24-01-16

DEWINTER IS ‘HOT’

Zeno - Heeft Dewinter dan toch gelijk gekregen.jpgOns portret woensdag van Filip, Karolien, An-Sofie en Veroniek Dewinter was het meest gelezen AFF/Verzet-artikel van de voorbije week. Op Facebook werd onze Top-50 meer gedeeld, maar aan het aantal unieke bezoekers gemeten werd het artikel over de familie Dewinter het gretigst gelezen. “De familie Dewinter, ons immer lichtgevend baken in woelig-duistere tijden…”, mailde een AFF/Verzet-redacteur niet zonder ironie naar onze chef-blog.

En Filip Dewinter doet het ook op andere fronten goed. “De Chef, in grote form”, twitterde Vlaams Belang-Kamerlid Jan Penris donderdag (foto 1, grotere versie). Dat de luitenant van Dewinter daarbij wel eens een typ- of taalfout maakt, moet hem vergeven worden. Laatst kon hij zelfs zijn eigen familienaam niet correct schrijven. Na alle mediabelangstelling voor de deelname van Veroniek Dewinter aan het Vier-televisieprogramma Terug naar eigen land volgde gisteren in De Morgen nog het omslagverhaal van de Zeno-bijlage (foto 2).

Heeft Dewinter dan toch gelijk gekregen?, vraagt Joël De Ceulaer zich af – uitgerekend de enige journalist die ervoor zorgde dat Filip Dewinter kwaad opstapte en met gezwinde pas een televisiestudio verliet. In reactie op een debat tussen Filip Dewinter en Dyab Abou Jahjah zei Joël De Ceulaer in De Zevende Dag dat "het niet moeilijk is om de intellectueel meerdere te zijn van Filip Dewinter. Dat kan iedereen met de vingers in de neus en de handen op de rug gebonden". Waarna Dewinter met veel misbaar opstapte bij de De Zevende Dag-uitzending van 1 september 2002.

Aan een goed gedocumenteerd artikel over het Vlaams Belang voegt Joël De Ceulaer in De Morgen zes riskante vragen/stellingen toe nadat Dewinter voor zijn Terugslaan!-campagne in Antwerpen de bokshandschoenen uit 1991 terug bovenhaalde. 1. Die bokshandschoen is misschien wél een goed idee (Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken noemde de bokshandschoen “een beeld van het verleden, niet van de toekomst”, nvdr.), 2. Alleen de overlopers verdienen echt respect (zoals Karim Van Overmeire die als N-VA-schepen in Aalst de voorbije jaren allicht meer handen heeft geschud dan Gerolf Annemans zijn hele carrière, nvdr.), 3. Het Vlaams Blok heeft al te vaak gelijk gekregen (met programmapunten die doorsijpelden en in de praktijk werden gebracht door andere politieke partijen, nvdr.).

4. Het Vlaams Belang is niet islamkritisch genoeg (er is weinig onthechte islamkritiek te horen bij het Vlaams Belang maar wel veel haat jegens moslims, nvdr.), 5. De partij aanvaardt niet al onze normen en waarden (in een Radio 2-interview vlak voor de verkiezingen in 2014 duidde Filip Dewinter homoseksualiteit nog als “een modeverschijnsel, iets waartoe mensen zich bekeren om zich wat interessanter te maken”, nvdr.), 6. Filip Dewinter zendt nú al zijn dochters uit (en televisiezender Vier doet dat ook al, nvdr.).

Johan Sanctorum, filosoof en voormalig tekstschrijver voor de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, interpreteert het als dat Joël De Ceulaer “belegen coryfée Filip Dewinter de raad (geeft) om zich terug te trekken en de zaak over te laten aan zijn drie dochters (…), stuk voor stuk stoten van meiden met veel potentieel”. Het is echter geen raad, het is een voorspelling. Joël De Ceulaer: “Misschien zet Filip Dewinter pas écht een stap opzij als een van zijn dochters op het podium kan worden gehesen, zoals dat bij het Front National gebeurde.” Maar terug nu naar Johan Sanctorum die het reilen en zeilen van het Vlaams Belang een tijdlang van binnenuit gevolgd heeft.

Johan Sanctorum: “De tip van Joël is goud waard: na het verklooid te hebben met Marie-Rose Morel kunnen alleen vrouwen deze imagogewijs totaal bedorven partij er bovenop helpen. Dat zal natuurlijk de weldenkende feministen in verwarring brengen, maar sinds Marine Le Pen zouden ze beter moeten weten: net partijen van (extreem-) rechtse signatuur doen het uitstekend met vrouwelijke boegbeelden. Wat de mannelijke bullebakken niet voor mekaar krijgen, lukt hen moeiteloos: met de glimlach verkopen ze ideeën waar je bloed normaal van stolt.”

“Dat geeft te denken over het statuut van de vrouw in de politiek (en elders)”, vervolgt Sanctorum. “Terwijl ze zelf geloven dat ze de triomferende emancipatie uitdragen, dienen ze eigenlijk als stootkussen, masker en alibi voor een mannelijke ideologie.” Na een breedvoerige uitleg over de maagd Maria komt Johan Sanctorum terug uit bij “de drie knappe dochters van Filip Dewinter”: “Als het VB slim is, slimmer dan de N-VA-macho’s, dan gaan ze voor zo’n vrouwelijk altaarstuk.”

Of 'altaarstuk' Veroniek (of Karolien, of An-Sofie) Dewinter de kiezers kan aanspreken, moet nog blijken. Het is wél onze overtuiging dat als Marie-Rose Morel het Vlaams Belang-voorzitterschap had mogen overnemen van Frank Vanhecke, het Vlaams Belang minder diep in de put zou gesukkeld zijn.

In Gazet van Antwerpen zegt huidig Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken dit weekend: “Ik heb geen ambitie om mijn pensioen te halen als partijvoorzitter.” De weddingschappen over wie de volgende Vlaams Belang-voorzitter wordt, en wanneer er een andere komt, kunnen beginnen.

17-09-14

DE VRIENDENDIENST VAN FILIP DEWINTER

In onze rubriek De week in zeven citaten (en eentje extra) kon je in juli lezen dat Johan Sanctorum, tekstschrijver van de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, gebroken heeft met het Vlaams Belang. Maandag deed Sanctorum bij Doorbraak.be nog eens zijn boek open over het Vlaams Belang. We vernemen onder andere dat in feite Johan Sanctorum het boek van Gerolf Annemans Van loopgraven naar republiek schreef. Johan Sanctorum: “Gerolf las het en zei dat het goed was.” Dat de ANC-leider en latere Zuid-Afrikaanse president Mandela in het boek opgevoerd wordt als een vrijheidsstrijder, en niet de communist en terrorist waar hij doorgaans voor versleten wordt in Vlaams Belang-kringen, is niemand opgevallen. Maar ja, toen wij het boek kochten aan een Vlaams Belang-verkoopstand schrok de verkoper zich een hoedje dat iemand het boek van Annemans kwam kopen.

 

Johan Sanctorum smokkelde in het boek ook een sterke aandacht voor het sociale. “De Daens-traditie, het idee dat een republiek, een res publica, voor haar burgers moet zorgen, zonder hen te pamperen. Zonder sterke sociaal-solidaire missie is het nationalisme vandaag een doodgeboren kind. Kijk naar de Schotse én de Catalaanse nationalisten: beide gaan uit van een frisse, links-republikeinse invalshoek, met een sterke sociale missie, terwijl bij ons het flamingantisme nog altijd in het rechts-conservatieve verdomhoekje zit. Daar moeten we echt van af. Het is een doodlopend spoor.” Maar de aandacht voor het boek werd geboycot door Filip Dewinter (foto) die met zijn uitspraak op een Vlaams Belang-meeting dat het probleem niet de vergrijzing maar de verbruining is, en zijn internetspelletje, alle aandacht trok.

