10-06-15

’T PALLIETERKE-HOOFDREDACTEUR: JALOERS OP ‘HART BOVEN HARD’

Hart boven Hard - Fietstocht als steun voor stakers - 24 november 2014.JPGZoals hier eerder al geschreven is het dezer dagen feest bij ’t Pallieterke omwille van het zeventig jaar bestaan van het blad. Bij het feestprogramma hoort een interview met hoofdredacteur Karl Van Camp (foto 1) in het juni-nummer van het Vlaams Belang-maandblad. We leren alweer wat bij.

 

’t Pallieterke is niet ontstaan als Vlaams-nationalistisch blad. Karl Van Camp: “Eigenlijk is ’t Pallieterke in 1945 ontstaan als een satirisch blad dat tegen de schenen van de Wetstraat en het establishment schopte. Vooral de aan de macht zijnde socialisten werden in ’t Pallieterke meer dan eens een spiegel voorgehouden. Maar een Vlaams-nationalistisch profiel bezat het blad in het begin eigenlijk niet. Eerder anti-systeem dan anti-Belgisch.” Met het hekelen van de uitwassen van ‘de repressie’ won oprichter Bruno De Winter sympathie in Vlaams-nationalistische kringen, maar het is eigenlijk pas met het aantreden van Jan Nuyts als hoofdredacteur in 1955 dat het blad zich gaandeweg Vlaamser begon te profileren.

 

Het doelpubliek van ’t Pallieterke zijn de verschillende groepen van de Vlaamse Beweging. Karl Van Camp ziet vier verschillende Vlaamse bewegingen; “De Vlaamse Beweging bestaat niet. Er zijn eigenlijk vier Vlaamse bewegingen. De eerste twee zijn partijpolitiek, namelijk Vlaams Belang en N-VA. Vervolgens heb je de niet-partijpolitieke Vlaamse beweging die wel met politiek bezig is maar geen partij kiest. Ik denk aan de Vlaamse Volksbeweging, TAK, enzovoort. En als laatste heb je de grote groep van Vlaamse culturo’s. Die laatsten zijn vooral bezig met taal en cultuur. Denk maar aan de Marnixring, Rodenbachfonds of het Davidsfonds.”

 

“Eén van de problemen is dat er te weinig kruisbestuiving is tussen de vier groepen. Dit in tegenstelling tot de linkerzijde. Denk maar aan de recente initiatieven van Hart boven Hard (foto 2: Hart boven Hard-fietstocht als steun aan de stakers op 24 november 2014), waarbij vakbonden, sociale bewegingen en de linkse partijen zich verenigen rond één doel. Iets dergelijks blijkt binnen de Vlaamse Beweging volstrekt onmogelijk. Tot op heden bestaat er geen overleg tussen de vier poten van de Vlaamse Beweging, en dat betreur ik.”

 

En wat verwacht Karl Van Camp dan wél? “De Vlaamse strijd is altijd een Processie van Echternach geweest. Dat is nu niet anders. Mijn voorspelling is dat in 2019 het communautaire tijdens de campagne weer op het voorplan zal komen. De traditionele partijen zullen echter niet willen weten van een grote hervorming, waarna er opnieuw een tripartite tussen de drie grote politieke families zal worden gevormd.”

 

En hoe lang geeft Karl Van Camp (55 j.) België nog? “Ik vrees dat ik het einde van België niet meer zal meemaken, al hoop ik het wel. Ik ben niet zo optimistisch als vele anderen. Het zal in elk geval geen Vlaamse revolutie zijn, daarvoor zijn de Vlamingen te mak en te verdeeld. Het zullen de Franstaligen zijn die de boel uiteindelijk opblazen.” Het stopzetten van de geldtransfers van Vlaanderen naar Wallonië zou daarbij helpen.

 

Om de Vlaamse onafhankelijkheid te bekomen, rekenen de radicale Vlaams-nationalisten vooral op het initiatief van de Franstalige Belgen. Arm Vlaanderen, armzielige Vlaamse Beweging.

07:54 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: t pallieterke, van camp, vlaams-nationalisme, actie |  Facebook | | |  Print

01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.

04-04-13

VAN DE KEUKEN VAN PETER MERTENS NAAR EEN VLAAMSE BANK

Gisterenavond stond de teller al op meer dan 32.000 mensen die intekenden als coöperant voor een nieuwe bank. New B, een bank die niet alleen sober, duidelijk en transparant zou werken, maar ook ons geld inzet voor de reële economie. Niet speculeert met ons geld, maar dat geld inzet om bij te dragen aan lokale en duurzame economie. Investeert in innoverende producten en diensten met een sociale en milieugerichte meerwaarde. Het initiatief geniet ook de steun van meer dan 70 organisaties. Van 11.11.11 en het ABVV tot Vredeseilanden en Zuiderlicht. Het steekt de ogen uit van Vlaams-conservatief Vlaanderen.

