Anti-Fascistisch Front / Verzet

Toen Frank Vanhecke na zijn huwelijk met Marie-Rose Morel van Brugge naar Schoten verhuisde, werd hij in de Brugse gemeenteraad opgevolgd door de 27-jarige Viky De Ridder. Ze verbaasde zowat iedereen door na haar eedaflegging op 22 februari 2011 niet het VB te vervoegen op de gemeenteraadsbanken, maar moederziel alleen te gaan zitten. Intussen heeft ze gezelschap gevonden, en zij niet alleen.

Viky De Ridder: “Toen ik mij destijds akkoord verklaarde om op de lijst te staan, was de partij in beweging en verwachtte ik dat zij mee door heel wat nieuwe mensen een wat gematigder lijn zou volgen. Maar dat is niet zo gelopen. Blijkbaar is er nog steeds niets veranderd in het Vlaams Belang en daar kan ik dus ook niet achter staan.” Viky De Ridder ging dan nog liever moederziel alleen op de Brugse gemeenteraadsbanken zitten, al besefte ze wel dat het als eenling niet gemakkelijk zou zijn zich als gemeenteraadslid te laten kennen. Voorbije maandag maakte de Brugse afdeling van de N-VA bekend dat Viky De Ridder is toegetreden tot de N-VA. Er is haar niets beloofd voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar oktober. Een en ander zal afhankelijk zijn van de inzet die ze intussen vertoont voor haar nieuwe partij.

In Schoten, de nieuwe thuishaven van Frank Vanhecke, stapt Patrick Verlinden vorige week over naar de N-VA. Hij kon zich al geruime tijd niet meer vinden in de VB-partijlijn en zetelde sindsdien als onafhankelijke in de gemeenteraad. "Wij zijn ervan overtuigd dat Patrick een meerwaarde betekent voor de Schotense afdeling. Hij zal vanaf nu de beslissingen van de meerderheid in het gemeentebestuur onderschrijven en constructief meewerken aan de uitvoering van het bestuursakkoord", zegt Maarten De Veuster die in Schoten voor de N-VA schepen is. Patrick Verlinden zelf zegt: “Er hebben voor mij twee factoren meegespeeld. Er is enerzijds het inhoudelijk sterke Vlaamse programma van de partij. Dat is voor mij zeker essentieel. Maar ook het dynamisme van de lokale N-VA-ploeg hebben me ertoe gebracht om me aan te sluiten bij N-VA in Schoten." In Schoten mag men zich verwachten aan nog meer mensen die het VB laten voor wat het is. Nogal wat mensen waren meer voor Marie-Rose Morel dan voor het VB actief bij de plaatselijke VB-afdeling.

Last but not least heeft ook voormalig VB-volksvertegenwoordiger Bruno Stevenheydens uit Beveren sinds vorige week een lidkaart van de N-VA op zak (foto). Op zijn blog vertelt hij: “Reeds vorige maand was de toenadering uitgelekt. Uiteraard heb ik daar de afgelopen weken tal van reacties op gekregen. Veel fijne reacties, zelfs van enkele collega’s uit mijn vorige partij en nog veel meer van inwoners uit Beveren en het Waasland die het appreciëren dat ik de (lokale) politiek niet opgeef. Mijn ontslag uit het VB destijds en mijn toetreding tot N-VA zijn twee van elkaar losstaande zaken. Reeds in 2009 had ik omwille van onoverbrugbare meningsverschillen en een totaal gebrek aan overleg mijn ontslag reeds op voorhand schriftelijk aangekondigd. Het korte persbericht dat ik vorig jaar in april verspreidde valt nog altijd na te lezen. Het VB is voor mij een volledig omgeslagen bladzijde.”

Burgemeester Marc Van de Vijver, van kartelpartner CD&V, ziet dat anders. "Het is niet omdat iemand van partij verandert dat hij daarom zijn extreme standpunten laat varen", reageert Marc Van de Vijver. "Veel mensen binnen CD&V hebben het er moeilijk mee. Als hij achter ons huidige bestuursakkoord staat, zal Bruno Stevenheydens toch op een aantal punten een bocht van 180 graden moeten maken.” Bruno Stevenheydens is echter niet de kwaaiste. Wat te denken van burgemeester Marc Van de Vijver zelf die er alles voor doet om de Beverense deelgemeente Doel van de landkaart te laten verdwijnen?

Twee weken geleden maakte Bruno Stevenheydens, door vriend en tegenstander erkend als één van de degelijkste volksvertegenwoordigers, bekend dat hij geen kandidaat meer is bij de volgende parlementsverkiezingen. Meer zelfs, dat hij zijn lidmaatschap van het VB voor 2010 niet vernieuwd heeft. Stevenheydens blijft wel gemeenteraadslid in Beveren en intussen stapten nog vijf andere gemeenteraadsleden van het VB in Beveren op bij de partij van Dewinter. De VB-partijtop zwijgt erover in alle talen, maar Filip Dewinter werd toch tot een reactie gedwongen door de camera's van TV Oost.

