Anti-Fascistisch Front / Verzet

Wie ook niet tot de vrienden van het VB behoort is de Belfortploeg. De groep van Gentse VB-gemeenteraadsleden, vijf van de negen Gentse VB-gemeenteraadsleden, die problemen heeft met de nieuwe leiding van het VB-Gent: Johan Deckmyn en Tanguy Veys. Na een soap in meerdere afleveringen (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) werd de groep, met Francis Van den Eynde als bekendste (foto 1), vorig jaar uit het VB gezet. Op 24 februari dit jaar deelde de Belfortploeg mee van plan te zijn in Gent onder de naam Vlaams Belfort aan de gemeenteraadsverkiezingen deel te nemen.

Toen de Belfortploeg aan de slag ging om zich voor te bereiden op die verkiezingen in oktober ontdekte ze dat de domeinnaam www.vlaamsbelfort.be al geregistreerd was, en wel door Tanguy Veys (foto 2). Meer zelfs, de domeinnaam linkt door naar de website van het Gentse Vlaams Belang. In een persmededeling houdt Francis Van den Eynde de mogelijkheid open om via een rechtbank de domeinnaam op te eisen, en jammert hij: “Het valt vooral niet te begrijpen dat precies het Vlaams Belang, dat er al zo lang over klaagt niet eerlijk behandeld te worden door de media en de politieke concurrenten, zijn toevlucht neemt tot een unfair en weinig fatsoenlijk trucje van deze aard.” Het is waar. Eind 2004 kaapten de collega’s van Blokwatch een domeinnaam van het VB-Antwerpen, een domeinnaam die al wel in publicaties van het VB verscheen maar nog niet door het VB als internetadres was geregistreerd. Nu zijn het ex-partijgenoten die aan de haal gaan met domeinnamen. In meervoud.

In de persmededeling van de Belfortploeg is er geen sprake van VlBelf, de naam waarvan de Belfortploeg zei dat die op de kieslijsten zou staan. Maar ook www.vlbelf.be is intussen geclaimd door Tanguy Veys. ’t Is ‘ne kapoen.

Siegfried Bracke geeft vandaag in De Zevende Dag tekst en uitleg over de VB’ers bij de N-VA. Bart De Wever heeft hiervoor geen tijd. Hij is nog aan het rondneuzen in een databestand dat iemand op het intranet van de stad Antwerpen vond. Wat zal Siegdried Bracke vertellen? In De Standaard getuigen dit weekend alvast enkele ex-VB’ers intussen N-VA'ers.

Om te beginnen Viky De Ridder, de vervangster van Frank Vanhecke in de gemeenteraad van Brugge toen de gewezen VB-voorzitter Brugge ruilde voor het Schoten van Marie-Rose Morel. Viky De Ridder stond op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 maar werd na haar eedaflegging als gemeenteraadslid, nu juist een jaar geleden, meteen onafhankelijk gemeenteraadslid. Drie maanden later stapte ze over naar de N-VA (Foto 1: Viky De Ridder (r.) bij de overhandiging van haar N-VA-lidkaart). In De Standaard vertelt Viky De Ridder: “Ik ben zwaar op de rooster gelegd. De lokale N-VA-voorzitter vroeg tijdens mijn screening uitgebreid naar mijn verwachtingen. Hij wilde ook weten of ik extreme ideeën had. We hebben zeker vijftien keer contact gehad. Maar wat ondertussen achter de schermen gebeurde, weet ik niet.” De eerste test is lokaal slagen. Vanaf dan gaat de procedure getrapt. Als ook het arrondissement zijn fiat geeft, komt de kwestie op de tafel van het nationale partijbestuur te liggen, waar de finale beslissing wordt genomen. Niet iedereen is zomaar welkom. Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.”

Mensen en ideeën kunnen veranderen. Alleen Filip Dewinter verandert niet. Dat geeft het voordeel van de twijfel aan de tweeëntwintig VB’ers waarvan bekend is dat ze onderdak kregen bij de N-VA*. Maar kijken we eens naar Karim Van Overmeire, de man waarvan de voorbije dagen breder bekend geraakte dat hij als persoonlijke medewerker van Filip Dewinter meeschreef aan het beruchte zeventigpuntenplan (1992) en als medewerker vermeld wordt bij de tweede versie (1996). Een mens kan om den brode al eens zaken moeten doen waar men niet achter staat. Maar wat met vrijwillig engagement? Viky De Ridder zegt: “Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.” En wat leert een simpele blik op de Wikipedia-pagina van Karim Van Overmeire? Dat Karim Van Overmeire “voormalig lid (is) van Voorpost”. Bij het Vlaams Belang is men intussen op zoek naar de tekst van een toespraak die Karim Van Overmeire nog niet zolang geleden in Roeselare zou gehouden hebben. Pure VB-praat, zeggen VB'ers die erbij waren.

Maar goed, een mens kan veranderen. Al blijft natuurlijk de vraag hoelang iets blijft doorwerken dat je tientallen jaren hebt meegedragen. Interessant is ook de vraag of de N-VA actief op zoek is naar VB’ers om haar lijsten aan te vullen? VB-voorzitter Bruno Valkeniers beweert dat in de Kempen VB’ers aangesproken zijn om bij de N-VA te komen. De N-VA ontkent dit. Maar ook elders wordt opgevangen dat de N-VA VB’ers solliciteert. Ledy Broeckx (foto 2), VB-lijsttrekster bij de komende districtsraadsverkiezingen in Borgerhout, zegt dat ook zij benaderd is door de N-VA. Daarnaast noteerden we dat toen Bart De Wever op 13 februari in Borgerhout was, voor zijn ronde langs alle Antwerpse districten, ook Hilda Vienne en Walter Wegge aanwezig waren. Hilda Vienne is VB-gemeenteraadslid in Antwerpen, haar echtgenoot Walter Wegge is VB-districtsraadslid in Borgerhout. Minstens is er in de lagere regionen van het VB warme interesse voor de N-VA. De N-VA is op haar beurt geïnteresseerd in de electoraal interessantste mensen. Ledy Broeckxs bekendheid reikt verder dan Borgerhout, als gewezen verbondsleidster bij het VNJ. Ze schuimt nog alle Voorpost-feestjes af, en toch zou ze benaderd zijn door de N-VA?

*Wie is als ex-VB'er toegelaten tot de N-VA? Luc Sevenhans (gemeenteraadslid en senator, Brasschaat), Bruno Stevenheydens (gemeenteraadslid en N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, Beveren), Karim Van Overmeire (gemeenteraadslid en senator, Aalst), Dirk Jacobs (zoals ook de volgenden gemeenteraadslid, Zemst), Wim Demuylder (Halle), Patrick Verlinden (Schoten), Christel Uytdewilgen (Boechout), Mia De Brouwer (Aalst), Ignace Verhaegen (Aalst), Jeroen Van de Water (Kasterlee), Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), Joris Van Dessel (Nijlen), Eddy Van den Bossche (Nijlen), Robert Mondelaers (Laakdal), Michel Laenen (Herk-De Stad), Viky De Ridder (Brugge), Luc Schelfhout (Deerlijk) en Steven Dupont (Grimbergen) werden door De Standaard/Het Nieuwsblad opgelijst. Ook Jan Lievens (parlementair medewerker van Karim Van Overmeire en gemeenteraadslid in Lede) en Bruno Alens (provincieraadslid en gemeenteraadslid in Zele) zijn, volgens onze informatie, intussen N-VA'er. Het is niet uitgesloten dat dit lijstje nog aangevuld wordt. Daarover meer volgende week op deze blog. De Belfortploeg van Francis Van den Eynde ontkent intussen het bericht in De Standaard dat zij zou gesolliciteerd hebben bij de N-VA. De Belfortploeg komt in Gent later dit jaar op met een eigen lijst: Vlaams Belfort.

Vanavond kijken ongetwijfeld weer meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar De Pappenheimers. Veertien dagen geleden was één van de vragen in de populaire kwis: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Het juiste antwoord was natuurlijk “Vlaams Belang” (VB). Gerolf Annemans schreef een boze brief over dat “kaf van het kaf”, maar veel aandacht kreeg het niet in de media.

De formulering van de vraag bij De Pappenheimers was terecht. Onder alle koren zit kaf, maar hoeveel koren is er bij het VB? De meningen lopen daarover uiteen, maar erg hoog worden de politici van het VB doorgaans toch niet ingeschat. En is er een fundamenteel verschil tussen de Belfortgroep rond Francis Van den Eynde en wie wel nog bij het VB is? Denken ze bijvoorbeeld over staken anders? Natuurlijk niet. Eind vorig jaar haalde Francis Van den Eynde de slogan Staken schaadt, werken baat nog eens boven, een slogan van “toen de partij nog die van Karel Dillen was en nog niet die van de jetset van Filip Dewinter en consoorten”. Maar ook “de jetset van Filip Dewinter en consoorten” is tegen stakingen. Bij het VB geeft men toe dat “er wel degelijk reden is tot ongerustheid over de regeringsplannen inzake pensioen, loopbaanduur…”, maar vindt men “dat de buitensporige schade die de drie vakbonden aanrichten erger is dan de kwaal”. Het is niet de ‘verdienste’ van het VB, maar we zijn inderdaad op een punt beland waarbij in de media de vakbonden meer ter discussie staan dan de banken die de crisis veroorzaakt hebben.

Vrijdag ging het VB op dat elan door en titelde het op haar website Vakbonden onder vuur. “We willen niet raken aan het fundamentele stakingsrecht, maar er bestaat natuurlijk ook zoiets als het recht op werken. En de meeste Vlamingen denken er ook zo over. 61 procent van de deelnemers aan de peiling wil het stakingsrecht aanpassen of inperken”, schrijft het VB naar aanleiding van enquêteresultaten die de voorpagina van Het Laatste Nieuws en verder alle kranten haalden. Maar die enquête rammelt langs alle kanten, weet Bart Meuleman. Hij is geen vakbondsman maar docent onderzoeksmethodologie van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek aan de KU Leuven. Het is louter een internetenquête, geen representatief staal van de bevolking dat bevraagd werd; de vraag over het stakingsrecht is sturend, drie van de vier antwoordmogelijkheden gaan over het inperken van het stakingsrecht; de resultaten worden bovendien foutief gelezen, correcter is dat zeven op de tien géén grondige herziening van het stakingsrecht wil. De Morgen publiceerde deze correctie dit weekend in haar lezersrubriek, niet op haar Ten eerste-pagina waar donderdag het fout bericht gepubliceerd werd. De Standaard antwoordde de onderzoeker: “Wij kunnen uw bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Als de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling niet ter discussie staat, dan toch minstens de objectiviteit van de media.

Volgens ander onderzoek heeft 49 % van de mensen vertrouwen in de vakbonden. Dat is net niet de helft van de mensen, maar het is nog altijd een pak meer dan het aantal mensen dat vertrouwen heeft in journalisten (37 %), bedrijfsleiders (32 %) en politici (17 %). Het betekent natuurlijk nog niet dat morgen 49 % van de arbeiders, bedienden en ambtenaren gaat staken, het betekent wel dat wat meer gevolg mag gegeven worden aan wat de vakbonden voorstellen (ABVV, ACV…) dan aan wat journalisten, bedrijfsleiders en politici voorschrijven.

Bij ons eerste bericht over het opstappen van Tom Van Den Troost als nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang schreven we: “Hij wenst er geen verklaring over af te leggen. Het is dan ook afwachten wat het wordt met zijn mandaat als enig VB-raadslid bij het OCMW in Buggenhout (Oost-Vlaanderen).” Intussen heeft Tom Van Den Troost zijn ontslag uitgebreid gemotiveerd en weten we ook hoe het verder gaat met zijn mandaat als OCMW-raadslid.

Tom Van Den Troost (foto 1) stapt ook op als OCMW-raadslid in Buggenhout. Van Den Troost is momenteel op zoek naar een nieuwe baan. “Niks in de politiek. Daar heb ik mijn buik van vol. Ik heb altijd gedacht dat Vlaams Belang geen partij zou zijn zoals alle andere. Niet dus. En daarover ben ik zeer ontgoocheld.” Met Tom Van Den Troost stapt ook Peter De Vos op bij het VB. Hij was voorzitter van de VB-afdeling Buggenhout en lid van de VB-regioraad Dendermonde - Sint-Niklaas. In Zwevegem (West-Vlaanderen) laat Pascal Maertens (foto 2) het VB voor wat het is. Eind vorig jaar nam hij al ontslag als voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling. Nu neemt hij ook ontslag als VB-raadslid in het OCMW van Zwevegem… maar hij blijft hij er wel zetelen als onafhankelijke. Pascal Maertens liet weten contact op te nemen met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

Op de IJzerwake vorige zondag verliep de confrontatie tussen de VB-leiding en de Belfortploeg rustig. Toch als we onze bron mogen geloven. “Bij het begin van de wake was er enige commotie. De Belfortploeg zou in groep op de weide komen. ‘Ze zijn iets van plan’, klonk het hier en daar. Maar meer dan samen op de weide komen en daar vlakbij de ingang blijven staan en zitten, deden ze niet… omdat ze niets van plan waren. Ze werden niet op applaus onthaald, maar ook niet op boe-geroep.” Met de oproepen tot eendracht die in de toespraken op de IJzerwakeweide klonken, kon niemand het zich permitteren om de andere uit te jouwen.

De oproepen tot eendracht hadden anderzijds niet tot effect dat Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke, de huidige en de vorige VB-voorzitter, in elkaars armen vielen, elkaar eens goed knuffelden en ze de spons veegden over de verwijten die ze wederzijds hadden gemaakt. 

“Hoe die top omgaat met de leden tart alle verbeelding”, foetert gemeenteraadslid en stichter van het Vlaams Belang in Wielsbeke Filip Dinneweth (foto). Hij voelt zich in de steek gelaten door zijn partij en zal voortaan als onafhankelijke zetelen. Morgen spreekt hij op de IJzerwakeweide met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

Bij zijn herverkiezing als VB-gemeenteraadslid in 2006 stond Filip Dinneweth (54 j.) onmiddellijk in het middelpunt van de belangstelling. CD&V/N-VA en Welvaart Door Vrede (WDV) veroverden beiden negen zetels. Het Vlaams Belang sleepte met 10,2 % van de stemmen één zetel uit de gemeenteraadsverkiezingen. “Ik zat op de wip. Alle ogen waren op Wielsbeke gericht. Mogelijk zou het de eerste gemeente worden waar het cordon rond het Vlaams Belang zou doorbroken worden”, vertelt Filip Dinneweth. Tot een doorbreken van het cordon sanitaire kwam het uiteindelijk niet in de Leiegemeente, vlakbij Waregem. Doordat één verkozene van WDV overstapte naar CD&V/N-VA werd op een andere manier een meerderheid gevonden.

