18-04-16

NA DE BOMMELDING IN HET VLUCHTELINGENCENTRUM VAN SIJSELE

Vorige week maandag kreeg AFF/Verzet meerdere tweets vanuit Vlaams Belang-hoek, van voormalig VRT-journalist Reddy De Mey tot Vlaams Belang-ondervoorzitter Barbara Pas, om er ons op te wijzen dat in het Duitse Bingen een asielzoeker uit Syrië brand had gesticht in een vluchtelingencentrum, en niet extreemrechts dat eerder het pand beklad had met hakenkruisen. So what? Over de brandstichting noch over de achtergelaten hakenkruisen in Bingen hebben wij eerder geschreven.

Anderzijds verbaast het niet dat verknipte geesten ter extreemrechterzijde wél betrokken zijn bij gewelddaden tegen vluchtelingencentra, vluchtelingen en moslims. Voorbije dinsdag zijn in het Nederlandse Enschede twee mannen aangehouden voor het gooien van molotovcocktails naar een plaatselijke moskee. Onderzoek van de Nederlandse krant Tubantia wees uit dat één van de twee verdachten actief was bij Demonstranten Tegen Gemeenten (DTG) en nu actief is bij de Dutch Self Defense Army (DSDA) die opgenomen is in een netwerk waarin ook de Vlaamse Verdedigingsliga van Gunther Vleminx zit. Gunther Vleminx die bij alle Pegida-manifestaties opduikt en graag op de foto met Filip Dewinter staat. De tweede in Enschede aangehouden verdachte is intussen geïdentificeerd als een deelnemer aan onder andere een Pegida-manifestatie in Apeldoorn.

Het geweld beperkt zich overigens niet tot vluchtelingencentra, ook individuele vluchtelingen en moslims krijgen het meer en meer te verduren. Vorige week publiceerde het Nederlandse burgerinitiatief Meld Islamofobie! haar jaarrapport 2015. Het is een meldpunt opgezet door Nederlandse moslims die de islamofobie in Nederland in beeld wil brengen. Er zijn meerdere definities mogelijk van islamofobie, de initiatiefnemers van dit meldpunt definiëren als een islamofoob incident: “fysiek of verbaal geweld, uitsluiting en discriminatie gericht tegen moslims omwille van hun ‘moslim zijn’: van discriminatie op de arbeidsmarkt, op de werkvloer, en in het onderwijs, tot verbaal en fysiek geweld op straat en scheldpartijen op het internet”.

In 2015 kreeg men melding van 158 incidenten en een eerste vaststelling is dat het aantal meldingen samenhangt met bepaalde gebeurtenissen. Er waren meer meldingen in januari (na de aanslagen op Charlie Hebdo en een Joods warenhuis in Parijs), in september (als de discussie over de vluchtelingen oplaaide) en vanaf de tweede helft van november (na de aanslagen op 13 november in Parijs). Bij twintig procent gaat het om fysiek geweld: van fysieke intimidatie tot mishandelingen. In bijna de helft van de gevallen gaat het om verbaal geweld. Bij meer dan tien procent van de gevallen gaat het om islamofobe protesten, waarvan driekwart de laatste vier maanden van vorig jaar.

Bij tweederde van de islamofobe incidenten zijn individuen het doelwit. Bij een lichte meerderheid hiervan zijn omstaanders aanwezig, omstaanders die in overgrote meerderheid (bijna negentig procent) niet tussenbeide komen. Vrouwen zijn vaker het slachtoffer van fysiek geweld en van mishandeling. Tweederde van de incidenten op vrouwen vindt plaats bij klaarlichte dag. Zeventien keer waren moskeeën het doelwit van islamofobe acties: vijf keer waren het bedreigingen, zes keer vandalisme, vier keer protest en twee keer brandstichting. Slechts bij een derde van de meldingen van islamofobe incidenten werd ook aangifte gedaan bij de politie.

De cijfers van het Nederlandse burgerinitiatief Meld Islamofobie! lijken ons nog een onderschatting van de feiten te zijn. Voor België, met een geringere bevolking dan in Nederland en een naar onze inschatting minder heftig debat dan in Nederland, zijn er méér meldingen van islamofobe incidenten. In haar jaarverslag 2015 noteerde Unia bij ons vorig jaar 330 gevallen van discriminatie op grond van geloof of levensbeschouwing, waarvan 307 bij mensen die de islam aanhangen. Als Unia 2010 (185 dossiers over geloof of levensbeschouwing) vergelijkt met 2015 (330 dergelijke dossiers) is er een stijging met bijna tachtig procent op vijf jaar tijd. Het aantal media-gerelateerde dossiers stijgt eveneens, waarvan het gros van het internet komt.