 

Volgens ’t Pallieterke is de sfeer die rond de nieuwe bank hangt verdacht. We citeren: “Het is toch allemaal zo eenvoudig, ongecompliceerd en laagdrempelig, met een stevige portie basisdemocratie. Je ziet de bedenkers van het initiatief daar val zitten: geëngageerde jongens in hun hemdsmouwen aan de keukentafel, om dan met gebalde vuist een nieuwe bank uit de grond te stampen. Zo een beetje zoals op de klassieke foto bij vrijwel elk interview met PVDA-goeroe Peter Mertens. (Ik heb me al afgevraagd of die keuken met een goedkoop geruit tafelkleed echt zijn eigen keuken is, of een speciaal voor die gelegenheden ingericht lokaaltje op het partijhoofd-kwartier. Zouden ze daar dan ook een hele voorraad koekjes van de witte producten hebben liggen die dan in hun plastic bakje opgediend kunnen worden om alles het juiste proletarisch cachet te geven?)” Met zo'n medewerkers bij ’t Pallieterke verbaast het ons niets dat sommigen schreven dat de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau opgetrokken waren met decorstukken voor een Hollywood-film.

 

“Iets zegt me dat als iemand het in zijn hoofd zou halen een V-bank op te richten, het er allemaal net iets anders aan toe zou gaan”, vervolgt ene FvL in ’t Pallieterke. “Waar blijft de Vlaamse beweging om de koppen eens bij mekaar te steken, en een nieuwe Vlaamse bank op te richten? Ik heb namelijk wel een paar waarden klaar voor een nieuwe Vlaamse bank. Transparantie bijvoorbeeld, waarbij beslissingen genomen worden in het belang van de bank en haar klanten, en niet in één of ander Brussels salon tot meerdere eer en glorie van vorst en ‘vaderland’, als het al niet een hoofdkwartier in Parijs is. Een bank die niet investeert in hopeloos ouderwetse industrieën of allerlei progressieve hobby’s. Een bank die lokale bedrijven in toekomstgerichte sectoren ondersteunt. Een bank die niet bang is van een Vlaams imago, en die het Vlaamse cultuurleven wil sponsoren. Als zieltogend links, in Vlaanderen nog niet goed voor een kwart van de kiezers, in een mum van tijd 26.000 coöperanten weet te verzamelen, waarom zou hetzelfde dan niet kunnen voor een Vlaamse bank?”

 

’t Pallieterke, in de persoon van haar hoofdredacteur Karl van Camp, in 1984 betrokken bij de rellen met de NSV in Leuven die Jurgen Ceder bekendheid bezorgden, steunt het initiatief. “De banken die zich in het verleden als ‘Vlaamse’ bank hebben geafficheerd, zijn dat immers allang niet meer”, schrijft Karl van Camp. “KBC bijvoorbeeld, ‘de bank van hier’, ziet er nauwlettend op toe geen enkele organisatie uit de Vlaamse beweging te sponsoren. De reden? Sinds de fusie tussen CERA en KB in 1998 wordt de hoogste functie van de promotieafdeling waargenomen door een anti-Vlaamse CERA-man. Met bijvoorbeeld als gevolg dat elke aanvraag van ’t Pallieterke om te adverteren hooghartig in de papierversnipperaar belandt. Ook al is ’t Pallieterke sinds 1967 klant bij de Kredietbank.” Voilà. Als KBC niet wil adverteren in ’t Pallieterke moet er maar een echte Vlaamse bank komen. Karl van Camp vervolgt immers: “Dus, hoog tijd om (terug) een eigen bank op te richten. Het moet mogelijk zijn. Voortgaande op enkele berichten en telefoontjes die me het voorbije weekend hebben bereikt, zijn er enkele mensen (en niet de minsten) die aan de Vlaamse kar willen trekken.”

 

Het redactieadres en -telefoonnummer van ’t Pallieterke staan ter beschikking om “de juiste mensen” met elkaar in contact te brengen. Voor ons mogen ze gerust doen: dat ze hun V-bank oprichten… maar achteraf niet komen zagen dat de Vlaamse Staat hen te hulp moet schieten als de bank in financiële problemen sukkelt. De financiers van Punt aanschrijven, het “nieuw rechts weekblad” met Vlaamse Volksbeweging-man Peter De Roover als hoofdredacteur, dat in 2002 na enkele maanden al op de fles ging?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, vlaams-nationalisme, van camp |  Facebook | | |  Print

01-08-12

NA DE ZAAK-CEDER (2). WAAR BLIJVEN DE EXCUSES ?

Naar aanleiding van de “Ik krijg rillingen van die NSV’ers”-uitspraak van Jan Peumans blikte het VB maandag terug naar de incidenten in Leuven tussen NSV’ers en anderen in de jaren tachtig. Samengevat: het waren de linksen die fascistische methodes gebruikten. Als niemand anders het zegt, zal het VB het wel zeggen. ’t Pallieterke heeft al enkele malen geschreven over de fameuze rellen met Jurgen Ceder in 1984. Niet zonder reden.