Filip Dinneweth woonde vroeger in Bavikhove. “Nadat de VU splitste werd ik in 1995 lid van het Vlaams Blok. Ik stond in die periode ooit op een lijst voor de provincieraadsverkiezingen. In Wielsbeke ben ik dan zelf van start gegaan met het Vlaams Belang. Op de lijst stonden naast ikzelf slechts twee mensen.” Dinneweth werd in 2000 meteen verkozen als gemeenteraadslid, maar het ging niet echt vooruit met zijn partij. In 2006 waren ze nog maar met drie om mee op de VB-lijst te staan. Die drie zijn intussen ook weg bij het VB. De kans dat er in 2012 in Wielsbeke opnieuw een VB-lijst is, is dan ook bijzonder klein. Maar het probleem zit dieper dan op lokaal vlak. Filip Dinneweth: "Het Vlaams Belang lijkt me echt het Antwerps Belang te worden, naar andere provincies wordt amper geluisterd. Onlangs was er in elke provincie een vergadering met voorzitter Bruno Valkeniers. Daar heb ik, net als vele anderen, geopperd dat het misschien een goed idee zou zijn om onze standpunten te matigen. Maar uit die vergadering is werkelijk niets gekomen. Ik was bovendien erg ontgoocheld over hoe Frank Vanhecke uit de partij is gezet en hoe ze Marie-Rose Morel hebben behandeld."

Helemaal politiek dakloos voelt Dinneweth zich niet. Hij is niet zinnens aansluiting te zoeken bij één van de twee andere partijen in de Wielsbeke. Hij kijkt eerder in de richting van wat er bij de Belfortploeg uit de bus komt. “Ik zal gaan praten met Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke. Ik zie die mensen morgen op de IJzerwake in Steenstrate. Ik hoop met een nieuw project naar de volgende gemeenteraadsverkiezingen te kunnen gaan. Zonder het label 'Vlaams Belang' zal het misschien ook gemakkelijker zijn om mensen samen te brengen”, zegt Filip Dinneweth.

Zondag wordt de rust in Steenstrate, bij Ieper, weer verstoord door de komst van enkele duizenden radicale rechtse Vlaams-nationalisten die daar bijeenkomen voor de tiende editie van de IJzerwake (foto 1). “Afwachten of er opnieuw meer volk zal zijn dan de vorige jaren, misschien is het net die dag even zomer”, schreef ’t Pallieterke eerder deze week. De weersvoorspelling voor zondag is alleszins goed.

Naast van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit is ook een toespraak gepland van Johan Sanctorum, adviseur van VB-voorzitter Bruno Valkeniers en kroniekschrijver in ’t Pallieterke. De kans dat hij zijn alter ego’s Hilde De Breuckere en Annick Verbauwen meebrengt is klein. Traditioneel is er ook een bloemenhulde. Dit jaar valt dit te beurt aan de aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde soldaat Frans Kusters, Ivan ‘Vlaanderen Vlagt’ Mertens, priester en historicus Karel Van Isacker, industrieel en mecenas van de Vlaamse beweging Rudi Van der Paal, de voor collaboratie veroordeelde schrijver Filip De Pillecyn en de begin dit jaar overleden Marie-Rose Morel (1, 2, 3, 4). De IJzerwake rekent erop dat dit alles in een serene sfeer kan gebeuren, zoals het hoort bij een dodenherdenking. “Want er was op voorhand wel wat te doen over de herdenking van Morel”, weet ’t Pallieterke. “Voor- en tegenstanders, sterk uitgesproken meningen (haatmail noemen ze dat in de serieuze pers) en boze of bezorgde telefoons. We rekenen erop dat iedereen zijn manieren houdt.”

Trad twee jaar geleden de groep Andersjevs op die liederen bracht van Jef Elbers, deze keer staat zoon Dietwin Elbers op het podium die eigen liederen brengt én één lied van zijn vader. Op de IJzerwake wordt ook de tweede Vlaamse grond-cd verkocht. Met deze keer op de ‘straalplaat’ zoals dat in die kringen heet: liedjes van Bart de Bard, Jupiter, Wonne, Lion’s Pride, Jef Elbers, Wilfred en de intussen ontbonden Nederlandse groep Standrecht. RechtsActueel start met de uitgifte van een reeks posters waarin ze personen, verenigingen en gebeurtenissen uit de Vlaamse beweging in het voetlicht plaatsen.  Als eerste poster wordt zondag op de IJzerwake een foto van Wim Maes te koop aangeboden, stichter van de Vlaamse Militantenorde (VMO). RechtsActueel wil daarmee onderlijnen dat politieke actie zich niet alleen afspeelt in vergaderingen maar ook op straat. Dat als eerste poster gekozen werd voor een foto van de leider van een organisatie waarvan militanten in 1953 veroordeeld werden voor militievorming, en militanten in 1963 er niet voor terugschrokken om huizen met teer te bekladden, zegt veel over de redactie van RechtsActueel.

Er zou ook nog “ergens ‘een stunt’ in het programma” van de IJzerwake dit jaar zitten. Bruno Valkeniers die met een valscherm uit een vliegtuig springt en landt op de IJzerwakeweide? Voorpost die van de ‘Kameraadschapsavond’ de avond voordien in Westvleteren bakken trappist meebrengt? Marie-Rose Morel meer dan levensgroot geportretteerd, zoals VNV-leider en collaborateur Staf De Clercq, Irma Laplasse en Armand Preud’homme in 2004 te beurt viel (foto 2)? We zullen het zondag wel zien. Plezant zal het alleszins worden. De Belfortbeweging heeft afgesproken samen de weide te betreden. Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde, gewezen VB-voorzitter en Europarlementslid Frank Vanhecke, senator en voormalig hoofd van de juridische dienst van het VB Jurgen Ceder, zoon van VB-stichter Karel Dillen Koen Dillen, gewezen nationaal VB-persverantwoordelijke Tom Van Den Troost, voormalig fractiesecretaris van de VB-Kamerleden Francis Wouters… zullen zorgen voor een opgemerkte aanwezigheid.

Tom Van Den Troost (foto), tot onlangs nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang, stapte midden juni op bij de partij waarvoor hij als 15-jarige voor het eerst enthousiast pamfletten ging bussen en hij ruim 15 jaar actief bleef. Dat de man een vlotte pen heeft, bewijst hij met zijn afscheidsbrief die deze week via de website van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde bekend geraakte.

In de aanhef van zijn brief citeert Tom Van Den Troost partijstichter Karel Dillen in het eerste editoriaal van De Vlaamse Nationalist, december 1977: “Wij zijn geen, mogen geen partij zijn zoals de kleurpartijen. Wij moeten bewijzen dat een nieuwe partij niet noodzakelijk een bende tafelspringers, arrivisten, mandaatwellustelingen en regeergeilen hoeft te zijn. Dat het ook anders kan: deze ambitie is de uitdaging aan onszelf.” Tom Van Den Troost gaat dan verder met: “(…) Zoals intussen bekend, gaf ik in juni mijn weloverwogen ontslag als medewerker van het Vlaams Belang. Omdat vele mensen mij daarover de afgelopen weken contacteerden, zet ik – voor wat het waard is – de voornaamste beweegredenen nogmaals op een rijtje.

Vooreerst dit: de beslissing tot ontslag is geenszins ingegeven door persoonlijke motieven of professionele rancune. De verhouding met de directe collega’s was en is immers zeer kameraadschappelijk en mijn positie als medewerker (nationaal persverantwoordelijke, medewerker van de partijvoorzitter, coördinator nationale redactie en Vlaams Belang Magazine) was onbedreigd. De beslissing is louter het gevolg van de pijnlijke vaststelling dat de idealistische strijdpartij van weleer is getransformeerd in een lucratief pensioenvehikel ten behoeve van enkele Antwerpse kopstukken. Want wat voor een partij is het Vlaams Belang vandaag geworden? Een partij die, bijvoorbeeld inzake immigratie, weigert de verpakking van haar (terechte) boodschap aan te passen aan de tijdsgeest (zonder aan radicaliteit in te boeten!) en hoe langer hoe meer een ronduit plat in plaats van radicaal (en Vlaams-nationaal) discours voert.

Een partij waar kopstuk Filip Dewinter na het emotionele vertrek uit het Partijbestuur van erevoorzitter Frank Vanhecke – die als opvolger en vertrouweling van Karel Dillen 12 jaar (!) aan het hoofd van de partij stond – verklaart dat ‘de lucht nu gezuiverd is’. Een partij waar bekwame en hardwerkende mandatarissen (Bruno Stevenheydens, Karim Van Overmeire) schouderophalend naar de uitgang worden begeleid, terwijl onbekwame kruipdieren worden gehandhaafd (sommigen meermaals gecoöpteerd) en zelfs beloond met vetbetaalde commissievoorzitterschappen. Dat gedreven en idealistische parlementsleden (zoals Luk Van Nieuwenhuysen) na hun vertrek worden vervangen door mouwvegende carrièristen wier parlementaire activiteit omgekeerd evenredig is met het alcoholpercentage in hun bloed, zegt ter zake zeer veel over de complete desintegratie van de partij.

Een partij waar monumenten die méér dan een steentje hebben bijgedragen aan de Vlaamse Beweging en het succes van het Vlaams Blok/Vlaams Belang (Francis Van den Eynde en co) vanwege de huidige partijtop enkel nog op minachting kunnen rekenen. Een partij waar elke kritische stem vakkundig wordt gesmoord. Een partij waar gelogen en bedrogen wordt, en waar sommige (personeels)leden zich werkelijk álles kunnen permitteren, enkel omdat ze tot de juiste clan behoren – dit terwijl vele honderden goedmenende militanten zich belangeloos inzetten en daarvoor geen enkele (financiële) compensatie verwachten, wel integendeel.

En tot slot, maar niet in het minst: een partij waar – zeer zacht uitgedrukt – niet als een goede huisvader wordt omgesprongen met financiële middelen. Wie dergelijke wanpraktijken aan het licht brengt – en vooral: wijst op de verantwoordelijkheid van de Grote Leider (zoals Marie-Rose Morel deed) – wordt op een schandalige manier vernederd en op een zijspoor gezet. Zo’n partij, waar mensen door meerdere leden uit de directe entourage van Dewinter openlijk en met zoveel woorden dood worden gewenst, is mijn partij niet meer.

De rol van Bruno Valkeniers in dit alles is die van een ijdele keizer zonder kleren, een weliswaar politiek compleet onbekwame maar veeleer tragische figuur zonder ruggengraat die van de échte baas in een zandbakje mag spelen zolang hij braaf is – al mogen zijn leugenachtigheid en zijn verantwoordelijkheid voor de marginalisering van het Vlaams Belang zeker niet onder de mat worden geveegd. Bij het begin van zijn voorzitterschap stelde Valkeniers herhaaldelijk dat hij ‘niet in de politiek was gekomen om vrienden te maken’: dat is meteen ook de énige missie die hij succesvol heeft volbracht.

Iedereen met gezond verstand kan vandaag niet anders dan vaststellen dat dit Vlaams Belang is verworden tot de loutere carrièreplanning van een aantal Antwerpse kopstukken en hun volgelingen. Daar kan en wil ik niet langer deel van uitmaken. De woorden die Frank Vanhecke eind januari 2010 al op zijn weblog neerschreef, zijn vandaag meer dan ooit actueel: ‘Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.’ Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben en blijf overtuigd Vlaams-nationalist. Met velen onder u – sommigen nog in, maar steeds meer buiten de partij – ben ik al vele jaren bevriend, en ik hoop dat ook te blijven.”

Wat met de VB-personeelsleden? Uiteraard hebben ook zij een mening over de gang van zaken bij het VB, maar opstappen ligt voor hen misschien moeilijker dan voor verkozenen die nog een tijdlang kunnen blijven zetelen. Rob Verreycken (foto 1), zoon van VB-stichter Wim Verreycken, OCMW-raadslid in Sint-Niklaas en VB-personeelslid in het Europees Parlement, blijft bij het VB. Steven Dupont (foto 2), VB-gemeente- en provincieraadslid en VB-personeelslid, vertrekt bij het VB. Ook jurist en VB-personeelslid in het Europees Parlement Dirk Crols trekt de deur van het VB achter zich dicht.

Rob Verreycken (40 j.), die sympathiseert met Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke, kiest eieren voor zijn geld. In een Facebook-bericht liet hij weten dat hij “ten zeerste de voortgaande zuivering van Vlaams Belang” betreurt “zoals ik ze ook in Sint-Niklaas helaas aan den lijve ondervind…” Meer uitleg over dat laatste geeft hij niet. Wel volgt nog een “Tot ziens kameraad en vriend Jurgen Ceder”, Jurgen Ceder die hij “allicht in de beweging nog veel (zal) ontmoeten”.  Rob Verreycken krijgt meteen bijval. Eén van zijn Facebook-vrienden: "Ook ik betreur deze evolutie zeer Rob... Waar is de tijd dat we tot een grote volkspartij uitgroeiden, waarin meerdere visies, meningen en stromingen naast elkaar aan bod konden komen en elkaars toegevoegde waarde waren? Elk partijkopstuk trok op zijn/haar manier bepaalde kiezers aan. Dat maakte ons groot en sterk. Vandaag is er blijkbaar een einde gekomen aan dat prachtige verhaal, 't was te mooi om waar te zijn."

Anders dan Rob Verreycken stapt Steven Dupont (34 j.) op bij het VB. In zijn ontslagbrief herinnert hij voorzitter Bruno Valkeniers aan zijn belofte om de partij te verjongen, verruimen en moderniseren, en de partijtop te verbreden. Maar daar is geen sprake van geweest en Dupont voelt een verdere verstarring en verharding van de partijstandpunten aan. Steven Dupont blijft als onafhankelijke zetelen in de provincieraad van Vlaams-Brabant en gemeenteraad van Grimbergen. Hij zal blijven ijveren voor "een menselijk en zelfstandig Vlaanderen" en zal tijdens de zomermaanden bepalen welke richting hij zal uitgaan. Dupont benadrukt ook dat hij alle begrip heeft voor de revolte van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde, en voor Koen Dillen, Frank Vanhecke en regiogenoot Jurgen Ceder die uit de partij gestapt zijn. "Durven kiezen voor een nieuw verhaal is niet eenvoudig, maar wel eerlijk", schrijft Steven Dupont. (Lees hier de ontslagbrief van Steven Dupont, in extenso gepubliceerd op de website van de Belfortploeg.)

