01-06-16

VB BIJ LANCERING FRANSTALIG ‘NIEUW RECHTS’ TIJDSCHRIFT

Doorgaans halen ze bij het Vlaams Belang hun neus op voor de Franstaligen in ons land. Maar zie: een paar dagen terug waren Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken en -ondervoorzitter Philip Claeys aanwezig op een Franstalig onderonsje in een poepchique hotel in Brussel.

Woensdag 18 mei werd in het Thon Hotel Bristol Stephanie aan de Louisalaan in Brussel de eerste conferentie georganiseerd van de Cercle Pol Vandromme (genoemd naar een inmiddels overleden journalist-auteur die een held werd voor een aantal extreemrechtse intellectuelen, nvdr.). Maar vooral werd er gevierd dat in Belgische boekhandels en krantenwinkels voortaan (opnieuw) het Nieuw Rechtse Franse tijdschrift Éléments pour la civilisation européenne te koop wordt aangeboden. Het jongste nummer van Éléments pour la civilisation européenne kreeg al dan niet voor die gelegenheid een cover waarop een ‘Hotel Molenbeek’ figureert (foto 1).

Éléments pour la civilisation européenne is het tijdschrift van de Nieuw Rechtse ‘Groupement de recherche et d'études pour la civilisation européenne’ (GRECE). Opgericht in 1969 willen Alain de Benoist en zijn Nouvelle Droite de culturele strijd winnen die vergemakkelijkt dat een radicaal rechts nationalistisch regime geïnstalleerd wordt. Bij voorkeur schrijven de Nieuw Rechtsen in een taal die gewone stervelingen moeilijk kunnen volgen, maar dat is natuurlijk hún probleem. In Vlaanderen hebben wij daarvoor het tijdschrift Tekos.

Een honderdtal mensen, proper gekleed zoals dat hoort bij dat soort gelegenheden, woonden de lancering van Éléments pour la civilisation européenne op de Franstalige markt in België bij. Daarbij nogal wat figuren die in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw heil zagen in de Nieuw Rechtse stroming, maar intussen op hun honger bleven zitten. Uiteraard was de overgrote meerderheid Franstalig maar van links naar rechts op foto 2 (grotere versie) zijn enkele Vlaams Belang’ers en ex-Vlaams Belang’ers te herkennen.

Vooreerst de met zijn Belfortploeg uit het Vlaams Belang gegooide en nu met de N-VA sympathiserende Gentenaar Francis Van den Eynde, met naast hem de bij het Vlaams Belang opgestapte Koen Dillen. Je zou kunnen denken dat ze opgestapt zijn bij het Vlaams Belang omdat ze minder radicaal zijn geworden, maar dat is maar schijn. Ze putten hun inspiratie nog steeds uit een Frans voorbeeld. Een paar rijen voor Van den Eynde en Dillen, meer rechts op de foto, zien we achtereenvolgens gewezen Europarlementslid en tegenwoordig Vlaams Belang-ondervoorzitter Philip Claeys en Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken.

Op dezelfde rij als Claeys en Van Grieken, eerste van links op de foto op die rij, nog een bekende: Patrick Sessler, Franstalige die actief was in allerlei extreemrechtse groepen en partijen, kandidaat was op Vlaams Belang-lijsten en in Spanje opgemerkt werd bij het uitbrengen van een Hitlergroet ter ere van generaal Franco. Alain de Benoist (72 j.) was er om zijn jongste boek te signeren. Jean Bricmont was één van de sprekers, een man die de vrije meningsuiting verdedigt van negationisten als Vincent Reynouard en Robert Faurisson, en van de racistische humorist Dieudonné (lees hierover meer bij onze collega’s van RésistanceS, nvdr.).

Tom Van Grieken verzweeg waar hij die woensdagavond 18 mei had uitgehangen, maar twitterde wel dat hij die avond nog eens “‘The Godfather’ van Nieuw Rechts” Alain de Benoist had mogen ontmoeten. De inspiratie voor zijn politieke activiteiten zit dieper dan alleen maar in de Vlaamse klei.

22-02-16

DE VOORPOST'ERS: WIE ZIJN ZE, WAT DOEN ZE, WAT DRIJFT HEN ?

voorpost,vermeulen,raes,van den eynde,collier,van mieghem,van der kooi,van pachtebekeVoorpost, dat dit jaar haar veertigjarig bestaan viert, bracht gisteren in Gent drie keer minder volk op de been dan de gelegenheidsorganisatie Gastvrij Gent. Toch is men bij Voorpost tevreden. Voorpost-actieleider Nick Van Mieghem vindt dat de Voorpost-betoging gisteren “Geslaagd!” is. De Voorpost'ers: wie zijn ze, wat doen ze, wat drijft hen?

Voorpost is in 1976 opgericht door een groep militanten rond Luc Vermeulen (foto 1, grotere versie: Luc Vermeulen als derde van links bij de start van de Voorpost-betoging gisteren. De andere Voorpost'ers op de foto zijn v.l.n.r. Martin Gyselinck, Nick Van Mieghem en John Wolf). Luc Vermeulen is in 1976 actief bij Were Di. Het ideeëngoed van Were Di is vooral gebaseerd op leven en werk van collaborateurs als Wies Moens en August Borms, de al even legendarische Cyriel Verschaeve en Joris Van Severen, en de ‘nieuw rechtse’ denker Alain de Benoist. Volgens Were Di moet een ‘Nederlandse elite’ de leiding van de maatschappij op zich nemen, versta: een conservatieve revolutie bewerkstellingen in een Heel-Nederlandse staat. In deze staat is er geen plaats voor migranten. Ook pluralisme, syndicalisme en feminisme zijn niet gewenst. Were Di steunt het apartheidsregime zoals destijds in Zuid-Afrika.

Daarover discussiëren in tijdschriften als Dietsland-Europa vindt Were Di'er en ex-VMO’er Luc Vermeulen niet voldoende. Ook Roeland Raes en Francis Van den Eynde, die later Vlaams Blok-parlementsleden worden, denken er zo over. Er is actie nodig, en daarvoor worden de militanten getraind op kampen in de Ardennen en in Duitsland. Daarnaast wordt in Temse een eigen ‘sportschool’ opgericht. Om de tijd te doden tussen twee acties verkoopt Voorpost boeken zoals die van Vlaams Blok-oprichter Karel Dillen, oorlogsmisdadiger Robert Verbelen en negationist Robert Faurisson. Ook het tijdschrift HARO van Xavier Buisseret, dat vanaf het eerste nummer vreemdelingenhaat en een goor antisemitisme verspreidt, wordt verdeeld door de Voorpost-boekendienst die geleid wordt door Ivo Collier – jarenlang uitbater van café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen.

Op het terrein munt Voorpost vooral uit in acties pro amnestie voor collaborateurs, betogingen pro Zuid-Afrika en tégen migranten, en het verstoren van Franstalige gemeenteraden in de Brusselse randgemeenten. Veertig jaar later doet Voorpost nog altijd hetzelfde, met uitzondering van de betogingen pro Zuid-Afrika vermits het apartheidsregime in 1990 is afgeschaft. Nu voert Voorpost actie tegen de ‘plaasmoorden’ die de blanken in Zuid-Afrika treffen. Het discours tegen migranten is, zoals bij het Vlaams Belang, omgezet in acties tegen de islam(isering) zoals met betogingen tegen het onverdoofd slachten. Voorpost treedt op als ordedienst voor de Pegida-bijeenkomsten, en richt, zoals gisteren in Gent, zelf ook betogingen in die evengoed onder het Pegida-label hadden georganiseerd kunnen worden.

Vaste prik op de agenda van Voorpost is de Oostfrontersherdenking in Stekene. Officieel een aangelegenheid door het Sint-Maartensfonds overgedragen aan het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), in de praktijk alleen mogelijk door het werk van Voorpost-militanten. De bijeenkomst in Stekene is de gelegenheid voor de jaarlijkse groepsfoto, liefst met iedereen in het Voorpost-uniform. Ook andere collaborateurs (Reimond Tollenaere, Wies Moens…) worden door Voorpost passend (sic) herdacht. Een tweede afspraak is de jaarlijkse IJzerwake. Zonder Voorpost zou daar geen tent noch podium rechtgezet zijn en evenmin een stoel geplaatst geraken. Aan de vooravond van de IJzerwake organiseert Voorpost een ‘Kameraadschapsavond’ om met gezang en bier het terugzien van der alte kameraden te vieren. Naast eigen bijeenkomsten zoals het jaarlijks Pinksterenkamp, is een derde vaste taak van Voorpost de ordedienst verzorgen bij activiteiten van extreemrechtse geestesgenoten zoals bij de studenten van het NSV. NSV dat dit jaar overigens ook veertig jaar oud is.

In 2013 hangt actieleider Luc Vermeulen, toen ook nog Vlaams Belang-personeelslid, de megafoon officieel aan de haak. Nick Van Mieghem is sindsdien de nieuwe actieleider (1, 2), maar in de praktijk duikt Luc Vermeulen nog overal op en is hij de man met bevoorrechte contacten met de politiediensten. Sinds 1978 heeft Voorpost, met wisselend succes, ook een afdeling in Nederland. Actieleider daar is tegenwoordig Florens van der Kooi, broer van de beruchte anti-islamactivist Ben Van der Kooi en ex-partner van een Vlaams Belang’ster uit de polderdistricten van de stad Antwerpen. Het Voorpost-tijdschrift Revolte bezorgt de leden en sympathisanten artikels en activiteitenverslagen aangeleverd door zowel Vlaamse als Nederlandse Voorpost-activisten. In een recent nummer van Revolte werd zo bijvoorbeeld gepleit voor gewapende weerstand tegen de komst van vluchtelingen.

Op de nieuwjaarsreceptie dit jaar, in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen, vertelde Nick Van Mieghem dat Voorpost (in Vlaanderen en Nederland samen, nvdr.) vorig jaar maar liefst 160 acties heeft opgezet. Pikant detail: een paar jaren geleden constateerde de Nederlandse staatsveiligheidsdienst, de AIVD, een verhoogde activiteit van Voorpost. Bij nader onderzoek bleek het niet te liggen aan een toename van het aantal Voorpost-militanten maar aan meer werklozen bij Voorpost. Voorpost-voorzitter Bart Van Pachtebeke beloofde meer acties tegen “alles wat onze identiteit onderuithaalt”. En om veertig jaar Voorpost te vieren is er nu een eigen bierpot (foto 2) en bier.

08-10-15

ALLEEN ZATERDAG: TENTOONSTELLING VMO 1949-1983 (2)

Met de letterlijke oproep voor een “klimaat van terreur” (zie het artikel gisteren) heeft Xavier Buisseret zich te zwaar verbrand. Bert Eriksson verovert in 1977 opnieuw de leiding van de VMO, maar de VMO wordt er niet minder militant op.

 

Alleen al in 1979 loopt een antimigrantenbetoging van de VMO in Schilde uit op gevechten met de politie; bestormt een VMO-commando een Franstalige school in Mortsel waar grote materiële schade wordt aangericht; stichten drie VMO’ers brand in een Turks café in Antwerpen; wordt de auto van een Franstalige Voerenaar door de VMO in brand gestoken; houdt de VMO militaire trainingskampen in de Ardennen (foto 1), in Duitsland en in Frankrijk; worden VMO’ers betrapt op illegaal transport van vuurwapens; bezet een VMO-commando het gemeentehuis van Voeren; worden bij een huiszoeking bij een VMO-kopstuk in Temse allerlei wapens, waaronder een geweer met een vizier en een SS-dolk, gevonden…

 

In 1980 wordt het niet beter. Een vijftigtal VMO’ers veroorzaken zware rellen bij de opening van de tentoonstelling ‘Kind en Apartheid’ in Brugge; een zevenkoppig VMO-commando slaat het interieur van de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol aan diggelen en verwondt twee aanwezigen, onder de VMO-commandoleden: Eddy Hermy en Luc Dieudonné; vier VMO-militanten plegen met een rijkswachtgranaat een aanslag op een Franstalig café in de Voerstreek; VMO’ers vallen een bal van oudstrijders aan waarbij andermaal gewonden vallen; VMO’ers willen de Brugse Halle-toren bezetten, waarbij de stadsbeiaardier ernstig gewond wordt; een vijftienkoppig VMO-commando valt in Gent een anti-apartheidstentoonstelling binnen waarbij een deel van de tentoonstelling vernield wordt en onder andere twee kinderen van respectievelijk 8 en 10 jaar verwond worden; enzovoort, enzoverder.

 

Het bekend geraken van de trainingskampen van de VMO en andere strapatsen van de VMO leidt in 1980 tot de installatie van een parlementaire onderzoekscommissie die zowel de problemen van de ordehandhaving in het algemeen alsook “de naleving en de toepassing van de wet van 19 juli 1934 waarbij de private milities verboden worden” zal onderzoeken onder leiding van de Antwerpse socialistische senator Joz Wijninckx. Dit parlementair onderzoek schudt het gerecht wakker met als gevolg dat een aantal zaken tegen de VMO tezamen voor de rechtbank worden gebracht. Op 4 mei 1981 oordeelt de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen dat de VMO een privémilitie is waarvan het lidmaatschap strafbaar is. 104 VMO-militanten zijn voor de rechtbank gedagvaard, op drie na worden ze allen veroordeeld.

 

Er wordt beroep aangetekend tegen deze uitspraak, en intussen doet de VMO lustig verder. Zo is er op 4 december 1982 nog maar eens een VMO-betoging tegen “stemrecht voor vreemdelingen”. Deze keer eindigt het op een zware fysieke confrontatie met betogers van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Het zou de laatste VMO-betoging worden (foto 2). In 1983 wordt het vonnis in eerste aanleg voor de meeste gedagvaarden immers bevestigd. In totaal wordt voor meer dan vijfentwintig jaar celstraf uitgesproken, waarvan één jaar cel voor Bert Eriksson. Karel Dillen richt de vzw Stracke Noodfonds om de vervolgde VMO-militanten financieel te ondersteunen. Filip Dewinter en Francis Van den Eynde stichten het Uilenspiegelcomité (sic) om de vervolgde VMO-militanten politiek te ondersteunen.

 

Tijdens het jaar gevangenschap van Bert Eriksson in Merksplas in 1984 valt de groep VMO-militanten uiteen. Café Odal in de Ballaarstraat in Antwerpen, vanaf 1968 uitgebaat door Bert Eriksson en zijn echtgenote Marie-Marthe Godon, blijft tot 1992 een trefpunt voor extreemrechts tot neonazi’s in binnen- en buitenland. Bert Eriksson verhuist daarna naar Westdorpe (Zeeuws-Vlaanderen, Nederland) maar komt nog regelmatig naar Vlaanderen. Onder andere als spreker op een meeting van de Blood and Honour-groep Bloed-Bodem-Eer-Trouw (BBET, foto). In 2005 overlijdt Bert Eriksson als gevolg van een longaandoening. Op de afscheidsplechtigheid in Antwerpen dagen een vijfhonderdtal mensen op, maar de top van het Vlaams Belang blijft afwezig. Volgens het maandblad Deng ging Filip Dewinter Bert Eriksson nog wel bezoeken op zijn sterfbed, en in het Vlaams Belang-magazine volgt een begripvol in memoriam.