 

In een Terzake-uitzending kloegen Gerolf Annemans en Barbara Pas over de media-aandacht voor Dewinter en de weinige aandacht voor Annemans’ boek, maar Annemans legt Dewinter ook niets in de weg en/of laat zich rollen door Dewinter. Johan Sanctorum over Filip Dewinter: “Zijn agenda is perfide maar hij speelt het wel goed. Hij buit het zwakke partijmanagement perfect uit. Hij bereidt het wekelijkse partijbestuur van maandag goed voor, gooit een paar propagandavoorstellen op tafel die hij via de door hem gecontroleerde desktop-afdeling heeft laten maken, zorgt voorafgaandelijk dat hij een paar medestanders heeft die zondagavond opgebeld werden, en voor iedereen van de verbazing bekomen is, is het zoveelste Dewinter-ideetje vertrokken."

 

"Een typisch voorbeeld is de vliegenmeppercampagne van het voorbije voorjaar (Johan Sanctorum vergist zich: die Geef er een lap op-campagne is van het najaar 2013, nvdr.). Die desastreus was voor het Vlaams Belang, elke communicatieadviseur had ze afgeraden: een anti-Di Rupocampagne terwijl de N-VA zich al volop als anti-Di Rupopartij profileerde. Di Rupo die dan nog werd voorgesteld als een dood te meppen vlieg. Degoutant, zoiets lust alleen nog een handvol harde Dewinterfans. En als je dan weet hoe die vliegenmeppers er gekomen zijn... De leverancier is een persoonlijke vriend van Dewinter en zat met een enorme stock van die dingen, waarmee dan maar een VB-campagne moest bediend worden. Zo gezegd, zo gedaan, Filip nam weer iedereen in snelheid, de voorzitter knikte. Toen Annemans me dat vertelde, kroop hij bijna onder tafel van pure gêne."

 

Zal een jonge, nieuwe voorzitter zoals Tom Van Grieken een verschil kunnen maken? Johan Sanctorum: “Ach, zo’n kindsoldaat, hij zal mediagewijs nooit op kunnen tegen de nummertjes die Filip Dewinter en zijn acoliet Jan Penris in het federaal parlement zullen opvoeren. Zij zullen de perceptie wel bepalen, wie houdt hen tegen? Daarbij, als ik het discours van Tom in de recente Terzake-uitzending analyseer, ontdek ik meer machiavellistisch opportunisme dan fris ideologisch denkwerk. Hij profileert zich als iemand uit de reclamewereld, die vaststelt dat het discours over de verbruining niet aansloeg, en dat er dus maar uit een ander vaatje moet worden getapt. Zo mag een programmapartij natuurlijk niet in elkaar zitten. Het is de taak van de voorzitter om de communicatie te beheren vanuit een sterk, wervend mission statement.

 

Johan Sanctorum gelooft niet in beterschap voor het Vlaams Belang (“De spoeling is gewoon te dun geworden.”), maar is ook niet opgezet met de N-VA. Johan Sanctorum: “Feit is dat de N-VA haar republikeinse motto in de ijskast heeft gezet, zo niet in de diepvries, en speculeert op het groepsegoïsme van de middenklasse. Daaraan gecombineerd de fameuze rechts-conservatieve grondstroom in Vlaanderen. Ik heb met die term een probleem, hij is een nuttige mythe die suggereert dat de Vlaming haast genetisch ‘rechts’ zou zijn. Dat is een fatalistische redenering. Eerst en vooral kalft de middenklasse elke dag af, en gedraagt ze zich meer en meer als de schipbreukelingen op het Medusa-vlot: alle middelen zijn goed om er niet af te vallen, en wie dat toch doet heeft pech. Tegelijk verzaakt de N-VA daarmee aan de geest van de res publica, en het idee dat het Vlaamse onafhankelijkheidsproject een nieuwe, betere samenleving beoogt voor iedereen. En niet alleen voor de 4x4-rijder of, met alle respect, de fermette-Vlaming.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sanctorum, dewinter, annemans, van grieken, n-va |  Facebook | | |  Print

18-07-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Vlaams-nationalisten waren vorige vrijdag – 11 juli, Vlaamse Feestdag – blij dat ze nog eens de Vlaamse Leeuw-vlag boven konden halen. De Belgische driekleur naar aanleiding van de Wereldbeker voetbal heeft hen danig op de heupen gewerkt. Iedereen zijn goesting natuurlijk, en zijn eigen stijl (foto: 11 juli-viering in Antwerpen).

 

“We stonden erbij en we keken ernaar en we hebben het keer op keer laten gebeuren. We hebben toegestaan dat wanhopige mensen die op een foute partij stemden werden weggezet als verzuurde zeikerds, als mestkevers, terwijl de meesten gewoon een signaal uitstuurden, smeekten dat ook eens naar hen, naar hun noden zou worden geluisterd.” Film- en praatjesmaker Jan Verheyen vindt dat de Vlamingen teveel hebben toegestaan. Overigens heeft de uitvinder van het predicaat ‘mestkevers’, Karel De Gucht, daarmee niet de kiezers maar de leiding van het VB bedoeld. Het is niet omdat het VB het anders vertelt, dat het zo is. (Stadsomroep, 10 juli 2014)

 

“Het blunderparcours in vijf etappes noopt ons tot een dubbele vraag. Als er in het geval van federale regeringsdeelname ministerpostjes te verdelen vallen, zal de naam van Jambon ongetwijfeld vallen. Kan een partijtopper met een dergelijk palmares aan ondoordachte en onverstandige uitspraken en beslissingen echter federale ministeriële ambities koesteren zonder desgevallend de partij te schaden? Belangrijker echter is de vraag of de N-VA met dergelijke figuren in prominente functies haar ambitie kan waarmaken om zich te verankeren als brede volkspartij? Met figuren die halsstarrig vasthouden aan een radicaal rechts en hardvochtig Vlaams-nationalisme waar geen plaats is voor gematigde verruimers, dreigt ze op termijn eerder herleid te worden tot een zweeppartij van 5%, dan zich te verankeren als brede volkspartij.” Kritiek op Jan Jambon van een ex-medewerker van de N-VA. (Doorbraak.be, 10 juli 2014)

 

 “Peter Logghe (ex-federaal parlementslid, uit Roeselare): ‘Nog nooit zo weinig leeuwenvlaggen in de binnenstad als dit jaar! (…)

Pieter Huybrechts (ex-Vlaams parlementslid, uit Herentals): ‘Hier in Herentals spijtig al even erg!’

