01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.

24-01-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

In de Antwerpse gemeenteraad wordt wel eens naar de PVDA-gemeenteraadsleden gesneerd met verwijzingen naar Noord-Korea, maar hoe de Vlaamse pers voor het tweede jaar op rij de IJsberenduik van De Grote Leider in beeld bracht… dat ruikt pas echt naar Noord-Koreaanse toestanden. Qua volgzame persmeute kan Bart De Wever wedijveren met Kim Young-un. Laat De Grote Leider de volgende jaren in het koude water bibberen zonder dat zijn harig lijf daarbij in beeld moet gebracht worden! Hij begrijpt zelf niet wat mensen plezant vinden aan het duiken in het ijskoude water. En voorts…

 

“’Sommige partijen zijn er trots op dat hun economisch beleid de mensen pijn gaat doen’, zei hij. En iedereen wist meteen over wie hij het had.” Op de provinciale nieuwjaarsreceptie van de CD&V in Brasschaat werd de N-VA niet vernoemd, maar was toch meteen duidelijk welke partij Vlaams minister-president Kris Peeters bedoelde. (Gazet van Antwerpen, 17 januari 2014)

 

“Op Breivik kleeft het stempel van een extreme nationalist. Wie echter geconfronteerd wordt met zijn tekst komt tot het inzicht dat Breivik een stem is van het hedendaagse Europa. Dat hij breed gedragen argumenten gebruikt waarmee politieke partijen overal in Europa vandaag verkiezingen winnen. Verander tien zinnen in de tekst van Breivik en je hebt het betoog van een populist zoals Filip Dewinter.” Regisseur Milo Rau over Breivik’s Statement dat, nu het niet mag opgevoerd worden in het Vlaams Parlement, einde maart op het Brussels stadhuis zal gespeeld worden. (De Morgen, 17 januari 2014)

 

“‘We pleiten voor een nieuw samenlevingsmodel waarbij immigranten zich moeten inpassen in de Vlaamse, Europese leidcultuur’, aldus Filip Dewinter. De laatste stuiptrekking wellicht van een klassiek riedeltje, dat ondertussen veel handiger verpakt en beter verkocht wordt door andere partijen: de minderheid moet zich aanpassen aan de normen en waarden van de meerderheid. Bekt goed, klinkt democratisch, maar werkt het ook?” Het werkt niet weet Yasmine Kherbache.“Als samenlevingen de tweede generaties van migranten kansen bieden in het onderwijs en op de arbeidsmarkt, dan zetten die vanzelf een progressieve emancipatiegolf in gang. Blijven maatschappijen echter steken in het klassieke meerderheid-minderheidsdenken, dan stellen die minderheden zich conservatief op en plooien ze zich terug op traditionele, cultureel bepaalde waarden.” (De Morgen, 18 januari 2014)

 

“Onder de kop ‘Zanger loochent zijn Vlaamse afkomst’ dipte de redactie haar pen in puur vitriool: ‘In een tv-interview vertelde Johnny White onlangs dat hij geboren werd in Brussel. Mogen we er onze vriend op attent maken dat hij in de Vlaamse gemeente Kaggevinne werd geboren en dat hij af en toe ook nog eens in het Nederlands moet zingen?’.” Nadat de vorige week overleden Johnny White in Vlaanderen geen hit meer had als Verloren hart, verloren droom probeerde hij een internationale carrière uit te bouwen, maar dat werd hem kwalijk genomen door het weekblad Hitorama. “Johnny had een paar hitjes in Wallonië, maar na dat artikel in Hitorama durfde niet één journalist daarover te schrijven. Dit waren de jaren van de Volksunie: wie niet in de Vlaamse pas liep, moest maar op de blaren zitten.” Het zit Vlaams-nationalisten blijkbaar in de genen om kritiek te hebben op Vlamingen die niet helemaal zoals zij zijn. (Het Laatste Nieuws, 18 januari 2014)

 

“Als je niet diep rechts bent, sta je in politiek Vlaanderen vaak alleen. De verering van elk woord van economen en werkgevers en andere pipo’s die zich met het alleenrecht op wijsheid schijnen te omgord te hebben, staat in schril contrast met de bijna wellustige manier waarmee getrapt wordt naar mensen die zich aan de onderkant van de maatschappelijke ladder bevinden.” Bruno Tobback over het intellectueel klimaat in Vlaanderen. (De Morgen, 18 januari 2014)

 

“Dit is geen verslag maar oerflauwe linkse prietpraat van De Morgen.” Hot Marijke was op de nieuwjaarsreceptie van het VB en houdt er een ander gevoel aan over dan wat Tim F. Van der Mensbrugghe ervan maakte. Op de VB-nieuwjaarsreceptie had Vlaanderens bekendste prostituee onder andere een geanimeerd gesprek met Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken. (Twitter, 19 januari 2014)

 

“Die (= de zwembroek van N-VA-schepen Ludo Van Campenhout bij de nieuwjaarsduik van de Antwerpse ijsberenclub, zie foto) was scherp oranje. Dat veroorzaakte de opmerking (bij Bart De Wever): ‘Gij draagt de kleuren van onze tegenstrevers!’ Waarop Ludo: ‘Bijlange niet, ik draag de kleuren van de Verenigde Nederlanden, het oranje van de Prinsenvlag en van de Marnixring.’” Ex-Open VLD’er, nu N-VA’er, Ludo Van Campenhout is op alle markten thuis. (’t Pallieterke, 22 januari 2014)

 

“Mooi. Maar kunnen politici in de toekomst aan zelfreflectie doen vóór ze al ‘overactend’ een land in crisis storten?” Politicoloog Dave Sinardet na de spijt van Eric Van Rompuy (in Knack) dat de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde jarenlang de politiek heeft beheerst. “Heb ik niet meegedaan aan overacting die haast tot een preseparatistisch klimaat heeft geleid?” Eric Van Rompuy heeft overigens ook spijt van zijn oproep voor een Kulturkampf tegen de in zijn ogen “marginale, nihilistische subcultuur” zoals vertegenwoordigd door Tom Lanoye. Toen Lanoye vijf jaar geleden vijftig werd, mailde Eric Van Rompuy hem: “Ik wens je op je vijftigste geen wijsheid toe, maar nog veel creativiteit en vitaliteit in dat waar je het best in bent: schrijven. Want niemand heeft in je generatie meer talent dan jij.” (Twitter en Knack, 22 januari 2014)