond dat een 'juiste beslissing'. Bossi junior gaf zijn ontslag een uur nadat zijn voormalige chauffeur in het roddelmagazine 'Oggi' een boekje had opengedaan over hoe hij ertoe verplicht werd om meerdere keren per maand 1.000 euro cash geld op het partijhoofdkwartier van de Lega af te halen, voor Renzo's persoonlijke uitgaven. Nochtans haalde Renzo Bossi als regionaal raadslid maandelijks 12.000 euro netto binnen.

En wat heeft Umberto Bossi zelf dan wel mispeuterd? 'Niets! Wie Umberto jarenlang professioneel en privé heeft gekend, kan zich niet inbeelden dat die man zich met iets illegaals zou inlaten'. Het is een citaat van oud-premier Silvio Berlusconi. Nu ja, niets illegaals? 'Behalve voor zoonliefs privé-uitgaven zou partijgeld zijn gebruikt om Umberto Bossi's vakantievilla op te knappen, om drie diploma's voor familieleden aan te kopen en om de privé-school van Bossi's echtgenote met 1 miljoen euro te stijven', zegt de Siciliaanse auteur Davide Romano, die twee jaar geleden al een boek schreef over de schandaalsfeer in de Lega.

Met de lenteschoonmaak tracht de tijdelijke partijleiding de indruk te wekken dat de Lega niet met een structureel probleem kampt, en dat die paar rotte appels eruit zijn gegooid. 'Tijdens de lokale verkiezingen, in mei, zal blijken of de kiezer daarin trapt', zegt Romano. 'Jarenlang wierp de Lega een steen naar die spilzieke, corrupte zuiderlingen. De maskers zijn gevallen.' Het meest recente ontslag bij de Lega Nord kwam maandag. Monica Rizzi, gedeputeerde bij de regio Lombardije – de Noord-Italiaanse regio is het machtsbastion van de Lega Nord – gooide de handdoek in de ring, op vraag van haar partij.”

Is het Vlaams Belang bevriend met de Lega Nord, bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) lopen ze over van bewondering voor CasaPound. N-SA’er Ruben Rosiers aka Ruben Solidarista roept op om deel te nemen aan een voetbaltornooi van CasaPound dat gevolgd wordt door een concert met Ultima Frontiera (foto 2). Toen die Italiaanse groep in 2009 voor een concert bij het N-SA was verklaarde een groepslid van Ultima Frontiera voor een VRT-televisiecamera trots fascist te zijn. De toespraak van N-SA-kopman Eddy Hermy bij dat concert leidde tot een veroordeling voor racisme (1, 2). Het was vooral de context waarin die woorden uitgesproken werden die Hermy de das om deden. Een context die onder meer ingevuld werd door het optreden van Ultima Frontiera. Wordt het daarom riskant om die groep nog naar Vlaanderen te halen, dan trekken de onverbeterlijken dan maar naar Italië. Bella Italia.

“Antwerpen is goed bezig!” Duivel-doet-al Ruben Rosiers aka Ruben Solidarista is tevreden. Het gaat "vooruit, en nog meer vooruit!"

Gisterenavond was er in Antwerpen een door Rosiers opgezette anti-imperialistische actie, actie tegen steun aan de rebellen in Syrië (foto 1). Dinsdag kwam voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt op uitnodiging van de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) spreken (foto 2, een vooruitgang want twee jaar geleden moest een NPD-spreker het nog stellen met het Nieuw-Solidaristisch Alternatief). En vanavond wordt in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen een Franstalig boek voorgesteld over CasaPound (foto 3).

Dat de actie gisterenavond maar twintig man op de been bracht, een kniesoor die daarover klaagt. Eddy Hermy was nog maar eens vanuit Oostende naar Antwerpen afgezakt, Roy Matthijsse was met zijn Nederlandse kameraden van de Vrije Nationalisten Noord-Brabant en de Nationale Socialistische Aktie in Antwerpen, en Thierry Vanroy had het gelukkig nog niet te druk als nieuwbakken bestuurslid van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zodat hij als vanouds bij acties van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) de hele reutemeteut kon filmen.

“De Syriërs hebben in een referendum massaal gestemd voor de democratische hervormingen van president Bashar Al-Assad”, legde Ruben Rosiers uit in een pamfletje dat hij liet verdelen. Rosiers wil “niet nog een ‘bevrijding’ van een ‘regime’ dat wij niet kennen. Niet nog krokodillentranen voor ‘vrijheidsstrijders’ die in wezen fundamentalistische terroristen zijn.” Het is aandoenlijk het te lezen van de pen van iemand die anders niet vies is van mee op te stappen met Duitse ‘autonomen’ (in Duitsland noemen ze die gewoon “nazi’s”, foto: Ruben Rosiers op 1 mei 2010 in Berlijn), iemand die meerdere keren per jaar naar Italië gaat om te leren van Casa “Wij willen de erfgenamen van het fascisme zijn” Pound.

De Nederlandse kameraden legden uit dat “de imperialistische machtsblokken” door de Syrische hoofdstad Damascus te veroveren hopen “de bewapening van de Hezbollah te beperken om zo later gemakkelijker de Iranese hoofdstad Teheran in te kunnen nemen” zodat dan “de Hezbollah zo minder doeltreffende tegenacties kan uitoefenen tegenover het Israëlische zionisme.” Of de gemiddelde Antwerpenaar daarmee begrijpt wat er allemaal aan de hand is, is maar de vraag. Een man van buitenlandse afkomst schold de betogers voortdurend uit voor “Idiots”. De betogers konden enkel antwoorden met hun glimlach.