Paul Blyweert: ‘In Gent hangen meer tricolores dan leeuwenvlaggen en van deze laatste hangen er heel wat minder dan vorig jaar.’” Onze vraag of er op 11 juli evenveel of zelfs meer Vlaamse leeuwenvlaggen zouden uithangen dan Belgische vlaggen is bij deze beantwoord door drie fervente Vlaams Belang’ers. (Facebook, 11 juli 2014)

 

“Met Filip Dewinter en zijn acoliet Jan Penris in het federaal parlement zijn we weer verzekerd van nog een rondje van het slechtste toogflamingantisme dat alle andere geluiden uit die partij hopeloos zal overstemmen. Ze doen maar, het zal zonder Sanctorum zijn.” Johan Sanctorum, (betaald) tekstschrijver voor de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, heeft het gezien bij het Vlaams Belang. (Res Publica, 11 juli 2014)

 

“Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat hij zijn rol magistraal speelt. Ik kan hem daar zelfs voor bewonderen. (…) Ongetwijfeld speelt hier ook de tijdsgeest mee. Dit zijn onzekere tijden. Onlangs las ik De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Hij schrijft onder meer over de periode die voorafging aan Wereldoorlog I. Dat is meer dan honderd jaar geleden, maar het lijkt soms alsof het over vandaag gaat. Zo schrijft Zweig over het onderwijs, en hoe het gezag van leerkrachten  tanende is, over hoeveel sneller de nieuwe media het nieuws bij ons brengen. Hij schrijft ook over opkomend nationalisme, over mensen die zekerheid zoeken in onzekere tijden door anderen te culpabiliseren. Blijkbaar is dat een mechanisme van alle tijden. Als mensen bang zijn dat hun levenskwaliteit erop achteruit zal gaan, gaan ze op zoek naar een externe schuldige.” Patrick Janssens over het succes van Bart De Wever (De Morgen, 12 juli 2014)

 

“Geen plek in Europa die de utopie van de misdaadvrije samenleving dichter benadert dan Longyerbyen. Zo’n succes komt niet zomaar: werklozen, daklozen, gepensioneerden die niet kapitaalkrachtig genoeg zijn, allemaal worden ze gedeporteerd. Die aanpak staat haaks op het Noorse model, met staatssteun voor de behoeftigen van wieg tot graf. Tegelijk ondergraaft dit experiment de visie van de meeste Europese rechtspopulistische partijen – inclusief die in Noorwegen – als zou stijgende criminaliteit vooral te wijten zijn aan immigratie: een derde van de inwoners van Longyearbyen zijn buitenlanders – wel allemaal met een job.” Longyearabyen, de hoofdstad van de Noorse Svalbard-archipel, met een kleine 3.000 inwoners, heeft slechts één gevangeniscel. Het voorbije jaar werd ze eenmaal gebruikt, voor een geval van openbaar dronkenschap. Niet migratie maar zonder werk zitten en/of niet kapitaalkrachtig zijn is een bepalend factor voor criminaliteit. Al is het natuurlijk nog de vraag of sommigen van die kapitaalkrachtigen zich niet bezighouden met andere vormen van criminaliteit dan we doorgaans onder criminaliteit verstaan. (dS Weekblad, 12 juli 2014)

 

“Bij de jonge garde zit noch Barbara Pas noch Tom Van Grieken te springen om voorzitter te worden. Hun namen worden het meest genoemd, maar geen van beide ziet het echt zitten. Komt er een ‘deus ex machina’ uit de lucht vallen? Veel geschikte kandidaten zien we niet. Straks moet Gerolf Annemans nog een jaartje bijdoen… Filip Dewinter als voorzitter is geen optie, dan scheurt de partij in twee.” De stand van zaken bij de zoektocht naar een nieuwe VB-voorzitter. Tom Van Grieken doet anders zijn best om overal aanwezig te zijn: van het oubollig 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren in Antwerpen tot de militantere betoging van Voorpost tegen de taalfaciliteiten in Ronse. (’t Pallieterke, 16 juli 2014)

 

“In veel gevallen ging het om ‘kettingmigratie’. Mensen die vertrokken, volgden het voorbeeld van familieleden, buren of bekenden uit het dorp. Vaak bleven migranten uit hetzelfde dorp ook in Amerika samenklitten. Inwoners van Hansbeke streken neer in Mishawaka, gelukzoekers uit Adegem vonden elkaar in Moline. Tot op zekere hoogte zetten ze daar het dorpsleven gewoon voort, compleet met duivensport, biljart, kaartavonden en dansfeesten. Kinderen van migranten trouwden met elkaar.” De tentoonstelling Boer vindt land vertelt een bijzonder actueel en herkenbaar verhaal. Veel van wat wij vandaag in België met migranten meemaken, speelde zich nog geen eeuw geleden af met Vlaamse gelukzoekers in Amerika. (De Standaard, 17 juli 2014)

06-09-12

DE LEIDCULTUUR VAN JOHAN SANCTORUM

Op 24 augustus werd Anders Behring Breivik veroordeeld tot minstens 21 jaar gevangenisstraf voor de bom die hij op 22 juli 2011 in hartje Oslo liet ontploffen waarbij 8 mensen omkwamen en de schietpartij op het eiland Utoya waarbij 69 jongeren omkwamen, allen lid van de jeugdafdeling van de sociaaldemocratische Noorse Arbeiderspartij. In een slotwoord verontschuldigde Breivik zich bij alle militante nationalistische militanten dat hij niet meer slachtoffers heeft kunnen maken… waarna de voorzitster van de rechtbank de microfoon van Breivik uit zette.

 

In extreemrechtse en ‘militante nationalistische’ kringen werd niet gereageerd op het vonnis, tot vorige week de Franse schrijver Richard Millet schreef dat “Breivik is wat Noorwegen verdiende en wat westerse samenlevingen te wachten staat. Het land liet het toe dat andere gebruiken, talen en religies zo dominant werden dat een verdediger van de traditionele samenleving zich gedwongen voelde om drastisch te werk te gaan.” Vorige zaterdag, 1 september, reageerde Johan Sanctorum (foto 1), naast auteur onder diverse schuilnamen (Hilde de Breuckere, Annick Verbauwen…) tekstschrijver voor VB-voorzitter Bruno Valkeniers. “Wij hebben Breivik niet nodig om de multicultuur in vraag te stellen”, schreef Johan Sanctorum. Dat klopt. Breivik haalde de inspiratie voor zijn manifest bij mensen als Geert Wilders, Filip Dewinter en Paul Belien (The Brussels Journal). Niet omgekeerd.

 

Johan Sanctorum klaagt over “het spook van de politieke correctheid” waardoor een aantal problemen en evidenties niet aan bod komen in het maatschappelijk debat. Johan Sanctorum: “Het spook van de politieke correctheid heeft ervoor gezorgd dat er ook vandaag nog in de media bericht wordt over ‘jongeren’ die een buschauffeur in het ziekenhuis slaan, terwijl het om allochtone jongeren gaat met een moslimachtergrond. Dat is relevante informatie die om verdere duiding vraagt, niet om verdoezeling.” Wij zijn geen kenners van de islam, maar zou ergens in de geschriften van de islam staan dat moslims buschauffeurs, bij uitbreiding: al wie een publieke dienstverlening doet, het ziekenhuis ingeslagen moeten worden? Zo neen, waarom is dan de “moslimachtergrond” van die daders relevante informatie?

 

“Het alternatief voor de multiculturaliteit is niet de monocultuur, maar een leidcultuur die als een ongeschreven grondwet de voorwaarden omschrijft van een goed functionerende communicatiemaatschappij”, schrijft Johan Sanctorum verder. Zelf somt hij als principes voor die “leidcultuur” op: “het onvoorwaardelijk recht op free speech, de scheiding van kerk en staat, gelijkberechtiging van man en vrouw, en dies meer”. Al met het eerste principe loopt het verkeerd: “het onvoorwaardelijk recht op free speech”. Moet, om maar een recent voorbeeld te nemen, een Twitteroproep om een Albanese huurmoordenaar in te schakelen dan zomaar kunnen? Sanctorum zou het liever anders hebben, maar minstens al in ons land kunnen oproepen tot racisme en discriminatie niet tot een beschaafde wereld gerekend worden.