 

In 2007 publiceert kleinzoon Sven Eriksson een boek over zijn grootvader, Vlaanderen mijn land. Filip Dewinter en zijn echtgenote zijn aanwezig bij de boekvoorstelling. Hierna volgen nog een website over de VMO en een Facebookpagina. Rob Verreycken publiceerde eerder een boek over De VMO van Bob en Wim Maes, en op de tentoonstelling aanstaande zaterdag wordt een nieuw boekje van Karl Luyckx De mannekes van Wim Maes verkocht. Foto’s van VMO-activiteiten vind je op de Facebookpagina die naar aanleiding van de tentoonstelling is geopend.

 

De VMO beriep zich op het Vlaams-nationalisme, maar meer nog was het een extreemrechtse criminele organisatie. Het verbaast dan ook niet dat de tentoonstelling zaterdag in Baasrode (Dendermonde) enkel toegankelijk is mits een uitnodiging of op voorhand checken van wie zich wil aanmelden.

19-07-15

WINST IN DE RONDE VAN FRANKRIJK OP ‘MANDELA-DAG’

Wat de Vlamingen niet lukte op 11 juli, en de Fransen niet op hún nationale feestdag 14 juli, lukte het Zuid-Afrikaanse team MTN-Qhubeka gisteren wél: ritwinst in de Ronde van Frankrijk op 18 juli, de geboortedag van Nelson Mandela, in Zuid-Afrika en elders uitgeroepen tot ‘Mandela Day' .

 

Anders dan met andere nationale feestdagen, waar het roemruchtig verleden herdacht wordt, is het niet de bedoeling om op Mandela-dag per se toespraken te houden over de legendarische Zuid-Afrikaanse vrijheidsstrijder, activist voor gelijke rechten voor iedereen en Zuid-Afrikaanse president. Maar om mensen die dag aan te sporen zich een uur lang belangeloos in te zetten voor een ander. Om precies te zijn: 67 minuten, naar het aantal jaren dat Nelson Mandela zich reeds inzette voor gelijke rechten voor iedereen toen het idee rees om zo’n Mandela-dag te organiseren.

 

De vreugde was dan ook dubbel toen Stephen Cummings gisteren de veertiende rit in de Ronde van Frankrijk won (foto). Hij rijdt voor het Zuid-Afrikaanse team MTN-Qhubeka dat dit jaar voor het eerst deelneemt aan de Ronde van Frankrijk. Hoofdsponsor MTN is een Zuid-Afrikaanse gsm-provider; Qhubeka is een project om 5.000 Afrikaanse kinderen aan het fietsen te krijgen met de #BicyclesChangeLives-campagne. Onze landgenoot Serge Pauwels, die bewust voor het MTN-Qhubeka team rijdt, vond het "super” dat de ritwinst geboekt werd op Mandela-dag.

 

Het idee om wereldwijd een Mandela-dag in te richten komt van de Verenigde Naties. Het voorstel om ook bij ons zo'n dag in te richten ging roemloos verloren door het oppositiewerk van het Vlaams Belang en de gemakzucht van de voorzitter van de commissie Buitenlandse betrekkingen toen het voorstel in 2009 ter bespreking lag in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

 

Parlementsleden van Open VLD, CD&V, SP.A en Groen, en hun Franstalige geestesgenoten, hadden een voorstel van resolutie ingediend om de regering aan te sporen 18 juli uit te roepen als Mandela-dag. Toenmalig Vlaams Belang-parlementslid Francis Van den Eynde maakte het idee belachelijk, en commissievoorzitter Geert Versnick (Open VLD, buiten Gent meer bekend als voormalige echtgenoot van VTM-presentatrice Lyn Wesenbeeck) had geen zin in een discussie met zijn stadsgenoot en voerde de bespreking af “tot na het zomerreces”. Sindsdien is niets meer gehoord over een Mandela-dag in ons land.

 

Zeg niet dat het Vlaams Belang niets bekomt. Maar dat is dan vooral door de lafbekkerij van politici van andere partijen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mandela, van den eynde |  Facebook | | |  Print

01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.

10-04-14

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (1)

“Heel harde N-VA vandaag. Taal ruikt wel erg naar Vlaams Belang”, twitterde Gwendolyn Rutten na de voorstelling van het N-VA-kiesprogramma, deel 1. Niet ten onrechte. Het was Bart De Wever himself die het woord nam over de thema’s justitie, politie en migratie. De sociale voorstellen was voor een ander om te presenteren. Bij het Vlaams Belang kunnen ze het nu wel helemaal schudden voor 25 mei. Het is niet met stunts zoals ze vandaag zullen doen in Antwerpen – het grootste potlood ter wereld laten zien – dat ze kiezers zullen kunnen houden of terugwinnen. Hoog tijd dus voor een afscheid van vele Vlaams Belang-parlementsleden op basis van de rapporten van De Standaard (DS), De Morgen (DM) en eigen inbreng. Vandaag de leden van het Vlaams Parlement.

 

In het Vlaams Parlement komt als beste VB-parlementslid Joris Van Hauthem (foto) naar voor (DS: 6/10, DM: 6/10). Parlementslid sinds 1989, opvolger van Filip Dewinter als fractieleider toen Dewinter zich wilde concentreren op de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. “Er kon geen episode voorbijgaan in de communautaire onderhandelingen of Van Hauthem stelde er wel een vraag over.” “Racistische en andere uitschuivers waren aan hem niet besteed. In zijn fractie is dat niet vanzelfsprekend.” Lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Vlaams-Brabant op 25 mei.

 

Bij DS krijgt ook Jan Penris goede punten (6/10), niet bij DM (3/10). Parlementslid sinds 1950. “Hij is de woordvoerder voor sociaal-economische thema’s en doet dat met verbale bravoure, gevatheid en cynische humor.” Vooral over de Antwerpse haven, waar hij nog werkte voor het Antwerpse havenpatronaat, en de Oosterweelverbinding, stond hij zijn mannetje. Tot ergernis van zijn partijvoorzitter trok hij naar de Krim als waarnemer bij het referendum laatst daar. Penris is op 25 mei eerste opvolger op de Kamerlijst. Uit de Antwerpse gemeenteraad is hij al verdwenen.

 

Alle andere VB-parlementsleden in het Vlaams Parlement zijn gebuisd. Minst slechte is dan Marijke Dillen (4/10, 4/10), parlementslid sinds 1991. “Dillen is een actieve en aanwezige politica, vooral op het vlak van welzijn laat ze zich horen. Maar al dat werk blijft zonder enig resultaat.” Haar moment de gloire was toen ze eenmaal Jan Peumans als voorzitter van de plenaire vergadering in het Vlaams Parlement mocht vervangen. Marijke Dillen is de enige zaakvoerder van de bvba Vlaams Blok. Op 25 mei staat ze tweede op de Kamerlijst in Antwerpen.

 

Limburger Chris Janssens (3/10, 5/10) was in 2012 even kandidaat-voorzitter van zijn partij maar trok zich terug ten voordele van Gerolf Annemans. Wat door Annemans geapprecieerd werd: hij benoemde Janssens samen met Barbara Pas tot ondervoorzitter van de partij. In het e-mailbestand van Anders Behring Breivik zitten, is ook niet iedereen gegeven. Op het 1 mei-feest van het Vlaams Belang vorig jaar mocht hij partijgenoot en Ford-arbeider Patrick Wissels huldigen, maar Wissels was nadien rapper weg bij het Vlaams Belang dan bij Ford. Chris Janssens, parlementslid sinds 2009, is op 25 mei lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Limburg.

 

Marleen Van Den Eynde (3,5/10, 3/10) deed haar werk vooral in de commissies Mobiliteit en Milieu, en “dat kunnen er in haar fractie niet veel zeggen”. Parlementslid sinds 1999. Op 25 mei is deze 48-jarige vrouw geen kandidaat meer.

 

Wim Wienen (3,5/10, 2/10) is parlementslid sinds 2009 spijts zijn slechte persoonlijke score. “Wienen reeg de commissies aan elkaar tijdens deze bestuursperiode, maar er is een verschil tussen kwaliteit en kwantiteit.” Behalve als ‘mediaspecialist’ liet hij zich ook opvallen als ‘kunstkenner’. Hij viel ook op door dronken door een rood licht te rijden. Derde op de lijst voor het Vlaams Parlement in Antwerpen.

 

Filip Dewinter (3/10, 3/10), parlementslid sinds 1988, trekt op 25 mei de Kamerlijst in Antwerpen. “Retoriek was het enige waarmee hij zich in het Vlaams parlement bezighield. De rest van de parlementaire activiteiten interesseerde hem nauwelijks.” Maar hij is een “schim van wat hij vroeger was”. Wat hij ook zei, “het oogstte de jongste jaren alleen schouderophalen”. De kans is groot dat PS- en andere Franstalige Kamerleden zich meer gaan laten opjutten. Dewinter was einde maart nog samen met Anke Van dermeersch in Israël, maar dat mocht hier niet bekend geraken (geen enkele tweet, een tweet van medereisgenoot Frank Creyelman vanuit een Israëlische luchthaven werd verwijderd). In Italië poseren met een neofascist was voor het Vlaams Belang-publiek geen probleem.

 

Stefaan Sintobin (3/10, 2/10), parlementslid sinds 2004, was als West-Vlaming actief op de domeinen landbouw en toerisme “maar zijn invloed was marginaal”.”De West-Vlaamse boeren verdienen beter.” Is lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in West-Vlaanderen.

 

Gentenaar Johan Deckmyn (2/10, 2/10), parlementslid sinds 2004, “mengde zich af en toe in een debat, maar bleef al bij al erg beperkt”. Inzake alcoholconsumptie was hij minder beperkt, ook hij werd dronken achter het stuur betrapt. Tweede op de Kamerlijst in Oost-Vlaanderen.

09-12-13

DE VLAAMSE VRIENDEN VAN DE APARTHEID (3)

Zoals verwacht verscheen alle mogelijke bagger over Nelson Mandela bij RechtsActueel, een website  waarvan de voornaamste tekstleveranciers VB-personeelsleden zijn, die de website bij voorkeur tijdens de kantooruren vullen. Het is goed mogelijk dat een aantal zaken elkaar overlappen in de verschillende artikels die net verschenen, of een aantal zaken die twee of drie keer vermeld worden. De auteurs wisten dan ook niets af van elkaars artikels en dat toont aan dat er genoeg te schrijven valt over deze man die de hele wereld vandaag negatief of positief beroert”, schrijft RechtsActueel-hoofdredacteur en VB-personeelslid Bert Deckers in een begeleidend commentaar.

 

Het is een rare redenering. Als “een aantal zaken (…) twee of drie keer vermeld worden” is dat toch geen bewijs “dat er genoeg te schrijven valt over deze man”, maar dat de RechtsActueel-medewerkers altijd maar hetzelfde herhalen. In Nelson Mandela. De dood van een vredesduif? geeft VB-personeellid en ex-Voorpost’er Björn Roose zijn cynische versie van de levenswandel van Mandela tot Mandela op 11 februari 1990 uit gevangenschap wordt vrijgelaten, al kan Roose het niet nalaten om ook nog vlug een lijstje mee te geven van gewelddaden die aan het ANC worden toegeschreven terwijl Mandela op Robbeneiland was weggestoken. RechtsActueel diepte ook een artikel uit 2008 op van oud-praeses van het KVHV-Gent Tom Vandendriessche. “De Suid-Afrikaanse casus leert ons dat onderscheiden volks- en cultuurgemeenschappen best in etnisch-cultureel zo homogeen mogelijke entiteiten leven”, besluit Tom Vandendriessche. Vroeger was alles beter.

 

RechtsActueel publiceert ook een bijdrage uit Zuid-Afrika in het Afrikaans. “Vertalen is een huzarenstukje, maar met een beetje moeite is deze tekst duidelijk genoeg”, schrijft Bert Deckers. Hoezo? Ofwel is vertalen een krachttoer, ofwel is de tekst met “een beetje moeite” duidelijk. Wat is het nu? Het is dat Bert Deckers de tekst niet vertaald heeft en je nu enkel een exotisch taaltje ziet waarvan de finesse niet echt duidelijk is. Voorts is er nog een tekst van Stijn Hiers die bij RechtsActueel voorgesteld wordt als voormalige praeses van NSV-Leuven maar ook al een VB-personeelslid is. Hiers haalt de “ANC-Gulags” aan, het lied Kill the Boer en de halsbandmoorden, om te besluiten: “Laat me toe geen traan te laten voor het overlijden van deze overal ter wereld opgehemelde terrorist, moordenaar en bendeleider.”

 

De reactie van Voorpost Bij het overlijden van terrorist Nelson Mandela is de enige tekst die ook in andere media geciteerd werd. In krom Nederlands schrijft Voorpost: “Voorpost is van oordeel dat Nelson Mandela een terrorist was, weten dat de door hem opgerichte organisatie Umkhonto we Sizwe (Speer van de Natie) verantwoordelijk is voor honderden burgerdoden (door aanslagen op burgerdoelwitten, maar ook door standrechterlijke executies in de ‘detentiekampen’ die ANC er op nahield, en kunnen, samen met de burgers van Zuid-Afrika (van welke kleur dan ook) niet zeggen dat het ‘beleid’ van de communistische ANC ook maar enigszins geslaagd te noemen valt.” En verder: “Voorpost is zeer bezorgt om de toekomst van de Afrikaners.” Wij zijn alvast zeer bezorgd over de kennis van het Nederlands als uitgerekend de voorhoede van de Heel-Nederlandse beweging zo zondigt tegen het Nederlands.

 

De apartheid in Zuid-Afrika hield in dat zwart, blank, Indisch en kleurling gedwongen werd strikt apart te leven. Dat hield in: andere huizen in gescheiden wijken, minderwaardig onderwijs voor zwarten, andere medische centra, een zware beknotting van de burgerrechten van al wie niet blank is… Het hele systeem was opgezet vanuit het principe dat de kleine, blanke minderheid (11 % van de bevolking) superieur is. Op de tweede trede komen de kleurlingen en Aziaten (10 % van de bevolking) en helemaal onderaan de grote massa zwarten (79 % van de bevolking) als derderangsburgers met drastisch ingeperkte rechten in hun eigen vaderland.

 

Dit gaat dus over volkeren die gedwongen worden elk in een eigen biotoop te leven én andere rechten hebben naargelang hun huidskleur. Als dan nog het vuur geopend wordt op zwarten die weigeren een identiteitskaart met expliciete vermelding van hun ras te dragen, zoals in Sharpeville, is het begrijpelijk dat ook de andere partij de wapens opneemt. Bij de bezetting van ons land in de jaren veertig door de nazi’s, moesten ook de wapens opgenomen worden. Dat rechts-extremistische Vlaams-nationalisten dit niet deden, is niet omdat ze aanhangers zijn van Mahatma Ghandi.

 

“De vooruitgang is te traag en niet grondig genoeg, maar ze is reëel”, zei Tom Lanoye het voorbije weekend in De Standaard. Als meermaals bezoeker van Zuid-Afrika, waarvan tweemaal op werkbezoek, kunnen wij dit bevestigen. En ja, er loopt heel wat mis in Zuid-Afrika. Dat bevestigen ook Tom Lanoye, Hélène Pastoors, Desmond Tutu en anderen in de weekendkranten. Maar hun kritiek vertrekt vanuit liefde en bezorgdheid voor de Regenboognatie. De VB’ers daarentegen, met de door hen met gretigheid geciteerde problemen, willen terug naar het zwart-wit-denken van de vorige eeuw. Iets waar de beschaafde wereld tegenwoordig voor past.

 

Foto: Voorpost-actie om het Apartheidsregime te steunen in 1986. In het midden: Francis Van den Eynde en Luc Vermeulen.

