Anti-Fascistisch Front / Verzet

‘t Pallieterke publiceert deze week een interview met nieuwbakken N-VA’er Karim Van Overmeire, Karim Van Overmeire waarvan Siegfried Bracke betwijfelde of hij meegeschreven heeft aan het racistische zeventigpuntenplan. Dat Siegfried Bracke dat niet zou weten, dát zou pas verbazen. Ofwel wist hij het echt niet, en dan heeft hij zich als N-VA-politicus slecht voorbereid op een gesprek over de ex-VB’ers bij de N-VA in De Zevende Dag. Ofwel wist Bracke het wél, en dan denkt hij ervan af te komen met een leugen. Maar geraakt uiteindelijk niet alles bekend, Valère De Scherp?

Karim Van Overmeires in ’t Pallieterke over de reden voor zijn overstap: “Het Vlaams Belang de rug toekeren is zeker niet het gevolg van een Saulus-ervaring. Het was niet dat ik plots van mijn paard viel en het licht zag. Eerder de uitloop van een proces dat zo’n  tien jaar eerder begonnen was. Het Vlaams Blok en later Vlaams Belang koos bewust voor de confrontatie. We waren een steeds groeiende ‘zweeppartij’ die vanuit de oppositie op het beleid zou wegen. Een evaluatie van deze strategische keuze kwam er echter nooit. Elke verkiezing werd gewonnen, tot de partij in 2004 de grootste van Vlaanderen werd. Maar wegen op het besluitvormingsproces? Daar slaagde men niet in. Is het niet cynisch dat het electorale hoogtepunt van het VB samenviel met de goedkeuring van de snel-Belg-wet? Als bonus kregen we er nog een stevige regularisatie bovenop. Dat moest toch een belletje doen rinkelen? Deze strategische optie was mijn inziens niet de juiste. Meermaals heb ik dat intern aangekaart. Verschillende nota’s schreef ik voor het partijbestuur. Systematisch werd daar echter geen gevolg aan gegeven. Blijven zitten, wat me zekerheid gaf op nog flink wat parlementaire jaren, of vertrekken. Ik koos voor het tweede. Makkelijk was dit niet. Per slot van rekening ben ik dertig jaar lid geweest van het Vlaams Blok.” (Foto: Karim Van Overmeire samen met Filip Dewinter op een Vlaams Blok-meeting in Brakel, 1992).

Loopt het bij de N-VA anders dan bij het VB? Karim Van Overmeire: “N-VA en VB zijn beiden politieke partijen, maar de interne partijcultuur verschilt sterk. De fractievergaderingen in het Vlaams Parlement verlopen helemaal anders, maar dit heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het VB een oppositiepartij is en de N-VA deel uitmaakt van de Vlaamse regering. Bij de N-VA bestaat er ook een zeer sterke interne debatcultuur en is de besluitvorming sterk geformaliseerd. Er wordt heel veel gestemd. Ik heb me laten vertellen dat dit een reactie is op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Bij het VB heb ik dertig jaar een zogenaamde consensus-besluitvorming meegemaakt, waarbij er bijna nooit gestemd werd, ook als reactie op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Merkwaardig hoe eenzelfde – traumatische – ervaring tot verschillende conclusies leidde…”

De N-VA is tegen het cordon sanitaire maar erg happig om in zee te gaan met het VB is de partij ook niet. Karim Van Overmeire: “Wij zijn inderdaad tegen een schutskring, tegen gelijk welke partij overigens. Dat is een principieel standpunt. In mijn eigen stad, Aalst, hebben we met het bestuur beslist aan alle andere partijen de namen van onze onderhandelaars over te maken. Sommige andere partijen hebben gereageerd, het VB nog niet. Maar dat kan komen, zeker? De vraag is vooral wat het VB zelf wil. Bestaat er wel bereidheid om een bestuursakkoord af te sluiten en zes jaar lang de discipline op te brengen om dat akkoord uit te voeren, met alle noodzakelijke nuances en alle gevolgen die dit heeft? Staat dat niet haaks op de Uilenspiegelmentaliteit, de keuze voor de terugkeer naar de zogenaamde zweeppartij van de jaren tachtig waar de partijtop duidelijk voor kiest? Vergelijk het met de mentaliteit van de drenkeling die om hulp roept. Bij de N-VA vraagt men zich af of hij niet opzettelijk in het water is gesprongen. En vooral: wil hij de redder, die de hand reikt, niet mee in het water trekken?”