 

Het brengt ons naadloos naar een andere Vlaams Belang-medewerker. In vast dienstverband dan nog (Johan Sanctorum wordt per opdracht betaald), vijfde op de VB-lijst voor de districtsraadsverkiezingen in Deurne en zevenste op de VB-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Sam Van Rooy (foto 2). Vorige week wezen we erop dat Sam Van Rooy moeite had met het protest tegen Brusselse politieagenten die, getuige een YouTube-filmpje, een man die geboeid op de grond zat volop aftroefden, sloegen en stampten. Sam Van Rooy reageerde daarop met een Twitterbericht dat hij het AFF-artikel “grotesk” vond, een verwijzing naar de Griekse neonazi’s van ‘Gouden Dageraad’ uit den boze is… want hij, Sam Van Rooy, is toch een Jodenvriend en antiracist. Het eerste zal niemand ontkennen, maar het tweede…

 

Op Facebook verspreidde Sam Van Rooy op 1 september een ‘bewijs’ hoe slim Google is. Wie “Nederlander steelt fiets” als zoektermen ingeeft,  zou als vraag van Google krijgen: “Bedoelde u: Marokkaan steelt fiets”. Probeer het maar eens, en je zal zien dat dit niet klopt. Het is een ‘grap’ die enkele techneuten begin 2011 uithaalden, een hoax van anderhalf jaar geleden die een paar VB’ers (Sandy Neel via Twitter, Sam Van Rooy op Facebook…) nu opnieuw aan het verspreiden zijn. Sam Van Rooy een antiracist? Vergeet het. Sam Van Rooy mag dan wel niet leven volgens de door hem bestudeerde en verfoeide islam, hem als inspiratiebron stellen van hoe het wel moet, zouden we ook niet durven doen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: breivik, sanctorum, van rooy |  Facebook | | |  Print

05-11-11

"DE DEMENTERING VAN DE VLAAMSE BEWEGING"

Voor wie niet wekelijks ’t Pallieterke leest: er is daar wat beweging bij de medewerkers. Koen Dillen is nog steeds niet teruggekeerd als Frankrijk-kenner, columnist Koenraad Elst besloot zijn tijd aan andere zaken te wijden, en Annick Verbauwen – het alter ego van Johan Sanctorum – publiceert niet meer in het blad.

 

In dezelfde stijl als ‘Annick Verbauwen’ krijgen we nu schrijfsels te lezen van ene ‘JS’. Volgens onze kleine teen is dat Johan Sanctorum, maar vergissen is natuurlijk mogelijk. In ieder geval neemt ‘JS’ deze week de prijzenregen in Vlaams-nationalistische middens op de korrel. “De bladeren vallen (…). Binnen Vlaamsgezinde middens is het dan traditie om tevreden terug te kijken en gelijkgezinden te lauweren voor hun inspanningen. Veel inspiratie lijkt men echter niet aan de dag te leggen bij de keuze van de laureaat. Zo kreeg de Marnixring Voorkempen Pater Stracke het lumineuze idee Jean-Pierre Rondas in de bloemetjes te zetten met hun tweejaarlijkse Jozef Simonsprijs.” We besparen u de lange uitleg waarom het niet echt een goed idee is om Jean-Pierre Rondas te bekronen. “Wie ook weer in de prijzen valt, is ex-KBC-baas Remi Vermeiren, boegbeeld van het centenflamingantisme”, vervolgt ‘JS’ later. En dan volgt weer een uitleg, zij het nu iets korter dan in het geval van Jean-Pierre Rondas. Niets is goed aan de prijzen die dezer dagen worden toegekend. En dan wist ‘JS’ waarschijnlijk niet eens dat Knack-commentator Rik Van Cauwelaert pas nog een prijs heeft gekregen van de Marnixring ‘Gent Corneel Heymans’. Het enige dat mankeert in de column is dat die prijzen beter toegekend worden aan Johan Sanctorum – als ‘Annick Verbauwen’ bewierookte hij regelmatig Johan Sanctorum, als ‘JS’ is dat iets moeilijker.

 

We zijn niet eens halfweg in de column van ‘JS’ deze week als ‘JS’ de Boekenbeurs en haar bezoekers bekritiseert. “Eigenlijk zouden Vlamingen die boekenbeurs massaal moeten boycotten (zegt 'JS' nadat hij lang heeft uitgeweid over Gerolf Annemans die niet kan signeren op de Boekenbeurs, nvdr.) maar dat gebeurt natuurlijk niet. Het politiek-correcte parfum van deze cultuurbraderij, met zijn lezingen, signeersessies en Radio Klara prominent aanwezig, vermengt mooi met het opbod aan kook- en hobbyboeken. Men hoort de letteren knetteren en de kassa rinkelen, in de grootst mogelijke harmonie. Boek.be is een commerciële belangengroep met een establishmentgezinde missie die onder veel ambiance wordt verhuld. (…) De dementering van de Vlaamse beweging loopt eigenlijk merkwaardig synchroon met de verkleutering van ons cultuurlandschap. Zeshonderd jaar na Gutenberg wordt het kookboek van Jeroen Meus onze nieuwe bijbel; allen naar zaal 3! We missen een subversieve, non-conformistische component. Lamme Goedzak regeert. Gezocht: jonge honden, Vlaamse indignado’s en republikeinse keetschoppers die ruiten durven ingooien zodat er frisse lucht binnenstroomt.”

 

Ach, de Boekenbeurs is Het Andere Boek niet. Maar voor vandaag zijn er toch wel meerdere interessante debatten gepland op de Boekenbeurs. Met zowel Bart De Wever als Erik De Bruyn (foto 1), Ann De Cramer (foto 2), bevoorrechte waarnemers van de Arabische revolutie en anderen. Luckas Vander Taelen komt ook. Misschien vindt 'JS' hém wel interessant genoeg (voor een repliek op Luckas Vander Taelen: lees hier).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, sanctorum |  Facebook | | |  Print

08-09-11

KOEN DILLEN WIL NIET MEER VOOR 'T PALLIETERKE SCHRIJVEN

dillen,media,sanctorumVorige week werd hier als eerste gesignaleerd dat de wekelijkse Frankrijk-rubriek in ’t Pallieterke niet meer volgeschreven werd door ‘Guitry’, zijnde Koen Dillen (foto: Koen Dillen (r.) bij de begrafenis van Marie-Rose Morel). RechtsActueel signaleerde ’s anderendaags “een opmerkelijke afwezige” in het “door vriend en vijand drukgelezen staatsblad van de Vlaamse beweging”. “De betrokkenen willen niet veel details kwijt”, schreef RechtsActueel nog. Wat hen prompt een reactie van Karl Van Camp, hoofdredacteur van ’t Pallieterke, opleverde die schreef zich niet te herinneren ooit door RechtsActueel gecontacteerd te zijn om een reactie terwijl hij toch één van die betrokkenen was.

 

Voorts wees Karl Van Camp erop dat ook andere medewerkers van ’t Pallieterke wel eens ontbreken. “Soms is dat een kwestie van inspiratie, soms is vakantie of ziekte een reden, een verplichting in het buitenland, absoluut tijdsgebrek of gewoon teveel kopij.” Maar er is in het geval van Koen Dillen meer aan de hand dan de hoofdredacteur van ’t Pallieterke aangaf. Koen Dillen wil niet langer schrijven voor ’t Pallieterke, blad waarin zijn vader – VB-stichter Karel Dillen – de Frankrijk-rubriek opstartte. “'Het klopt dat ik de samenwerking heb stopgezet”, zei Koen Dillen gisteren aan De Standaard. “Ik koester geen rancune tegenover de nieuwe hoofdredacteur en sluit ook niet uit dat ik ooit op mijn beslissing terugkom. Maar momenteel is het echt afgelopen. De ware motivatie gaat alleen 't Pallieterke aan.”