Nu ja, betogen. Er werd vijf meter gestapt. Van het midden van het Astridplein tot de rand van datzelfde plein waar ook nog flyers verdeeld werden voor Bicky cheeseburgers én een cola voor 3.60 euro bij frituur De Laet. De politie schatte de impact van de betoging correct in: pas een dik half uur na de start van de actie daagden twee politieagenten-op-fiets op om polshoogte te nemen. Twintig betogers. Twee jaar geleden waren ze bij een pro Palestina-actie van het N-SA op datzelfde Astridplein met zeventien mensen. Nu dus met twintig. Het gaat “vooruit, en nog meer vooruit!”

Dinsdag 13 december 2011. Ongeveer op hetzelfde ogenblik als Nordine Amrani in Luik een bloedbad aanricht, wordt in Firenze geschoten op Senegalese straatvensters. Eerst in het noorden van de stad, twee uur later in het centrum van de stad. Twee Senegalezen laten daarbij het leven. Anderen zijn gewond. De 50-jarige dader, Gianluca Casseri, was een sympathisant van, spreker bij en auteur van teksten op de website van de fascistische beweging CasaPound. De beweging heeft sympathisanten in Vlaanderen, zware sympathisanten zelfs.  

Het CasaPound-kraakpand in Rome waar aanhangers van de beweging kunnen wonen, debatten kunnen organiseren, culturele evenementen plaatsvinden, acties voorbereid worden… bracht Bert Deckers, Antwerps VB-personeelslid en -provincieraadslid, aan het dromen. Bert Deckers op zijn persoonlijke blog: “Wat de Vlaamse Beweging (…) nodig heeft om de basis opnieuw te behagen en zo een beter strijdlust op te wekken is een heropleving van het Vlaams Huis. (…) Een voorbeeld van hoe het (…) zou kunnen is het Italiaanse Casa Pound. Deze naam werd gegeven aan de plaats waar fascisten en nationaal-revolutionairen sinds 2003 bijeenkomen. (…) Dat het fascisme er openlijk wordt toegelaten is een Italiaanse zaak. Daar hebben we hier in Vlaanderen geen boodschap aan, maar het feit dat duizenden jongeren én ouderen zich verbonden voelen door een locatie waar er een familiale en nationalistische sfeer hangt is veelzeggend.” Bert Deckers distantieert zich van het fascisme bij CasaPound, maar anderzijds heeft hij een warme sympathie voor de Blocco Studentesco die ontstaan is vanuit CasaPound, en heeft hij – het is bekend – meer problemen met antifascisten dan met fascisten. Bert Deckers is redacteur en mede-oprichter van RechtsActueel en daar mochten we in september nog een enthousiast artikel lezen over de vierdaagse bijeenkomst van CasaPound eerder die maand.

Auteur van het artikel is ‘Il Solidarista’ oftewel Ruben Rosiers (foto 1). Een Vlaming uit Hombeek, bij Mechelen. Ruben Rosiers kennen we als duivel-doet-al bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) (foto: Ruben Rosiers door het VRT-programma Koppen gefilmd bij het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp in 2009, ‘jeugdcongres’ dat N-SA-kopman Eddy Hermy een veroordeling voor racisme kostte). Waar nodig gaat Rosiers het woord van het N-SA verkondigen (foto: Nederland, met op de achtergrond een Blood and Honour-groep en Rosiers rechts op de foto. Rosiers zegt dat hij “niets te maken (heeft) met die dwazen die daar rondliepen, in het bijzonder de openlijke neonazi’s”.). Ruben Rosiers is ook concertorganisator van ‘Identiteit door Muziek’. In dat kader haalde hij al tweemaal het huisorkest van CasaPound, ZetaZeroAlfa, naar Vlaanderen. In 2008 (foto 2) en in 2010. Voorafgaand aan het concert vorig jaar stelde Ruben Rosiers CasaPound-leider Gianluca Iannone voor op een NSV-avond in Antwerpen (foto en verslagje). Bij een ander ‘Identiteit door Muziek’-concert, in 2009, zette Rosiers de huisideoloog van CasaPound, Gabriele Adinolfi, mee op het podium. Op 6 april dit jaar was Gabriele Adinolfi overigens nog te gast bij het KVHV-Gent. Rosiers zorgde voor de vertaling van de spreekbeurt. Ruben Rosiers is als dj Malinwa sportverslaggever bij de internetradio van Tim Mudde Radio Rapaille die bij haar start als radio wekelijks twee uitzenduren mocht gebruiken van… de CasaPound-radio Radio Bandiera Nera. Een door Ruben Rosiers voor het N-SA gepland concert in mei dit jaar kreeg teveel tegenwind en werd afgelast. Maar in dezelfde week kwam ook het bericht dat Rosiers op kosten van CasaPound naar Zuid-Afrika mocht trekken voor een project met de Afrikaners en de Boeren. Naar eigen zeggen is hij er echter nog niet geweest.

Om geld in te zamelen voor de buitenlandse projecten van CasaPound is er Sol-Ide, wat staat voor Solidariteit-Identiteit en Solidarité-Identités. Een vzw “met een liefdadigheidskarakter die als doel heeft hulp en steun te verlenen aan volkeren die strijden voor hun overleven, voor het vrijwaren van hun cultuur en de verdediging van hun identiteit.” Rosiers is verantwoordelijke voor de Noordwest-Europese tak van Sol-Ide. Morgen en overmorgen, zaterdag 17 en zondag 18 december, verkoopt hij in het kader van Sol-Ide warme chocolade aan de Meir in Antwerpen. Misschien de opbrengst niet aan de Afrikaners en de Boeren besteden, maar aan de Senegalese families die nu rouwen in Firenze?