Steven Dupont was sinds 1997 actief bij het VB. Hij is sinds 2000 gemeenteraadslid en sinds 2006 provincieraadslid. Hij was onder andere lid van het Dagelijks Bestuur van de Vlaams Belang Jongeren, lid van de VB-‘denktank nationale campagnes’, VB-medewerker in het Vlaams Parlement, administratief secretaris van de VB-partijraad en regiosecretaris van het VB in Brussel-Halle-Vilvoorde. VB-kopman in Grimbergen is senator Bart Laeremans. Voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar zou Laeremans in Grimbergen niet meer opkomen met een VB-lijst maar met een ‘open lijst’ waarvan het programma en de naam uiterlijk deze zomer bekend zou gemaakt worden. Spijts zijn waardering voor Bart Laeremans heeft het Steven Dupont niet kunnen vermurwen bij het VB te blijven.

Naast Steven Dupont en Dirk Crols namen recent ook de VB-personeelsleden Francis Wouters en Tom Van Den Troost ontslag bij het VB. Koen Dillen, personeelslid in het Europees Parlement, is ook weg bij het VB.

Jurgen Ceder (foto, 48 j.), VB-Senaatsfractieleider, hoofd van de juridische dienst van het VB en lid van het VB-partijbestuur, stapt uit Vlaams Belang. Dat heeft hij gisteren beslist nadat het partijbestuur niet wilde ingaan op zijn eisen. "De redenen voor mijn ontslag zijn veelvuldig, maar de voornaamste is de vaststelling dat de partij er maar niet in slaagt zich te vernieuwen op gebied van leiding en stijl."

Jurgen Ceder zegt met droefheid ontslag te nemen uit het Vlaams Belang waarin hij 25 jaar actief was. "Ik ben blij dat in schoonheid te kunnen doen, meer bepaald met een juridische overwinning in de zaak van de partijfinanciering", luidt het. Jurgen Ceder hekelt het feit dat de Antwerpse leiding van de partij vastgeroest is. “Ze slagen er niet in afscheid te nemen van de oude en versleten methodes van drammerige propaganda en politieke provocatie.” Het opstappen van boegbeelden zoals Karim Van Overmeire, Marie-Rose Morel, Koen Dillen, Francis Van den Eynde, Bruno Stevenheydens, Frank Vanhecke en anderen hebben volgens Jurgen Ceder niets te maken met tegenvallende verkiezingsuitslagen, maar vooral met het gebrek aan visie en strategie. Donderdag legde Jurgen Ceder nog een aantal concrete voorstellen voor om het tij te doen keren, zoals vervroegde verkiezingen voor het voorzitterschap en partijbestuur in het najaar (behoudens federale verkiezingen), maar het VB-partijbestuur zag geen reden om in te gaan op deze voorstellen.

Jurgen Ceder erkent dat ook persoonlijke motieven een rol spelen bij zijn beslissing. De politieke liquidatie van Marie-Rose Morel, waar hij erg dicht bij stond, was voor hem een triest hoogtepunt van de manier waarop de partijtop omgaat met concurrenten binnen de eigen partij. Vóór hij in 1995 senator werd, was Ceder vanaf 1992 VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement. Jurgen Ceder was in de jaren tachtig ook praeses van het Nationalistisch Studentenverbond (NSV). Jurgen Ceder gaat zich nu beraden over zijn politieke toekomst. "Zoals de rest van het politieke bestel ga ik nu 'overzomeren'", zegt hij. Hij hoopt alvast nog aan nationale en/of lokale politiek te kunnen doen (Jurgen Ceder is gemeenteraadslid in Dilbeek, nvdr.), maar voorlopig treedt Jurgen Ceder niet toe tot de Belfortploeg/Belfortbeweging van Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke. Jurgen Ceder vindt dat dit initiatief teveel verbonden blijft met het Vlaams Belang.

In 1992, toen hij ook aan de slag ging als VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, schreef Jurgen Ceder de brochure 10 vooroordelen tegen het Vlaams Blok. Een brochure die hij in 1999 nog herwerkte. Intussen lijkt het tijd voor een volgende versie van zijn hand: 10 oordelen over het Vlaams Blok/Belang. Er is over het VB nog wel meer te vertellen dan het verhaal over Marie-Rose Morel.

Frank Vanhecke weg bij het VB, en vóór hem zoveel anderen. Heeft het VB daar electoraal nadeel bij? We betwijfelen het. Bij andere partijen laat ruzie waarschijnlijk diepere sporen na dan bij het VB. Mensen stemmen VB ‘om die bruin apen weg te krijgen’, wat maakt het hen dan uit wie op de VB-lijst staat? Koen Dillen en een onderzoeker denken er ook zo over, zij het dat ze het wat omfloerster formuleren. (Foto: Filip Dewinter, zijn echtgenote en twee van zijn drie dochters vorig jaar op weg naar een stemlokaal.)

In De Morgen van 2 juli 2011 zei Koen Dillen het zo na zijn ontslag bij het VB: “Het feit dat kaderleden en iet of wat bekende mensen weggaan doet de partij pijn, maar of dit zich electoraal in een drama zal vertalen weet ik zo nog niet. Het Vlaams belang zal nog altijd 10 tot 12 procent halen, 9 procent in het slechtste geval. Maar die kiezers stemmen niet meer voor het Vlaams Belang van vroeger, maar wel voor een partij waar een aantal mensen zich niet meer thuis voelen. Zoals ik.”

Jan Drijvers, van het politiekonderzoeksbureau TNS Belgium bevestigde vorige week in Knack dat interne ruzies partijen pijn doen. Jan Drijvers: “In principe wel. Uit ons postelectorale onderzoek blijkt ‘te veel interne ruzies’ na ‘ideologie’ de tweede vaakst genoemde reden om niet op een partij te stemmen. Eendracht is zelfs belangrijker dan de prestaties in het parlement. Bovendien heeft de kiezer een olifantengeheugen. Een ruzie kan de perceptie rond een partij voor jaren schaden. (…) Maar eigenlijk vermoed ik dat dit conflict (bij het VB, nvdr.) geen grote gevolgen heeft.”

“De kiezers die het VB in de gouden jaren won, zijn al vertrokken. De partij is teruggevallen op een harde kern van overtuigden, en dat is een electoraat dat zich zo zeer met het Vlaams Belang identificeert dat het doof en blind is voor al wat misgaat. Hoeveel weifelaars zouden in 2010 nog op het VB hebben gestemd? Niet veel, vermoedelijk. Een paar procenten zijn in gevaar, maar ten gronde zal de partij dit wel doorstaan. Vergeet ook niet dat het VB een sterke militantenwerking bezit, die de totale aftakeling zal verhinderen. Dat is het verschil met LDD.”

Vertrekkers Francis Van den Eynde en Bruno Stevenheydens hebben ooit veel stemmen behaald. Maar was dat hun eigen verdienste of kwam het door hun plek op de lijst bij het VB? “Behalve Filip Dewinter, Gerolf Annemans en in mindere mate (in mindere mate?, nvdr.) Marie-Rose Morel heeft geen enkele mandataris van het Vlaams Belang ooit eigen electoraal kapitaal gehad. Bij N-VA zie je nu trouwens hetzelfde fenomeen. Een groot aantal verkozenen zit louter in het parlement dankzij zijn partijkaart.” Als je het ons vraagt: een bijzonder kwalijke zaak voor de democratie.

Waarom onderzoeker Jan Drijvers Marie-Rose Morel minder electoraal kapitaal toedicht dan Filip Dewinter of Gerolf Annemans begrijpen we anderzijds niet. Roseke trok ongetwijfeld stemmen aan die anders niet naar het VB zouden gaan. En met Marie-Rose Morel terug lid van de N-VA zouden ongetwijfeld heel wat stemmen van het VB met Marie-Rose Morel mee naar de N-VA verhuizen. Waarbij het vooral de persoonlijkheid van Marie-Rose Morel was die mensen aantrok, een charisma dat bijvoorbeeld Francis Van den Eynde en Kristina Colen van de Belfortploeg ontberen.

Koen Dillen (foto, 47 j.), zoon van VB-stichter Karel Dillen, ex-Europarlementslid (2003-2009) en tegenwoordig medewerker van de tweekoppige VB-fractie in het Europees Parlement, stapt op bij het VB. “De liquidatie van mijn vriend Francis Van den Eynde en zijn medestanders is voor mij de druppel die de emmer doet overlopen”, schrijft hij in de ontslagbrief die hij donderdagavond naar partijvoorzitter Bruno Valkeniers stuurde.

Koen Dillen behoort tot de strekking-Vanhecke die vindt dat het VB van stijl moet veranderen en zich moet afzetten tegen wat ze dictaten van de 'Antwerpse gemeenteraadsfractie' noemt. Toen hij nog in Antwerpen woonde was Koen Dillen overigens zelf ook VB-gemeenteraadslid in de Scheldestad (2000-2005). Maar de tijd brengt verandering. Koen Dillen schrijft dat hij in 2008 geloofde dat Bruno Valkeniers als nieuwe voorzitter de sputterende motor van de partij weer op volle toeren zou kunnen laten draaien. Maar Valkeniers heeft volgens hem niets gedaan aan de wantoestanden die hem gemeld werden en fungeert sinds zijn aantreden feitelijk als de uitvoerder van de wensen van Filip Dewinter en Gerolf Annemans.

Koen Dillen verwijt Bruno Valkeniers dat hij “tolereerde en patroneerde dat onze bekwaamste vrouw, Marie-Rose Morel, op de meest brutale wijze 'kaltgestellt' (op een zijspoor gezet, nvdr..) werd”. Hij neemt het Bruno Valkeniers ook kwalijk dat voormalig VB-Kamerlid Bruno Stevenheydens (intussen N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, nvdr.) “buiten getergd” werd en VB-Kamerfractiesecretaris Francis Wouters na tien jaar zijn baan verloor omdat hij in de partijraad een dissidente mening durfde te uiten. “Een schitterend manager kan een slecht partijvoorzitter blijken. U bent er zo één'” geeft Koen Dillen Bruno Valkeniers mee.

“Net als vele anderen besef ik dat Vlaams Belang mijn partij niet meer is. Ik zal niet de laatste zijn die u schrijft”, meldt Koen Dillen nog. De inkt op zijn brief was nog niet droog of vanuit Gent kwam het bericht dat William Tuytschaever – partijlid van het eerste uur, lid van de Gentse VB-Koepelraad en voorzitter van de themawerkgroep ‘Tot uw dienst’ – opstapt bij het VB uit teleurstelling over de gang van zaken en uit solidariteit met de Belfortploeg. In pure Sovjet- en Maoïstische stijl hebben Johan Deckmyn en Tanguy Veys alle verwijzingen naar Tuytschaever onmiddellijk op de website van het VB-Gent laten verwijderen. Met Google Cache zijn ze echter nog wel terug te vinden.

Koen Dillen dreigde er al eerder mee om op te stappen bij het VB, met name… als Bruno Valkeniers Roeland Raes zou buitengooien bij het VB na zijn veroordeling tot in hoger beroep voor negationisme. Maar Roeland Raes mocht VB-lid blijven, en dus bleef ook Koen Dillen nog even. Koen Dillen voelde zich echter niet gelukkig meer bij de partij die zijn vader had gesticht. Dat wisten ze ook in Schoten waar Koen Dillen Marie-Rose Morel had vervangen als gemeenteraadslid. Koen Dillen blijft intussen onder de schuilnaam Guitry schrijven in ’t Pallieterke en onder andere schuilnamen zich verdiepen in de Franse politiek en cultuur. Koen Dillen was ook lid van de VB-partijraad. Daar is er nu weer een kritische stem minder.

Het geduld van Filip Dewinter was sinds vrijdag op toen hij vernam dat de vijf Gentse VB-gemeenteraadsleden die samen de Belfortploeg vormen, de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden uit de commissies zouden zetten omdat het onmogelijk is met hen samen te werken. VB-voorzitter Bruno Valkeniers heeft gisteren de vijf (Francis Van den Eynde, Kristina Colen, Geert De Jaeger, Omer Denis en Mireille van Bellegem) uit de partij gezet. Maar daarmee zijn de problemen van het VB nog niet opgelost.

Zaterdag 18 juni heeft de VB-partijraad beslist dat de vijf dissidente Gentse gemeenteraadsleden hun Belfortploeg en de bijbehorende website moesten opdoeken, en meningsverschillen voortaan binnenkamers dienden te uiten, niet in de pers. "Indien uiterlijk 30 juni 2011 aan deze voorwaarden niet werd voldaan óf indien men tussentijds één of meerdere der hogervermelde voorwaarden niet naleefde, oordeelde de partijraad dat men zich buiten de partij plaatst en gaf de partijraad de opdracht aan de partijvoorzitter om de nodige maatregelen te nemen tot uitsluiting van het lid", schrijft Bruno Valkeniers in een brief aan de Belfortploegleden. Volgens Valkeniers wijst de beslissing van de Belfortploeg over de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden erop dat de Belfortploeg de beslissing van de partijraad niet willen naleven. "Bijgevolg moet ik vaststellen dat u zichzelf buiten de partij heeft geplaatst. Wij kunnen u dan ook niet langer als lid van de partij beschouwen", luidt het. Ook de lidmaatschappen, mandaten en functies die de vijf namens of in het Vlaams Belang uitoefenden worden beëindigd. De belangrijkste mandaten van de vijf (alle vijf gemeenteraadslid, twee ook nog provincieraadslid) kan Bruno Valkeniers evenwel niet beëindigen. Het zijn mandaten die de verkozenen toebehoren en niet een partijvoorzitter.