Voorbije zaterdag, om 6 uur ’s morgens, werden de 357 bewoners van het vluchtelingenopvangcentrum in Sijsele, bekend van een televisiereeks van Martin Heylen, geëvacueerd na een bommelding. Eerder was er ook al een loods bij het vluchtelingenopvangcentrum in Houthalen-Helchteren die in brand vloog. Bij het Vlaams Belang, van Reddy De Mey tot Barbara Pas, zwijgt men in alle talen. Men laat het gebeuren. Minstens vindt men het niet nodig dit te veroordelen als een stap te ver, terwijl men toch voortdurend de bevolking ophitst tegen vluchtelingen en moslims.

Foto 1: Voorpost-actie in Sijsele; foto 2, grotere versie: pamflet aan de woning van een Somalisch gezin in het Nederlandse Pannerden.

12-10-15

VLUCHTELINGEN, HET KAN OOK ZO: SIJSELE

Extreemrechts was er als de kippen bij om te protesteren tegen de opening van een asielcentrum in Sijsele, deelgemeente van Damme. Eerst met een aantal spandoeken die anoniem werden opgehangen (Strijd mee tegen de vreemdelingeninvasie, met daarbij de tekening van mitrailleur; Asielmisbruikers niet welkom, met daarbij het odal-runeteken zoals we dat kennen van de VMO; en Francken, pak ze in je eigen huis!, met daarbij de Eigen Volk Eerst-slogan die we kennen van het Vlaams Blok). Daarna met een actie van Voorpost. Maar hoe is het intussen in Sijsele?

 

Het Laatste Nieuws ging een dikke maand na de komst van de asielzoekers de gemoederen peilen in Sijsele (foto) en publiceerde er het voorbije weekend een reportage over van twee volle bladzijden. Een paar fragmenten. “Wat als een Vlaams dorp van 5.000 inwoners er op slag 500 man bij krijgt? Wat als twee groepen die elkaars taal niet spreken en elkaars gewoonten niet kennen, toch tot elkaar veroordeeld worden? Een maand nadat in Sijsele het eerste opvangcentrum voor vluchtelingen opende, vonden ze daar een manier om het te doen lukken.

 

(…) Martine (van krantenwinkel ’t Schrievertje, nvdr.) heeft er geduld mee moeten hebben, met haar nieuwe cliënteel. Zo ongeveer hetzelfde scenario als in de Lidl was het, maar dan bij haar, op die paar vierkante meters die de winkel maar groot is. Binnenvallen met z’n tienen. Het de volgende klant volstrekt onmogelijk maken om zich daarbij te wurmen. Weinig of niks kopen. Wat sigaretten of een pakje tabak. Maar dan wél een lege Snickers-wikkel achterlaten op de grond. Martine had hen de deur kunnen wijzen of had het hard kunnen spelen en er de politie bij halen. Maar ze koos voor iets anders. Eérst: hen diets maken dat een groep van tien anderstaligen voor een hele doodgewone vrouw uit Sijsele misschien wat intimiderend is. Maar bovenal en minstens zo belangrijk: vriendelijk blijven. En in ruil hetzelfde terug eisen.

 

‘Elke keer er hier één binnenkwam, zei ik: ‘goeiemorgen’, ‘goeiemiddag’ of ‘goeienavond’, al naargelang het tijdstip van de dag. Zó lang en zó vastberaden, tot ze het zijn beginnen terug te zeggen. We zijn nu vijf weken verder en élke asielzoeker uit de kazerne die hier binnenkomt – en dat zijn er veel – weet wat de regels van fatsoen in mijn winkel zijn. Een goeiemorgen, een vriendelijk gezicht, en voilà. Sinds we op dát punt gekomen zijn, is het hier een pak aangenamer geworden. Voor hen, en voor mij.’

 

(…) In ’t Visioen, een lokaal cafeetje dat zich wat verderop verschuilt achter een grasgroene gevel, werd óók waardin Dorien De Brauwer er die eerste dagen nogal wat onwennig van. Maar intussen is ze het niet meer anders gewend dan dat er ’s avonds altijd wel een paar vluchtelingen binnenstappen. (…) ‘’t Zijn fijne gasten.’ ‘En intelligent’, vult stamgast Hugo Veriest aan. ‘Onlangs nog, hier aan de toog: een journalist uit Irak. Gevlucht voor het geweld, zei hij.’ Al wordt er in ’t Visioen vooral ontspannen. Door te kickeren, bijvoorbeeld. Vijf weken geleden had geen van deze mannen ooit een kickerbak van dichtbij gezien, laat staan dat hij erop kon spelen. Vandaag staat er – op hun eigen aanvraag – zelfs eentje in het opvangcentrum.