Bruno Stevenheydens (foto) heeft zijn ontslag bij het VB al eind vorig jaar gemeld aan het VB-partijbestuur, maar om geen verschuivingen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers te veroorzaken wachtte Stevenheydens met het publiek maken van zijn ontslag tot de laatste zittingsdag van het parlement. De partijafdrachten vanuit zijn inkomen als VB-parlementslid bleef Stevenheydens nog wel tot de laatste dag betalen aan het VB. Stevenheydens toonde zich hiermee eens te meer als een correct man. Op zijn website vatte Stevenheydens de reactie van de VB-partijtop intussen samen als: “Nul, nadda, niks, noppes, nougabollen.” “Het partijbestuur had het immers veel te druk met zichzelf in plaats van constructief naar oplossingen te zoeken.” Maar ook in de bevriende pers (’t Pallieterke, Angeltjes) en bij de VB-politici (op Marie-Rose Morel na) bleef het stil. RechtsActueel was toen nog niet online, maar ze mogen er natuurlijk nog op terugkomen gezien de oorverdovende stilte. Bruno Stevenheydens staat intussen met een wrang gevoel aan de kant. “Enerzijds is er de opluchting van de duidelijkheid, anderzijds was/is politiek voor mij een microbe die me elke dag bezig hield. Elke dag opnieuw is het nu afkicken. (…) Mandataris zijn is voor mij steeds (gemeente, provincie of kamer) een werkwoord geweest en mijn parlementaire bezigheden (…) de voorbije drie jaar zijn samen te vatten in 175 mondelinge vragen in commissies, 12 interpellaties, 13 vragen in plenaire, enkele tientallen wetsvoorstellen (ofwel als hoofdindiener of als medeondertekenaar), ruim 400 schriftelijke vragen en tal van tussenkomsten in plenaire of commissie, waarvan er een flink aantal in kleine of grote artikels hun weg vonden in kranten of internetberichtgeveing. In ieder geval is al dat werk relatief onbelangrijk in de partijwerking. Daar geldt immers eerder de netwerking, het in het gareel blijven, het vleien van de juiste partijbonzen, het uitbouwen van persoonlijke macht… Allemaal zaken waar ik me niet mee bezig heb gehouden.”

Bruno Stevenheydens vat ook nog even samen wat hem tot zijn ontslag bij het VB dreef: “Het gebrek aan inspraak en overleg. Het gebrek aan steun van collega’s (op uitzonderingen na) bij inhoudelijke discussies. Terwijl men mij inhoudelijk wel gelijk gaf maar niet wenste (durfde) in te gaan tegen hogere partijbonzen. Het gebrek aan visie, strategie, stijl en deontologie. De meningsverschillen omtrent Waaslandhaven en mobiliteit, en de gelijkschakelingvan partijbelang met Antwerps of havenbelang.” Bruno Stevenheydens besluit: “Mijn beslissing leidt tot nieuwe wegen. Sinds 1997 was ik werkzaam voor de partij als achtereenvolgens administratief, vervolgens universitair medewerker, fractiesecretaris in het Vlaams parlement en tenslotte federaal parlementslid. De komende maanden wordt het uitkijken naar een nieuwe job. Lokaal blijf ik nog actief in de gemeenteraad. Het worden boeiende tijden.” Voorbije woensdag geraakte bekend dat in die gemeenteraad van Beveren naast Bruno Stevenheydens nog vijf van de acht andere VB-gemeenteraadsleden uit het VB stappen. Filip Dewinter betreurt dat de Beverenaars te weinig interesse hebben in de Vlaamse onafhankelijkheid en hun interesse verengen tot hun regio (sic) (video).

Druk-druk-druk. Zo is de sfeer in de verschillende partijhoofdkwartieren samen te vatten. Bij het VB is het niet anders. Filip De Man, federaal volksvertegenwoordiger, lid van het VB-partijbestuur en gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, weet er alles van.

Vorige dinsdag postte hij om 16.14 uur onder het kopje Roetsjbaan op zijn website: “Het is een cliché, maar de laatste dagen zat het VB-parrtijbestuur als op een roetsjbaan. De uren vliegen voorbij: persberichten opstellen, vergaderingen over de nakende verkiezingscampagne, lijstvormingsbesprekingen, zoeken naar drukkers, zalen, campagnewagens, breinstormen (!) over de rode draad in ons electoraal betoog, noem maar op. Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!” De laatste keer dat het VB letterlijk op een roetsjbaan zat, was op de VB-familiedag op 31 maart 2007 in Bobbejaanland. Foto’s herinneren ons aan die zalige dag. Volgens het VB bijna 13 000 mensen (foto 1, bovenaan); op de roetsjbaan vooraan: Frank Vanhecke, Marie-Rose Morel en Filip Dewinter (foto 1, onderaan). Frank Vanhecke weigert intussen nog naar het VB-partijbestuur te gaan; Marie-Rose Morel – de op Filip Dewinter na populairste VB’er – is opzij gezet door de VB-top en is nog slechts VB-gemeenteraadslid in Schoten. “Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!”