Met zijn beslissing gisteren houden de problemen voor Bruno Valkeniers echter niet op. Niet in Gent en omstreken, niet in Genk en omstreken. We schreven eerder al over de problemen voor het VB in de Limburgse gemeente As, vlakbij Genk. Leo Degraeve (foto 1), VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, nam er in maart om gezondheidsredenen ontslag als VB-gemeenteraadslid. Nog vóór de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 kreeg hij een herseninfarct waardoor hij half verlamd is. Zijn echtgenote assisteerde hem daarom bij de gemeenteraadszittingen. Werner Feyaerts werd in maart en april uitgenodigd om als eerste opvolger op de VB-lijst zijn eed als gemeenteraadslid af te leggen, maar tevergeefs. Men nodigde daarop de volgende op de VB-lijst uit, maar Sandra Note daagde evenmin op om haar eed als gemeenteraadslid af te leggen. Voor de gemeenteraadszitting deze maand werd dan maar Eleonora Vanseer uitgenodigd, maar ook zij verscheen niet. Men is dus al vier gemeenteraadszittingen aan het proberen een opvolger voor VB'er Leo Degraeve te vinden. En hoe is het met Marleen Croes (foto 2), fractieleidster van de tweekoppige VB-gemeenteraadsfractie in As? Ze kwam deze maand voor de vierde opeenvolgende keer niet opdagen voor de gemeenteraadszitting.

Een meerderheid van de VB-gemeenteraadsleden in Gent wordt uit de partij gegooid, en in de buurt van Genk vindt men geen gemeenteraadsleden meer die voor het VB willen zetelen. Bij het VB mag de partijvoorzitter blijven. Zo’n goeie hebben ze daar nog niet gehad.

“Dit is een van de zwartste dagen uit de geschiedenis van de partij”, zei Bruno Valkeniers tijdens de VB-partijraad zaterdag 18 juni, toen de zaak van de Belfortploeg behandeld werd. Of hij het meent, weten wij niet. Maar het zijn alleszins droevige dagen voor de VB-partijvoorzitter. De website van de Belfortploeg – waarvan gevraagd wordt dat die van het internet wordt gehaald – wordt meer gelezen dan de VB-top graag heeft. Zelfs Bart Debie volgt het nog allemaal.

In het artikeltje Toch iemand tevreden (2) wijst de Belfortploeg op een link die Sandy Neel op haar Facebook-pagina legde naar een artikel met als titel Ontbinding Belfortploeg moet deze maand nog een feit zijn, met daarbij een foto van vier van de vijf Belfortploegleden. De Belfortploeg merkt op: “Neel, VB-personeelslid en vooral Dewinter-getrouwe uit de Antwerpse Neel-clan, maakt zich vrolijk met commentaren als ‘of hoe ge beter niet op een foto kunt staan’ en ‘ik vind vooral “ontbinding” goe gekozen bij deze foto’. Ongetwijfeld doet Neel daarmee wat haar grootroerganger van haar verwacht, nl. kritische stemmen beschimpen, maar of deze stijl ook in overeenstemming is met de visienota van Bruno Valkeniers? Die visietekst – die de Belfortploeg volmondig kon onderschrijven – stelde onder meer ‘(…) wel moeten we de manier, de stijl en de taal waarop we communiceren permanent evalueren (…)’ (blz. 1 van de visietekst); ‘maximaliseren van communicatie (intern en extern: stijl, discours)’ (blz. 3 van de visietekst) en ‘in heel deze middelpuntzoekende beweging is uiteraard stijlbesef cruciaal’ (blz. 6 van de visietekst).”

Van de slotparagraaf bij dit artikel bestaan er twee versies. Nu staat er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest. Als partijmedewerkster haalde ze al de media met enkele sinistere zaken, maar ook toen werd ze door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Oorspronkelijk stond er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest, getuige daarvan haar ‘Vind ik leuk’-reactie toen Bart Debie in november vorig jaar in een weerzinwekkend bericht op Facebook een toast uitbracht op de nakende dood van Marie-Rose Morel. Maar Sandy Neel, die ook daarvoor als partijmedewerkster al de media had gehaald met enkele sinistere zaken, werd ook die keer door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Je kan de oorspronkelijke versie van de slotparagraaf bij dit artikel trouwens nog terugvinden met Google Cache. Maar waarom verdween de verwijzing naar Bart Debie (foto 1, op de foto samen met de chauffeur-bodyguard van Filip Dewinter) ?

Bart Debie zag de oorspronkelijke paragraaf en liet zijn advocate Lut Wille een mail sturen naar de Belfortploegleden Kristina Colen, Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger (foto 2). Wille verwees naar wat er over Bart Debie stond op de website van de Belfortploeg en merkte op: “U wordt aangemaand dit onmiddellijk te doen verwijderen. Dit is pure laster en eerroof, temeer dit volledig onwaar is. (…) Indien de vermelding inzake mijn cliënt niet onmiddellijk wordt verwijderd zal er een strafrechtelijke klacht met burgerlijke partijstelling worden neergelegd lastens u allen die beweren op te komen voor de Belfortgroep.” ’t Is overigens de Belfortploeg, maar een mens kan niet alles weten. Bij de Belfortploeg zijn het niet de moeilijkste mensen, en de verwijzing naar Bart Debie werd dan ook verwijderd. De essentie van het verhaal bleef: het niet terechtwijzen van Sandy Neel. Sandy Neel heeft trouwens ergere zaken gedaan dan de ‘Vind ik leuk’-knop indrukken na een Facebook-commentaar van Bart Debie.

Bij de Belfortploeg bereidt men zich intussen voor op een toekomst na het VB. Op de blog van Kristina Colen werd alle lay-out die verwijst naar het Vlaams Belang weggehaald.

Belforters zetten Vlaams Belang schaakmat, kopt Gazet van Antwerpen dit weekend boven het redactioneel commentaar op blz. 2 van de krant. Aanleiding is het voornemen van de Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde (foto 1) om maandagavond de vier Gentse VB-gemeenteraadsleden die niet mee zijn met de vijf andere VB-gemeenteraadsleden uit alle gemeenteraadscommissies te zetten.

Dirk Castrel (politiek redacteur Gazet van Antwerpen): “Familietwisten en interne ruzies zijn dodelijk voor politieke partijen. Bij de Vlaamse socialisten, de liberalen en de christendemocraten kunnen ze daar aardige verhalen over vertellen. Ook over de averij die ze daardoor hebben opgelopen. Ambras in eigen huis bevestigt de overtuiging van vele burgers dat politici en partijen hoofdzakelijk met zichzelf bezig zijn. En het knaagt aan de verkiezingsresultaten. Een bende ruziemakers boezemt weinig vertrouwen in. Wie zijn vetes uitvecht op de straatkeien krijgt van de kiezer doorgaans de rekening gepresenteerd. Het Vlaams Belang moet zich grote zorgen maken, want daar zijn ruzies de jongste jaren schering en inslag. De partij doet het niet goed in opeenvolgende peilingen. De tijd dat Vlaams Belang als één gedisciplineerd blok naar voren trad, is voorbij. Steeds luider klinkt het gemor over de partijleiding en over de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ van Filip Dewinter en Gerolf Annemans. (…)”

Effect van ruzie in een partij is er zeker, maar in het geval van het Vlaams Belang (VB) mag het ons inziens toch niet overschat worden. Veel belangrijker voor het VB zijn het effect van een blijvend cordon sanitaire (Gerolf Annemans klaagde er deze week nog over), het inzien van het nefaste aan het extreme VB-partijprogramma, en de aantrekkingskracht van Bart De Wever en de N-VA – recent verkiezingsonderzoek naar de N-VA-kiezers bij de stembusslag één jaar geleden leidde tot de vaststelling: “De Vlaming is een tikje katholiek, een tikje rechts, een tikje liberaal, een tikje Vlaamsgezind, een tikje cynisch over politiek en een tikje tegen de migranten (zonder echt xenofoob te zijn). De N-VA vormde het perfect klankbord.” (De Standaard na recent ISPO-onderzoek onder leiding van prof. Marc Swyngedouw).

Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst en auteur van het boek Vlaams geblokkeerd, vatte het vorige week zaterdag na de VB-partijraad perfect samen op Facebook: “VB geeft snoep aan AFF”. Meer is het inderdaad niet. Het smaakt lekker, maar is geen stevig voedsel. Dat laatste zou het pas zijn als de Belfortploeg afstand neemt van het VB-partijprogramma. Maar dat doet ze niet. Dat is natuurlijk haar goed recht, maar maakt ons supporters van de Belfortploeg noch van “het andere Gentse kamp” – de terminologie komt uit het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’. Advies waarop de Belfortploeg overigens stevig op gerepliceerd heeft.

Wie het ook bij het rechte eind heeft, is Stijn C. (foto 2, Stijn C. bij het KVHV). Ooit nog VB-personeelslid, bedrijfsjurist bij katholieke ondernemingen, naar eigen zeggen columnist bij ’t Pallieterke, man die wel eens een boekje open doet over de vrijmetselarij en altijd in de weer is tegen het AFF. Na de “VB geeft snoep aan AFF” van Geert Van Cleemput antwoordt Stijn C.: “Vergeet nooit: AFF is de vijand, en kan nooit onze vriend zijn.” Waarna Geert Van Cleemput: “De waarheid is de waarheid, wie die ook zegt.” Maar uiteindelijk geeft Stijn C. toe: “Inderdaad: het VB is gewoon een partij als alle anderen die in niets nog van anderen te onderscheiden valt. In menselijke betrachtingen zijn alle acties tot drie categorieën te herlijden (sic): god (macht), gat (sex) en geld (geld). Al het andere is camouflage.” Lees hier de Facebook-conversatie.

De God bij het VB is alom bekend: Filip Dewinter. Over het geld bij het VB is wat bekend, en Stijn C. zal dat ook wel weten als één van de VB-adviseurs over de klacht tegen het VB bij de Raad van State. Maar hoe zit dat met de sex bij het VB? Wil Stijn C. dat even verduidelijken? Wie A zegt, moet ook B durven zeggen.

In de kranten was er gisteren weinig aandacht voor het VB dat haar overheidssubsidiëring mag behouden na een arrest van de Raad van State. Het omgekeerde – het VB dat een deel van haar overheidssubsidies verliest – zou wél nieuws geweest zijn. “Het ongewone is nieuws”, zei ons zaterdag nog een journalist van Het Laatste Nieuws in tempore non suspecto.

Het arrest kan je nalezen op de website van de Raad van State. Samengevat: de meeste uitspraken om de klacht tegen het Vlaams Belang te voeden zijn te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), één klacht kan in aanmerking komen maar is te weinig gedocumenteerd door de klagers (een mail van Antwerps VB-gemeenteraadslid Geert Brouwers aan alle Antwerpse stadspersoneelsleden met een vreemde familienaam), een andere klacht (toespraken van Filip Dewinter en Gerolf Annemans op een ‘veiligheidsmeeting’ van het VB) kan wel onder de loep genomen worden. Hier de toespraak van Filip Dewinter op die meeting.

“De (...) gelaakte uitlatingen zijn scherp en polemisch, en getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance. Als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid. De Raad van State beoordeelt ze dan ook zonder meer als verontrustend en als van aard om te kunnen grieven en kwetsen", luidt het verdict. Maar in de schoot van de Raad van State is er geen meerderheid om die uitlatingen bovendien te beschouwen als vijandig tegenover de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens. En dus wordt de klacht afgewezen, en mag het VB haar overheidsubsidiëring behouden.

In het andere geval zou het VB een jaar lang geen federale overheidssubsidiëring krijgen, wat neerkomt op twee miljoen euro minder. Niet weinig, maar anderzijds is het VB de partij die het best tegen een financiële stoot kan vermits het de rijkste Vlaamse partij is. “Het Vlaams Belang is nu officieel een democratische partij. Wie ons nu nog ondemocratisch noemt, kan op een proces wegens laster rekenen”, zei VB-kopstuk Gerolf Annemans achteraf. Slecht nieuws dus voor Francis Van den Eynde want die vindt de procedure die zijn Belfortploeg te beurt valt bij het VB absoluut niet democratisch. En nog een slechte grap: de Raad van State vindt (volgens de letter van de wet terecht) de meeste klachten tegen het VB te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), maar de Raad van State doet er zelf meer dan vijf jaar over om uitspraak te doen over de klachten (de klacht van SP.A, Groen! en alle Franstalige partijen werd ingediend op 17 mei 2006, de uitspraak volgde pas op 15 juni 2011).

Intussen hebben VB-kopstukken nog meer schandelijke uitspraken gedaan (1, 2...).

Wat lijkt de beste remedie als je partij, het Vlaams Belang, verkiezingsnederlaag na verkiezingsnederlaag lijdt, en de legendarische eendracht weg is? “Acties voeren”, denkt Filip Dewinter. “Acties zoals in de hoogdagen van de partij.” In Gent zit het er bovenarms op en werd vorige vrijdag gestart met een Rode kaart-actie (foto 1). Nationaal is het al niet veel beter en wordt vandaag gestart met een Keer tevreden terugkeer-actie (foto 2).

Het Vlaams Belang is ziek titelde Gazet van Antwerpen gisteren boven een commentaar van Paul Geudens. Een commentator die – bij andere gelegenheden – vaak en graag geciteerd wordt door het Vlaams Belang. De problemen bereikten vorig weekend een nieuw hoogtepunt met een partijraad die niet zomaar founding father Francis Van den Eynde en zijn kameraden laat uitrangeren. De tegenpartij in Gent, de ‘partijbedienden’ Johan Deckmyn en Tanguy Veys, proberen de aandacht op wat anders te vestigen. Eerst organiseerden ze een – naar verluidt niet in het plaatselijk partijbestuur besproken – actie waarmee de Gentse burgemeester Daniël Termont afgebeeld werd als een wilde weldoener voor vreemdelingen. Het bezorgde Johan Deckmyn een veroordeling wegens plagiaat van een Suske & Wiske-album. Voorbije vrijdag trokken Deckmyn en vrienden de straat op om rode kaarten uit te delen naar aanleiding van rellen bij de jongste voetbalwedstrijd tussen België - Turkije.

“Naar aanleiding van de rellen tijdens de voetbalinterland België - Turkije op grootscherm op de Kouter voert het Vlaams Belang een pamflettenactie”, zo luidt het. “Voor het Vlaams Belang is het immers zonneklaar dat een flink aantal Turken in Gent zich helemaal niet wenst aan te passen. Zij supporteren enkel voor Turkije, schoppen bij elke gelegenheid herrie en gaan blijkbaar liever op de vuist dan als vreedzame voetballiefhebbers een aangename avond door te brengen. Om het in voetbaltermen te zeggen: het Vlaams Belang geeft tweemaal geel. Tweemaal geel voor het stadsbestuur dat deze multiculturele tijdbom heeft gecreëerd en – tegen beter weten in – hardnekkig in stand houdt. Tweemaal geel voor de Turkse amokmakers die weigeren zich aan te passen en bovendien de Kouter omtoverden in een slagveld. En tweemaal geel = rood. Wie zich niet wil aanpassen en hier liever rel schopt, krijgt van het Vlaams Belang de rode kaart. Wie naïef de vreemdelingen blijft bepamperen, krijgt van het Vlaams Belang eveneens de rode kaart. En wie een rode kaart krijgt, die moet van het veld.”