27-08-13

NAAR IERLAND GEVLUCHTE STAF VAN VELTHOVEN OVERLEDEN

Op 30 juli is  in Ierland Staf Van Velthoven (foto 1) overleden. Opgegroeid in een linkse familie in Antwerpen verzeilde hij in het nationalisme en daarna het nationaalsocialisme. Ter dood veroordeeld voor collaboratie vluchtte hij naar Ierland waar hij bekend stond als een Vlaams lid van de Waffen SS en als laatste overlevende van Ierlands nazi’s.

Op 18 juli 1920 geboren in de Antwerpse arbeiderswijk Seefhoek groeide Staf Van Velthoven op in een links geëngageerde familie, met onder de familieleden onder andere de Vlaamsgezinde communist Jef Van Extergem. Jef Van Extergem naar wie het partijlokaal van de Antwerpse communisten werd genoemd tot het gesloten werd en café-restaurant-galerij Rode 7 werd. Staf Van Velthoven ging er prat op dat hij als kind nog op de schoot van Leo Trotski heeft gezeten. Hij zette zijn eerste politieke stappen in een socialistische jongerenorganisatie maar evolueerde stilaan naar het radicale nationalisme. In de stedelijke normaalschool ontmoette hij een aantal geestesgenoten met wie hij de Dietse Opvoedkundige Beweging (DOB) oprichtte. De DOB-leiding was in handen van Bert Van Boghout die later redactiesecretaris werd van het door Karel Dillen opgerichte maandblad Dietsland-Europa.

Als Staf Van Velthoven en Bert Van Boghout opgeroepen worden om hun militaire dienst te vervullen, botsen ze al snel met de militaire overheid omwille van de anti-Belgische pamfletten die ze verspreiden. Het onderzoek dat het krijgsauditoraat tegen hen opent valt echter stil bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In 1941 meldt Staf Van Velthoven zich als vrijwilliger voor het Oostfront. Zijn kandidatuur wordt om gezondheidsredenen geweigerd. Wanneer hij het in 1943 opnieuw probeert, zijn de krijgskansen veranderd en wordt hij wel aanvaard. Hij komt terecht in het opleidingscentrum van Sennheim in de Elzas waar hij onder andere zijn oude vriend Bert Van den Brande terugziet, ook al stammend uit een Antwerpse rode familie en naar het nationalisme en nationaalsocialisme geëvolueerd.

In 1945 wordt Staf Van Velthoven, die deel uitmaakt van de eenheid van de beruchte Otto Skorzeny (foto 2), door de Amerikanen krijgsgevangen genomen. De Amerikanen willen hem uitleveren aan België waar Van Velthoven bij verstek voor collaboratie ter dood veroordeeld is. Van Velthoven ontsnapt echter uit de rijdende trein die hem naar België terugbrengt. Hij duikt onder in Antwerpen en ontmoet daar Alex Colen, een eveneens ondergedoken oud-Oostfronter en later vader van Vlaams Blok/Belang-politica Alexandra Colen. Staf Van Velthoven en Alex Colen belanden na heel wat omzwervingen in Ierland. Ze leven er aanvankelijk als mensen met twaalf beroepen en dertien ongelukken. Uiteindelijk wordt Staf Van Velthoven architect en gaat hij in een van de chiquere buurten van Dublin wonen.

Vanuit Ierland blijft Staf Van Velthoven zich inzetten voor de Vlaamse zaak. Onder een pseudoniem schrijft hij regelmatig bijdragen voor  Dietsland-Europa, en als koning Boudewijn in 1968 een officieel bezoek aan Dublin brengt, hangt aan zijn appartement op Marionsquare in Dublin een reuzegrote spandoek met de slogan Belgium’s dead is Flanders’ bread. Ook de Ierse strijd laat Van Velthoven niet onverschillig. Hij wordt actief lid van Ierse nationalistische organisaties, maar steeds in deze die zich links opstellen. De laatste waarvan hij lid is, is de Republican Sinn Fein, het deel van de Ierse beweging dat niet wil weten van de vredesakkoorden met Engeland en daarom de strijd in Noord-Ierland probeert verder te zetten.

Voormalig Vlaams Blok/Belang’er Francis Van den Eynde schreef een warm in memoriam voor Staf Van Velthoven voor de nieuwsbrief van de Deltastichting, vooral bekend om haar Nieuw Rechts-tijdschrift TeKoS (Teksten, Kommentaren & Studies). In Ierland herinnert men zich Staf Van Velthoven als ”a Flemish member of the Waffen SS“ en “the last surviving of ‘Ireland’s Nazis’”. Zó duidelijk was Francis Van den Eynde niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: collaboratie, ierland, van den eynde |  Facebook | | |  Print

10-08-13

HOE DEWINTER 70-PUNTENPROGRAMMA DOOR DE STROT DUWDE

VB'ers bij het Elzenveld waar het 70-puntenplan werd voorgesteld.jpgAFF-protest.jpgIn ons artikel over twintig jaar Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racisme-bestrijding wezen we erop dat het eerste punt van het beruchte 70-puntenplan van het Vlaams Blok was: “1. Opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid", vier jaar later: “1. Opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding”. Het is weinig bekend hoe het 70-puntenplan het bekendste VB-document werd.

 

Francis Van den Eynde, die mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok maar uit het Vlaams Belang werd gezet, schreef er een en ander over op de website van de Belfortploeg. Francis Van den Eynde: “Er werd beslist een studiedag over immigratie op het getouw te zetten. Het voorzitterschap hiervan werd mij toevertrouwd. (…) Alles verliep zoals gepland tot Filip Dewinter voor de slottoespraak het woord nam. Plots las hij toen het inmiddels berucht geworden 70-puntenplan voor en verklaarde tot grote verbazing van de aanwezige kaderleden dat dit de praktische voorstellen van het VB waren om de immigratieproblemen op te lossen. Uiteraard had hij ervoor gezorgd dat de aanwezige journalisten een kopie van de tekst in handen kregen. Wat was er gebeurd? Filip Dewinter, die zichzelf niet kon inbeelden dat een politieke vergadering zonder al te veel persaandacht ook vruchtbaar kon zijn, en er vanuit ging dat provocatie het beste middel was om in de media te geraken, had volledig op zijn eentje beslist dat er die dag meer moest gebeuren dan wat voorzien was.

 

Geïnspireerd door een publicatie van het Franse Front national (FN) had hij dan ook achter de rug van iedereen een bediende van de partij de opdracht gegeven iets gelijkaardigs op te stellen. Het document dat uiteindelijk uit de bus kwam werd ongeveer 24 uren voor de bijeenkomst aan de leden van het partijbestuur bezorgd zodat de tijd om het grondig te lezen ontbrak en ze dus enerzijds geen lastige opmerkingen konden maken maar hij anderzijds wel kon beweren dat hij hen op voorhand had op de hoogte gebracht. Nog meer dan dat dit nu het geval is, lag het VB in die tijd zwaar onder vuur en dit zowel vanwege de politieke concurrenten als vanwege de meeste media. Willens nillens had de partij zich dan ook in een egelstelling opgesteld. De kleinste barst in het bolwerk kon fataal aflopen. Geen sprake dus van naar buiten uit van enige onenigheid gewag te maken. (…) We zaten opgeschept met dat 70-puntenplan, ook al hadden we er geen inspraak in gehad en ondanks het feit dat het nooit door een bevoegde partijinstantie goedgekeurd was. We zagen er ons zelfs toe verplicht het document ten overstaan van de buitenwereld te verdedigen.”

 

Volgens Francis Van den Eynde werd binnenskamers stevig geprotesteerd tegen het 70-puntenplan, maar was het enige haalbare de oprichting van een werkgroep die de taak had het plan te herzien. Tegen Francis van den Eynde pleit dan weer dat die werkgroep, met de ondertussen N-VA’ers Karim Van Overmeire en Jurgen Ceder, vooral het racistische 70-puntenplan actualiseerde (het Commissariaat voor het Migrantenbeleid werd vervangen door het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, dat soort zaken). Na de heisa rond Karim Van Overmeire als nieuwbakken N-VA’er twitterde Filip Dewinter: “’Karim Van Overmeire heeft zich altijd gedistantieerd van het racisme VB’ Tiens, als mijn medewerker schreef hij mee aan het 70 ptn-plan!” Filip Dewinter gaf daarmee impliciet toe dat het zeventigpuntenplan racistisch was. Iets wat het Vlaams Parlement al langer begrepen had en aanleiding was voor het cordon sanitaire rond het Vlaams Blok.

 

Het cordon sanitaire was mee een van de redenen waarom het Vlaams Blok, later Vlaams Belang, hogere electorale scores behaalde. Maar eveneens de reden dat het Vlaams Blok/Belang nooit echt haar programma kon doordrukken, nooit bestuursfuncties kreeg, en finaal terug naar af ging. En dat allemaal omdat Filip Dewinter per se het 70-puntenplan wilde lanceren. Het Vlaams Blok/Belang heeft zich nooit officieel gedistantieerd van het 70-puntenplan, maar het 70-puntenplan is ook nooit officieel goedgekeurd door het Vlaams Blok/Belang. De studiedag waar het 70-puntenplan op 6 juni 1992 werd voorgesteld was daar conform de partijstatuten niet toe gemachtigd. Het is echter wél nog altijd het belangrijkste partijdocument. In interviews heeft Gerolf Annemans later wel afstand genomen van het 70-puntenplan – Filip Dewinter wil het daarentegen niet verloochenen – maar belangrijke punten uit dat 70-puntenplan maken nog altijd deel uit van het programma en de acties van het Vlaams Belang. Het Vlaams Belang wil nog altijd de afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, om maar eerste punt uit het plan te noemen.

 

Foto’s: 1. Vlaams Blok-militanten voor het Elzenveld waar een Vlaams Blok-colloquium plaatsvindt en het 70-puntenplan als ‘kers op de taart’ gepresenteerd wordt. Uiterst-links op de foto: Rob Verreycjken. Uiterst-rechts vooraan: Frans Wymeersch, Francis Van den Eynde en (met de rug naar de fotograaf) Xavier Buisseret. 2. Het AFF protesteert tegen de Vlaams Blok-bijeenkomst, nog niet wetend dat daar het racistische 70-puntenplan wordt voorgesteld. De niet volledig zichtbare slogan links is: 'Weg met Dewinter, leve de lente'. Aan de megafoon: Kris Van Gysel.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, racisme, van den eynde, van overmeire, ceder, actie |  Facebook | | |  Print

26-05-13

FASCINATIE VOOR ZELFMOORD BIJ EXTREEMRECHTS THEORETICUS

Vandaag wordt in Frankrijk allicht voor het laatst massaal betoogd tegen het homohuwelijk. En dan nog omdat de betoging al lang gepland is, want er werd gedacht dat le mariage pour tous pas nu zou behandeld worden in het Franse parlement.

 

Maar de wet heeft al een parlementaire goedkeuring gekregen, beroep bij de Conseil constitutionnel haalde niets uit, de Franse president ondertekende reeds de wet, en woensdag wordt het eerste homohuwelijk voltrokken. Frankrijk is daarmee het zeventiende land waar ook mensen van hetzelfde geslacht kunnen huwen. Spijts langdurige agitatie door klassiek rechts en extreemrechts staat 62 % van de Fransen achter de mogelijkheid dat iedereen kan huwen. Het waanzinnigste protest tegen het homohuwelijk, en in een klap ook tegen de ‘islamisering’ van Frankrijk, vond voorbije dinsdag 21 mei plaats. De Franse historicus en extreemrechtse intellectueel Dominique Venner (78 j., foto 1) stapte de Notre Dame in Parijs binnen en schoot zich door het hoofd in de kathedraal.

 

Het wapen was een traditioneel pistool van Belgische makelij. Geen toevallige keuze, want Venner schreef meer dan tien boeken over vuurwapens en had naar verluidt een behoorlijk arsenaal aan wapentuig in huis. Het is ook geen toevallige vorm van protest. “Zelfmoord kan de sterkste vorm van protest zijn als ze vrijwillig wordt uitgevoerd, zoals de samoerai deden en ook de oude Romeinen”, schreef Venner begin dit jaar in zijn eigen tijdschrift La Nouvelle Revue d’Histoire. Een paar uren na zijn zelfdoding werd op Radio Couroisie, een vrije radio die al geregeld op de vingers is getikt wegens discriminatie en racisme, de afscheidsbrief voorgelezen die Venner heeft achtergelaten bij het altaar in de Notre Dame. Een brief die in een Nederlandstalige vertaling werd overgenomen door het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA).

 

Venner is geboren als zoon van een vader die tijdens de Duitse bezetting lid was van een fascistoïde partij die collaboreerde met de nazi’s. Dominique Venner zelf was lid van Jeune nation, een nationalistische organisatie die in de jaren vijftig verboden werd na een serie gewelddaden. Venner was ook betrokken bij de OAS, de Organisation Armée Sécrète, een illegale politiek-militaire organisatie die tegen de onafhankelijkheid van Algerije streed. Hiervoor werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar, waarvan hij slechts de helft moest uitzitten. In 1963 richtte Venner, samen met Alain de Benoist, Europe-Action op. Hij was ook lid van de Groupement de recherche d’études pour la civilisation européenne (GRECE) die een inspiratiebron werd voor de Europese extreme rechterzijde.

 

Venner had een morbide fascinatie voor nationalistische schrijvers die zelfmoord pleegden zoals Henry de Montherlant, Pierre Drieu La Rochelle en Yukio Mishima. Een fascinatie die blijkbaar gedeeld wordt door het hierboven al geciteerde N-SA die een fragment uit een interview met Yukio Mishima én twee video’s van de Japanner publiceerde, naast nog eens vier andere artikels naar aanleiding van de dood van Dominique Venner. De actievoerders van Femen waren dan nog niet zo zot als ze in de Notre Dame zelfdoding voor fascisten ensceneerden (foto 2). De geschriften van Dominique Venner werden ook in Vlaams Belang-kringen gelezen. Gentenaar Francis Van den Eynde bijvoorbeeld, twintig jaar parlementslid voor het Vlaams Blok/Belang en bedrijvig bij Were-Di en Voorpost, heeft minstens twintig werken van Venner in zijn boekenkast staan en zegt sterk door hem beïnvloed te zijn.

 

Uiteraard las ook Koen Dillen de geschriften van Dominique Venner. Voor 't Pallieterke van volgende week schreef hij een in memoriam. De Italiaanse neonazi’s van CasaPound hebben slogans over Dominique Venner verspreid, maar zijn dood zal bijlange niet dezelfde impact hebben als bijvoorbeeld de zelfverbranding van Jan Palach als protest tegen de bezetting van Tsjecho-Slowakije door de Warschaupacttroepen na het smoren van de Praagse Lente in 1968. Daarvoor zijn de ideeën waar Dominique Venner voor stond te marginaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, holebi, venner, n-sa, van den eynde |  Facebook | | |  Print

13-10-12

N-VA: STEUN UIT VERDACHTE HOEK

“Als ze zelfs bij de PVDA+ Bekende Vlamingen als steunbetuigers kunnen strikken, dan moeten wij dat toch ook kunnen”, zei Bart De Wever laatst tegen Jan Jambon. Acteurs als Ben Rottiers (‘Pol’ in FC De Kampioenen) en Warre Borgmans, auteurs als Marnix Peeters (‘De dag dat we Andy zijn arm afzaagden’) en Rachida Lamrabet, stand-up comedian Nigel Williams… het zijn maar enkelen van de steunbetuigers voor de PVDA+. Bij de PVDA+ hebben ze zelfs een lid van Katastroof op de lijst staan.

