24-08-11

GEEN VERZOENING TUSSEN (EX-) VB'ERS

Bij ons eerste bericht over het opstappen van Tom Van Den Troost als nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang schreven we: “Hij wenst er geen verklaring over af te leggen. Het is dan ook afwachten wat het wordt met zijn mandaat als enig VB-raadslid bij het OCMW in Buggenhout (Oost-Vlaanderen).” Intussen heeft Tom Van Den Troost zijn ontslag uitgebreid gemotiveerd en weten we ook hoe het verder gaat met zijn mandaat als OCMW-raadslid.

 

Tom Van Den Troost (foto 1) stapt ook op als OCMW-raadslid in Buggenhout. Van Den Troost is momenteel op zoek naar een nieuwe baan. “Niks in de politiek. Daar heb ik mijn buik van vol. Ik heb altijd gedacht dat Vlaams Belang geen partij zou zijn zoals alle andere. Niet dus. En daarover ben ik zeer ontgoocheld.” Met Tom Van Den Troost stapt ook Peter De Vos op bij het VB. Hij was voorzitter van de VB-afdeling Buggenhout en lid van de VB-regioraad Dendermonde - Sint-Niklaas. In Zwevegem (West-Vlaanderen) laat Pascal Maertens (foto 2) het VB voor wat het is. Eind vorig jaar nam hij al ontslag als voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling. Nu neemt hij ook ontslag als VB-raadslid in het OCMW van Zwevegem… maar hij blijft hij er wel zetelen als onafhankelijke. Pascal Maertens liet weten contact op te nemen met de Belfortploeg van Francis Van den Eynde.

 

Op de IJzerwake vorige zondag verliep de confrontatie tussen de VB-leiding en de Belfortploeg rustig. Toch als we onze bron mogen geloven. “Bij het begin van de wake was er enige commotie. De Belfortploeg zou in groep op de weide komen. ‘Ze zijn iets van plan’, klonk het hier en daar. Maar meer dan samen op de weide komen en daar vlakbij de ingang blijven staan en zitten, deden ze niet… omdat ze niets van plan waren. Ze werden niet op applaus onthaald, maar ook niet op boe-geroep.” Met de oproepen tot eendracht die in de toespraken op de IJzerwakeweide klonken, kon niemand het zich permitteren om de andere uit te jouwen.

 

De oproepen tot eendracht hadden anderzijds niet tot effect dat Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke, de huidige en de vorige VB-voorzitter, in elkaars armen vielen, elkaar eens goed knuffelden en ze de spons veegden over de verwijten die ze wederzijds hadden gemaakt. 

04-08-11

(EX-) VB-PERSVERANTWOORDELIJKE LUCHT ZIJN HART

Tom Van Den Troost (foto), tot onlangs nationaal persverantwoordelijke van het Vlaams Belang, stapte midden juni op bij de partij waarvoor hij als 15-jarige voor het eerst enthousiast pamfletten ging bussen en hij ruim 15 jaar actief bleef. Dat de man een vlotte pen heeft, bewijst hij met zijn afscheidsbrief die deze week via de website van de Belfortploeg van Francis Van den Eynde bekend geraakte.

 

In de aanhef van zijn brief citeert Tom Van Den Troost partijstichter Karel Dillen in het eerste editoriaal van De Vlaamse Nationalist, december 1977: “Wij zijn geen, mogen geen partij zijn zoals de kleurpartijen. Wij moeten bewijzen dat een nieuwe partij niet noodzakelijk een bende tafelspringers, arrivisten, mandaatwellustelingen en regeergeilen hoeft te zijn. Dat het ook anders kan: deze ambitie is de uitdaging aan onszelf.” Tom Van Den Troost gaat dan verder met: “(…) Zoals intussen bekend, gaf ik in juni mijn weloverwogen ontslag als medewerker van het Vlaams Belang. Omdat vele mensen mij daarover de afgelopen weken contacteerden, zet ik – voor wat het waard is – de voornaamste beweegredenen nogmaals op een rijtje.