Gemakkelijkheidshalve wordt daarbij gezwegen over het Eigen Volk. Want waren het geen rellen tussen Turkse en Belgische voetballiefhebbers? Toch. Meer zelfs: na twintig seconden op de reportage bij Het Laatste Nieuws online zie je dat na het eerste doelpunt van een Turkse speler glazen flessen en andere zaken gegooid worden naar een vak waar vooral Turkse supporters staan. Het lijkt er sterk op dat Belgische supporters de aanstokers van de rellen zijn, maar die krijgen van het VB-Gent geen terechtwijzing. De Turken en het Gentse stadsbestuur daarentegen… Het VB-Gent dat het Eigen Volk vergeet. Is dat niet discriminerend?!

Zondag mochten we, wachtend bij de bakker dan nog, vernemen dat het Vlaams Belang vanaf gisteren in wijken met vijftien en meer percent allochtonen pamfletten gaat uitdelen onder de kop Keer tevreden terug. “Een positieve boodschap”, titelde de gratis krant De Zondag, Filip Dewinter citerend. “Als je je niet kan aanpassen, als de verschillen in mentaliteit te groot zijn, als je geen werk vindt, dan hoef je je niet slecht te voelen. Je kan vrijwillig terugkeren naar je land. We maken in het pamflet duidelijk hoe dat mogelijk is. België heeft niet veel faciliteiten voor vrijwillige terugkeer, maar we willen die toch propageren. Eigenlijk doen wij wat de overheid zou moeten doen. We tonen de allochtone gemeenschap ook dat wij niet de verschrikkelijke boeman zijn, dat wij ook begrip hebben voor hun problemen”, orakelde Filip Dewinter.

Het stond in een exclusief  interview in De Zondag, en het nieuws werd gisteren – meestal zonder bronvermelding – overgenomen door zowat alle kranten. Maar gisteren werden de pamfletten anders dan aangekondigd nog niet verdeeld. Had Dewinter een houten kop na zijn trip het voorbije weekend naar Italië? Vandaag stelt Dewinter de actie voor op een persconferentie in een Vlaams café aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Ja, ja. Ondanks al het geklaag over de ‘islamisering’ van Borgerhout, en de Turnhoutsebaan in het bijzonder, zijn daar nog Vlaamse café’s. Na een “inhoudelijke toelichting” zal Filip Dewinter met enkele militanten het startschot geven van de campagne. “Hij zal de eerste pamfletten in de buurt bedelen”, zo wordt nog aangekondigd in een persmededeling.

En dat nadat nog maar vorige zondag de winkeliersvereniging van de Turnhoutsebaan, Belgische en Marokkaanse buurtbewoners een actie deden om de Turnhoutsebaan positief in beeld te brengen. Zijn het niet jonge herrieschoppers, dan is er Dewinter en het VB om roet in het eten te strooien. Overigens is de kans bijzonder klein dat ‘heimweemigranten’ gebruik zouden maken van de Tevreden terug-optie van Dewinter. Niet omwille van de sociale zekerheid hier, maar omdat ze dan hun (klein)kinderen niet meer regelmatig zouden zien. En daar rept het VB-pamflet, dat vanaf vandaag verspreid wordt, met geen woord over.

Tweederde van de VB-partijraad heeft zich gisteren achter het advies geschaard dat de Belfortploeg zichzelf tegen eind juni moet ontbinden, zoniet worden de Gentse dissidenten uit de partij gezet. Het betekent dat eenderde van de VB-partijraad tegen het advies stemde. Dat is gezien de samenstelling van de VB-partijraad meer dan wie ook verwacht had, de Belfortploeg incluis.

De VB-partijraad steunde het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’ met 61 stemmen voor, 23 tegen en 6 blanco of ongeldige stemmen. Het advies houdt in dat de dissidente Gentse VB-gemeenteraadsleden de Belfortploeg tegen eind juni moeten opdoeken, hun website moeten sluiten en hun kritiek voortaan enkel intern mogen uiten. Francis Van den Eynde (foto 1), Gents VB-boegbeeld en voorman van de Belfortploeg, erkende op slechts een tiental medestanders binnen de VB-partijraad gerekend te hebben. VB-Senaatsfractieleider Jurgen Ceder vond de uitslag “een tegenvallend resultaat voor het partijbestuur”. Ai, Jurgen. Hoort dat niet intern te blijven? Mag dat wel aan de pers verteld worden?

De discussie in de VB-partijraad duurde langer dan verwacht. Francis Van den Eynde wees erop dat tendensrecht voor sommigen wél geduld wordt. Voor Alexandra Colen met haar publicatie Peper en Zout; voor Filip Dewinter die publiek zei in tegenstelling tot de partijlijn voorstander te zijn van de doodstraf; voor de groep VB’ers (onder andere Philippe Van der Sande en Tanguy Veys, nvdr.) die de verdediging opnemen van aartsbisschop Léonard… Voor Kristina Colen, zus van, en anderen wordt tendensrecht daarentegen niet gegund. “Het Vlaams Belang is niet langer de non-conformistische Vlaamse nationale volkspartij van weleer, maar heeft meer weg van een electorale club die slechts de belangen van de partijtop en een kleine groep daar rond als doel heeft”, luidt het in een persmededeling van de Belfortploeg die gisteren verspreid werd.

De Belfortploeg bestrijdt de bewering dat “geen der leden van de Belfortploeg gedurende hun partijlidmaatschap de boodschap, de stijl of zelfs de structuur en de leiding van het Vlaams Belang publiek in vraag heeft gesteld”. De Belfortploeg antwoordt: “Niets is minder waar. Wij verwijzen in dit verband onder meer naar de slottoespraak die Francis Van den Eynde hield, in tempero non suspecto, op het jongste VVBM-congres begin 2010, waarin hij met overtuiging de nota-Valkeniers met betrekking tot een nieuwe stijl voor de partij verdedigde. Hij had immers vastgesteld dat van deze nota, die unaniem door de partijraad werd goedgekeurd, niets in huis was gekomen. Dit is trouwens tot hiertoe nog steeds het geval.” (Link door ons gelegd, nvdr.)

“Er verandert dus niets”, besluit de persmededeling van de Belfortploeg. “Wij zullen niet toegeven. Onze ploeg blijft verder werken. Ze kreeg al heel wat steun en roept de goed menende Vlaamse nationalisten op zich rond haar te scharen. Onze webstek zal verder gebruikt worden en we benadrukken dat wij de partij niet vrijwillig zullen verlaten.”

Eén van de mensen die het tijdens de VB-partijraad opnam voor Francis Van den Eynde en de Belfortploeg is Johan Vanslambrouck, VB-gemeenteraadslid in Zandhoven, tot hij VB-gemeenteraadslid werd voorzitter van de IJzerwake en nog steeds voorzitter van de Vlaams-radicale actiegroep Voorpost. Aanstaande zaterdag zullen Francis Van den Eynde en Johan Vanslambrouck over een en ander nog kunnen napraten. Dan viert Voorpost in Merksem immers haar 35^ste Radicale Sporenherdenking, met als gastspreker… Francis van den Eynde (foto 2). Benieuwd of Voorpost-lid Filip Dewinter deze keer wél tijd heeft om langs te komen.

Geüpdatet artikel. Vandaag komt de VB-partijraad bijeen om zich onder andere te beraden over de Belfortploeg-zaak: de vijf Gentse gemeenteraadsleden die in onmin leven met het nieuwe Gentse VB-bestuur en ‘de Antwerpse partijleiding’.

Een zaak die volgens Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde (65 j.) begon toen hij zijn mandaat als VB-gemeenteraadsfractieleider in Gent neerlegde, het tot een stemming kwam over zijn opvolging, en vijf van de negen Gentse VB-gemeenteraadsleden kozen voor Kristina Colen. ’s Anderendaags belde Filip Dewinter de vijf op om VB-volksvertegenwoordiger en -gemeenteraadslid Johan Deckmyn alsnog VB-gemeenteraadsfractieleider te laten worden. De inmenging van Antwerpenaar Filip Dewinter schoot in het verkeerde keelgat. De vijf Gentse gemeenteraadsleden verenigden zich in de Belfortploeg.

De VB-partijraad komt bijeen in de Van Dijckzaal in het Vlaams Parlement in Brussel, maar niet alleen om te beslissen over het lot van de Belfortploeg. Als eerste punt op de agenda staat een discussie over de pro Israël-houding van Filip Dewinter. De zaak is op de agenda geplaatst door Rob Verreycken (foto 1) die niet alleen Filip Dewinter viseert maar ook, en allicht nog meer, Tanguy Veys (foto 2). Veys is een nog ferventer aanhanger dan Dewinter van al wat de staat Israël doet en laat. In tegenstelling tot Filip Dewinter kreeg Tanguy Veys daarvoor trouwens al schouderklopjes van Joods Actueel. Tanguy Veys is ook één van de opponenten van de Belfortploeg, partner in crime van Johan Deckmyn. En Rob Verreycken sympathiseert met de Belfortploeg. Via de Israëlische kwestie wil Rob Verreycken één van de protagonisten in de Gentse zaak een slag toebrengen. Politieke biljart.

Na de Israël-discussie wordt op de partijraad vandaag eerst nog tijd uitgetrokken voor de voorbereiding van een sociaal-economisch congres dit najaar, en pas dan komt het advies op tafel van de voor de gelegenheid opgerichte ‘Ad Hoc Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de leden van de Belfortploeg’.

“De partijraad roept alle leden van de partij en a fortiori alle partijbedienden en mandatarissen op om in elke vorm van communicatie en op elk publiek forum (gaande van contacten met derden buiten de partij – en in het bijzonder de media – over sociale netwerksites tot blogs en andere websites) de nodige discretie in acht te nemen en eventuele interne meningsverschillen en conflicten enkel intern te bespreken, met het algemeen partijbelang en/of verzoening voor ogen.” Het is één van de aanbevelingen van de 'Commissie voor Verzoening en Tucht' onder leiding van VB-parlementslid Chris Janssens (foto 1). Gisteren stond het advies van zijn commissie echter al integraal op de website van De Standaard.

De commissie veegt zowat alle procedurele bezwaren van Francis Van den Eynde (foto 2) onder de mat, op een opmerking over Filip De Man na (zie hieronder). De Belfortploeg wordt een persbericht van 24 maart 2011 verweten waarin onder andere staat: “Wij kunnen ons niet terugvinden in het nieuwe (Gentse, nvdr.) afdelingsbestuur en zijn bovendien niet tevreden met de huidige gang van zaken in de partij. Wij willen dan ook een laatste en desperate poging wagen om verandering te bekomen. Wij zullen niet samenwerken met het huidige afdelingsbestuur en plooien ons terug op de gemeenteraadsfractie waarvan wij de meerderheid uitmaken”, en verder: “Wij zullen voortaan in de partij optreden onder de naam ‘Belfortploeg’. Het is de bedoeling vanuit deze formatie eerst en vooral in Gent maar ook nationaal, in samenwerking met een aantal andere mandatarissen die ook meer dan ontevreden zijn, de partij een gezicht te geven dat in de eenentwintigste eeuw past en waarvan de boodschap opnieuw overtuigend klinkt.”

De beoogde “andere mandatarissen” hebben intussen laten weten niet langer bij het VB te blijven maar te stoppen met politiek (Frank Vanhecke), als onafhankelijke met de N-VA samen te werken (Karim Van Overmeire) of N-VA’er te worden (Bruno Stevenheydens). Een streep door de rekening van Francis Van den Eynde die bij het VB wil blijven, maar dat mag de pret niet drukken.

Niet geheel ten onrechte merkt de commissie op dat bij de Belfortploeg “generatieconflicten en generatiewissel zich hebben geënt op een interne partijdiscussie”, wat volgens de commissie geleid heeft tot “een onsamenhangend amalgaam van door de Belfortploeg geformuleerde klachten”. De commissie meent dat de Belfortploeg “persoonlijke tegenstellingen als grondslag heeft en niet het algemeen partijbelang”, en gelooft niet dat de Belfortploeg opgericht is om het Vlaams Belang “uit haar sclerose te bevrijden”, “in een desperate poging om verandering te bekomen” of “om de partij te redden”. Francis van den Eynde zou als oud-voorzitter van de Vereniging van Vlaams Belang Mandatarissen (VVBM), “die in die hoedanigheid bovendien heel wat bemiddelingspogingen in lokale afdelingen heeft ondernomen”, moeten weten dat “door zich af te splitsen van de bestaande gemeenteraadsfractie” hij “een slecht signaal geeft aan lokale mandatarissen”.

De commissie stelt voor om de schorsing als VB-lid van Francis van den Eynde, Kristina Colen, Geert De jaeger, Omer Denis en Mireille Van Bellegem per 1 juli 2011 op te heffen als elk lid van de Belfortploeg zich engageert interne meningsverschillen enkel “via de erkende geledingen” te verwoorden, en “in elk geval niet via de media of een ander publiek forum”; de partijstatuten en de beslissingen van de partijtop braaf na te leven; de Belfortploeg te ontmantelen en de gelijknamige website van het internet te verwijderen. Weigert men dat uiterlijk tegen 30 juni 2011 te doen, “of indien men tussentijds of na de opheffing van de schorsing per 1 juli 2011 één of meerdere der hogervermelde voorwaarden niet naleeft, plaatst men zichzelf buiten de partij en heeft de partijvoorzitter de opdracht de nodige maatregelen te nemen tot uitsluiting van het lid”. Hoe de zaak ook afloopt: de Belfortploeg-zaak “brengt de partij onherroepelijk schade toe”. De commissie meent dan ook dat na de uitspraak van de VB-partijraad vandaag “elk gevoel van euforie, elke zweem van triomfalisme” bij de Belfortploeg of “het andere Gentse kamp” volkomen “misplaatst zou zijn”.

Het belette Tanguy Veys niet om te twitteren dat hij "onder de indruk van de kwaliteit van het advies" is. Een tweet die even later verwijderd werd. De zenuwen zijn gespannen.

De VB-partijraad die vandaag oordeelt over het lot van de Belfortploeg van Francis van den Eynde telt een honderdtal leden: leden van het VB-partijbestuur, VB-parlementsleden, regionale verantwoordelijken, VB-fractieleiders in de provincieraden, een vertegenwoordig(st)er van de Vlaams Belang Jongeren en een aantal gecoöpteerde leden. Hier hun namen.