 

Volgens De Standaard zijn tijdsgebrek en Johan Sanctorum de twee grote boosdoeners. Samen met Frank Vanhecke schrijft Koen Dillen een boek over de begin dit jaar overleden Marie-Rose Morel. Het zou in november verschijnen, maar de publicatiedatum is intussen al verlaat. Het zou nu pas tegen Kerstmis in de boekhandel liggen. De afkeer van Johan Sanctorum zou nog zwaarder wegen in de beslissing van Koen Dillen om te stoppen met zijn bijdragen voor ’t Pallieterke. Cultuurfilosoof Johan Sanctorum heeft een wekelijkse rubriek in ‘t Pallieterke onder het pseudoniem Annick Verbauwen – die om het echt te laten lijken een eigen Facebook-pagina heeft, waarbij haar profielfoto evenwel geknipt is uit een fotoreeks van een pornoactrice. ‘Annick Verbauwen’ schrijft regelmatig lovend over Bruno Valkeniers en Johan Sanctorum, en denigrerend over Marie-Rose Morel en de uit het VB gezette Belfortploeg van Francis Van den Eynde. Dat het alter ego van Johan Sanctorum lovend schrijft over Bruno Valkeniers is niet zo vreemd vermits Johan Sanctorum ook adviseur en tekstschrijver is voor Bruno Valkeniers. Waarvoor Sanctorum een royale onkostenvergoeding krijgt.

 

Koen Dillen was bovendien voorzitter van de ‘Vlaams-nationale debatclub’, opgericht door Rudi Van der Paal, die in zaal De Basiliek in Edegem regelmatig debatten organiseerde tussen nationalisten en mensen ter (extreem-)rechterzijde van het politieke spectrum. En, zoals wij vorige maand schreven, nu is een nieuwe Vlaams-nationale debatclub opgericht door onder andere Karl Van Camp en Johan Sanctorum. Nieuwe Vlaams-nationale debatclub die haar eerste debat wilde organiseren… in zaal De Basiliek in Edegem. Intussen is de locatie voor het openingsdebat met Wim Van Rooy, Filip Dewinter, Abou Imran en Ergün Top gewijzigd. De vertoning zou nu plaatsvinden in Hoboken. Maar goed, prettig is anders als je in je lijfblad ’t Pallieterke én je hobby debatten organiseren Johan Sanctorum ziet opduiken. Koen Dillen stopt (voorlopig) met zijn bijdragen voor ’t Pallieterke. Volgende week heeft hoofdredacteur Karl Van Camp een gesprek met Koen Dillen om te zien of de plooien alsnog glad gestreken kunnen worden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dillen, media, sanctorum |  Facebook | | |  Print

23-08-11

IJZERWAKE: EENDRACHT MAAKT MACHT

Cordon sanitaire dreigt voor N-VA en Roep om Vlaams-nationaal front luider dan ooit op IJzerwake waren de twee titels die de toespraken op de IJzerwake dit jaar (foto) het best samenvatten.

 

De toespraken van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit en van gelegenheidsspreker Johan Sanctorum waren gelijklopend. We nemen als leidraad dan maar de toespraak van de kleurrijkste van de twee. Na een inleiding over de blauwvoet – vogel waar vaak naar gerefereerd wordt in de Vlaams-nationalistische romantiek maar die geen inheemse vogel is, de echte Blauwvoet leeft op de Galapagos-eilanden – zei gelegenheidsspreker Johan Sanctorum over de Vlaams-nationalistische beweging: “‘Verraad’ is er het eeuwige sleutelwoord. Wantrouwen de stereotiepe houding. Roddel en achterklap de vaste nerveuze tics. Het schisma en de afscheuring de onvermijdelijke consequenties. Zodanig dat onze échte tegenstrever, het Belgische establishment, zijn plezier haast niet op kan. Dat, beste vrienden, is de vloek van de Vlaamse beweging, die wij van ons af moeten schudden. De oude, kleinstedelijke rivaliteit tussen Aalst en Dendermonde, Gent en Antwerpen, Steenstrate en Kaaskerke, (…) het Madouplein en de Koningsstraat (waar respectievelijk de hoofdzetels van het VB en de N-VA zijn gevestigd, nvdr.) – allemaal dorpskerktorens waaronder het kleine grote gelijk gecelebreerd wordt.

 

Het fameuze ‘cordon sanitaire’, ons in 1989 opgedrongen om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen, zogezegd in naam van de democratie, heeft het schisma als het ware een institutioneel karakter gegeven: ongezien in het democratische Europa. De kiezer die vanaf toen nog stemde voor die onafhankelijkheidspartij, was niet alleen een slechte Belg, maar ook een verdorven Vlaming, één die niet meer meetelde in de resultaten en de statistieken. (…) De partij die nu de fakkel heeft overgenomen, moet zich echter geen illusies maken: ook zij zal in een cordon terecht komen, al is het misschien een fluwelen cordon, namelijk dat van de ‘politieke irrelevantie’. Ook voor deze partij is er geen goede kant aan het Belgisch verhaal. Springt ze mee in het federale bad, dan is het om gepacificeerd te worden. Gaat ze aan de zijlijn staan, dan bewijst ze haar gebrek aan burgerzin. Het Wetstraattheater loopt hoe-dan-ook gewoon verder, op hoogdringende aanbeveling van de ratingbureaus, en onder het motto: ‘Liever een Belgische komedie dan een Griekse tragedie’. De enige uitweg uit dit dilemma, is op zoek te gaan naar een meerderheid die de Vlaamse onafhankelijkheid per volksraadpleging zal afdwingen. Daarom zeg ik nu tot alle Vlaamsgezinde krachten: stop het gekrakeel! Stop de stammentwisten en de clanoorlogen! Wij kunnen de twijfelaars niet overtuigen, als we zelf onderling verdeeld zijn.

 

Het Vlaams-nationalisme zal pas een democratische meerderheid verwerven, wanneer de Vlaams-nationale gelederen gesloten worden. (…) De twee partijen, die onze onafhankelijkheid als hoofdpunt in hun programma hebben, N-VA en Vlaams Belang, zijn het aan de Vlaamse beweging, aan ons, aan de kiezer, verplicht om elkaar te vinden en de hand te reiken. De broederstrijd moet stoppen, hij speelt alleen in het voordeel van de tegenstander. (…) Een Forza Flandria, in de vorm van een Vlaams-radikaal kartel dat zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 aan de kiezer presenteert, zou een echte bom betekenen onder de Belgische constructie. Misschien moeten we voor één keer eens een Belgische spreuk tot de onze maken: ‘Eendracht maakt macht’. Ik nodig bij deze de twee republikeinse formaties uit om een gebaar te stellen dat het Ancien Régime in zware verlegenheid kan brengen: de strategische oprichting van een V-front.  De partij of de partijvoorzitter die dàn de uitgestoken hand weigert, draagt een zware historische verantwoordelijkheid. Het Belgische momentum is voorbij, maar het Vlaamse moet nog komen. (…)

De vadsige vredesduiven van de CD&V zullen, als het erop aankomt, altijd voor een Pax Belgica kiezen – het zit in hun genen. (…) Laten we, beste vrienden, niet te veel moeite doen om de tsjeven te bekeren. Laten we hen zelf in een cordon plaatsen van de politieke betekenisloosheid. Laten we ons koelbloedig en vastberaden concentreren op de uitbouw van een Vlaams-radicale meerderheid – een electoraal breekpunt dat door een alliantie van de twee republikeinse partijen moet geforceerd worden.” Johan Sanctorum waarschuwt de N-VA ervoor in een cordon “van de ‘politieke irrelevantie’” terecht te komen, maar wil zelf de CD&V in zo’n cordon plaatsen. Het ene cordon is verwerpelijk, maar het andere moet?! Stop dan met klagen over het cordon sanitaire.