 

Bij de N-VA hebben ze Nest Adriaensen van De Strangers op de lijst staan, maar wie wil de N-VA verder nog steunen? Film- en praatjesmaker Jan Verheyen heeft voor deze verkiezingen afgehaakt als pleitbezorger voor de N-VA, en op meer dan Carl Huybrechts kwam ook Jan Jambon niet. Maar plots waren ze er, de voorbije week. Op de valreep, maar toch. In Gent maakte Francis Van den Eynde (foto 1) bekend dat hij N-VA zou stemmen. Francis Van den Eynde heeft een lange staat van dienst in de Vlaamse Beweging. In 1967, Francis Van den Eynde is dan nog maar 21 jaar, voorzitter van de Brusselse afdeling van de Volksunie. In 1979 stichtend lid van de Vlaams-nationalistische actiegroep Voorpost en medestichter van het Vlaams Blok. Samen met Filip Dewinter stichtend lid van het Uilenspiegelcomité dat de verdediging opneemt van de als privé-militie veroordeelde VMO-leden.

 

Vaak spreker op vormingsavonden, zoals bijvoorbeeld over Staf De Clercq en het VNV. Negentien jaar lang parlementslid voor het Vlaams Blok/Belang vanaf Zwarte Zondag 24 november 1991. En natuurlijk ook gemeenteraadslid in Gent, de Arteveldestad waar Francis Van den Eynde het boegbeeld was van de plaatselijke VB-afdeling. Een afdeling die, zoals de snoodaards van het AFF in 2010 voorspelden, evenwel vlugger gesplitst werd dan België eens nieuwlichters als Johan Deckmyn en Tanguy Veys het roer in handen kregen van de Gentse VB-afdeling. In juni 2011 werd Francis Van den Eynde uit het Vlaams Belang gezet, maar op de kameraadschapsavonden van Voorpost bijvoorbeeld is hij nog altijd welkom (foto: Kameraadschapsavond Voorpost bij de IJzerwake 2012).

 

In een Open brief heeft Francis Van den Eynde gemeld dat hij deze keer N-VA gaat stemmen. Hij noemt het zelf geen stemadvies, maar een goede verstaander heeft natuurlijk maar een half woord nodig. “U zult begrijpen dat ik het moeilijk heb om nog met om het even welke politieke partij hoog op te lopen”, schrijft Francis Van den Eynde. “Maar (ik) wil u toch vertellen dat ik deze keer mijn stem zal geven aan een paar kandidaten op de N-VA-lijst.” Siegfried Bracke is er blij mee. Hij kan de stemmen van Francis Van den Eynde en zijn vrienden best gebruiken. Overigens heeft ook Francis Van den Eyndes wapenbroeder Frank Vanhecke een gelijkaardige verklaring gepubliceerd. Geen stemadvies, maar wel laten weten dat hij N-VA zal stemmen.

 

Maar uit het Antwerpse is er nog goed nieuws: Jurgen Verstrepen riep op om in Antwerpen N-VA te stemmen. Jurgen Verstrepen (foto 2), ex-presentator van Zwart/Wit-programma’s op ontelbare radiozenders en een niche televisiezender, ex-VB’er, ex-LDD’er, is einde verhaal in Antwerpen. Maar in de ultieme race met Patrick Janssens telt elke stem. “N-VA is in mijn ogen een geslaagde verruiming van het Vlaams Belang”, schrijft Jurgen Verstrepen op zijn website. “Natuurlijk heeft De Wever nog niets bewezen in Antwerpen, maar wanneer zou hij dit gerealiseerd moeten hebben? Nog geen kans gekregen. Eén nadeel: teveel nieuwkomers met verschillende motieven en achtergronden.” Jurgen Verstrepen weet er alles van wat het wordt met teveel nieuwkomers met verschillende motieven en achtergronden.

 

Carl Huybrechts, Francis Van den Eynde, Frank Vanhecke, Jurgen Verstrepen… Alle begin is moeilijk, maar het is toch al een mooi rijtje van mensen die de N-VA steunen. Niet? En dan is er nog de parallelle steun van een aantal ondernemers, anoniem maar kapitaalkrachtig genoeg om paginagrote advertenties te betalen. Ja ja. De N-VA heeft haar supporters.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, van den eynde, vanhecke, verstrepen, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

22-06-12

BELFORTPLOEG BEGRAVEN

Het is gedaan met de Belfortploeg, de vijfkoppige groep Gentse VB-gemeenteraadsleden rond Francis Van den Eynde en Kristina Colen die, overhoop liggend met het nieuwe bestuur van het VB-Gent, in maart vorig jaar aankondigde een nieuwe stroming op te richten binnen het VB. De Belfortploeg neemt niet deel aan de gemeenteraadsverkiezingen en wordt definitief begraven.


Van een nieuwe stroming binnen het VB kwam niets in huis. Wat het nieuwe aan de stroming zou zijn, was trouwens niet meteen duidelijk gezien de loopbaan van Francis Van den Eynde (Francis Van den Eynde, in het midden op de foto hiernaast).  Nog vóór de zomer werd de Belfortploeg buiten gegooid bij het VB. Er werd weliswaar een commissie bijeengeroepen die het partijbestuur moest adviseren, maar het besluit stond al op voorhand vast (1, 2, 3, 4, 5). Dat slechts tweederde van het VB-partijbestuur het advies volgde dat de Belfortploeg zichzelf moest ontbinden of anders zou ze uit het VB gezet worden, was allicht een kleinere meerderheid dan de VB-partijtop verwacht had. Uit het VB gezet volgden de pesterijen van ex-partijgenoten (Bart Debie die met een rechtszaak tegen de Belfortploeg dreigde, Tanguy Veys die mogelijke domeinnamen voor de Belfortploeg kaapte…).

 

Maar de finale klap voor de Belfortploeg kwam in april dit jaar. Kristina Colen (links op de foto) kondigde in Het Laatste Nieuws aan uit de actieve politiek te stappen... zonder dat haar kompanen van de Belfortploeg hierover vooraf geïnformeerd waren. Volgens Kristina Colen zou de Belfortploeg na de gemeenteraadsverkiezingen met één of twee verkozenen te weinig wegen op de Gentse politiek. ’s Anderendaags geraakte de échte reden bekend: Geertrui Vercaemer (19 j.) zou in oktober op de N-VA-lijst in Gent staan. En moeder Kristina Colen wilde geen campagne voeren tegen haar dochter. Hierna bleef het nog weken stil rond de Belfortploeg, vooral omdat boegbeeld Francis Van den Eynde op reis was in Azië. Vorige week spraken de Belforters elkaar voor het eerst na de exit van Colen. 

 

“De kogel is door de kerk. De Belfortploeg is begraven”, bevestigden Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger (rechts op de foto) zaterdag in Het Nieuwsblad. “Ons mandaat in de gemeenteraad voeren we uit tot het einde van de legislatuur. Maar daarna is het definitief gedaan.” Francis Van den Eynde en Omer Denis verdwijnen voorgoed uit de politiek. Geert  De Jaeger, behalve gemeenteraadslid ook provincieraadslid, bekijkt nog of hij samen met Mireille Van Bellegem een beperkte stadslijst op het getouw kan zetten. Eén zaak weten ze zeker: “We denken er niet aan om opnieuw naar het Vlaams Belang te trekken.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, belfortploeg, van den eynde, colen |  Facebook | | |  Print

13-04-12

ONDER NIET-VRIENDEN (2). DOMEINNAAM BELFORTPLOEG GEKAAPT

Wie ook niet tot de vrienden van het VB behoort is de Belfortploeg. De groep van Gentse VB-gemeenteraadsleden, vijf van de negen Gentse VB-gemeenteraadsleden, die problemen heeft met de nieuwe leiding van het VB-Gent: Johan Deckmyn en Tanguy Veys. Na een soap in meerdere afleveringen (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) werd de groep, met Francis Van den Eynde als bekendste (foto 1), vorig jaar uit het VB gezet. Op 24 februari dit jaar deelde de Belfortploeg mee van plan te zijn in Gent onder de naam Vlaams Belfort aan de gemeenteraadsverkiezingen deel te nemen.

 

Toen de Belfortploeg aan de slag ging om zich voor te bereiden op die verkiezingen in oktober ontdekte ze dat de domeinnaam www.vlaamsbelfort.be al geregistreerd was, en wel door Tanguy Veys (foto 2). Meer zelfs, de domeinnaam linkt door naar de website van het Gentse Vlaams Belang. In een persmededeling houdt Francis Van den Eynde de mogelijkheid open om via een rechtbank de domeinnaam op te eisen, en jammert hij: “Het valt vooral niet te begrijpen dat precies het Vlaams Belang, dat er al zo lang over klaagt niet eerlijk behandeld te worden door de media en de politieke concurrenten, zijn toevlucht neemt tot een unfair en weinig fatsoenlijk trucje van deze aard.” Het is waar. Eind 2004 kaapten de collega’s van Blokwatch een domeinnaam van het VB-Antwerpen, een domeinnaam die al wel in publicaties van het VB verscheen maar nog niet door het VB als internetadres was geregistreerd. Nu zijn het ex-partijgenoten die aan de haal gaan met domeinnamen. In meervoud.

 

In de persmededeling van de Belfortploeg is er geen sprake van VlBelf, de naam waarvan de Belfortploeg zei dat die op de kieslijsten zou staan. Maar ook www.vlbelf.be is intussen geclaimd door Tanguy Veys. ’t Is ‘ne kapoen.



00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, belfortploeg, van den eynde, veys, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

26-02-12

VB’ERS BIJ DE N-VA. GEEN VOORPOST'ERS? WIE VRAAGT?

Siegfried Bracke geeft vandaag in De Zevende Dag tekst en uitleg over de VB’ers bij de N-VA. Bart De Wever heeft hiervoor geen tijd. Hij is nog aan het rondneuzen in een databestand dat iemand op het intranet van de stad Antwerpen vond. Wat zal Siegdried Bracke vertellen? In De Standaard getuigen dit weekend alvast enkele ex-VB’ers intussen N-VA'ers.

 

Om te beginnen Viky De Ridder, de vervangster van Frank Vanhecke in de gemeenteraad van Brugge toen de gewezen VB-voorzitter Brugge ruilde voor het Schoten van Marie-Rose Morel. Viky De Ridder stond op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 maar werd na haar eedaflegging als gemeenteraadslid, nu juist een jaar geleden, meteen onafhankelijk gemeenteraadslid. Drie maanden later stapte ze over naar de N-VA (Foto 1: Viky De Ridder (r.) bij de overhandiging van haar N-VA-lidkaart). In De Standaard vertelt Viky De Ridder: “Ik ben zwaar op de rooster gelegd. De lokale N-VA-voorzitter vroeg tijdens mijn screening uitgebreid naar mijn verwachtingen. Hij wilde ook weten of ik extreme ideeën had. We hebben zeker vijftien keer contact gehad. Maar wat ondertussen achter de schermen gebeurde, weet ik niet.” De eerste test is lokaal slagen. Vanaf dan gaat de procedure getrapt. Als ook het arrondissement zijn fiat geeft, komt de kwestie op de tafel van het nationale partijbestuur te liggen, waar de finale beslissing wordt genomen. Niet iedereen is zomaar welkom. Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.”

 

Mensen en ideeën kunnen veranderen. Alleen Filip Dewinter verandert niet. Dat geeft het voordeel van de twijfel aan de tweeëntwintig VB’ers waarvan bekend is dat ze onderdak kregen bij de N-VA*. Maar kijken we eens naar Karim Van Overmeire, de man waarvan de voorbije dagen breder bekend geraakte dat hij als persoonlijke medewerker van Filip Dewinter meeschreef aan het beruchte zeventigpuntenplan (1992) en als medewerker vermeld wordt bij de tweede versie (1996). Een mens kan om den brode al eens zaken moeten doen waar men niet achter staat. Maar wat met vrijwillig engagement? Viky De Ridder zegt: “Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.” En wat leert een simpele blik op de Wikipedia-pagina van Karim Van Overmeire? Dat Karim Van Overmeire “voormalig lid (is) van Voorpost”. Bij het Vlaams Belang is men intussen op zoek naar de tekst van een toespraak die Karim Van Overmeire nog niet zolang geleden in Roeselare zou gehouden hebben. Pure VB-praat, zeggen VB'ers die erbij waren.

 

Maar goed, een mens kan veranderen. Al blijft natuurlijk de vraag hoelang iets blijft doorwerken dat je tientallen jaren hebt meegedragen. Interessant is ook de vraag of de N-VA actief op zoek is naar VB’ers om haar lijsten aan te vullen? VB-voorzitter Bruno Valkeniers beweert dat in de Kempen VB’ers aangesproken zijn om bij de N-VA te komen. De N-VA ontkent dit. Maar ook elders wordt opgevangen dat de N-VA VB’ers solliciteert. Ledy Broeckx (foto 2), VB-lijsttrekster bij de komende districtsraadsverkiezingen in Borgerhout, zegt dat ook zij benaderd is door de N-VA. Daarnaast noteerden we dat toen Bart De Wever op 13 februari in Borgerhout was, voor zijn ronde langs alle Antwerpse districten, ook Hilda Vienne en Walter Wegge aanwezig waren. Hilda Vienne is VB-gemeenteraadslid in Antwerpen, haar echtgenoot Walter Wegge is VB-districtsraadslid in Borgerhout. Minstens is er in de lagere regionen van het VB warme interesse voor de N-VA. De N-VA is op haar beurt geïnteresseerd in de electoraal interessantste mensen. Ledy Broeckxs bekendheid reikt verder dan Borgerhout, als gewezen verbondsleidster bij het VNJ. Ze schuimt nog alle Voorpost-feestjes af, en toch zou ze benaderd zijn door de N-VA?

 

*Wie is als ex-VB'er toegelaten tot de N-VA? Luc Sevenhans (gemeenteraadslid en senator, Brasschaat), Bruno Stevenheydens (gemeenteraadslid en N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, Beveren), Karim Van Overmeire (gemeenteraadslid en senator, Aalst), Dirk Jacobs (zoals ook de volgenden gemeenteraadslid, Zemst), Wim Demuylder (Halle), Patrick Verlinden (Schoten), Christel Uytdewilgen (Boechout), Mia De Brouwer (Aalst), Ignace Verhaegen (Aalst), Jeroen Van de Water (Kasterlee), Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), Joris Van Dessel (Nijlen), Eddy Van den Bossche (Nijlen), Robert Mondelaers (Laakdal), Michel Laenen (Herk-De Stad), Viky De Ridder (Brugge), Luc Schelfhout (Deerlijk) en Steven Dupont (Grimbergen) werden door De Standaard/Het Nieuwsblad opgelijst. Ook Jan Lievens (parlementair medewerker van Karim Van Overmeire en gemeenteraadslid in Lede) en Bruno Alens (provincieraadslid en gemeenteraadslid in Zele) zijn, volgens onze informatie, intussen N-VA'er. Het is niet uitgesloten dat dit lijstje nog aangevuld wordt. Daarover meer volgende week op deze blog. De Belfortploeg van Francis Van den Eynde ontkent intussen het bericht in De Standaard dat zij zou gesolliciteerd hebben bij de N-VA. De Belfortploeg komt in Gent later dit jaar op met een eigen lijst: Vlaams Belfort.

29-01-12

OVER HET KAF EN HET KOREN, EN DE STAKING MORGEN

Vanavond kijken ongetwijfeld weer meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar De Pappenheimers. Veertien dagen geleden was één van de vragen in de populaire kwis: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Het juiste antwoord was natuurlijk “Vlaams Belang” (VB). Gerolf Annemans schreef een boze brief over dat “kaf van het kaf”, maar veel aandacht kreeg het niet in de media.