 

Toen vijf weken geleden de oude kazerne een opvangcentrum werd, was daar maar weinig omhanden. Maar elke dag komt daar beterschap in. Is het niet omdat het Rode Kruis iets opzet, dan wel omdat de bewoners zélf ook voor initiatief zorgen. Een paar van hen startten deze week het ‘Peace Project’ op. Bedoeling is: in Sijsele op vrijwillige basis nuttig werk verrichten. Zwerfafval verwijderen. Ouderlingen animeren in het rusthuis. De handen uit de mouw steken op school. ‘Om de inwoners te bedanken dat ze ons aanvaarden in hun gemeenschap’, zeggen ze. ‘En hen te laten voelen: ze hoeven niet bang te zijn voor ons.’

 

(…) De scepsis in Sijsele is gaan liggen, maar ze is niet weg. Toen afgelopen weekend op de begraafplaats achter de kerk de zerk van oud-minister Daniël Coens werd vernield, was er een groep van inwoners die metéén naar de oude kazerne wees. Ook al was daar geen enkel bewijs voor. Ook al was daar geen enkel bewijs voor. Het typeert . Elke kans die tegenstanders zien om ‘de 500’ in diskrediet te brengen, grijpen ze aan.

 

Maar de realiteit is: waren er aanvankelijk nog incidenten, dan zijn die sterk in dalende lijn gegaan. Niémand steekt er vandaag zijn hand voor in het vuur dat er nooit nog een diefstal zal worden gepleegd in de Lidl. En niémand zegt dat het hier morgen binnen de muren van dit centrum – kijk naar Florennes – niet helemaal fout kan gaan. Maar dit bewijst Sijsele alvast wél: waar 5.000 plus 500 mensen elke dag veroordeeld worden tot elkaar, bestaan geen wondermiddelen. Op één na dan: de ‘goeiemorgen’ van Martine.”

 

Van Lint in 1991 (1, 2, 3) tot Sijsele in 2015, steeds weer is het hetzelfde verhaal. Bewoners zijn ongerust over de komst van asielzoekers, extreemrechts wakkert de angstgevoelens aan, maar na enige tijd vinden asielzoekers en buurtbewoners een manier van samenleven waardoor het peis en vree wordt voor iedereen. De agitatie van extreemrechts was voor niets nodig.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vluchtelingen, sijsele, voorpost, actie |  Facebook | | |  Print

27-09-15

BART DE WEVER EN ‘HOT MARIJKE’ ZIJ-AAN-ZIJ

Wat hebben Bart De Wever (foto 1) en Hot Marijke (foto 2) gemeen? Denk daar maar even over na. Zo dadelijk het antwoord. Eerst nog even iets anders.

 

In de weekendkranten blijft men, zoals te verwachten, doorbomen over de lezing van Bart De Wever voorbije dinsdag 22 september aan de UGent. In De Standaard en De Tijd met interviews met respectievelijk Jan Jambon en Liesbeth Homans. Meer van hetzelfde dus. Het Laatste Nieuws interviewde Herman Van Rompuy over de vluchtelingenkwestie, en dan krijg je een andere toon. Het Nieuwsblad, De Morgen en Gazet van Antwerpen brengen kritische analyses over het geval-De Wever. Voor laatstgenoemde krant schreef hoofdredacteur Kris Vanmarsenille de toespraak die Bart De Wever als Antwerps burgemeester had kunnen geven, maar niet over zijn lippen kreeg.

 

“Beste Antwerpenaars, we leven in een stad die al veel stormen heeft doorstaan. Talloze vluchtelingen zijn hier ooit terechtgekomen en gebleven en Antwerpen is al die tijd een open stad geweest. We hebben een goed werkend stadsbestuur en stadsdiensten met toegewijde, deskundige mensen. Er zijn in Antwerpen heel veel burgers die zich dag in dag uit inzetten om het samenleven in de stad zo aangenaam mogelijk te maken. De vluchtelingencrisis zal onze stad onder druk zetten. We staan voor grote uitdagingen. We begrijpen dat veel Antwerpenaars bang zijn, maar we zullen als stadsbestuur ons uiterste best doen om de vluchtelingenstroom naar de stad en in de stad in goede banen te leiden. We zullen de maatregelen nemen die nodig zijn om de welvaart eerlijk te verdelen en elke Antwerpenaar maximaal veel kansen op een gelukkig bestaan te geven. Veel Antwerpenaars hebben al getoond solidair te willen zijn met de vluchtelingen. Daarvoor wil ik hen hartelijk danken. We zullen de volgende jaren iedereen nodig hebben die zich wil inzetten voor een vreedzame samenleving. Als iedereen meewerkt, zal Antwerpen de open, sterke stad blijven die ze altijd geweest is.”