Onder hen dus ook nogal wat VB-personeelsleden (Andy Bonnyns, Dimitri Hoegaerts, Marc Joris, Raf Liedts, Jan Mortelmans…). Niet als VB-personeelslid, maar als vertegenwoordiger van… Op een uitzondering na (Rob Verreycken, Koen Dillen) spreken ze met het kunnen behouden van hun job bij het VB in het achterhoofd. Hetzelfde met de VB-parlementsleden. De verkiesbare plaatsen voor het Vlaams parlement worden verdeeld door Filip Dewinter; de verkiesbare plaatsen voor het federale parlement moeten de goedkeuring krijgen van Gerolf Annemans. Je loopt dus ernstig risico voor het behoud van je zetel in één van de parlementen als je tegen Dewinter en/of Annemans ingaat.

Frank Vanhecke komt niet naar de VB-partijraad vandaag. Sinds niet Marie-Rose Morel maar Eric Deleu en Hilde De Lobel door het VB afgevaardigd werden voor de Raad van Bestuur bij de VRT, betaalt Frank Vanhecke geen partijafdrachten meer -– en bijgevolg mag hij niet meer deelnemen aan de werkzaamheden van het VB-partijraad, als hij het nog zou willen. Anderzijds zou ook Filip Dewinter niet aanwezig zijn op de partijraad vandaag. “Ik zit in Italië, als gastspreker op een manifestatie van de Lega Nord”, zei Dewinter aan Humo. “Dat ligt al heel lang vast. Daar kan ik niet onderuit.” Volgens de agenda op de website van de Lega Nord is vandaag enkel de inhuldiging van een nieuw partijlokaal van de Lega Nord gepland in een gemeente met nog geen 15 000 inwoners. Morgen, zondag, is er wel een groter evenement van de Lega Nord.

Een bijzonder geval tenslotte is de voorzitter van de VB-partijraad, Filip De Man (foto). Altijd al een bijzonder geval geweest, maar nu zeker. Op zijn blog schreef hij over Francis Van den Eynde: “Il a raté sa sortie.” Enige vooringenomenheid is Filip De Man niet vreemd en de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’ vindt  dan ook “het deontologisch opportuun dat de partijraadsvoorzitter, tijdens de behandeling door de partijraad van het uitgebrachte advies, vervangen wordt om de vergadering voor te zitten en dat hij zich tijdens de bespreking discreet en sereen opstelt.” De ‘Ad Hoc Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de leden van de Belfortploeg’, zoals de commissie voluit heet, schreef dan wel het van haar verwachte advies over de Belfortploeg. Ze kon echter niet anders dan ook een tik uitdelen aan Filip De Man.

Het was een klein berichtje in sommige kranten gisteren, maar het kan verstrekkende gevolgen hebben: de ‘commissie voor verzoening en tucht’ bij het VB heeft haar advies uitgebracht over de zaak van de vijf Gentse VB-gemeenteraadsleden die het gezag en het beleid van het nieuwe Gentse VB-bestuur niet willen erkennen.

Ze noemen zich de Belfortploeg; bekendsten zijn Francis Van den Eynde (foto 1), dertig jaar lang boegbeeld van het VB-Gent, en Kristina Colen (foto 2), fractieleidster van het VB in de Gentse gemeenteraad en zus van Alexandra Colen. Ze liggen overhoop met de nieuwe voorzitter van het VB-Gent Johan Deckmyn en de nieuwe secretaris van het VB-Gent Tanguy Veys die ze niet geheel ten onrechte “Brusselse partijbedienden” noemen. Het advies van de ‘commissie voor verzoening en tucht’ onder voorzitterschap van de jonge Limburger Chris Janssens verbaast niet: de Belfortploeg moet ermee ophouden. De commissie heeft het wel origineel geformuleerd: de Belfortploeg krijgt tot eind juni de tijd om haar initiatief te ontmantelen en haar website op te doeken. Het advies wordt nu voorgelegd aan de VB-partijraad van 18 juni.

De Belfortploegleden Kristina Colen en Geert De Jaeger, allebei gemeente- én provincieraadslid, reageren verbolgen op het uitlekken van het advies van de commissie. "Ons wordt discretie gevraagd en we houden ons eraan, maar nu wordt er vanuit Brussel gelekt", klinkt het. "We zijn verbolgen", aldus nog Kristina Colen. "Wij worden voor de tuchtcommissie gedaagd omdat we naar de pers stappen. En nu gebeurt hetzelfde, want we hebben nog maar pas de brief met de inhoud van de beslissing gelezen. Die manier maakt het wel heel moeilijk om samen te werken, de vooruitzichten zijn niet goed." Geert De Jaeger (foto 3) spreekt van een schijnproces. "Ze reiken ons de hand aan de ene kant, maar steken een mes in de rug aan de andere kant. (…) Als het spel zo gespeeld wordt, kan er toch niet echt samenspraak meer zijn." Volgens Kristina Colen heeft de Belfortploeg nog tijd tot eind juni om de Belfortploeg te ontbinden. “Als we dat zouden doen”, haast Kristina Colen zich eraan toe te voegen. Definitieve beslissingen neemt de Belfortploeg nog niet. Daarvoor wordt gewacht op een reactie van Francis Van den Eynde, die momenteel op vakantie is in Azië.

Het advies van de ‘commissie voor verzoening en tucht’ komt erop neer dat aan de Belfortploeg gevraagd wordt harakiri te plegen. Francis Van den Eynde had het voelen aankomen. In een reactie op uitlatingen van Kamerlid en voorzitter van de VB-partijraad Filip De Man zei Francis Van den Eynde eerder: “Hij beweert dus opnieuw dat ik nijdig ben omwille van de generatiewissel in Gent die met zich meebrengt dat ik mijn machtspositie moet afstaan. Hoe dikwijls zal ik moeten herhalen dat wie dat beweert niet ter goede trouw is. Iedereen weet immers dat alles maar begonnen is nadat ik zonder morren mijn parlementair mandaat en mijn functie van fractieleider in de gemeenteraad afgestaan had. Wat kon ik nog meer doen? Seppuku (een variant van harakiri, nvdr.) plegen?” Ja, dus.

Nadat TerZake vorige week donderdag een korte reportage (5’56”) had gewijd aan de problemen van de Belfortploeg bij het VB, mocht De Grote Baas zich verdedigen in de TerZake-studio (7’27”). Na 1”15” zegt Filip Dewinter dat er een “bijzonder democratische procedure” is bij het VB. En: “We hebben 198 besturen hernieuwd. Geen probleem. Er is één probleem: in Gent.” Na 2’20” herhaalt Dewinter nog eens dat “wij een heel democratische procedure hebben.” Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde (foto) denkt daar toch wel anders over.

“Onbekende rechters, geen tenlastelegging, geen dossier, druk op partijbestuursleden op adviserende organen, zittingsdagen die door de beklaagde onmogelijk kunnen worden gehaald”, zo vatte Francis Van den Eynde het samen. Volgens welke criteria de ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ is samengesteld: niemand heeft het al eens uitgelegd. Voorzitter is Limburger en Vlaams parlementslid Chris Janssens (33 j.) die hoopt op een nog lange carrière bij het VB. Verder zijn blijkbaar Antwerps Kamerlid Rita De Bondt (een poulain van Gerolf Annemans), Izegems Vlaams parlementslid Stefaan Sintobin en enkele minder bekende VB’ers die zich een paar dagen belangrijk mogen voelen, lid van de adviescommissie. Waarom en hoe zij uitgekozen zijn? Enkel Filip Dewinter en een paar anderen weten het.

De tenlastelegging? Volgens Francis Van den Eynde is niet bekend wat precies verweten wordt. In een eerste mededeling verwijst het VB-partijbestuur naar “de oprichting van de zogenaamde Belfortgroep”. Het is overigens de “Belfortploeg”. In een eerste brief verwijst commissievoorzitter Chris Janssens naar “verklaringen die (…) publiekelijk werden gedaan over het Vlaams Belang”. Maar welke verklaringen? En: vrijheid van meningsuiting geldt enkel voor de VB-top. Niet voor anderen. Maar dat is bekend. Niet? Volgens Francis Van den Eynde werd hem geen mogelijkheid tot inzage van het dossier geboden, zodat hij zich afvraagt of er wel een dossier bestaat. In elk geval is het zo natuurlijk moeilijk voor een aangeklaagde om zich behoorlijk te verdedigen.

De commissie moet een advies uitbrengen, en uiteindelijk beslist de VB-partijraad. Maar in die partijraad hebben een aantal leden zich al behoorlijk leren kennen. Nationaal secretaris Guy D’haeseleer en Vlaams Belang Jongeren-voorzitster Barbara Pas hebben op vergaderingen in Gent al hemel en aarde bewogen om de Belfortploeg opzij te zetten; VB-partijraadvoorzitter Filip De Man heeft zich op zijn blog al publiek laatdunkend uitgelaten over Francis Van den Eynde (“Il a raté sa sortie”). Verder werden leden van de Belfortploeg opgeroepen op ogenblikken dat het voor hen onmogelijk was om te komen; werden en worden anderen achter gesloten deuren gehoord zonder dat de Belfortploeg kennis kan nemen van die verklaringen; enzovoort, enzoverder.

Voor elke rechtszaak zou dit voor het VB een aanleiding zijn om te spreken over “een oneerlijk proces” en de wraking van de rechters te eisen. Maar bij het VB zelf is dit doodnormaal. Francis Van den Eynde & Co hebben geen reden om verbaasd en verontwaardigd te zijn. Als een partij een autoritaire visie heeft op de wereld, verwacht je toch niet dat die partij intern anders gestructureerd is. En dat de vrijheid van meningsuiting die het VB bepleit enkel geldt voor de VB-top en wie in hun pas loopt, is al langer bekend.

De Belfortploeg, de vijf dissidente Gentse VB-gemeenteraadsleden die het nieuwe Gentse VB-partijbestuur van Johan Deckmyn en de zijnen niet willen erkennen, hebben het niet onder de markt. Ze kregen wel een sympathiebetuiging van Rob ‘Klop’ Verreycken, maar de tijd dat de Verreyckens veel invloed hadden op de partijbeslissingen is voorbij.

Na de beslissing van de VB-partijraad om de Belfortploeg voorlopig te schorsen, in afwachting van een advies van een ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ en een finaal besluit van de VB-partijraad, stuurde boegbeeld van de Belfortploeg Francis Van den Eynde een lezersbrief naar De Standaard naar aanleiding van een artikel van Bart Brinckman. Intussen een nationale sport bij het VB: ook Wim Verreycken stuurde een lezersbrief met zijn visie, en Frank Vanhecke wijdde niet minder dan acht bijdragen op zijn blog aan een artikel van Bart Brinckman. Francis Van den Eynde reageerde op de ”lamentabele leiding’’ waardoor het VB in Gent onder zijn bewind slechter scoorde dan elders. Francis Van den Eynde: “Toen ik in 1988 voor de eerste keer bij de gemeenteraadsverkiezingen de lijst trok, haalde het toenmalige Vlaams Blok 5,2 %, in 1994 werd dit 12,7 % en in 2000 19,5 %. In 2006 verloren we weliswaar 542 stemmen maar laat ons nu nagaan welke uitslagen gehaald werden toen ik niet langer de lijst trok. Bij de verkiezingen in 2007 werd het 16,8 %, bij die van 2009 13,7 %, en bij die van 2010 10,5 % (percentages voor de leesbaarheid door ons tot één cijfer na de komma afgerond, nvdr.)” Verkiezingen zijn evenwel een complex gegeven. De achteruitgang van het VB begon in Gent, onder Francis Van den Eynde, iets sneller dan in de rest van het land. Maar misschien is dat meer de verdienste van de paarse bestuursploeg in de Arteveldestad dan de fout van Van den Eynde. En bij de laatste verkiezingen zal het N-VA-effect ook wel gespeeld hebben.

Vervolgens deed Filip De Man, VB-Kamerlid uit Vilvoorde en intussen gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, zijn zegje bij het bashen van de Belfortploeg. Francis Van den Eynde: “Hij beweert dus opnieuw dat ik nijdig ben omwille van de generatiewissel in Gent die met zich meebrengt dat ik mijn machtspositie moet afstaan. Hoe dikwijls zal ik moeten herhalen dat wie dat beweert niet ter goede trouw is. Iedereen weet immers dat alles maar begonnen is nadat ik zonder morren mijn parlementair mandaat en mijn functie van fractieleider in de gemeenteraad afgestaan had. Wat kon ik nog meer doen? Seppuku plegen?”

De Belfortploegleden Kristina Colen (foto 1) en Geert De Jaeger zijn, naast Gents gemeenteraadslid ook provincieraadsleden. Van de VB-fractieleider in de Oost-Vlaamse provincieraad, VB-personeelslid Marc Joris, kregen Colen en De Jaeger volgend briefje: “Vermits u door het Partijbestuur geschorst werd, wordt u niet meer uitgenodigd voor onze fractievergadering. Dit in afwachting van een definitieve beslissing. Uw normale activiteiten (vragen, interpellaties… ) in de Raad zelf kunnen wel doorgaan.” Marc Joris doet alsof het een gunst is dat Colen en De Jaeger nog vragen mogen stellen en interpellaties houden, maar dat is gewoon het recht van elk provincieraadslid – los van of hij of zij lid is van welke fractie dan ook. (Foto 2: Marc Joris naast Filip Dewinter. Marc Joris is, samen met Wim Van Osselaer, de feitelijke auteur van het boek Inch Allah? van Filip Dewinter.)

Vorige week was er toch nog goed nieuws voor de Belfortploeg: Kristina Colen haalde de pers met een politiecontrole in haar huis. Goed om rond te bazuinen dat ze geviseerd wordt door het Gentse stadsbestuur, maar het valt te betwijfelen of dat voldoende is voor een positief advies van de ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ onder leiding van het jonge, ambitieuze Vlaams parlementslid Chris Janssens. De Belfortgroep zegt dat elk lid intussen twee aangetekende brieven gekregen heeft om te verschijnen voor de commissie… op hetzelfde ogenblik als in Gent de maandelijkse gemeenteraadszitting plaatsvindt. Vermits de leden van de Belfortgroep allen Gents gemeenteraadslid zijn, hebben ze dan ook laten weten onmogelijk te kunnen ingaan op de oproep om voor de commissie te verschijnen. Dat begint al goed.