 

De formulering van de vraag bij De Pappenheimers was terecht. Onder alle koren zit kaf, maar hoeveel koren is er bij het VB? De meningen lopen daarover uiteen, maar erg hoog worden de politici van het VB doorgaans toch niet ingeschat. En is er een fundamenteel verschil tussen de Belfortgroep rond Francis Van den Eynde en wie wel nog bij het VB is? Denken ze bijvoorbeeld over staken anders? Natuurlijk niet. Eind vorig jaar haalde Francis Van den Eynde de slogan Staken schaadt, werken baat nog eens boven, een slogan van “toen de partij nog die van Karel Dillen was en nog niet die van de jetset van Filip Dewinter en consoorten”. Maar ook “de jetset van Filip Dewinter en consoorten” is tegen stakingen. Bij het VB geeft men toe dat “er wel degelijk reden is tot ongerustheid over de regeringsplannen inzake pensioen, loopbaanduur…”, maar vindt men “dat de buitensporige schade die de drie vakbonden aanrichten erger is dan de kwaal”. Het is niet de ‘verdienste’ van het VB, maar we zijn inderdaad op een punt beland waarbij in de media de vakbonden meer ter discussie staan dan de banken die de crisis veroorzaakt hebben.

 

Vrijdag ging het VB op dat elan door en titelde het op haar website Vakbonden onder vuur. “We willen niet raken aan het fundamentele stakingsrecht, maar er bestaat natuurlijk ook zoiets als het recht op werken. En de meeste Vlamingen denken er ook zo over. 61 procent van de deelnemers aan de peiling wil het stakingsrecht aanpassen of inperken”, schrijft het VB naar aanleiding van enquêteresultaten die de voorpagina van Het Laatste Nieuws en verder alle kranten haalden. Maar die enquête rammelt langs alle kanten, weet Bart Meuleman. Hij is geen vakbondsman maar docent onderzoeksmethodologie van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek aan de KU Leuven. Het is louter een internetenquête, geen representatief staal van de bevolking dat bevraagd werd; de vraag over het stakingsrecht is sturend, drie van de vier antwoordmogelijkheden gaan over het inperken van het stakingsrecht; de resultaten worden bovendien foutief gelezen, correcter is dat zeven op de tien géén grondige herziening van het stakingsrecht wil. De Morgen publiceerde deze correctie dit weekend in haar lezersrubriek, niet op haar Ten eerste-pagina waar donderdag het fout bericht gepubliceerd werd. De Standaard antwoordde de onderzoeker: “Wij kunnen uw bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Als de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling niet ter discussie staat, dan toch minstens de objectiviteit van de media.

 

Volgens ander onderzoek heeft 49 % van de mensen vertrouwen in de vakbonden. Dat is net niet de helft van de mensen, maar het is nog altijd een pak meer dan het aantal mensen dat vertrouwen heeft in journalisten (37 %), bedrijfsleiders (32 %) en politici (17 %). Het betekent natuurlijk nog niet dat morgen 49 % van de arbeiders, bedienden en ambtenaren gaat staken, het betekent wel dat wat meer gevolg mag gegeven worden aan wat de vakbonden voorstellen (ABVV, ACV…) dan aan wat journalisten, bedrijfsleiders en politici voorschrijven.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, media, van den eynde |  Facebook | | |  Print

24-08-11

GEEN VERZOENING TUSSEN (EX-) VB'ERS

Bij ons eerste bericht over het opstappen van Tom Van Den Troost als nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang schreven we: “Hij wenst er geen verklaring over af te leggen. Het is dan ook afwachten wat het wordt met zijn mandaat als enig VB-raadslid bij het OCMW in Buggenhout (Oost-Vlaanderen).” Intussen heeft Tom Van Den Troost zijn ontslag uitgebreid gemotiveerd en weten we ook hoe het verder gaat met zijn mandaat als OCMW-raadslid.

 

Tom Van Den Troost (foto 1) stapt ook op als OCMW-raadslid in Buggenhout. Van Den Troost is momenteel op zoek naar een nieuwe baan. “Niks in de politiek. Daar heb ik mijn buik van vol. Ik heb altijd gedacht dat Vlaams Belang geen partij zou zijn zoals alle andere. Niet dus. En daarover ben ik zeer ontgoocheld.” Met Tom Van Den Troost stapt ook Peter De Vos op bij het VB. Hij was voorzitter van de VB-afdeling Buggenhout en lid van de VB-regioraad Dendermonde - Sint-Niklaas. In Zwevegem (West-Vlaanderen) laat Pascal Maertens (foto 2) het VB voor wat het is. Eind vorig jaar nam hij al ontslag als voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling. Nu neemt hij ook ontslag als VB-raadslid in het OCMW van Zwevegem… maar hij blijft hij er wel zetelen als onafhankelijke. Pascal Maertens liet weten contact op te nemen met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

 

Op de IJzerwake vorige zondag verliep de confrontatie tussen de VB-leiding en de Belfortploeg rustig. Toch als we onze bron mogen geloven. “Bij het begin van de wake was er enige commotie. De Belfortploeg zou in groep op de weide komen. ‘Ze zijn iets van plan’, klonk het hier en daar. Maar meer dan samen op de weide komen en daar vlakbij de ingang blijven staan en zitten, deden ze niet… omdat ze niets van plan waren. Ze werden niet op applaus onthaald, maar ook niet op boe-geroep.” Met de oproepen tot eendracht die in de toespraken op de IJzerwakeweide klonken, kon niemand het zich permitteren om de andere uit te jouwen.

 

De oproepen tot eendracht hadden anderzijds niet tot effect dat Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke, de huidige en de vorige VB-voorzitter, in elkaars armen vielen, elkaar eens goed knuffelden en ze de spons veegden over de verwijten die ze wederzijds hadden gemaakt. 

20-08-11

WEG BIJ HET VB. MORGEN GESPREK MET BELFORTPLOEG

“Hoe die top omgaat met de leden tart alle verbeelding”, foetert gemeenteraadslid en stichter van het Vlaams Belang in Wielsbeke Filip Dinneweth (foto). Hij voelt zich in de steek gelaten door zijn partij en zal voortaan als onafhankelijke zetelen. Morgen spreekt hij op de IJzerwakeweide met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

Bij zijn herverkiezing als VB-gemeenteraadslid in 2006 stond Filip Dinneweth (54 j.) onmiddellijk in het middelpunt van de belangstelling. CD&V/N-VA en Welvaart Door Vrede (WDV) veroverden beiden negen zetels. Het Vlaams Belang sleepte met 10,2 % van de stemmen één zetel uit de gemeenteraadsverkiezingen. “Ik zat op de wip. Alle ogen waren op Wielsbeke gericht. Mogelijk zou het de eerste gemeente worden waar het cordon rond het Vlaams Belang zou doorbroken worden”, vertelt Filip Dinneweth. Tot een doorbreken van het cordon sanitaire kwam het uiteindelijk niet in de Leiegemeente, vlakbij Waregem. Doordat één verkozene van WDV overstapte naar CD&V/N-VA werd op een andere manier een meerderheid gevonden.

Filip Dinneweth woonde vroeger in Bavikhove. “Nadat de VU splitste werd ik in 1995 lid van het Vlaams Blok. Ik stond in die periode ooit op een lijst voor de provincieraadsverkiezingen. In Wielsbeke ben ik dan zelf van start gegaan met het Vlaams Belang. Op de lijst stonden naast ikzelf slechts twee mensen.” Dinneweth werd in 2000 meteen verkozen als gemeenteraadslid, maar het ging niet echt vooruit met zijn partij. In 2006 waren ze nog maar met drie om mee op de VB-lijst te staan. Die drie zijn intussen ook weg bij het VB. De kans dat er in 2012 in Wielsbeke opnieuw een VB-lijst is, is dan ook bijzonder klein. Maar het probleem zit dieper dan op lokaal vlak. Filip Dinneweth: "Het Vlaams Belang lijkt me echt het Antwerps Belang te worden, naar andere provincies wordt amper geluisterd. Onlangs was er in elke provincie een vergadering met voorzitter Bruno Valkeniers. Daar heb ik, net als vele anderen, geopperd dat het misschien een goed idee zou zijn om onze standpunten te matigen. Maar uit die vergadering is werkelijk niets gekomen. Ik was bovendien erg ontgoocheld over hoe Frank Vanhecke uit de partij is gezet en hoe ze Marie-Rose Morel hebben behandeld."

Helemaal politiek dakloos voelt Dinneweth zich niet. Hij is niet zinnens aansluiting te zoeken bij één van de twee andere partijen in de Wielsbeke. Hij kijkt eerder in de richting van wat er bij de Belfortploeg uit de bus komt. “Ik zal gaan praten met Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke. Ik zie die mensen morgen op de IJzerwake in Steenstrate. Ik hoop met een nieuw project naar de volgende gemeenteraadsverkiezingen te kunnen gaan. Zonder het label 'Vlaams Belang' zal het misschien ook gemakkelijker zijn om mensen samen te brengen”, zegt Filip Dinneweth.

19-08-11

NAAR DE TIENDE IJZERWAKE

Zondag wordt de rust in Steenstrate, bij Ieper, weer verstoord door de komst van enkele duizenden radicale rechtse Vlaams-nationalisten die daar bijeenkomen voor de tiende editie van de IJzerwake (foto 1). “Afwachten of er opnieuw meer volk zal zijn dan de vorige jaren, misschien is het net die dag even zomer”, schreef ’t Pallieterke eerder deze week. De weersvoorspelling voor zondag is alleszins goed.

Naast van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit is ook een toespraak gepland van Johan Sanctorum, adviseur van VB-voorzitter Bruno Valkeniers en kroniekschrijver in ’t Pallieterke. De kans dat hij zijn alter ego’s Hilde De Breuckere en Annick Verbauwen meebrengt is klein. Traditioneel is er ook een bloemenhulde. Dit jaar valt dit te beurt aan de aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde soldaat Frans Kusters, Ivan ‘Vlaanderen Vlagt’ Mertens, priester en historicus Karel Van Isacker, industrieel en mecenas van de Vlaamse beweging Rudi Van der Paal, de voor collaboratie veroordeelde schrijver Filip De Pillecyn en de begin dit jaar overleden Marie-Rose Morel (1, 2, 3, 4). De IJzerwake rekent erop dat dit alles in een serene sfeer kan gebeuren, zoals het hoort bij een dodenherdenking. “Want er was op voorhand wel wat te doen over de herdenking van Morel”, weet ’t Pallieterke. “Voor- en tegenstanders, sterk uitgesproken meningen (haatmail noemen ze dat in de serieuze pers) en boze of bezorgde telefoons. We rekenen erop dat iedereen zijn manieren houdt.”

Trad twee jaar geleden de groep Andersjevs op die liederen bracht van Jef Elbers, deze keer staat zoon Dietwin Elbers op het podium die eigen liederen brengt én één lied van zijn vader. Op de IJzerwake wordt ook de tweede Vlaamse grond-cd verkocht. Met deze keer op de ‘straalplaat’ zoals dat in die kringen heet: liedjes van Bart de Bard, Jupiter, Wonne, Lion’s Pride, Jef Elbers, Wilfred en de intussen ontbonden Nederlandse groep Standrecht. RechtsActueel start met de uitgifte van een reeks posters waarin ze personen, verenigingen en gebeurtenissen uit de Vlaamse beweging in het voetlicht plaatsen.  Als eerste poster wordt zondag op de IJzerwake een foto van Wim Maes te koop aangeboden, stichter van de Vlaamse Militantenorde (VMO). RechtsActueel wil daarmee onderlijnen dat politieke actie zich niet alleen afspeelt in vergaderingen maar ook op straat. Dat als eerste poster gekozen werd voor een foto van de leider van een organisatie waarvan militanten in 1953 veroordeeld werden voor militievorming, en militanten in 1963 er niet voor terugschrokken om huizen met teer te bekladden, zegt veel over de redactie van RechtsActueel.

Er zou ook nog “ergens ‘een stunt’ in het programma” van de IJzerwake dit jaar zitten. Bruno Valkeniers die met een valscherm uit een vliegtuig springt en landt op de IJzerwakeweide? Voorpost die van de ‘Kameraadschapsavond’ de avond voordien in Westvleteren bakken trappist meebrengt? Marie-Rose Morel meer dan levensgroot geportretteerd, zoals VNV-leider en collaborateur Staf De Clercq, Irma Laplasse en Armand Preud’homme in 2004 te beurt viel (foto 2)? We zullen het zondag wel zien. Plezant zal het alleszins worden. De Belfortbeweging heeft afgesproken samen de weide te betreden. Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde, gewezen VB-voorzitter en Europarlementslid Frank Vanhecke, senator en voormalig hoofd van de juridische dienst van het VB Jurgen Ceder, zoon van VB-stichter Karel Dillen Koen Dillen, gewezen nationaal VB-persverantwoordelijke Tom Van Den Troost, voormalig fractiesecretaris van de VB-Kamerleden Francis Wouters… zullen zorgen voor een opgemerkte aanwezigheid.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ijzerwake, sanctorum, morel, van den eynde |  Facebook | | |  Print

04-08-11

(EX-) VB-PERSVERANTWOORDELIJKE LUCHT ZIJN HART

Tom Van Den Troost (foto), tot onlangs nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang, stapte midden juni op bij de partij waarvoor hij als 15-jarige voor het eerst enthousiast pamfletten ging bussen en hij ruim 15 jaar actief bleef. Dat de man een vlotte pen heeft, bewijst hij met zijn afscheidsbrief die deze week via de website van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde bekend geraakte.

 

In de aanhef van zijn brief citeert Tom Van Den Troost partijstichter Karel Dillen in het eerste editoriaal van De Vlaamse Nationalist, december 1977: “Wij zijn geen, mogen geen partij zijn zoals de kleurpartijen. Wij moeten bewijzen dat een nieuwe partij niet noodzakelijk een bende tafelspringers, arrivisten, mandaatwellustelingen en regeergeilen hoeft te zijn. Dat het ook anders kan: deze ambitie is de uitdaging aan onszelf.” Tom Van Den Troost gaat dan verder met: “(…) Zoals intussen bekend, gaf ik in juni mijn weloverwogen ontslag als medewerker van het Vlaams Belang. Omdat vele mensen mij daarover de afgelopen weken contacteerden, zet ik – voor wat het waard is – de voornaamste beweegredenen nogmaals op een rijtje.

Vooreerst dit: de beslissing tot ontslag is geenszins ingegeven door persoonlijke motieven of professionele rancune. De verhouding met de directe collega’s was en is immers zeer kameraadschappelijk en mijn positie als medewerker (nationaal persverantwoordelijke, medewerker van de partijvoorzitter, coördinator nationale redactie en Vlaams Belang Magazine) was onbedreigd. De beslissing is louter het gevolg van de pijnlijke vaststelling dat de idealistische strijdpartij van weleer is getransformeerd in een lucratief pensioenvehikel ten behoeve van enkele Antwerpse kopstukken. Want wat voor een partij is het Vlaams Belang vandaag geworden? Een partij die, bijvoorbeeld inzake immigratie, weigert de verpakking van haar (terechte) boodschap aan te passen aan de tijdsgeest (zonder aan radicaliteit in te boeten!) en hoe langer hoe meer een ronduit plat in plaats van radicaal (en Vlaams-nationaal) discours voert.