Frank Vanhecke is bij verkiezingen, om het even of het voor het Vlaamse of het Belgische parlement was, altijd al lijsttrekker van het VB geweest. Hetzij van de West-Vlaamse lijst, hetzij van de Senaatslijst.  Gaat men zijn stemmenpotentieel opzij laten liggen? En Marie-Rose Morel, om wie de televisiezenders, kranten en ‘bladen’ wedijveren om haar te interviewen, door de VRT regelmatig gevraagd  om een opiniebijdrage, wordt zij uitgespeeld voor de Senaatslijst? Voor de Antwerpse Kamerlijst is er een no paseran, maar voor de Senaatslijst? Daar zou Morel in heel Vlaanderen stemmen kunnen verzamelen voor het VB, en er is weinig twijfel dat Morel stemmen aantrekt die anders niet naar het VB zouden gaan. Wat met Frank Vanhecke? Wat met Marie-Rose Morel? Het antwoord zal niet alleen die twee zelf interesseren. Overigens doet het VB het slecht in de internetpoll van De Standaard. Op de vraag voor welke partij zou u nu stemmen, haalde het VB gisterenmorgen slechts iets meer dan 3 %, gisterenavond zelfs iets minder dan 3 %. De N-VA van Bart De Wever daarentegen iets meer dan 50 %. Natuurlijk weerspiegelt dit niet de reële stemming, het toont wel aan dat het netwerk van VB’ers die hun partij dag en nacht via het internet promoten (nog) niet de “goed geoliede machine” is van weleer.

De vraag van het VB aan Johan Demol en Greet Van Linter om ontslag te nemen als parlementslid wegens onoverbrugbare meningsverschillen met het VB is ook al niet van aard om het beeld van Filip De Man over het VB als “een goed geoliede machine” te bevestigen. Het was nochtans diezelfde Filip De Man die de gewezen politiecommissaris Johan Demol binnenhaalde bij het VB en verder ondersteunde als stemmentrekker voor het VB in Brussel (foto 2: Johan Demol op de omslag van het Vlaams Blok Magazine van oktober 1998). Dat het intussen niet meer botert tussen het VB en Johan Demol en vice versa is al langer duidelijk. Nog iemand die het al enige tijd moeilijk heeft met het VB, maar het pas nu echt bekend maakt, is Bruno Stevenheydens (foto 3), VB-volksvertegenwoordiger uit Beveren. Door vriend en tegenstander erkend als een van de weinige degelijke parlementsleden van het VB. Hij stapt op bij het VB. In zijn afscheidsbrief spreekt Bruno Stevenheydens van “onoverbrugbare meningsverschillen” en een “opeenstapeling van incidenten (…) welke onvoldoende of niet werden rechtgezet, en een duidelijk verschil in politieke visie en stijl”. Voorbeelden hiervan zijn: “Het aanvoeren van een gewezen bokskampioen als nationaal campagnebeeld (…) zonder de afdeling Beveren hierin te raadplegen hoewel een flink aantal van zijn fratsen openlijk geweten waren. (…) Het ontbreken aan enige wil om gezamenlijk een voldragen partijstandpunt in te nemen in het Oosterweeldossier. Het verkiezingsprogramma 2009 (het gebrek aan inspraak) en de nationale bocht inzake de inzet voor het behoud van Doel. (…) Dat er geen oprechte bereidheid is om uit het isolement van het cordon sanitaire te treden.”

Over die gewezen bokskampioen, Jean-Pierre Coopman die prominent op de voorpagina van de eerste VL-krant stond, schrijft Bruno Stevenheydens: “De zogenaamde ‘propere handen’ politiek bleek hierbij eerder een inhoudsloze slogan.” Over het verkiezingsprogramma 2009 en de bocht inzake het behoud van Doel luidt het: “In feite komt het erop neer dat alles beslist wordt vanuit een kleine kern in de Antwerpse fractie en wordt het partijbelang vaak gelijkgesteld met Antwerps (of zelfs haven)belang, zonder echt inspraak vanuit de rest van de partij mogelijk te maken. Een voorbeeld hiervan is de recente poging om een parlementair initiatief van mijzelf over het voorzien van een veiligheidsafstand rond de kerncentrale (waardoor havenuitbreidingen in de onmiddellijke omgeving van de kerncentrale omwille van veiligheidsredenen zijn uitgesloten) te beletten.” Het Vlaams Belang als een goed geoliede machine? Bruno Stevenheydens was 16 jaar lang mandataris voor het VB als gemeenteraadslid in Beveren (wat hij nog steeds is), provincieraadslid in Oost-Vlaanderen (waarvan drie jaar als fractieleider) en federaal volksvertegenwoordiger. Stevenheydens koos er bewust voor om pas nu de redenen voor zijn ontslag publiek te maken. Volksvertegenwoordiger Luc Sevenhans stapte vorig jaar al op als VB. Luc Sevenhans zetelde daarna negen maanden als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en stapte dan over naar de N-VA.