Sanctorum maakt een tweede denkfout als hij het cordon sanitaire linkt aan  de wil om “om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen”. In hoofde van de initiatiefnemers voor het cordon sanitaire is daar nooit sprake van geweest. Lees er maar het dossier van Charta 91 op na. De aanleiding was het zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Blok, dat manifest in strijd is met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het vervolg is de blijvende wil om Vlaanderen uit te zuiveren tot het ‘eigen volk’, in plaats van rekening te houden met de bestaande veelzijdigheid. De staatsvorm waarbinnen de keuze gemaakt wordt voor ofwel de eigen volk eerst-politiek, of het rekening houden met de veelzijdigheid, is niet het punt van discussie. Daarenboven hebben de huidige Vlaamse partijleiders nooit opgeroepen de N-VA uit te sluiten voor regeringsonderhandelingen. De N-VA plaatste zichzelf aan de kant.

Of de N-VA nu front moet vormen met het VB? Na alle scheldpartijen die de N-VA van VB-kant kreeg. Het is in eerste instantie aan de N-VA om daarop te antwoorden. De N-VA die als een olifant door het Vlaamse politieke landschap dondert, neemt zij het VB op sleeptouw?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ijzerwake, sanctorum, cordon sanitaire, vlaanderen, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

19-08-11

NAAR DE TIENDE IJZERWAKE

Zondag wordt de rust in Steenstrate, bij Ieper, weer verstoord door de komst van enkele duizenden radicale rechtse Vlaams-nationalisten die daar bijeenkomen voor de tiende editie van de IJzerwake (foto 1). “Afwachten of er opnieuw meer volk zal zijn dan de vorige jaren, misschien is het net die dag even zomer”, schreef ’t Pallieterke eerder deze week. De weersvoorspelling voor zondag is alleszins goed.

Naast van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit is ook een toespraak gepland van Johan Sanctorum, adviseur van VB-voorzitter Bruno Valkeniers en kroniekschrijver in ’t Pallieterke. De kans dat hij zijn alter ego’s Hilde De Breuckere en Annick Verbauwen meebrengt is klein. Traditioneel is er ook een bloemenhulde. Dit jaar valt dit te beurt aan de aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde soldaat Frans Kusters, Ivan ‘Vlaanderen Vlagt’ Mertens, priester en historicus Karel Van Isacker, industrieel en mecenas van de Vlaamse beweging Rudi Van der Paal, de voor collaboratie veroordeelde schrijver Filip De Pillecyn en de begin dit jaar overleden Marie-Rose Morel (1, 2, 3, 4). De IJzerwake rekent erop dat dit alles in een serene sfeer kan gebeuren, zoals het hoort bij een dodenherdenking. “Want er was op voorhand wel wat te doen over de herdenking van Morel”, weet ’t Pallieterke. “Voor- en tegenstanders, sterk uitgesproken meningen (haatmail noemen ze dat in de serieuze pers) en boze of bezorgde telefoons. We rekenen erop dat iedereen zijn manieren houdt.”

Trad twee jaar geleden de groep Andersjevs op die liederen bracht van Jef Elbers, deze keer staat zoon Dietwin Elbers op het podium die eigen liederen brengt én één lied van zijn vader. Op de IJzerwake wordt ook de tweede Vlaamse grond-cd verkocht. Met deze keer op de ‘straalplaat’ zoals dat in die kringen heet: liedjes van Bart de Bard, Jupiter, Wonne, Lion’s Pride, Jef Elbers, Wilfred en de intussen ontbonden Nederlandse groep Standrecht. RechtsActueel start met de uitgifte van een reeks posters waarin ze personen, verenigingen en gebeurtenissen uit de Vlaamse beweging in het voetlicht plaatsen.  Als eerste poster wordt zondag op de IJzerwake een foto van Wim Maes te koop aangeboden, stichter van de Vlaamse Militantenorde (VMO). RechtsActueel wil daarmee onderlijnen dat politieke actie zich niet alleen afspeelt in vergaderingen maar ook op straat. Dat als eerste poster gekozen werd voor een foto van de leider van een organisatie waarvan militanten in 1953 veroordeeld werden voor militievorming, en militanten in 1963 er niet voor terugschrokken om huizen met teer te bekladden, zegt veel over de redactie van RechtsActueel.

Er zou ook nog “ergens ‘een stunt’ in het programma” van de IJzerwake dit jaar zitten. Bruno Valkeniers die met een valscherm uit een vliegtuig springt en landt op de IJzerwakeweide? Voorpost die van de ‘Kameraadschapsavond’ de avond voordien in Westvleteren bakken trappist meebrengt? Marie-Rose Morel meer dan levensgroot geportretteerd, zoals VNV-leider en collaborateur Staf De Clercq, Irma Laplasse en Armand Preud’homme in 2004 te beurt viel (foto 2)? We zullen het zondag wel zien. Plezant zal het alleszins worden. De Belfortbeweging heeft afgesproken samen de weide te betreden. Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde, gewezen VB-voorzitter en Europarlementslid Frank Vanhecke, senator en voormalig hoofd van de juridische dienst van het VB Jurgen Ceder, zoon van VB-stichter Karel Dillen Koen Dillen, gewezen nationaal VB-persverantwoordelijke Tom Van Den Troost, voormalig fractiesecretaris van de VB-Kamerleden Francis Wouters… zullen zorgen voor een opgemerkte aanwezigheid.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ijzerwake, sanctorum, morel, van den eynde |  Facebook | | |  Print

15-07-11

ZAGEN AAN DE STOEL VAN BRUNO VALKENIERS

Jurgen Ceder mag dan wel een njet gekregen hebben op zijn vraag om vervroegde voorzittersverkiezingen bij het VB, intussen blijft men wel zagen aan de poten onder de stoel van VB-voorzitter Bruno Valkeniers.

Anke Van dermeersch (foto 1, samen met de belaagde Bruno Valkeniers) liet veertien dagen geleden in Dag Allemaal weten dat ze aasde op de voorzittersstoel van het VB. Het is tijd voor een ‘tussengeneratie’ zie de Miss België 1991, en ze vond zichzelf best geschikt als VB-voorzitter vooraleer Barbara Pas (huidig voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, VBJ), Tom Van Grieken (NSV-praeses, pas toegevoegd als extra bestuurslid van de VBJ) of Maarten Seynaeve (VB-gemeenteraadsfractieleider in Kortrijk en sinds oktober 2004 medewerker van de VB-Senaatsfractie) de volgende VB-voorzitter wordt. De namen van deze mogelijke VB-voorzitters na Anke Van dermeersch werden geciteerd door Anke ‘Blonde Bambi’ Van dermeersch in een commentaar in Het Nieuwsblad.

Intussen is Anke Van dermeersch ook kandidaat om Jurgen Ceder op te volgen als VB-Senaatsfractieleider. Na het vertrek van Jurgen Ceder bestaat de VB-Senaatsfractie nog uit vier leden: Yves Buysse (maar dat is een vriend van Frank Vanhecke), Filip Dewinter (aan de Senaat toegevoegd vanuit het Vlaams Parlement waar Dewinter al VB-fractieleider is), la Anke Van dermeersch (trouwe bondgenoot van Filip Dewinter en Antwerps gemeenteraadslid) en Bart Laeremans (die door iedereen beschouwd wordt als het beste VB-parlementslid). Benieuwd wie het haalt. Het wordt in elk geval een armere VB-Senaatsfractie. Door het vertrek van Jurgen Ceder verliest de fractie elk jaar 155 000 euro extra betoelaging: 89 000 euro werkingsmiddelen en 66 000 euro voor loonkosten van medewerkers.

Volgens De Standaard zou ook VB-Kamerlid Rita De Bont interesse hebben voor het VB-voorzitterschap. Voor het grote publiek is de Mortselse een onbekende, en ook in de Wetstraat valt ze niet op. Ze heeft echter wel ervaring met voorzitterschappen. Rita De Bont is stichtend voorzitter van de Marnixring Max Wildiers, een Vlaamse serviceclub waar tot dan enkel mannen lid van waren, en was vanaf 2004 voorzitster van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), tot ze in 2007 daar weggehaald werd door Gerolf Annemans om op de Antwerpse Kamerlijst te figureren. Vorige zondag was ze spreekster op de 11-juliviering van het VB-Boom, samen met Gerolf Annemans en Filip Dewinter (foto 2).