 

Volgens onze informatie is huidig 't Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp de man helemaal links op foto 1. De in De Morgen van 18 juli afgedrukte foto van de rellen op 8 maart 1984 in Leuven (helemaal rechts: Jurgen Ceder; foto 2: Karl Van Camp 27 jaar later). Alleszins trok Karl Van Camp onze aandacht door een gedetailleerd verslag van die rellen al in ’t Pallieterke van 11 juli, nadat Groen-Kamerlid Meyrem Almaci die rellen in herinnering bracht in een opiniebijdrage bij Knack online. Karl Van Camp (in ’t Pallieterke van 11 juli 2012): “Op 7 maart 1984 bezette een dertigtal NSV’ers het secretariaat van de Algemene Studentenraad (ASR) in Leuven, in ’t Stuk. Aanleiding was de niet-erkenning door de ASR. Aan de gevel van ’t Stuk werd een spandoek gehangen. Verder gebeurde er in het gebouw weinig. Buiten verzamelde zich een groep linkse studenten. Na enkele uren bezetting kwam het moment dat de NSV’ers het gebouw wilden verlaten. Voor de enige uitgang stonden de linksen hen op te wachten. Eén van de eerste NSV’ers die naar buiten stapte, kreeg een emmer verf over zich heen.

 

Een NSV-por – de latere echtgenote van Joris Van Hauthem – kreeg een fiets toegeslingerd en geraakte gewond. Een linkse student, op de eerste rij, moest anderzijds een klap incasseren. Hij geraakte zwaargewond met een gebroken knie. Voor de NSV’ers betekende de ontruiming van ’t Stuk echt spitsroeden lopen. Ze probeerden hun hachje te redden tegenover een overwicht van ‘democraten’ die het geweld niet schuwden maar integendeel een warme ontvangst hadden voorbereid. Dat de linkse student gewond geraakte in het tumult, was niet omdat hij op honderd meter als toerist stond toe te kijken, neen, hij stond als haantje-de-voorste op de eerste rij, om de tegenstanders van de NSV op te wachten. Beweren zoals (De Standaard-redacteur Bart, nvdr.) Brinckman, dat Ceder meedeed aan een ‘raid’ is dus fameus rammelen met de waarheid. En neen, het was niet Ceder die in onzachte aanraking kwam met die linkse tegenbetoger. Wat Almaci en Brinckman ook mogen insinueren, ik kan de N-VA-onderzoekscommissie geruststellen: het was iemand anders.”

 

Blijkbaar is daarmee de “N-VA-onderzoekscommissie” inderdaad gerustgesteld, maar niet de betrokken student Bart Germeys. Volgens zijn toenmalige vriendin (in De Morgen van 18 juli 2012) wilde Germeys een meisje bevrijden dat gemolesteerd werd. “Op dat moment kwam die trap: een gerichte karatetrap van Ceder naar de knie. Bart heeft nog in een reflex zijn been opgetrokken, waardoor zijn scheenbeen overgestampt werd.” Een andere getuige, huidig professor sociologie Geert Van Hootegem, bevestigd: “Ik zag hoe Ceder Bart Germeys een beenbreuk schopte. Een regelrecht fascistische daad.” Germeys is ernstig gewond. Zijn been blijkt gebroken en hij wordt per ambulance afgevoerd. In het ziekenhuis zijn er spier- en huidtransplantaties nodig, omdat het vel en de spieren tot op het bot zijn afgestorven. Germeys gaat sindsdien mankend door het leven. Dat leidde tot rugproblemen, waarvoor hij binnenkort geopereerd moet worden.

 

Als Karl Van Camp al dan niet op zijn communiezieltje belooft dat het toch niet Jurgen Ceder was die al het leed bij Bart Germeys veroorzaakte, zou hij toch op zijn minst zijn kameraden van toen kunnen aansporen om zich bij Bart Germeys te verontschuldigen voor het leed dat Germeys werd aangedaan. Minstens de man (het is weinig waarschijnlijk dat het een vrouw was) die Germeys voor het leven gehandicapt maakte. In ’t Pallieterke van 25 juli 2012 wordt nog eens teruggeblikt op de rellen in Leuven, maar enige aanzet tot excuus tegenover Germeys is er weer niet bij. Integendeel, er wordt geschimpt naar onder andere de toenmalige vriendin van Germeys.’t Pallieterke heeft “uit linkse kring” vernomen dat ze Germeys verlaten zou hebben omwille van zijn handicap. “Dat zou ons, de zeden en gewoonten der linkse Belgen in acht nemend, niet verwonderen, maar wij weten niet of het waar is. Links heeft sedert Lenins apologie van de leugen al zo vaak gelogen, ook over mede-linksen.”

 

We herhalen het: waar blijven de excuses van de NSV? Huidig nationaal voorzitter Ruben Rosiers mag het doen, maar het is weinig waarschijnlijk dat hij het wil. Spoort Karl Van Camp dan zijn toenmalige NSV-vrienden aan om dit te doen? Op basis van de artikels in ’t Pallieterke lijkt dat er niet in te zitten, maar een mens weet maar nooit wat nog kan gebeuren. Het zou alleszins gepast zijn. Oneindig meer dan Jurgen Ceder is de nu al 28 jaar gehandicapte Bart Germeys immers het grootste slachtoffer van de veelbesproken rellen in Leuven.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ceder, van camp, nsv |  Facebook | | |  Print