 

Dat had de Antwerpse burgemeester dus kunnen zeggen, maar dat deed hij niet. Bij het debat over de vluchtelingenkwestie in de Antwerpse gemeenteraad maandagavond liet hij het antwoorden over aan OCMW-voorzitter en schepen voor Sociale Zaken Fons Duchateau (N-VA) die eind augustus op zijn Facebookpagina al titelde Een ‘nee’ voor vluchtelingen is de enige juiste keuze. “Op Fons kan ik vertrouwen”, moet de keizer van Antwerpen gedacht hebben. ’s Anderendaags in Gent haalde Bart De Wever uit naar de media die volgens de N-VA-voorzitter een “opinieoorlog” hebben ontketend, waarbij ze de realiteit proberen te versluieren en te verbloemen. Maar we leven in andere tijden, en via de sociale media duiken de “tegenverhalen” op. Hot Marijke, Vlaanderens bekendste prostituee, was bereid om dit woensdag treffend te illustreren.

 

“@hln_be @gva @demorgen @nieuwsblad_be @destandaard Wanneer melden jullie de wantoestanden in #Sijsele? Censuur?”, twitterde Hot Marijke verwijzend naar “getuigenissen uit Sijsele, hoe het leven daar is sinds de komst van asielzoekers”. Vlaams Belang’ster @syntje tweette immers het schrijfsel: “Weet je dat het opvangcentrum te Sijsele recht tegenover de Lidl is. Die lui komen daar tussen de rekken lopen, openen er flessen drank en drinken die uit, scheuren verpakkingen open om van te eten. Aan de kassa worden ze aangesproken tot betaling. Antwoord: No monny (sic). Politie bij getrommeld (re-sic), het Rode Kruis komt er tussen met de woorden dat je die mensen moet begrijpen, dat dit hun cultuur is.” Enzovoort, enzoverder. Uiteraard werd de tweet van Hot Marijke vervolgens ook nog eens geretweet door Vlaams Belang-personeelslid Sam Van Rooy.

 

Supermarkt Lidl zag zich genoodzaakt een persmededeling te verspreiden. “In tegenstelling tot wat er op de sociale media beweerd wordt, blijft de Lidl-winkel in Sijsele (Damme) gewoon open. Op Facebook en Twitter werd gezegd dat de supermarkt zou sluiten omdat de vluchtelingen in het nabije noodopvangkamp voor overlast zouden zorgen. Lidl België ontkent dat formeel. ‘We weten niet wie of wat de bron is van die stroom aan berichten op Facebook en Twitter, maar vinden het absoluut belangrijk om al onze klanten er op te wijzen dat er niets van aan is (…)’” De persmededeling van Lidl kreeg natuurlijk niet dezelfde verspreiding als de vele malen geretweete onzin van @syntje.

 

Ook Hot Marijke en vanzelfsprekend Sam Van Rooy maakten geen melding van de reactie van Lidl. De bewering van @syntje dat asielzoekers het in het asielcentrum voorgeschotelde eten zouden weigeren, werd door het Rode Kruis Vlaanderen tegengesproken. Dat laatste werd evenmin verspreid door zij die de nonsens van @syntje mee getwitterd hebben. VTM sprong op de zaak en vergrote uit dat asielzoekers in Sijsele klagen over de kwaliteit van het eten. Vluchtelingen gingen dan maar eigen eten aankopen. Maar na overleg is er beterschap. Er zal meer fruit en salade geserveerd worden, binnen het budget dat begroot is voor aankoop van eten. Zou VTM ook uitrukken als er op pakweg een Chiro-kamp meningsverschillen zijn over de keuzes van de kookploeg?

 

Natuurlijk kunnen er samenlevingsproblemen zijn met vluchtelingen. Vluchtelingen zijn geen heiligen, en er zijn mensen voor minder getraumatiseerd dan met wat vluchtelingen hebben meegemaakt. Zoals Bart De Wever en Hot Marijke echter het ‘politiek correct denken’ van de klassieke media aanklagen en de kracht van de sociale media loven om een en ander te corrigeren… Bart De Wever en Hot Marijke zouden zich beter eens goed informeren. Maar zelfs als ze intussen beter weten, willen ze niet afstappen van hoe ze de vluchtelingen geframed hebben. Dat is: schuldig verzuim.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vluchtelingen, media, de wever, hot marijke, sijsele, syntje, van rooy |  Facebook | | |  Print