 

Een partij waar kopstuk Filip Dewinter na het emotionele vertrek uit het Partijbestuur van erevoorzitter Frank Vanhecke – die als opvolger en vertrouweling van Karel Dillen 12 jaar (!) aan het hoofd van de partij stond – verklaart dat ‘de lucht nu gezuiverd is’. Een partij waar bekwame en hardwerkende mandatarissen (Bruno Stevenheydens, Karim Van Overmeire) schouderophalend naar de uitgang worden begeleid, terwijl onbekwame kruipdieren worden gehandhaafd (sommigen meermaals gecoöpteerd) en zelfs beloond met vetbetaalde commissievoorzitterschappen. Dat gedreven en idealistische parlementsleden (zoals Luk Van Nieuwenhuysen) na hun vertrek worden vervangen door mouwvegende carrièristen wier parlementaire activiteit omgekeerd evenredig is met het alcoholpercentage in hun bloed, zegt ter zake zeer veel over de complete desintegratie van de partij.

 

Een partij waar monumenten die méér dan een steentje hebben bijgedragen aan de Vlaamse Beweging en het succes van het Vlaams Blok/Vlaams Belang (Francis Van den Eynde en co) vanwege de huidige partijtop enkel nog op minachting kunnen rekenen. Een partij waar elke kritische stem vakkundig wordt gesmoord. Een partij waar gelogen en bedrogen wordt, en waar sommige (personeels)leden zich werkelijk álles kunnen permitteren, enkel omdat ze tot de juiste clan behoren – dit terwijl vele honderden goedmenende militanten zich belangeloos inzetten en daarvoor geen enkele (financiële) compensatie verwachten, wel integendeel.

 

En tot slot, maar niet in het minst: een partij waar – zeer zacht uitgedrukt – niet als een goede huisvader wordt omgesprongen met financiële middelen. Wie dergelijke wanpraktijken aan het licht brengt – en vooral: wijst op de verantwoordelijkheid van de Grote Leider (zoals Marie-Rose Morel deed) – wordt op een schandalige manier vernederd en op een zijspoor gezet. Zo’n partij, waar mensen door meerdere leden uit de directe entourage van Dewinter openlijk en met zoveel woorden dood worden gewenst, is mijn partij niet meer.

De rol van Bruno Valkeniers in dit alles is die van een ijdele keizer zonder kleren, een weliswaar politiek compleet onbekwame maar veeleer tragische figuur zonder ruggengraat die van de échte baas in een zandbakje mag spelen zolang hij braaf is – al mogen zijn leugenachtigheid en zijn verantwoordelijkheid voor de marginalisering van het Vlaams Belang zeker niet onder de mat worden geveegd. Bij het begin van zijn voorzitterschap stelde Valkeniers herhaaldelijk dat hij ‘niet in de politiek was gekomen om vrienden te maken’: dat is meteen ook de énige missie die hij succesvol heeft volbracht.

 

Iedereen met gezond verstand kan vandaag niet anders dan vaststellen dat dit Vlaams Belang is verworden tot de loutere carrièreplanning van een aantal Antwerpse kopstukken en hun volgelingen. Daar kan en wil ik niet langer deel van uitmaken. De woorden die Frank Vanhecke eind januari 2010 al op zijn weblog neerschreef, zijn vandaag meer dan ooit actueel: ‘Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.’ Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben en blijf overtuigd Vlaams-nationalist. Met velen onder u – sommigen nog in, maar steeds meer buiten de partij – ben ik al vele jaren bevriend, en ik hoop dat ook te blijven.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, van den troost, van den eynde, dewinter, valkeniers |  Facebook | | |  Print

16-07-11

ROB BLIJFT, STEVEN EN DIRK GAAN

Wat met de VB-personeelsleden? Uiteraard hebben ook zij een mening over de gang van zaken bij het VB, maar opstappen ligt voor hen misschien moeilijker dan voor verkozenen die nog een tijdlang kunnen blijven zetelen. Rob Verreycken (foto 1), zoon van VB-stichter Wim Verreycken, OCMW-raadslid in Sint-Niklaas en VB-personeelslid in het Europees Parlement, blijft bij het VB. Steven Dupont (foto 2), VB-gemeente- en provincieraadslid en VB-personeelslid, vertrekt bij het VB. Ook jurist en VB-personeelslid in het Europees Parlement Dirk Crols trekt de deur van het VB achter zich dicht.

Rob Verreycken (40 j.), die sympathiseert met Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke, kiest eieren voor zijn geld. In een Facebook-bericht liet hij weten dat hij “ten zeerste de voortgaande zuivering van Vlaams Belang” betreurt “zoals ik ze ook in Sint-Niklaas helaas aan den lijve ondervind…” Meer uitleg over dat laatste geeft hij niet. Wel volgt nog een “Tot ziens kameraad en vriend Jurgen Ceder”, Jurgen Ceder die hij “allicht in de beweging nog veel (zal) ontmoeten”.  Rob Verreycken krijgt meteen bijval. Eén van zijn Facebook-vrienden: "Ook ik betreur deze evolutie zeer Rob... Waar is de tijd dat we tot een grote volkspartij uitgroeiden, waarin meerdere visies, meningen en stromingen naast elkaar aan bod konden komen en elkaars toegevoegde waarde waren? Elk partijkopstuk trok op zijn/haar manier bepaalde kiezers aan. Dat maakte ons groot en sterk. Vandaag is er blijkbaar een einde gekomen aan dat prachtige verhaal, 't was te mooi om waar te zijn."

Anders dan Rob Verreycken stapt Steven Dupont (34 j.) op bij het VB. In zijn ontslagbrief herinnert hij voorzitter Bruno Valkeniers aan zijn belofte om de partij te verjongen, verruimen en moderniseren, en de partijtop te verbreden. Maar daar is geen sprake van geweest en Dupont voelt een verdere verstarring en verharding van de partijstandpunten aan. Steven Dupont blijft als onafhankelijke zetelen in de provincieraad van Vlaams-Brabant en gemeenteraad van Grimbergen. Hij zal blijven ijveren voor "een menselijk en zelfstandig Vlaanderen" en zal tijdens de zomermaanden bepalen welke richting hij zal uitgaan. Dupont benadrukt ook dat hij alle begrip heeft voor de revolte van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde, en voor Koen Dillen, Frank Vanhecke en regiogenoot Jurgen Ceder die uit de partij gestapt zijn. "Durven kiezen voor een nieuw verhaal is niet eenvoudig, maar wel eerlijk", schrijft Steven Dupont. (Lees hier de ontslagbrief van Steven Dupont, in extenso gepubliceerd op de website van de Belfortploeg.)

Steven Dupont was sinds 1997 actief bij het VB. Hij is sinds 2000 gemeenteraadslid en sinds 2006 provincieraadslid. Hij was onder andere lid van het Dagelijks Bestuur van de Vlaams Belang Jongeren, lid van de VB-‘denktank nationale campagnes’, VB-medewerker in het Vlaams Parlement, administratief secretaris van de VB-partijraad en regiosecretaris van het VB in Brussel-Halle-Vilvoorde. VB-kopman in Grimbergen is senator Bart Laeremans. Voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar zou Laeremans in Grimbergen niet meer opkomen met een VB-lijst maar met een ‘open lijst’ waarvan het programma en de naam uiterlijk deze zomer bekend zou gemaakt worden. Spijts zijn waardering voor Bart Laeremans heeft het Steven Dupont niet kunnen vermurwen bij het VB te blijven.

Naast Steven Dupont en Dirk Crols namen recent ook de VB-personeelsleden Francis Wouters en Tom Van Den Troost ontslag bij het VB. Koen Dillen, personeelslid in het Europees Parlement, is ook weg bij het VB.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, verreycken, grimbergen, van den eynde |  Facebook | | |  Print

13-07-11

OOK JURGEN CEDER WEG BIJ HET VB

Jurgen Ceder (foto, 48 j.), VB-Senaatsfractieleider, hoofd van de juridische dienst van het VB en lid van het VB-partijbestuur, stapt uit Vlaams Belang. Dat heeft hij gisteren beslist nadat het partijbestuur niet wilde ingaan op zijn eisen. "De redenen voor mijn ontslag zijn veelvuldig, maar de voornaamste is de vaststelling dat de partij er maar niet in slaagt zich te vernieuwen op gebied van leiding en stijl."

 

Jurgen Ceder zegt met droefheid ontslag te nemen uit het Vlaams Belang waarin hij 25 jaar actief was. "Ik ben blij dat in schoonheid te kunnen doen, meer bepaald met een juridische overwinning in de zaak van de partijfinanciering", luidt het. Jurgen Ceder hekelt het feit dat de Antwerpse leiding van de partij vastgeroest is. “Ze slagen er niet in afscheid te nemen van de oude en versleten methodes van drammerige propaganda en politieke provocatie.” Het opstappen van boegbeelden zoals Karim Van Overmeire, Marie-Rose Morel, Koen Dillen, Francis Van den Eynde, Bruno Stevenheydens, Frank Vanhecke en anderen hebben volgens Jurgen Ceder niets te maken met tegenvallende verkiezingsuitslagen, maar vooral met het gebrek aan visie en strategie. Donderdag legde Jurgen Ceder nog een aantal concrete voorstellen voor om het tij te doen keren, zoals vervroegde verkiezingen voor het voorzitterschap en partijbestuur in het najaar (behoudens federale verkiezingen), maar het VB-partijbestuur zag geen reden om in te gaan op deze voorstellen.

 

Jurgen Ceder erkent dat ook persoonlijke motieven een rol spelen bij zijn beslissing. De politieke liquidatie van Marie-Rose Morel, waar hij erg dicht bij stond, was voor hem een triest hoogtepunt van de manier waarop de partijtop omgaat met concurrenten binnen de eigen partij. Vóór hij in 1995 senator werd, was Ceder vanaf 1992 VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement. Jurgen Ceder was in de jaren tachtig ook praeses van het Nationalistisch Studentenverbond (NSV). Jurgen Ceder gaat zich nu beraden over zijn politieke toekomst. "Zoals de rest van het politieke bestel ga ik nu 'overzomeren'", zegt hij. Hij hoopt alvast nog aan nationale en/of lokale politiek te kunnen doen (Jurgen Ceder is gemeenteraadslid in Dilbeek, nvdr.), maar voorlopig treedt Jurgen Ceder niet toe tot de Belfortploeg/Belfortbeweging van Francis Van den Eynde en Frank Vanhecke. Jurgen Ceder vindt dat dit initiatief teveel verbonden blijft met het Vlaams Belang.

 

In 1992, toen hij ook aan de slag ging als VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, schreef Jurgen Ceder de brochure 10 vooroordelen tegen het Vlaams Blok. Een brochure die hij in 1999 nog herwerkte. Intussen lijkt het tijd voor een volgende versie van zijn hand: 10 oordelen over het Vlaams Blok/Belang. Er is over het VB nog wel meer te vertellen dan het verhaal over Marie-Rose Morel.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, ceder, morel, vanhecke, van den eynde |  Facebook | | |  Print

12-07-11

WEINIG ELECTORALE SCHADE DOOR RUZIE BIJ HET VB

Frank Vanhecke weg bij het VB, en vóór hem zoveel anderen. Heeft het VB daar electoraal nadeel bij? We betwijfelen het. Bij andere partijen laat ruzie waarschijnlijk diepere sporen na dan bij het VB. Mensen stemmen VB ‘om die bruin apen weg te krijgen’, wat maakt het hen dan uit wie op de VB-lijst staat? Koen Dillen en een onderzoeker denken er ook zo over, zij het dat ze het wat omfloerster formuleren. (Foto: Filip Dewinter, zijn echtgenote en twee van zijn drie dochters vorig jaar op weg naar een stemlokaal.)

In De Morgen van 2 juli 2011 zei Koen Dillen het zo na zijn ontslag bij het VB: “Het feit dat kaderleden en iet of wat bekende mensen weggaan doet de partij pijn, maar of dit zich electoraal in een drama zal vertalen weet ik zo nog niet. Het Vlaams belang zal nog altijd 10 tot 12 procent halen, 9 procent in het slechtste geval. Maar die kiezers stemmen niet meer voor het Vlaams Belang van vroeger, maar wel voor een partij waar een aantal mensen zich niet meer thuis voelen. Zoals ik.”

Jan Drijvers, van het politiekonderzoeksbureau TNS Belgium bevestigde vorige week in Knack dat interne ruzies partijen pijn doen. Jan Drijvers: “In principe wel. Uit ons postelectorale onderzoek blijkt ‘te veel interne ruzies’ na ‘ideologie’ de tweede vaakst genoemde reden om niet op een partij te stemmen. Eendracht is zelfs belangrijker dan de prestaties in het parlement. Bovendien heeft de kiezer een olifantengeheugen. Een ruzie kan de perceptie rond een partij voor jaren schaden. (…) Maar eigenlijk vermoed ik dat dit conflict (bij het VB, nvdr.) geen grote gevolgen heeft.”

“De kiezers die het VB in de gouden jaren won, zijn al vertrokken. De partij is teruggevallen op een harde kern van overtuigden, en dat is een electoraat dat zich zo zeer met het Vlaams Belang identificeert dat het doof en blind is voor al wat misgaat. Hoeveel weifelaars zouden in 2010 nog op het VB hebben gestemd? Niet veel, vermoedelijk. Een paar procenten zijn in gevaar, maar ten gronde zal de partij dit wel doorstaan. Vergeet ook niet dat het VB een sterke militantenwerking bezit, die de totale aftakeling zal verhinderen. Dat is het verschil met LDD.”

Vertrekkers Francis Van den Eynde en Bruno Stevenheydens hebben ooit veel stemmen behaald. Maar was dat hun eigen verdienste of kwam het door hun plek op de lijst bij het VB? “Behalve Filip Dewinter, Gerolf Annemans en in mindere mate (in mindere mate?, nvdr.) Marie-Rose Morel heeft geen enkele mandataris van het Vlaams Belang ooit eigen electoraal kapitaal gehad. Bij N-VA zie je nu trouwens hetzelfde fenomeen. Een groot aantal verkozenen zit louter in het parlement dankzij zijn partijkaart.” Als je het ons vraagt: een bijzonder kwalijke zaak voor de democratie.

Waarom onderzoeker Jan Drijvers Marie-Rose Morel minder electoraal kapitaal toedicht dan Filip Dewinter of Gerolf Annemans begrijpen we anderzijds niet. Roseke trok ongetwijfeld stemmen aan die anders niet naar het VB zouden gaan. En met Marie-Rose Morel terug lid van de N-VA zouden ongetwijfeld heel wat stemmen van het VB met Marie-Rose Morel mee naar de N-VA verhuizen. Waarbij het vooral de persoonlijkheid van Marie-Rose Morel was die mensen aantrok, een charisma dat bijvoorbeeld Francis Van den Eynde en Kristina Colen van de Belfortploeg ontberen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, dillen, morel, van den eynde |  Facebook | | |  Print

02-07-11

KOEN DILLEN WEG BIJ VB. EN DAAR BLIJFT HET NIET BIJ

Koen Dillen (foto, 47 j.), zoon van VB-stichter Karel Dillen, ex-Europarlementslid (2003-2009) en tegenwoordig medewerker van de tweekoppige VB-fractie in het Europees Parlement, stapt op bij het VB. “De liquidatie van mijn vriend Francis Van den Eynde en zijn medestanders is voor mij de druppel die de emmer doet overlopen”, schrijft hij in de ontslagbrief die hij donderdagavond naar partijvoorzitter Bruno Valkeniers stuurde.