Vooreerst dit: de beslissing tot ontslag is geenszins ingegeven door persoonlijke motieven of professionele rancune. De verhouding met de directe collega’s was en is immers zeer kameraadschappelijk en mijn positie als medewerker (nationaal persverantwoordelijke, medewerker van de partijvoorzitter, coördinator nationale redactie en Vlaams Belang Magazine) was onbedreigd. De beslissing is louter het gevolg van de pijnlijke vaststelling dat de idealistische strijdpartij van weleer is getransformeerd in een lucratief pensioenvehikel ten behoeve van enkele Antwerpse kopstukken. Want wat voor een partij is het Vlaams Belang vandaag geworden? Een partij die, bijvoorbeeld inzake immigratie, weigert de verpakking van haar (terechte) boodschap aan te passen aan de tijdsgeest (zonder aan radicaliteit in te boeten!) en hoe langer hoe meer een ronduit plat in plaats van radicaal (en Vlaams-nationaal) discours voert.

 

Een partij waar kopstuk Filip Dewinter na het emotionele vertrek uit het Partijbestuur van erevoorzitter Frank Vanhecke – die als opvolger en vertrouweling van Karel Dillen 12 jaar (!) aan het hoofd van de partij stond – verklaart dat ‘de lucht nu gezuiverd is’. Een partij waar bekwame en hardwerkende mandatarissen (Bruno Stevenheydens, Karim Van Overmeire) schouderophalend naar de uitgang worden begeleid, terwijl onbekwame kruipdieren worden gehandhaafd (sommigen meermaals gecoöpteerd) en zelfs beloond met vetbetaalde commissievoorzitterschappen. Dat gedreven en idealistische parlementsleden (zoals Luk Van Nieuwenhuysen) na hun vertrek worden vervangen door mouwvegende carrièristen wier parlementaire activiteit omgekeerd evenredig is met het alcoholpercentage in hun bloed, zegt ter zake zeer veel over de complete desintegratie van de partij.

 

Een partij waar monumenten die méér dan een steentje hebben bijgedragen aan de Vlaamse Beweging en het succes van het Vlaams Blok/Vlaams Belang (Francis Van den Eynde en co) vanwege de huidige partijtop enkel nog op minachting kunnen rekenen. Een partij waar elke kritische stem vakkundig wordt gesmoord. Een partij waar gelogen en bedrogen wordt, en waar sommige (personeels)leden zich werkelijk álles kunnen permitteren, enkel omdat ze tot de juiste clan behoren – dit terwijl vele honderden goedmenende militanten zich belangeloos inzetten en daarvoor geen enkele (financiële) compensatie verwachten, wel integendeel.

 

En tot slot, maar niet in het minst: een partij waar – zeer zacht uitgedrukt – niet als een goede huisvader wordt omgesprongen met financiële middelen. Wie dergelijke wanpraktijken aan het licht brengt – en vooral: wijst op de verantwoordelijkheid van de Grote Leider (zoals Marie-Rose Morel deed) – wordt op een schandalige manier vernederd en op een zijspoor gezet. Zo’n partij, waar mensen door meerdere leden uit de directe entourage van Dewinter openlijk en met zoveel woorden dood worden gewenst, is mijn partij niet meer.

De rol van Bruno Valkeniers in dit alles is die van een ijdele keizer zonder kleren, een weliswaar politiek compleet onbekwame maar veeleer tragische figuur zonder ruggengraat die van de échte baas in een zandbakje mag spelen zolang hij braaf is – al mogen zijn leugenachtigheid en zijn verantwoordelijkheid voor de marginalisering van het Vlaams Belang zeker niet onder de mat worden geveegd. Bij het begin van zijn voorzitterschap stelde Valkeniers herhaaldelijk dat hij ‘niet in de politiek was gekomen om vrienden te maken’: dat is meteen ook de énige missie die hij succesvol heeft volbracht.

 

Iedereen met gezond verstand kan vandaag niet anders dan vaststellen dat dit Vlaams Belang is verworden tot de loutere carrièreplanning van een aantal Antwerpse kopstukken en hun volgelingen. Daar kan en wil ik niet langer deel van uitmaken. De woorden die Frank Vanhecke eind januari 2010 al op zijn weblog neerschreef, zijn vandaag meer dan ooit actueel: ‘Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.’ Laat er geen misverstand over bestaan: ik ben en blijf overtuigd Vlaams-nationalist. Met velen onder u – sommigen nog in, maar steeds meer buiten de partij – ben ik al vele jaren bevriend, en ik hoop dat ook te blijven.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leegloop, van den troost, van den eynde, dewinter, valkeniers |  Facebook | | |  Print