Met het toenemend aantal Roma’s en anderen uit Oostbloklanden die naar Gent afzakken, zijn in de Arteveldestad de adrescontroles verstrengd. Na Siegfried Bracke ondervond dit ook Kristina Colen, fractieleidster van het VB in de Gents gemeenteraad en samen met Francis Van den Eynde boegbeeld van de Belfortploeg. En er is nog meer slecht nieuws voor de zus van Alexandra Colen.

Een politieagent kwam woensdagochtend langs bij Kristina Colen, al tien jaar Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Gent, om te controleren of zij in haar huis geen kamers verhuurde. Kristina Colen: “Geen kwaad woord over die agent. Hij voelde zich zelf wat ongemakkelijk bij de controle. Ik vraag mij vooral af wat de dienst Bevolking bezielde om net bij mij zo'n controle te bevelen. Je zou beginnen denken dat het stadsbestuur een nieuw spelletje oppositie pesten heeft uitgevonden. Ze zouden zich beter met ernstige problemen als de illegale immigratie bezighouden.”

De controle in het huis van Kristina Colen heeft echter met die “ernstige problemen als de illegale immigratie” te maken. De voorbije jaren kreeg Gent er duizenden nieuwe inwoners uit de vroegere Oostbloklanden bij. Zij worden vaak uitgebuit en hokken samen in slechte woningen. “Wij hebben weet van panden waar meer dan dertig mensen ingeschreven zijn”, zegt de Gentse burgemeester Daniël Termont. “Om huisjesmelkerij tegen te gaan, hebben wij besloten alle woningen waar meer dan tien mensen gedomicilieerd zijn, sowieso aan een controle te onderwerpen. In Gent blijkt het om 196 huizen te gaan.”

Omdat Kristina Colen en haar echtgenoot negen kinderen hebben die allemaal thuis wonen, ontsnappen ze niet aan de inspectie (foto 1, Kristina Colen als derde van rechts vooraan, samen met haar gezin en twee buren). Colen kan het maar moeilijk begrijpen. “Natuurlijk heb ik niets tegen controles op huisjesmelkerij, maar hier wonen elf leden van hetzelfde gezin met dezelfde familienaam. Dan zie je toch zo dat een inspectie geen enkele zin heeft?”, zegt Kristina Colen. En als volgens de aangifte bij de bevolkingsdienst elf mensen uit hetzelfde gezin, met dezelfde Bulgaarse familienaam, in een pand wonen, moet de politie de controle dan ook maar overslaan? De ene woont al lang in Gent, de andere is pas terug komen wonen in Gent, maar samen zijn Colen en Bracke het eens: er moeten strenge regels zijn voor immigratie en huisvesting, maar opgepast als wij er zelf ook onder vallen. Dan vinden wij het een schande.

Kristina Colen en de overige leden van de Belfortploeg wordt werkelijk niets bespaard. Deze week geraakte de samenstelling bekend van de commissie die de partijraad moet adviseren over de dissidente Gentse Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde en Kristina Colen. Voorzitter van de ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ is Vlaams parlementslid Chris Janssens, een jonge Limburger (33 j., foto 2) die zijn hoop heeft gesteld op een lange carrière bij het VB. Sinds 2008 aan de slag als VB-personeelslid, sinds 2009 Vlaams parlementslid, weet hij intussen wel wie hij hiervoor tevreden moet houden. Zijn jongste Facebook-bericht is een lofzang voor Gerolf Annemans. Dat is al heel dicht in de buurt van De Grote Baas.

Begin vorige week twitterde Filip Dewinter (foto 1) “Proficiat Marine” naar aanleiding van de eerste ronde bij de kantonale verkiezingen in Frankrijk. Bij een gunstige opiniepeiling voor Marine Le Pen (foto 2), dochter van en nieuwe voorzitster van het Front national (FN), verstuurde Dewinter ook al een “Proficiat!”. Maar gisteren: niets.

Dewinter had dan ook andere katten te geselen. Het VB-partijbestuur besliste gisteren om de dissidente Gentse gemeenteraadsleden van de Belfort-ploeg te schorsen tot de partijraad zich over hen heeft uitgesproken. Het dossier zou behandeld worden door de Adviescommissie voor Verzoening en Tucht, een ad hoc commissie die krachtens de laatste statutaire hervormingen in het leven is geroepen bij het VB. Daarin zullen geen Oost-Vlaamse vertegenwoordigers zetelen, benadrukte Bruno Valkeniers. De uiteindelijke knoop wordt doorgehakt door de partijraad, wellicht pas in mei, aldus nog Bruno Valkeniers. Intussen zijn Francis Van den Eynde, Kristina Colen en drie andere Gentse VB-gemeenteraadsleden – samen een meerderheid van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – geschorst uit de partij. Oud-volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde zei pijnlijk verrast te zijn door de beslissing. "We wilden enkel de partij in de 21ste eeuw brengen", voert Francis Van den Eynde aan.

Marine Le Pen zal intussen de tweets van Filip Dewinter niet gemist hebben. De Twitter-pagina van Marine Le Pen leert ons dat Marine Le Pen zelf geen enkel Twitter-bericht volgt. Dewinters ‘Proficiat Marine’ zijn dan ook louter voor binnenlands gebruik.

De interne oorlog bij het Vlaams Belang in Gent ging donderdag naar een nieuw hoogtepunt. Op een persconferentie kondigden vijf VB-gemeenteraadsleden (foto) aan dat ze een nieuwe stroming oprichten binnen de partij. De nationale partijtop reageert alvast niet bijster geamuseerd op die oppositie binnen de partij. Maar veel lijkt die oppositie niet voor te stellen.

Vorig jaar al hadden Francis Van den Eynde en Kristina Colen bekend gemaakt dat ze grote problemen hebben met het Gentse koepelbestuur van Vlaams Belang. Dat bestuur werd vorige zaterdag echter definitief goedgekeurd door de VB-partijraad. “Iedereen had verwacht dat we daarom uit de partij zouden stappen”, zegt Francis Van den Eynde. “Dat doen we echter niet. Het zou de gemakkelijkste oplossing zijn, maar daar kiezen we dus nog niet voor. We willen onze achterban niet in de steek laten. Het is bovendien ook een emotionele discussie: de partij waar je jaren voor hebt gezwoegd, keer je niet zomaar de rug toe.” De vijf dissidenten maken samen een meerderheid uit van de negenkoppige Gentse VB-gemeenteraadsfractie, en noemen zich de Belfort Ploeg. “Een stroming – vergelijk het met wat SP.a-Rood is in de SP.a – waarmee we hopen om onze partij van binnenuit te veranderen'”, zegt Kristina Colen. Zus van. “De partij zoals ze nu werkt, is een doorslagje van het Vlaams Blok van 20 jaar geleden. Het is tijd om ze de 21ste eeuw in te loodsen.”

Colen, Van den Eynde en hun medestanders hopen dat ze ook andere ontevredenen binnen het Vlaams Belang kunnen verenigen. “Mensen als Frank Vanhecke of een Bruno Stevenheydens, bijvoorbeeld”, zegt Van den Eynde die wel erkent dat er nog geen concrete contacten zijn met die vermeende medestanders. Frank Vanhecke liet anders vorige zaterdag in Gazet van Antwerpen weten dat hij “het al lang opgegeven (heeft) om de eenheid in de partij te herstellen”. Bruno Stevenheydens trok de enige juiste conclusie: opstappen bij het VB. Vijf gemeenteraadsleden in zijn eigen Beveren volgden hem en stapten ook op bij het VB. Van samenwerking met het huidige Gentse VB-bestuur, met Johan Deckmyn en Tanguy Veys op kop, kan er voor de Belfort Ploeg geen sprake zijn. Het wordt in de Gentse VB-gemeenteraadsfractie nog gezelliger dan het er al was, want de gewraakte plaatselijke VB-voorzitter Johan Deckmyn is één van de andere VB-gemeenteraadsleden in Gent. Meer zelfs, zijn zitje is vlak naast dat van Belfort'ster Kristina Colen.

“We geven toe dat dit de laatste kans is om nog iets in beweging te zetten en beseffen dat het een wanhoopspoging is”, zegt Van den Eynde. De eerste reacties vanuit het VB zijn alvast niet positief voor de dissidenten. “Het idee van oppositiepartij binnen onze partij, daar heb ik het toch moeilijk mee'”, zegt nationaal voorzitter Bruno Valkeniers. “Er is binnen onze partij ruimte voor meningsverschillen, maar dan wel binnenskamers. Of de dissidenten uit de partij moeten worden gezet? Ik wil eerst de details kennen van hun plannen en die zullen we dan volgende week bespreken op het partijbestuur”, zegt Bruno Valkeniers in de Gentse editie van Het Nieuwsblad. Filip Dewinter wil er niet zoveel eieren onder leggen. Filip Dewinter in De Standaard: “Het is glashelder dat Vlaams Belang alleen werkt binnen de erkende partijstructuren. Wij zijn niet van plan om met dergelijke dissidente groepen de dialoog aan te gaan. Dan weet je wel waar je begint, maar niet waar je eindigt.”

De Belfort'ers hebben met Marie-Rose Morel gemeen dat ze niet verduidelijken hoe anders het VB met hen wel zou worden. Met de politieke lijn van het VB hebben ze geen probleem. Alleen met hoe het VB dit moet uitdragen. Maar hoe swingend het VB in Gent dan wel zou worden met Francis Van den Eynde, die volgende week 65 jaar wordt en dertig jaar de touwen in handen hield in Gent? Niemand weet het. De Belfort'ers verschillen dan weer met Marie-Rose Morel met dat ze het charisma van Morel missen om een en ander in beweging te zetten. Zelfs binnen zijn eigen biotoop – Voorpost – is niet iedereen mee met Francis Van den Eynde. Voorpost’er Martin Gyselinck is bij het nieuwe Gentse VB-bestuur verantwoordelijke voor de militantenwerking, en Voorpost’er Nick Van Mieghem schaart zich probleemloos aan de kant van de nieuwe machthebbers bij het VB-Gent.

Vorige week verscheen in ’t Pallieterke een tendentieus artikel over de twee kampen bij het VB-Gent, waar het duo Johan Deckmyn - Tanguy Veys de kans grijpt om af te rekenen met Gents boegbeeld Francis Van Den Eynde. Alleen de titel van ’t Pallieterke-artikel was objectief: Ruzie in het huishouden. Er werden meerdere lezersbrieven over het betwiste artikel naar ’t Pallieterke gestuurd, maar de nieuwe hoofdredacteur besloot enkel de lezersbrief van Francis Van Den Eynde te publiceren. Onder de voor publicatie geweigerd lezersbrieven: een brief van voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke.

Frank Vanhecke: “Geachte Hoofdredacteur, Graag wens ik kort te reageren op het artikel dat uw redacteur vorige week geschreven heeft over de problemen van het VB in het Gentse. Deze unilaterale aanval ad hominem tegen de persoon van Francis van den Eynde mag ik als erevoorzitter van het Vlaams Belang niet over mijn kant laten gaan. Ik reageer hierbij, niet alleen omdat Francis een persoonlijke vriend van mij is, maar omdat het artikel flagrante onwaarheden bevat en een eenzijdige belichting van de Gentse toestanden brengt. Maar vooreerst een kleine bedenking. Francis van den Eynde heeft niet alleen twintig jaar in het Parlement gezeten én vrijwillig afstand gedaan van zijn mandaat, net zoals hij nu vrijwillig zijn fractieleiderschap in de Gentse gemeenteraad afstaat."

"Francis van den Eynde heeft ook tijdens de lange 'mars door de woestijn' die aan de successen voorafging, een essentiële rol gespeeld in de heropstanding van het radicale partijpolitieke én niet-partijpolitieke nationalisme. Dat hij zijn gebreken heeft, zoals iedereen, zal ik niet ontkennen. Maar vanaf de jaren zestig stond Francis op de barricaden, onbaatzuchtig. Heel wat mensen die sinds enkele jaren een karaktermoord op hem plegen - en intellectueel nog niet aan zijn enkels komen - zouden daar beter even bij stilstaan. Mocht Francis er niet geweest zijn, het Vlaams Blok, en nadien het Vlaams Belang, had in de moeilijke en rode stad Gent nooit kunnen bloeien zoals ik het heb mogen ervaren als voorzitter. Ik was er getuige van."

"Wat de huidige problemen betreft, wens ik uw lezers erop te wijzen dat deze pas zijn ontstaan nadat Francis van den Eynde, zoals ik al zei vrijwillig, zijn parlementair mandaat had afgestaan en een democratische meerderheid in de Gentse gemeenteraadsfractie zich niet wenste neer te leggen bij de oekazen van enkele door de Antwerpse gemeenteraadsfractie gestuurde apparatsjiks. Ik moet mezelf wat dat betreft jammer genoeg herhalen, bis repetita placent. Maar ik kan verder alleen bedroefd vaststellen dat de partij die ik zo graag gezien heb verder gaat op de autodestructieve weg die ze enkele jaren geleden is ingeslagen.”

Frank Vanhecke heeft de door ’t Pallieterke geweigerde lezersbrief op zijn blog gezet. Op een berichtje over Marie-Rose Morel na, het eerste artikel van Frank Vanhecke sinds 3 oktober 2010. In een commentaar schrijft Frank Vanhecke nog dat sommigen er problemen mee hebben dat de (negenkoppige, nvdr.) Gentse gemeenteraadsfractie “in democratische meerderheid de bekwame en trouwe Kristina Colen tot nieuwe fractieleider verkoos boven een telegeleide kandidaat van ‘nationaal’ – kandidaat die trouwens al een flink aantal andere mandaten en verantwoordelijkheden draagt en ongetwijfeld de handen meer dan vol heeft.” Met die “telegeleide kandidaat” bedoelt Frank Vanhecke Vlaams parlementslid en voorzitter van de VB-koepel Gent Johan Deckmyn.

Frank Vanhecke voegt er nog aan toe: “Dat degenen die Francis zo onheus en publiek in de pers neersabelden maar eens nadenken over de vraag of wij in Oost-Vlaanderen nog wel zoveel bekwame en populaire lijsttrekkers overhebben – over goed anderhalf jaar komen de gemeenteraadsverkiezingen eraan. Zonder Van Overmeire in Aalst, zonder Stevenheydens in Beveren, straks ook zonder Van den Eynde in Gent? Zeer onverstandig me dunkt.” Frank Vanhecke is back in town.

Gisteren hield het VB haar nationale nieuwjaarsreceptie, waar Bruno Valkeniers Zuid-Soedan als na te volgen voorbeeld aanprees. Als het er zo goed is in Zuid-Soedan, waarom gaat hij er niet wonen? Filip Dewinter naar Namibië, Bruno Valkeniers naar Zuid-Soedan… Moet kunnen.