Bruno Valkeniers zou zeker tot na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 VB-voorzitter blijven. Hij zou wel hebben laten verstaan dat hij bij een nederlaag opstapt. Volgens Het Laatste Nieuws dreigt de stoel van Bruno Valkeniers echter al vroeger te kantelen. Valkeniers’ – naar verluidt riant betaalde – speechschrijver Johan Sanctorum (foto 3) zou amper vijf dagen na de verkiezingsoverwinning van Bart De Wever vorig jaar zijn diensten aangeboden hebben bij de N-VA. Toen een secretaresse hem wees op de sollicitatieprocedure stuurde de tekstschrijver van Bruno Valkeniers op 22 juni 2010 een vlammende mail naar Bart De Wever om zijn verontwaardiging te uiten over het feit dat hij samen “met beginners” selectieproeven moest doorlopen. Het gebrek aan loyauteit van Johan Sanctorum volgt op de onthulling dat hij onder de naam Annick Verbauwen al dan niet in opdracht van zijn baas in ’t Pallieterke voortdurend Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke de vernieling inschreef en zijn baas bejubelde. 

Volgens Het Laatste Nieuws kan het gebrek aan loyauteit van zijn tekstschrijver “de doodsteek betekenen voor voorzitter Valkeniers”. De kans dat dit Bruno Valkeniers inderdaad zijn kop kost, lijkt ons echter klein. Filip Dewinter zag alvast geen probleem in de combinatie tekstschrijver voor Bruno Valkeniers zijn en wat Johan Sanctorum als Annick Verbauwen in ’t Pallieterke schreef. Dat Johan Sanctorum zijn diensten ook aanbood bij de N-VA, wie kan hem dat kwalijk nemen? “Er moet brood op de plank komen.” Dat antwoordde Bruno Valkeniers ook al toen een VB-gemeenteraadslid ervan beschuldigd werd nazi-tattoos te plaatsen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers, van dermeersch, de bont, sanctorum |  Facebook | | |  Print

07-07-11

GEJUICH OM ‘DREIGING’ VAN FRANK VANHECKE

De aankondiging van Frank Vanhecke (foto 1) dat hij op 11 juli opstapt bij het VB als de Belfortploeg niet terug geïntegreerd wordt in het VB, én Johan Sanctorum en zijn opdrachtgever(s) niet aan een tuchtprocedure onderworpen worden voor het vuile werk bij ’t Pallieterke, stemt de overblijvenden bij het VB tevreden.

Intussen zijn meer en meer bewijzen opgedoken dat Johan Sanctorum, Vlaams cultuurfilosoof en tekstschrijver van Bruno Valkeniers, inderdaad ‘Annick Verbauwen’ is. Apache ontdekte het door de identieke IP-adressen van ‘Annick Verbauwen’ en Johan Sanctorum bij mails naar de redactie van Apache, wij wezen eerder al op de opvallende band tussen fakefiguur Hilde De Breuckere en Johan Sanctorum, lezers van Apache ontdekten de gelijkenis tussen de Facebook- en blogfoto van ‘Annick Verbauwen’ en ene Sadie. Media-analist Frank Thevissen ontdekte foto’s van ‘Sadie’ in hetzelfde kleedje als ‘Annick Verbauwen’. Wij ontdekten de licht erotische reeks foto’s waaruit de Facebook- en blogfoto van ‘Annick Verbauwen’ is geknipt: de tweede foto bovenaan van ‘Sadie’. Vergelijk maar, en zie wie toevallig als een van haar Facebook-vrienden opduikt.

Tanguy Veys dus, al krijgt die er deze week van langs in een artikel van ‘Annick Verbauwen’ in  ’t Pallieterke. Dat Filip Dewinter zich geroepen voelt de Joodse en Israëlische zaak te verdedigen is volgens ‘Annick Verbauwen’ “wellicht vooral een electorale rekensom, voor de christelijk-fundamentalistische Tanguy Veys (VB-Gent, waar toch weinig Joodse stemmen te rapen vallen) veeleer een gevolg van te veel wierook opsnuiven.” Volgens ‘Annick Verbauwen’ zouden “Dewinter en gezellen (…) beter wat afstand houden, deze kwestie verdeelt nodeloos zijn partij (…). Het vormde een kapstok voor de pijnlijke clanoorlog in Gent (waar Bruno Valkeniers en de partijraad overigens correct hebben gehandeld).”

Bruno Valkeniers (foto 2) reageerde gisteren “verwonderd” op het ultimatum van Frank Vanhecke. Van excuses of de intrekking van het ontslag van de Belfortploeg kan volgens hem geen sprake zijn. De VB-voorzitter betreurt de timing van de uitval van zijn voorganger. “Die komt net op een ogenblik dat de partij in het licht van de nota-Di Rupo meer dan nodig is en zich op de politiek moet concentreren.” Bruno Valkeniers stelt nog dat het binnen de partij geweten was dat Johan Sanctorum hem als partijvoorzitter adviseerde. Het Apache-artikel staat volgens Valkeniers “vol halve waarheden en volledige leugens”. Wat dan toch waarheid zou zijn, en wat niet waar zou zijn, vertelt Valkeniers er niet bij.

De soldaten staan te juichen voor de ‘dreiging’ van Frank Vanhecke om op te stappen bij het VB. “Ga (…). Ook en vooral als het u niet aanstaat”, zegt Limburgs VB-parlementslid en VB-partijbureaulid Bert Schoofs op Facebook. Onder andere Wim Van Osselaer, Antwerps VB-gemeenteraadslid en medewerker van Filip Dewinter, ‘vindt dit leuk’. Maar ontslagnemend VB-persverantwoordelijke, en vriend van Frank Vanhecke, Tom Van Den Troost antwoordt dat zelfs als Schoofs “op een trapladderke gaat staan” hij nog niet tot aan de hielen van Frank Vanhecke komt. Voorpost-persverantwoordelijke, en VB-personeelslid, Björn Roose is terug wakker en hij heeft “voor de ratten die het schip tot zinken proberen te brengen (door er eerst gaten in te knagen en het dan met veel poeha te verlaten)” een passend plaatje: Den boom in van Katastroof.

Intussen heeft Jurgen Ceder, vriend van Frank Vanhecke, VB-fractieleider in de Senaat en hoofd van de juridische dienst van het VB, bevestigd dat hij zich beraadt of hij nog bij het VB blijft. Misschien moet Bruno Valkeniers aan zijn binnenkort volledig uitgezuiverde partij maar eens een nieuwe naam geven: van Vlaams Blok naar Vlaams Belang, en binnenkort: Katastroof. Liedjes om de filmpjes van de nieuwe partij te ondersteunen zijn er al.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, vanhecke, valkeniers, sanctorum, veys, media, schoofs, ceder |  Facebook | | |  Print

06-07-11

DE PARABEL VAN DE BLINDEN

Op basis van de IP-adressen van ‘Annick Verbauwen’, medewerk(st)er van ’t Pallieterke, en Johan Sanctorum, Vlaams cultuurfilosoof en tekstschrijver voor Bruno Valkeniers, en nog andere gegevens dan die IP-adressen, kwam Apache gisteren tot de conclusie dat ‘Annick Verbauwen’ en Johan Sanctorum één en dezelfde persoon zijn. Johan Sanctorum ontkent, maar wat Apache schrijft is niet onmogelijk.