Koen Dillen behoort tot de strekking-Vanhecke die vindt dat het VB van stijl moet veranderen en zich moet afzetten tegen wat ze dictaten van de 'Antwerpse gemeenteraadsfractie' noemt. Toen hij nog in Antwerpen woonde was Koen Dillen overigens zelf ook VB-gemeenteraadslid in de Scheldestad (2000-2005). Maar de tijd brengt verandering. Koen Dillen schrijft dat hij in 2008 geloofde dat Bruno Valkeniers als nieuwe voorzitter de sputterende motor van de partij weer op volle toeren zou kunnen laten draaien. Maar Valkeniers heeft volgens hem niets gedaan aan de wantoestanden die hem gemeld werden en fungeert sinds zijn aantreden feitelijk als de uitvoerder van de wensen van Filip Dewinter en Gerolf Annemans.

Koen Dillen verwijt Bruno Valkeniers dat hij “tolereerde en patroneerde dat onze bekwaamste vrouw, Marie-Rose Morel, op de meest brutale wijze 'kaltgestellt' (op een zijspoor gezet, nvdr..) werd”. Hij neemt het Bruno Valkeniers ook kwalijk dat voormalig VB-Kamerlid Bruno Stevenheydens (intussen N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, nvdr.) “buiten getergd” werd en VB-Kamerfractiesecretaris Francis Wouters na tien jaar zijn baan verloor omdat hij in de partijraad een dissidente mening durfde te uiten. “Een schitterend manager kan een slecht partijvoorzitter blijken. U bent er zo één'” geeft Koen Dillen Bruno Valkeniers mee.

“Net als vele anderen besef ik dat Vlaams Belang mijn partij niet meer is. Ik zal niet de laatste zijn die u schrijft”, meldt Koen Dillen nog. De inkt op zijn brief was nog niet droog of vanuit Gent kwam het bericht dat William Tuytschaever – partijlid van het eerste uur, lid van de Gentse VB-Koepelraad en voorzitter van de themawerkgroep ‘Tot uw dienst’ – opstapt bij het VB uit teleurstelling over de gang van zaken en uit solidariteit met de Belfortploeg. In pure Sovjet- en Maoïstische stijl hebben Johan Deckmyn en Tanguy Veys alle verwijzingen naar Tuytschaever onmiddellijk op de website van het VB-Gent laten verwijderen. Met Google Cache zijn ze echter nog wel terug te vinden.

 

Koen Dillen dreigde er al eerder mee om op te stappen bij het VB, met name… als Bruno Valkeniers Roeland Raes zou buitengooien bij het VB na zijn veroordeling tot in hoger beroep voor negationisme. Maar Roeland Raes mocht VB-lid blijven, en dus bleef ook Koen Dillen nog even. Koen Dillen voelde zich echter niet gelukkig meer bij de partij die zijn vader had gesticht. Dat wisten ze ook in Schoten waar Koen Dillen Marie-Rose Morel had vervangen als gemeenteraadslid. Koen Dillen blijft intussen onder de schuilnaam Guitry schrijven in ’t Pallieterke en onder andere schuilnamen zich verdiepen in de Franse politiek en cultuur. Koen Dillen was ook lid van de VB-partijraad. Daar is er nu weer een kritische stem minder.

 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, dillen, valkeniers, van den eynde |  Facebook | | |  Print

28-06-11

VAN GENT TOT GENK: MISERIE, MISERIE, MISERIE

Het geduld van Filip Dewinter was sinds vrijdag op toen hij vernam dat de vijf Gentse VB-gemeenteraadsleden die samen de Belfortploeg vormen, de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden uit de commissies zouden zetten omdat het onmogelijk is met hen samen te werken. VB-voorzitter Bruno Valkeniers heeft gisteren de vijf (Francis Van den Eynde, Kristina Colen, Geert De Jaeger, Omer Denis en Mireille van Bellegem) uit de partij gezet. Maar daarmee zijn de problemen van het VB nog niet opgelost.

 

Zaterdag 18 juni heeft de VB-partijraad beslist dat de vijf dissidente Gentse gemeenteraadsleden hun Belfortploeg en de bijbehorende website moesten opdoeken, en meningsverschillen voortaan binnenkamers dienden te uiten, niet in de pers. "Indien uiterlijk 30 juni 2011 aan deze voorwaarden niet werd voldaan óf indien men tussentijds één of meerdere der hogervermelde voorwaarden niet naleefde, oordeelde de partijraad dat men zich buiten de partij plaatst en gaf de partijraad de opdracht aan de partijvoorzitter om de nodige maatregelen te nemen tot uitsluiting van het lid", schrijft Bruno Valkeniers in een brief aan de Belfortploegleden. Volgens Valkeniers wijst de beslissing van de Belfortploeg over de vier andere Gentse VB-gemeenteraadsleden erop dat de Belfortploeg de beslissing van de partijraad niet willen naleven. "Bijgevolg moet ik vaststellen dat u zichzelf buiten de partij heeft geplaatst. Wij kunnen u dan ook niet langer als lid van de partij beschouwen", luidt het. Ook de lidmaatschappen, mandaten en functies die de vijf namens of in het Vlaams Belang uitoefenden worden beëindigd. De belangrijkste mandaten van de vijf (alle vijf gemeenteraadslid, twee ook nog provincieraadslid) kan Bruno Valkeniers evenwel niet beëindigen. Het zijn mandaten die de verkozenen toebehoren en niet een partijvoorzitter.

 

Met zijn beslissing gisteren houden de problemen voor Bruno Valkeniers echter niet op. Niet in Gent en omstreken, niet in Genk en omstreken. We schreven eerder al over de problemen voor het VB in de Limburgse gemeente As, vlakbij Genk. Leo Degraeve (foto 1), VB-lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, nam er in maart om gezondheidsredenen ontslag als VB-gemeenteraadslid. Nog vóór de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 kreeg hij een herseninfarct waardoor hij half verlamd is. Zijn echtgenote assisteerde hem daarom bij de gemeenteraadszittingen. Werner Feyaerts werd in maart en april uitgenodigd om als eerste opvolger op de VB-lijst zijn eed als gemeenteraadslid af te leggen, maar tevergeefs. Men nodigde daarop de volgende op de VB-lijst uit, maar Sandra Note daagde evenmin op om haar eed als gemeenteraadslid af te leggen. Voor de gemeenteraadszitting deze maand werd dan maar Eleonora Vanseer uitgenodigd, maar ook zij verscheen niet. Men is dus al vier gemeenteraadszittingen aan het proberen een opvolger voor VB'er Leo Degraeve te vinden. En hoe is het met Marleen Croes (foto 2), fractieleidster van de tweekoppige VB-gemeenteraadsfractie in As? Ze kwam deze maand voor de vierde opeenvolgende keer niet opdagen voor de gemeenteraadszitting.

 

Een meerderheid van de VB-gemeenteraadsleden in Gent wordt uit de partij gegooid, en in de buurt van Genk vindt men geen gemeenteraadsleden meer die voor het VB willen zetelen. Bij het VB mag de partijvoorzitter blijven. Zo’n goeie hebben ze daar nog niet gehad.

27-06-11

BART DEBIE STUURT ADVOCAAT OP BELFORTPLOEG AF

Bart Debie.jpg"Dit is een van de zwartste dagen uit de geschiedenis van de partij”, zei Bruno Valkeniers tijdens de VB-partijraad zaterdag 18 juni, toen de zaak van de Belfortploeg behandeld werd. Of hij het meent, weten wij niet. Maar het zijn alleszins droevige dagen voor de VB-partijvoorzitter. De website van de Belfortploeg – waarvan gevraagd wordt dat die van het internet wordt gehaald – wordt meer gelezen dan de VB-top graag heeft. Zelfs Bart Debie volgt het nog allemaal.

 

In het artikeltje Toch iemand tevreden (2) wijst de Belfortploeg op een link die Sandy Neel op haar Facebook-pagina legde naar een artikel met als titel Ontbinding Belfortploeg moet deze maand nog een feit zijn, met daarbij een foto van vier van de vijf Belfortploegleden. De Belfortploeg merkt op: “Neel, VB-personeelslid en vooral Dewinter-getrouwe uit de Antwerpse Neel-clan, maakt zich vrolijk met commentaren als ‘of hoe ge beter niet op een foto kunt staan’ en ‘ik vind vooral “ontbinding” goe gekozen bij deze foto’. Ongetwijfeld doet Neel daarmee wat haar grootroerganger van haar verwacht, nl. kritische stemmen beschimpen, maar of deze stijl ook in overeenstemming is met de visienota van Bruno Valkeniers? Die visietekst – die de Belfortploeg volmondig kon onderschrijven – stelde onder meer ‘(…) wel moeten we de manier, de stijl en de taal waarop we communiceren permanent evalueren (…)’ (blz. 1 van de visietekst); ‘maximaliseren van communicatie (intern en extern: stijl, discours)’ (blz. 3 van de visietekst) en ‘in heel deze middelpuntzoekende beweging is uiteraard stijlbesef cruciaal’ (blz. 6 van de visietekst).”

 

Van de slotparagraaf bij dit artikel bestaan er twee versies. Nu staat er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest. Als partijmedewerkster haalde ze al de media met enkele sinistere zaken, maar ook toen werd ze door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Oorspronkelijk stond er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest, getuige daarvan haar ‘Vind ik leuk’-reactie toen Bart Debie in november vorig jaar in een weerzinwekkend bericht op Facebook een toast uitbracht op de nakende dood van Marie-Rose Morel. Maar Sandy Neel, die ook daarvoor als partijmedewerkster al de media had gehaald met enkele sinistere zaken, werd ook die keer door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Je kan de oorspronkelijke versie van de slotparagraaf bij dit artikel trouwens nog terugvinden met Google Cache. Maar waarom verdween de verwijzing naar Bart Debie (foto 1, op de foto samen met de chauffeur-bodyguard van Filip Dewinter) ?

 

Bart Debie zag de oorspronkelijke paragraaf en liet zijn advocate Lut Wille een mail sturen naar de Belfortploegleden Kristina Colen, Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger (foto 2). Wille verwees naar wat er over Bart Debie stond op de website van de Belfortploeg en merkte op: “U wordt aangemaand dit onmiddellijk te doen verwijderen. Dit is pure laster en eerroof, temeer dit volledig onwaar is. (…) Indien de vermelding inzake mijn cliënt niet onmiddellijk wordt verwijderd zal er een strafrechtelijke klacht met burgerlijke partijstelling worden neergelegd lastens u allen die beweren op te komen voor de Belfortgroep.” ’t Is overigens de Belfortploeg, maar een mens kan niet alles weten. Bij de Belfortploeg zijn het niet de moeilijkste mensen, en de verwijzing naar Bart Debie werd dan ook verwijderd. De essentie van het verhaal bleef: het niet terechtwijzen van Sandy Neel. Sandy Neel heeft trouwens ergere zaken gedaan dan de ‘Vind ik leuk’-knop indrukken na een Facebook-commentaar van Bart Debie.

 

Bij de Belfortploeg bereidt men zich intussen voor op een toekomst na het VB. Op de blog van Kristina Colen werd alle lay-out die verwijst naar het Vlaams Belang weggehaald.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van den eynde, neel, debie |  Facebook | | |  Print

26-06-11

HOE ZIT DAT MET DE SEX BIJ HET VB ?

Belforters zetten Vlaams Belang schaakmat, kopt Gazet van Antwerpen dit weekend boven het redactioneel commentaar op blz. 2 van de krant. Aanleiding is het voornemen van de Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde (foto 1) om maandagavond de vier Gentse VB-gemeenteraadsleden die niet mee zijn met de vijf andere VB-gemeenteraadsleden uit alle gemeenteraadscommissies te zetten.

 

Dirk Castrel (politiek redacteur Gazet van Antwerpen): “Familietwisten en interne ruzies zijn dodelijk voor politieke partijen. Bij de Vlaamse socialisten, de liberalen en de christendemocraten kunnen ze daar aardige verhalen over vertellen. Ook over de averij die ze daardoor hebben opgelopen. Ambras in eigen huis bevestigt de overtuiging van vele burgers dat politici en partijen hoofdzakelijk met zichzelf bezig zijn. En het knaagt aan de verkiezingsresultaten. Een bende ruziemakers boezemt weinig vertrouwen in. Wie zijn vetes uitvecht op de straatkeien krijgt van de kiezer doorgaans de rekening gepresenteerd. Het Vlaams Belang moet zich grote zorgen maken, want daar zijn ruzies de jongste jaren schering en inslag. De partij doet het niet goed in opeenvolgende peilingen. De tijd dat Vlaams Belang als één gedisciplineerd blok naar voren trad, is voorbij. Steeds luider klinkt het gemor over de partijleiding en over de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ van Filip Dewinter en Gerolf Annemans. (…)”

 

Effect van ruzie in een partij is er zeker, maar in het geval van het Vlaams Belang (VB) mag het ons inziens toch niet overschat worden. Veel belangrijker voor het VB zijn het effect van een blijvend cordon sanitaire (Gerolf Annemans klaagde er deze week nog over), het inzien van het nefaste aan het extreme VB-partijprogramma, en de aantrekkingskracht van Bart De Wever en de N-VA – recent verkiezingsonderzoek naar de N-VA-kiezers bij de stembusslag één jaar geleden leidde tot de vaststelling: “De Vlaming is een tikje katholiek, een tikje rechts, een tikje liberaal, een tikje Vlaamsgezind, een tikje cynisch over politiek en een tikje tegen de migranten (zonder echt xenofoob te zijn). De N-VA vormde het perfect klankbord.” (De Standaard na recent ISPO-onderzoek onder leiding van prof. Marc Swyngedouw).

 

Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst en auteur van het boek Vlaams geblokkeerd, vatte het vorige week zaterdag na de VB-partijraad perfect samen op Facebook: “VB geeft snoep aan AFF”. Meer is het inderdaad niet. Het smaakt lekker, maar is geen stevig voedsel. Dat laatste zou het pas zijn als de Belfortploeg afstand neemt van het VB-partijprogramma. Maar dat doet ze niet. Dat is natuurlijk haar goed recht, maar maakt ons supporters van de Belfortploeg noch van “het andere Gentse kamp” – de terminologie komt uit het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’. Advies waarop de Belfortploeg overigens stevig op gerepliceerd heeft.

 

Wie het ook bij het rechte eind heeft, is Stijn C. (foto 2, Stijn C. bij het KVHV). Ooit nog VB-personeelslid, bedrijfsjurist bij katholieke ondernemingen, naar eigen zeggen columnist bij ’t Pallieterke, man die wel eens een boekje open doet over de vrijmetselarij en altijd in de weer is tegen het AFF. Na de “VB geeft snoep aan AFF” van Geert Van Cleemput antwoordt Stijn C.: “Vergeet nooit: AFF is de vijand, en kan nooit onze vriend zijn.” Waarna Geert Van Cleemput: “De waarheid is de waarheid, wie die ook zegt.” Maar uiteindelijk geeft Stijn C. toe: “Inderdaad: het VB is gewoon een partij als alle anderen die in niets nog van anderen te onderscheiden valt. In menselijke betrachtingen zijn alle acties tot drie categorieën te herlijden (sic): god (macht), gat (sex) en geld (geld). Al het andere is camouflage.” Lees hier de Facebook-conversatie.