Vandaag organiseert het VB-Gent haar nieuwjaarsreceptie. In Het Biljarthuis in Wondelgem. Het nieuwe Gentse VB-partijbestuur wordt er voorgesteld, maar een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden zou als protest weblijven.

“De problemen die er binnen onze partij zijn op nationaal niveau, wegen ook in Gent door”, zegt voormalig boegbeeld van het VB-Gent Francis Van den Eynde. “Vroeger eindigde de macht van Filip Dewinter aan de Schelde, maar de jongste tijd zijn een aantal Oost-Vlaamse parlementsleden aan de kant geschoven zoals Karim Van Overmeire, Bruno Stevenheydens en ikzelf. Brusselse partijbedienden zijn in hun plaats gekomen, ook in Gent.” Van den Eynde heeft het dan over Vlaams parlementslid Johan Deckmyn (foto 1) en volksvertegenwoordiger Tanguy Veys die de dienst uitmaken in de Gentse koepel van het Vlaams Belang. Dat het niet botert tussen de clan-Deckmyn en de clan-Van den Eynde werd in oktober al duidelijk. Toen werd Van den Eynde met zijn medestanders uit het koepelbestuur gezet, een beslissing die wat later door de nationale partijtop ongedaan werd gemaakt. AFF/Verzet vernam uit een doorgaans goed ingelichte bron dat VB-voorzitter Bruno Valkeniers gevraagd heeft te wachten met een nieuwe samenstelling van het VB-koepelbestuur in Gent tot de verkiezingen die statutair gepland zijn. Maar daar hebben Deckmyn en Veys wat anders op gevonden.

“Ze hebben daar op gereageerd met geen bestuursvergaderingen meer bijeen te roepen”, zegt Kristina Colen (foto 2). Colen, zus van, VB-fractievoorzitster in de Gentse gemeenteraad, heeft zich net als drie andere gemeenteraadsleden achter Van den Eynde geschaard. “Maar intussen hebben Deckmyn en Veys wel op eigen houtje initiatieven genomen die niet in het bestuur waren besproken. Een actie aan de Sleepstraat, bijvoorbeeld. Of de Suske en Wiske-kalendertjes die ze uitdeelden op de nieuwjaarsreceptie. Stunts. Op zich niks mis mee, maar ik heb er wel problemen mee dat die mensen in de gemeenteraad hun inhoudelijk werk niet doen”, zegt Colen. “Bovendien heeft de clan-Deckmyn intussen in alle stilte een nieuw koepelbestuur samengesteld, dat dus zondag (vandaag, nvdr.) aan de partijmilitanten zal worden voorgesteld”, zegt Colen nog. “Ze hebben dat – zogenaamd toevallig – gedaan op een bijeenkomst die samenviel met de gemeenteraadscommissie Algemene Zaken, waar wij allemaal bij moesten zijn. Aan mij hebben ze nog gevraagd om toe te treden tot het nieuwe bestuur, maar in de huidige omstandigheden voel ik daar niets voor. Van inspraak is er geen enkele sprake.”

Meer zelfs: Colen, Van den Eynde en drie andere Vlaams Belang-gemeenteraadsleden – een meerderheid van de fractie – kondigen aan dat ze het nieuwe koepelbestuur niet zullen erkennen en er ook niet mee zullen samenwerken. “We blijven wel loyaal lid van de partij en hopen dat het nationale partijbestuur alsnog ingrijpt”, klinkt het. En anders? “Dan zitten wij, en het hele Vlaams Belang in Gent, met een groot probleem. Want ik voel dat we de steun hebben van een groot deel van de achterban.” Johan Deckmyn wilde gisteren niet reageren op de uithaal van Colen en Van den Eynde. “Interne discussies voer ik niet in de pers”, zei hij aan Het Nieuwsblad. Blijven Francis Van den Eynde, Kristina Colen en anderen vandaag bewust afwezig op de VB-nieuwjaarsreceptie in Gent, Tanguy Veys zal later toekomen. Hij neemt eerst bij GUNKtv deel aan een debat met Jurgen Verstrepen en Bo Coolsaet over de vraag of Vlaanderen oversekst is. Er zijn natuurlijk prioriteiten in het leven van een partijmilitant, en niet in het minst voor Vlaanderen.

AFF/Verzet wil niet dat iemand zich achteruitgesteld voelt. Terwijl wij dezer dagen bijzondere aandacht hebben voor Blood and Honour, verliezen we het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet uit het oog, en nog minder natuurlijk het Vlaams Belang (VB). Daar is het voornaamste nieuws dat Gerolf Annemans her en der zijn boek De Ordelijke Opdeling van België mocht voorstellen, en intussen de Gentse VB-afdeling het slechte voorbeeld geeft door zich in twee kampen op te splitsen. Bruno Valkeniers is gevraagd orde op zaken te stellen. De arme man.

Gerolf Annemans mocht gisteren zijn, samen met Steven Utsi geschreven, boek voorstellen zowel in het druk beluisterde VRT-radioprogramma De Ochtend als in het veel bekeken VRT-televisiejournaal. En dat terwijl Gerolf Annemans onder de schuilnaam Justinus jarenlang zijn rubriek met tv-kritiek in ’t Pallieterke beëindigde met een variatie op: “De BRT? Weg ermee!”. Al maar goed voor Annemans dat de BRT, nu VRT, niet weggesaneerd is. Zeker in het radio-interview kon Annemans zich er gemakkelijk vanaf maken, werd haast geen kritische vraag gesteld. Kritisch zijn ze anders wel bij het VB in Gent. Daar zette Gents koepelvoorzitter Johan Deckmyn (foto 1) twee leden – onder wie boegbeeld Francis Van den Eynde (foto 2) – uit het koepelbestuur. Vijf VB-gemeenteraadsleden – net iets meer dan de helft van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – eisen dat Deckmyn op die beslissing terugkomt. Zij vragen de nationale partijleiding om tussenbeide te komen. Volgens Francis Van den Eynde is het hem en Geert De Jaeger uit het koepelbestuur zetten een wraakoefening nadat in juni niet Deckmyn maar Kristine Colen verkozen werd tot fractieleidster in de Gentse gemeenteraad.

Eerlijk is eerlijk, het is een vreemde keuze. Deckmyn is al jaren de meest actieve en onderlegde VB’er in de Gentse gemeenteraad. Hij is overigens al vijftien jaar gemeenteraadslid in Gent. Anderzijds is die profilering van Deckmyn niet zó bijzonder moeilijk. De Gentse VB-fractie wordt bevolkt door zoutzuilen die vrijwel nooit aan het debat deelnemen. In het Gentse stadhuis worden de politieke debatten hoofdzakelijk gevoerd tussen de SP.A, Groen! en de Open VLD. De rest – de VB-fractie op kop – zit er bij en kijkt er naar. Francis Van den Eynde, uit de nationale politiek gestapt en nu het blijkbaar ook kalmer aanpakkend op lokaal vlak, duidde niet Deckmyn aan als zijn opvolger als VB-fractieleider in de Gentse gemeenteraad. Hij liet de Gentse VB-gemeenteraadsleden stemmen over wie fractieleider zou worden. En dat werd dus Kristina Colen, zus van. Koepelsecretaris en dikke vriend van Deckmyn Tanguy Veys bezocht samen met Ortwin Depoortere thuis en op hun werk de VB-gemeenteraadsleden met de vraag hun mening te herzien. Maar dat werd noppes.

Zelfs Filip Dewinter werd ingeschakeld om druk uit te oefenen. Naar verluidt omdat Deckmyn ermee dreigde als onafhankelijke te gaan zetelen in het Vlaams parlement als er niet werd ingegrepen. Het zit overigens al langer scheef tussen Deckmyn en Veys enerzijds en Van den Eynde anderzijds. Johan Deckmyn weigert al maanden om nog tegen Francis Van den Eynde te spreken, en Tanguy Veys vluchtte eerder al omwille van Francis Van den Eynde weg uit de Gentse gemeenteraad naar de Oost-Vlaamse provincieraad. Intussen is Tanguy Veys ook daar weg nu hij verkozen is als federaal volksvertegenwoordiger omdat… Francis Van den Eynde  zich omwille van zijn 64-jarige leeftijd niet meer opnieuw kandidaat stelde voor een mandaat als federaal volksvertegenwoordiger. Kristina Colen vindt dat de macht in de partij toch best wat verdeeld wordt. In de Gentse editie van Het Nieuwsblad zegt ze: “Johan Deckmyn is al Vlaams parlementslid én koepelvoorzitter, hij moet toch iemand anders kunnen dulden als gemeenteraadsfractievoorzitter.”

Volgens Kristina Colen kan het Gentse VB-koepelbestuur trouwens niet zomaar bestuursleden aan de deur zetten. “Tuchtsancties – als die al nodig zouden zijn – moeten worden opgelegd door het nationale partijbestuur en de partijraad.” Johan Deckmyn wil niet publiek reageren op deze zaak. Francis Van den Eynde vindt dat het VB-partijbestuur niet anders kan dan de vraag van een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden in te willigen. “Gebeurt dat niet, dan hebben we een serieus probleem.” Johan Deckmyn baat samen met zijn VB-collega Wim Van Dijck en diens echtgenote de wijnhandel QV uit, gespecialiseerd in Duitse wijnen. Zou het helpen als hij zijn VB-collega’s in Gent eens een goede fles wijn cadeau geeft? We vrezen ervoor. In elk geval: we houden u op de hoogte.

De ene zijn dood, is de andere zijn brood. Als Tanguy Veys volksvertegenwoordiger kan worden, is het omdat toen donderdag 6 mei het parlement zichzelf ontbond, een einde kwam aan de parlementaire loopbaan van de Gentse VB’er Francis Van den Eynde. Verkozen op de Zwarte Zondag van 24 november 1991 werd het tijd dat hij opstapte. “De motor slaat nog maar moeilijk aan. Uitgeblust”, was het oordeel in het ‘Rapport van het parlement’ van De Morgen. In het rapport dat De Standaard gisteren publiceerde klonk het niet anders: "De jongste jaren was hij uitgeblust."

Francis Van den Eynde (63 j., geboren op een 1 april) is op zijn 21^ste al voorzitter van de Brusselse afdeling van de Volkunie. In 1977 – na de ondertekening van het Egmontpact – verlaat hij die partij. In 1979 vinden we Francis Van den Eynde terug bij de stichtende leden van de Vlaams-nationale actiegroep Voorpost, militante afsplitsing van Were Di. Na een korte tijd neemt Van den Eynde het voorzitterschap van Voorpost over van Roeland Raes, voorzitterschap dat hij claimt tot 1989. In hetzelfde jaar als Voorpost gesticht werd, stond Francis Van den Eynde ook mee aan de wieg van het Vlaams Blok. Samen met Filip Dewinter sticht hij het Uilenspiegelcomité dat de verdediging van de veroordeelden van het VMO-proces op zich neemt. Alhoewel de vier tot een effectieve celstraf veroordeelde VMO’ers ordinaire criminelen zijn, met een strafblad dat melding maakt van herhaalde geweldpleging, diefstal, het beschieten van mensen, verkrachting..., noemt het Uilenspiegelcomité de vervolging “de zoveelste exponent van de haat die de Belgische staat ten opzichte van Vlamingen koestert.” Was er in 2006 ophef omdat Blood and Honour Vlaanderen voor een SS-heldenhuldiging naar het militair kerkhof in het Nederlandse Ysselsteyn wilde gaan, Francis Van den Eynde ging hen voor zoals blijkt uit een foto van een bezoek van Van den Eynde aan dat kerkhof in Nederlands-Limburg gepubliceerd in het Vlaams-Nederlandse anti-racistsiche en anti-fascistische tijdschrift Casablanca van maart 1992.

Het verbaast dan ook niet dat Francis Van den Eynde erbij is als collaborateurs gehuldigd worden. Op het berucht feest voor de vijftigste verjaardag van het Sint-Maartensfonds, op 5 mei 2001 in zaal Alpheusdal in Berchem, dat wegens zijn aanwezigheid daar toenmalig VU-minister Johan Sauwens tot zijn ontslag als minister dwong, was Francis Van den Eynde één van de aanwezigen. Als Voorpost op 19 september 2004 een huldiging voor Staf De Clercq organiseert, is Francis Van den Eynde in de week vooraf spreker op een Voorpost-vormingsavond over Staf De Clercq en het VNV. Op de huldiging zelf kon Van den Eynde niet aanwezig zijn wegens een uitnodiging om deel te nemen aan een debat in het VRT-programma De Zevende Dag. Zich parlementair werk van Francis Van den Eynde herinneren is moeilijker. Hoogtepunten zijn ongetwijfeld zijn parlementaire vraag waarom een minister de democratie vergeleek met pralines en zijn geslaagde actie om te beletten dat er snel een Nelson Mandela-dag zou komen in ons land. Tijdens zijn laatste toespraak in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, grotendeels in het Frans, maakte Van den Eynde zich boos over een Kamerlid die hem iets toeriep, waarop Van den Eynde heftig zei dat de Tweede Wereldoorlog vijfenzestig jaar geleden geëindigd is. Te oordelen aan zijn bezoek aan Ysselsteyn, zijn aanwezigheid bij het Sint-Maartensfonds en zijn vormingsavond over Staf De Clercq, is voor Van den Eynde de Tweede Wereldoorlog toch meer dan iets wat beëindigd is.

Francis Van den Eynde is dan wel Kamerlid af, hij vervult nog altijd een aantal functies. Hij is fractieleider van het VB in de gemeenteraad van Gent. Bij het VB zelf is hij voorzitter van de Vereniging van Vlaams-Belangmandatarissen (VVBM) en bij het pas opgerichte ‘Kenniscentrum’ van het VB is Francis Van den Eynde voorzitter van de werkgroep ‘Buitenlandse politiek, ontwikkelingshulp, buitenlandse handel, defensie’. Het is zijn bedoeling verder ook nog actief te blijven in de Vlaamse Beweging. Op 24 april was hij nog spreker op een Willem van Oranje-dag van Voorpost Nederland. Maar hij lijkt invloed te verliezen. Naar aanleiding van 't Pallieterke-artikel over Tanguy Veys eerder deze week twitterde voormalig voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) Hans Verreyt naar Tanguy Veys: "Twintig jaar werd de verjonging in Gent tegengehouden. Nu nog een dikke drie weken werken en we kunnen deze periode afsluiten."