Het intellectueel niveau van ‘Annick Verbauwen’ is hoger dan dat van de meeste schrijfsels in ’t Pallieterke en Johan Sanctorum wordt ervan verdacht om bijvoorbeeld ook achter de fakefiguur Hilde De Breuckere te schuilen. Op zich is schrijven onder een schuilnaam geen probleem, ware het niet dat ‘Annick Verbauwen’ partij trekt voor een bepaalde strekking binnen het VB, en  tegen een andere strekking is bij het VB. Het is niet voor het eerst en niet voor het laatst bij ’t Pallieterke. Jarenlang was de Gentse correspondent van ’t Pallieterke Jan Borluut die kritisch stond tegenover Tanguy Veys; tegenwoordig is de Gentse correspondent van ’t Pallieterke een anonieme correspondent die heel anders staat tegenover Veys. Een zeldzame keer stelt 't Pallieterke zich op als een neutrale waarnemer. Doorgaans is ’t Pallieterke fan van het VB (‘De Bozen’), en doet het smalend tegenover de N-VA (‘De Niveanen’), maar met 11 juli in het vooruitzicht doet het blad deze week een oproep tot eenheid binnen de Vlaamse Beweging.

’t Pallieterke: “Er was vorige week veel cinema, olé ola, in Gent en in ’t Vlaams Parlement, olé ola. En ’t is altijd hetzelfde lied, olé ola, men gunt elkaar ’t licht in de ogen niet, olé ola! (…) Als het Vlaams Belang steeds minder ernstig wordt genomen, heeft dat alles te maken met de manier waarop die partij zichzelf aan het kruis nagelt. De interne vetes hollen het Belang alsmaar sneller uit. De Gentse Belfortploeg achtte zichzelf sterk genoeg om een paar varkentjes te wassen, maar zal zijn heil nu moeten zoeken in het martelaarschap. Koen Dillen verwijt Bruno Valkeniers een gebrek aan leiderschap, en stapt uit de partij die door zijn vader werd opgebouwd. Anderen zijn hem voorgegaan, anderen zullen hem volgen. Gejubel alom in de gelederen van het ‘anti-fascistisch front’, dat er geregeld in slaagt vers nieuws over de interne troebelen bij het Belang op het internet te gooien – waar zit de bron?” Straffe quote: ’t Pallieterke dat voor 95 % volgeschreven wordt door mensen die anoniem opereren, dat zich afvraagt wie de onbekende bronnen zijn van het ‘anti-fascistisch front’.

't Pallieterke vervolgt: “De Antwerpse fractie denkt dan weer dat ze boven dat alles verheven staat, en dat het tij op een dag zal keren. Maar denk eraan, op het schilderij ‘Parabel van de Blinden’ van Pieter Breugel trekt de één de ander zonder pardon in de gracht (foto 1: fragment uit dat schilderij). Anderzijds is er de hypocrisie bij de N-VA, waar Bart de Wever ‘het monster wil kelen’, maar waar de stem van het Vlaams Belang wel in dank aanvaard wordt om een bijzonder decreet over de organisatie van de lokale verkiezingen in het Vlaams Parlement goedgekeurd te krijgen. Of waar men handenwrijvend de gang van zaken bij het monster volgt, in de hoop zoveel mogelijk Belang-kiezers los te weken voor de komende stembusslag. Natuurlijk zijn de politieke zeden er de laatste tijd niet plots op verzacht, maar voor zover ons bekend gaat het nog altijd om twee Vlaams-nationalistische partijen die als einddoel hebben: een onafhankelijk Vlaanderen. Als de N-VA dat uitgangspunt als een blok aan het been begint te beschouwen, dat men daar dan de eerlijkheid heeft dit openlijk toe te geven. (…)”

“Actiegroepen als TAK en Voorpost blijven verdienstelijk werk leveren, maar mobilisatie is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger (foto 2: Voorpost-persverantwoordelijke Bjorn Roose). In de media komen ze nauwelijks aan het woord (…). Voor de rest is het in de audiovisuele media niets dan brood en spelen: een pompeus huwelijk in piratennest Monaco; oeverloos gekwaak en gedram over zomerfestivals; heroïsche Belgische voetbalprestaties uit het verleden toen we met 4-3 van de Sovjet-Russen wonnen omdat twee buitenspelgoals niet werden afgekeurd; de formidastische ‘Belgische’ opening van de Tour. Wie heeft ooit die zegswijze gelanceerd: we hebben een schoon volk, maar je moet er wel rotsvast in blijven geloven? Hetzelfde geldt voor de Vlaamse Beweging. We blijven er graag rotsvast in geloven, maar we zouden met 11 juli in het vooruitzicht heel graag wat minder schisma zien.”

’t Pallieterke moet niet zo panikeren. We hebben even onze bronnen aangeboord, en vernamen een verhaal van eensgezindheid tussen voor- en tegenstanders van de Belfortploeg. Maar dat verhaal sparen we op tot maandag 11 juli, Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Een verhaal van verzoening, dat staat toch schoon op zo’n dag. Niet?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vb, n-va, sanctorum, valkeniers, de wever |  Facebook | | |  Print

19-09-10

REPUBLIEK VLAANDEREN

Republiek-Vlaanderen.jpgJe zal maar eens in Kreta of elders in het buitenland zijn, en terugkeren naar België. Borden langs straten en pleinen verwelkomen je in de Republiek Vlaanderen (foto).

Het VB lanceerde vorige woensdag haar campagne rond het thema Republiek Vlaanderen. VB-voorzitter Bruno Valkeniers: “Stilaan stelt iedereen vast wat het Vlaams Belang al jaren zegt: het gaat niet meer. Of om het met de woorden van de beroemde conference van Toon Hermans te zeggen: de duif is dood. Geen Belgische goochelaar die de duif nog nieuw leven kan inblazen.” RechtsActueel signaleerde dat de Republiek Vlaanderen-campagne het resultaat is van samenwerking met Vlaams cultuurfilosoof en publicist Johan Sanctorum. Johan Sanctorum is de man die mee achter de Facebook-pagina van de naakte VB-stemster ‘Hilde De Breuckere’ zat. De Republiek Vlaanderen-affiches hadden dus leuker gekund, maar blijkbaar deinst het VB daarvoor terug. “Deze man (Johan Sanctorum, nvdr.) is sinds de aanstelling van voorzitter Bruno Valkeniers één van de ‘ideologische vernieuwers’ bij de partij”, schrijft RechtsActueel. Hoezo ideologische vernieuwing? In 1994 publiceerde Wim Verreycken al zijn boekje Republikeins Pamflet. Of bedoelt RechtsActueel met ideologische vernieuwing: Johan Sanctorum heeft een idee van Wim Verreycken van onder het stof vandaan gehaald?

Het idee van een Republiek is geen slecht idee. Het is zelfs een goed idee. Gaat het VB op dezelfde weg verder en verduidelijkt het nu eens wat – om het bij een actueel thema te houden – het VB wil met de scheiding van Kerk en Staat? Moet de subsidiëring van de katholieke godsdienstbeleving verder gezet worden of, zoals senator Anke Van dermeersch wil, stopgezet worden? De meningen lopen daarover nogal uiteen bij het VB, horen we. En wat wordt het buitenlands beleid van de Republiek Vlaanderen? In het zomernummer van Ons Verbond, blad van het KVHV-Gent, pleit men voor absolute neutraliteit “om te vermijden dat de gebreken van onze politieke elites ertoe leiden dat de Vlaamse staat zich in kaders laat meespelen die niet in het belang zijn van onze bevolking.”  De Republiek Vlaanderen is nog geen feit, of er wordt in Vlaams-nationalistische kringen al gewaarschuwd voor “de gebreken van onze politieke elites”.

00:08 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, vb, sanctorum |  Facebook | | |  Print