 

De God bij het VB is alom bekend: Filip Dewinter. Over het geld bij het VB is wat bekend, en Stijn C. zal dat ook wel weten als één van de VB-adviseurs over de klacht tegen het VB bij de Raad van State. Maar hoe zit dat met de sex bij het VB? Wil Stijn C. dat even verduidelijken? Wie A zegt, moet ook B durven zeggen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van den eynde, vb, n-va, van cleemput, stijn c. |  Facebook | | |  Print

23-06-11

VB BEHOUDT OVERHEIDSSUBSIDIËRING

In de kranten was er gisteren weinig aandacht voor het VB dat haar overheidssubsidiëring mag behouden na een arrest van de Raad van State. Het omgekeerde – het VB dat een deel van haar overheidssubsidies verliest – zou wél nieuws geweest zijn. “Het ongewone is nieuws”, zei ons zaterdag nog een journalist van Het Laatste Nieuws in tempore non suspecto.

Het arrest kan je nalezen op de website van de Raad van State. Samengevat: de meeste uitspraken om de klacht tegen het Vlaams Belang te voeden zijn te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), één klacht kan in aanmerking komen maar is te weinig gedocumenteerd door de klagers (een mail van Antwerps VB-gemeenteraadslid Geert Brouwers aan alle Antwerpse stadspersoneelsleden met een vreemde familienaam), een andere klacht (toespraken van Filip Dewinter en Gerolf Annemans op een ‘veiligheidsmeeting’ van het VB) kan wel onder de loep genomen worden. Hier de toespraak van Filip Dewinter op die meeting.

“De (...) gelaakte uitlatingen zijn scherp en polemisch, en getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance. Als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid. De Raad van State beoordeelt ze dan ook zonder meer als verontrustend en als van aard om te kunnen grieven en kwetsen", luidt het verdict. Maar in de schoot van de Raad van State is er geen meerderheid om die uitlatingen bovendien te beschouwen als vijandig tegenover de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens. En dus wordt de klacht afgewezen, en mag het VB haar overheidsubsidiëring behouden.

In het andere geval zou het VB een jaar lang geen federale overheidssubsidiëring krijgen, wat neerkomt op twee miljoen euro minder. Niet weinig, maar anderzijds is het VB de partij die het best tegen een financiële stoot kan vermits het de rijkste Vlaamse partij is. “Het Vlaams Belang is nu officieel een democratische partij. Wie ons nu nog ondemocratisch noemt, kan op een proces wegens laster rekenen”, zei VB-kopstuk Gerolf Annemans achteraf. Slecht nieuws dus voor Francis Van den Eynde want die vindt de procedure die zijn Belfortploeg te beurt valt bij het VB absoluut niet democratisch. En nog een slechte grap: de Raad van State vindt (volgens de letter van de wet terecht) de meeste klachten tegen het VB te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), maar de Raad van State doet er zelf meer dan vijf jaar over om uitspraak te doen over de klachten (de klacht van SP.A, Groen! en alle Franstalige partijen werd ingediend op 17 mei 2006, de uitspraak volgde pas op 15 juni 2011).

Intussen hebben VB-kopstukken nog meer schandelijke uitspraken gedaan (1, 2...).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, dewinter, annemans, van den eynde |  Facebook | | |  Print

21-06-11

ACTIES ALS REMEDIE

Wat lijkt de beste remedie als je partij, het Vlaams Belang, verkiezingsnederlaag na verkiezingsnederlaag lijdt, en de legendarische eendracht weg is? “Acties voeren”, denkt Filip Dewinter. “Acties zoals in de hoogdagen van de partij.” In Gent zit het er bovenarms op en werd vorige vrijdag gestart met een Rode kaart-actie (foto 1). Nationaal is het al niet veel beter en wordt vandaag gestart met een Keer tevreden terugkeer-actie (foto 2).

Het Vlaams Belang is ziek titelde Gazet van Antwerpen gisteren boven een commentaar van Paul Geudens. Een commentator die – bij andere gelegenheden – vaak en graag geciteerd wordt door het Vlaams Belang. De problemen bereikten vorig weekend een nieuw hoogtepunt met een partijraad die niet zomaar founding father Francis Van den Eynde en zijn kameraden laat uitrangeren. De tegenpartij in Gent, de ‘partijbedienden’ Johan Deckmyn en Tanguy Veys, proberen de aandacht op wat anders te vestigen. Eerst organiseerden ze een – naar verluidt niet in het plaatselijk partijbestuur besproken – actie waarmee de Gentse burgemeester Daniël Termont afgebeeld werd als een wilde weldoener voor vreemdelingen. Het bezorgde Johan Deckmyn een veroordeling wegens plagiaat van een Suske & Wiske-album. Voorbije vrijdag trokken Deckmyn en vrienden de straat op om rode kaarten uit te delen naar aanleiding van rellen bij de jongste voetbalwedstrijd tussen België - Turkije.

“Naar aanleiding van de rellen tijdens de voetbalinterland België - Turkije op grootscherm op de Kouter voert het Vlaams Belang een pamflettenactie”, zo luidt het. “Voor het Vlaams Belang is het immers zonneklaar dat een flink aantal Turken in Gent zich helemaal niet wenst aan te passen. Zij supporteren enkel voor Turkije, schoppen bij elke gelegenheid herrie en gaan blijkbaar liever op de vuist dan als vreedzame voetballiefhebbers een aangename avond door te brengen. Om het in voetbaltermen te zeggen: het Vlaams Belang geeft tweemaal geel. Tweemaal geel voor het stadsbestuur dat deze multiculturele tijdbom heeft gecreëerd en – tegen beter weten in – hardnekkig in stand houdt. Tweemaal geel voor de Turkse amokmakers die weigeren zich aan te passen en bovendien de Kouter omtoverden in een slagveld. En tweemaal geel = rood. Wie zich niet wil aanpassen en hier liever rel schopt, krijgt van het Vlaams Belang de rode kaart. Wie naïef de vreemdelingen blijft bepamperen, krijgt van het Vlaams Belang eveneens de rode kaart. En wie een rode kaart krijgt, die moet van het veld.”

Gemakkelijkheidshalve wordt daarbij gezwegen over het Eigen Volk. Want waren het geen rellen tussen Turkse en Belgische voetballiefhebbers? Toch. Meer zelfs: na twintig seconden op de reportage bij Het Laatste Nieuws online zie je dat na het eerste doelpunt van een Turkse speler glazen flessen en andere zaken gegooid worden naar een vak waar vooral Turkse supporters staan. Het lijkt er sterk op dat Belgische supporters de aanstokers van de rellen zijn, maar die krijgen van het VB-Gent geen terechtwijzing. De Turken en het Gentse stadsbestuur daarentegen… Het VB-Gent dat het Eigen Volk vergeet. Is dat niet discriminerend?!

Zondag mochten we, wachtend bij de bakker dan nog, vernemen dat het Vlaams Belang vanaf gisteren in wijken met vijftien en meer percent allochtonen pamfletten gaat uitdelen onder de kop Keer tevreden terug. “Een positieve boodschap”, titelde de gratis krant De Zondag, Filip Dewinter citerend. “Als je je niet kan aanpassen, als de verschillen in mentaliteit te groot zijn, als je geen werk vindt, dan hoef je je niet slecht te voelen. Je kan vrijwillig terugkeren naar je land. We maken in het pamflet duidelijk hoe dat mogelijk is. België heeft niet veel faciliteiten voor vrijwillige terugkeer, maar we willen die toch propageren. Eigenlijk doen wij wat de overheid zou moeten doen. We tonen de allochtone gemeenschap ook dat wij niet de verschrikkelijke boeman zijn, dat wij ook begrip hebben voor hun problemen”, orakelde Filip Dewinter.

Het stond in een exclusief  interview in De Zondag, en het nieuws werd gisteren – meestal zonder bronvermelding – overgenomen door zowat alle kranten. Maar gisteren werden de pamfletten anders dan aangekondigd nog niet verdeeld. Had Dewinter een houten kop na zijn trip het voorbije weekend naar Italië? Vandaag stelt Dewinter de actie voor op een persconferentie in een Vlaams café aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Ja, ja. Ondanks al het geklaag over de ‘islamisering’ van Borgerhout, en de Turnhoutsebaan in het bijzonder, zijn daar nog Vlaamse café’s. Na een “inhoudelijke toelichting” zal Filip Dewinter met enkele militanten het startschot geven van de campagne. “Hij zal de eerste pamfletten in de buurt bedelen”, zo wordt nog aangekondigd in een persmededeling.

En dat nadat nog maar vorige zondag de winkeliersvereniging van de Turnhoutsebaan, Belgische en Marokkaanse buurtbewoners een actie deden om de Turnhoutsebaan positief in beeld te brengen. Zijn het niet jonge herrieschoppers, dan is er Dewinter en het VB om roet in het eten te strooien. Overigens is de kans bijzonder klein dat ‘heimweemigranten’ gebruik zouden maken van de Tevreden terug-optie van Dewinter. Niet omwille van de sociale zekerheid hier, maar omdat ze dan hun (klein)kinderen niet meer regelmatig zouden zien. En daar rept het VB-pamflet, dat vanaf vandaag verspreid wordt, met geen woord over.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, antwerpen, van den eynde, deckmyn, dewinter |  Facebook | | |  Print

19-06-11

"EEN TEGENVALLEND RESULTAAT VOOR HET PARTIJBESTUUR"

Tweederde van de VB-partijraad heeft zich gisteren achter het advies geschaard dat de Belfortploeg zichzelf tegen eind juni moet ontbinden, zoniet worden de Gentse dissidenten uit de partij gezet. Het betekent dat eenderde van de VB-partijraad tegen het advies stemde. Dat is gezien de samenstelling van de VB-partijraad meer dan wie ook verwacht had, de Belfortploeg incluis.

 

De VB-partijraad steunde het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’ met 61 stemmen voor, 23 tegen en 6 blanco of ongeldige stemmen. Het advies houdt in dat de dissidente Gentse VB-gemeenteraadsleden de Belfortploeg tegen eind juni moeten opdoeken, hun website moeten sluiten en hun kritiek voortaan enkel intern mogen uiten. Francis Van den Eynde (foto 1), Gents VB-boegbeeld en voorman van de Belfortploeg, erkende op slechts een tiental medestanders binnen de VB-partijraad gerekend te hebben. VB-Senaatsfractieleider Jurgen Ceder vond de uitslag “een tegenvallend resultaat voor het partijbestuur”. Ai, Jurgen. Hoort dat niet intern te blijven? Mag dat wel aan de pers verteld worden?

 

De discussie in de VB-partijraad duurde langer dan verwacht. Francis Van den Eynde wees erop dat tendensrecht voor sommigen wél geduld wordt. Voor Alexandra Colen met haar publicatie Peper en Zout; voor Filip Dewinter die publiek zei in tegenstelling tot de partijlijn voorstander te zijn van de doodstraf; voor de groep VB’ers (onder andere Philippe Van der Sande en Tanguy Veys, nvdr.) die de verdediging opnemen van aartsbisschop Léonard… Voor Kristina Colen, zus van, en anderen wordt tendensrecht daarentegen niet gegund. “Het Vlaams Belang is niet langer de non-conformistische Vlaamse nationale volkspartij van weleer, maar heeft meer weg van een electorale club die slechts de belangen van de partijtop en een kleine groep daar rond als doel heeft”, luidt het in een persmededeling van de Belfortploeg die gisteren verspreid werd.

 

De Belfortploeg bestrijdt de bewering dat “geen der leden van de Belfortploeg gedurende hun partijlidmaatschap de boodschap, de stijl of zelfs de structuur en de leiding van het Vlaams Belang publiek in vraag heeft gesteld”. De Belfortploeg antwoordt: “Niets is minder waar. Wij verwijzen in dit verband onder meer naar de slottoespraak die Francis Van den Eynde hield, in tempero non suspecto, op het jongste VVBM-congres begin 2010, waarin hij met overtuiging de nota-Valkeniers met betrekking tot een nieuwe stijl voor de partij verdedigde. Hij had immers vastgesteld dat van deze nota, die unaniem door de partijraad werd goedgekeurd, niets in huis was gekomen. Dit is trouwens tot hiertoe nog steeds het geval.” (Link door ons gelegd, nvdr.)

 

“Er verandert dus niets”, besluit de persmededeling van de Belfortploeg. “Wij zullen niet toegeven. Onze ploeg blijft verder werken. Ze kreeg al heel wat steun en roept de goed menende Vlaamse nationalisten op zich rond haar te scharen. Onze webstek zal verder gebruikt worden en we benadrukken dat wij de partij niet vrijwillig zullen verlaten.”

 

Eén van de mensen die het tijdens de VB-partijraad opnam voor Francis Van den Eynde en de Belfortploeg is Johan Vanslambrouck, VB-gemeenteraadslid in Zandhoven, tot hij VB-gemeenteraadslid werd voorzitter van de IJzerwake en nog steeds voorzitter van de Vlaams-radicale actiegroep Voorpost. Aanstaande zaterdag zullen Francis Van den Eynde en Johan Vanslambrouck over een en ander nog kunnen napraten. Dan viert Voorpost in Merksem immers haar 35ste Radicale Sporenherdenking, met als gastspreker… Francis van den Eynde (foto 2). Benieuwd of Voorpost-lid Filip Dewinter deze keer wél tijd heeft om langs te komen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van den eynde, voorpost |  Facebook | | |  Print

18-06-11

DE BELFORTPLOEG-ZAAK: DE AGENDA

Geüpdatet artikel. Vandaag komt de VB-partijraad bijeen om zich onder andere te beraden over de Belfortploeg-zaak: de vijf Gentse gemeenteraadsleden die in onmin leven met het nieuwe Gentse VB-bestuur en ‘de Antwerpse partijleiding’.

Een zaak die volgens Gents VB-boegbeeld Francis Van den Eynde (65 j.) begon toen hij zijn mandaat als VB-gemeenteraadsfractieleider in Gent neerlegde, het tot een stemming kwam over zijn opvolging, en vijf van de negen Gentse VB-gemeenteraadsleden kozen voor Kristina Colen. ’s Anderendaags belde Filip Dewinter de vijf op om VB-volksvertegenwoordiger en -gemeenteraadslid Johan Deckmyn alsnog VB-gemeenteraadsfractieleider te laten worden. De inmenging van Antwerpenaar Filip Dewinter schoot in het verkeerde keelgat. De vijf Gentse gemeenteraadsleden verenigden zich in de Belfortploeg.

 

De VB-partijraad komt bijeen in de Van Dijckzaal in het Vlaams Parlement in Brussel, maar niet alleen om te beslissen over het lot van de Belfortploeg. Als eerste punt op de agenda staat een discussie over de pro Israël-houding van Filip Dewinter. De zaak is op de agenda geplaatst door Rob Verreycken (foto 1) die niet alleen Filip Dewinter viseert maar ook, en allicht nog meer, Tanguy Veys (foto 2). Veys is een nog ferventer aanhanger dan Dewinter van al wat de staat Israël doet en laat. In tegenstelling tot Filip Dewinter kreeg Tanguy Veys daarvoor trouwens al schouderklopjes van Joods Actueel. Tanguy Veys is ook één van de opponenten van de Belfortploeg, partner in crime van Johan Deckmyn. En Rob Verreycken sympathiseert met de Belfortploeg. Via de Israëlische kwestie wil Rob Verreycken één van de protagonisten in de Gentse zaak een slag toebrengen. Politieke biljart.

 

Na de Israël-discussie wordt op de partijraad vandaag eerst nog tijd uitgetrokken voor de voorbereiding van een sociaal-economisch congres dit najaar, en pas dan komt het advies op tafel van de voor de gelegenheid opgerichte ‘Ad Hoc Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de leden van de Belfortploeg’.

00:20 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, veys, verreycken, van den eynde |  Facebook | | |  Print