En de Vlaamse onafhankelijkheid? Karim Van Overmeire: “Wie onafhankelijkheid wil, moet werken aan een breed draagvlak, niet alleen bij de kiezers maar ook bij de belangrijkste organisaties en belangengroepen. Je moet er minstens voor zorgen dat de weerstand beperkt blijft. In Tsjecho-Slovakije was er bij de bevolking geen meerderheid om het land op te splitsen, maar er was wel een Tsjechische politieke elite die begreep dat het zo niet verder kon. En er was geen actief verzet tegen de splitsing. Op dat vlak denk ik dat we ook in Vlaanderen de jongste jaren zeer grote stappen vooruit hebben gezet. Maar we zijn er helaas nog niet.”

Nog een foto uit de oude doos: Karim Van Overmeire stelt op een persconferentie in 1998 Steve Herman voor, secretaris van de VLD-jongeren die overstapt naar het Vlaams Blok. Het zal je kind maar wezen: apetrots een nieuwkomer bij het VB voorstellen, die nadat je er zelf vertrekt het nieuwe plaatselijk VB-kopstuk wordt.

Siegfried Bracke geeft vandaag in De Zevende Dag tekst en uitleg over de VB’ers bij de N-VA. Bart De Wever heeft hiervoor geen tijd. Hij is nog aan het rondneuzen in een databestand dat iemand op het intranet van de stad Antwerpen vond. Wat zal Siegdried Bracke vertellen? In De Standaard getuigen dit weekend alvast enkele ex-VB’ers intussen N-VA'ers.

Om te beginnen Viky De Ridder, de vervangster van Frank Vanhecke in de gemeenteraad van Brugge toen de gewezen VB-voorzitter Brugge ruilde voor het Schoten van Marie-Rose Morel. Viky De Ridder stond op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 maar werd na haar eedaflegging als gemeenteraadslid, nu juist een jaar geleden, meteen onafhankelijk gemeenteraadslid. Drie maanden later stapte ze over naar de N-VA (Foto 1: Viky De Ridder (r.) bij de overhandiging van haar N-VA-lidkaart). In De Standaard vertelt Viky De Ridder: “Ik ben zwaar op de rooster gelegd. De lokale N-VA-voorzitter vroeg tijdens mijn screening uitgebreid naar mijn verwachtingen. Hij wilde ook weten of ik extreme ideeën had. We hebben zeker vijftien keer contact gehad. Maar wat ondertussen achter de schermen gebeurde, weet ik niet.” De eerste test is lokaal slagen. Vanaf dan gaat de procedure getrapt. Als ook het arrondissement zijn fiat geeft, komt de kwestie op de tafel van het nationale partijbestuur te liggen, waar de finale beslissing wordt genomen. Niet iedereen is zomaar welkom. Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.”

Mensen en ideeën kunnen veranderen. Alleen Filip Dewinter verandert niet. Dat geeft het voordeel van de twijfel aan de tweeëntwintig VB’ers waarvan bekend is dat ze onderdak kregen bij de N-VA*. Maar kijken we eens naar Karim Van Overmeire, de man waarvan de voorbije dagen breder bekend geraakte dat hij als persoonlijke medewerker van Filip Dewinter meeschreef aan het beruchte zeventigpuntenplan (1992) en als medewerker vermeld wordt bij de tweede versie (1996). Een mens kan om den brode al eens zaken moeten doen waar men niet achter staat. Maar wat met vrijwillig engagement? Viky De Ridder zegt: “Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.” En wat leert een simpele blik op de Wikipedia-pagina van Karim Van Overmeire? Dat Karim Van Overmeire “voormalig lid (is) van Voorpost”. Bij het Vlaams Belang is men intussen op zoek naar de tekst van een toespraak die Karim Van Overmeire nog niet zolang geleden in Roeselare zou gehouden hebben. Pure VB-praat, zeggen VB'ers die erbij waren.

Maar goed, een mens kan veranderen. Al blijft natuurlijk de vraag hoelang iets blijft doorwerken dat je tientallen jaren hebt meegedragen. Interessant is ook de vraag of de N-VA actief op zoek is naar VB’ers om haar lijsten aan te vullen? VB-voorzitter Bruno Valkeniers beweert dat in de Kempen VB’ers aangesproken zijn om bij de N-VA te komen. De N-VA ontkent dit. Maar ook elders wordt opgevangen dat de N-VA VB’ers solliciteert. Ledy Broeckx (foto 2), VB-lijsttrekster bij de komende districtsraadsverkiezingen in Borgerhout, zegt dat ook zij benaderd is door de N-VA. Daarnaast noteerden we dat toen Bart De Wever op 13 februari in Borgerhout was, voor zijn ronde langs alle Antwerpse districten, ook Hilda Vienne en Walter Wegge aanwezig waren. Hilda Vienne is VB-gemeenteraadslid in Antwerpen, haar echtgenoot Walter Wegge is VB-districtsraadslid in Borgerhout. Minstens is er in de lagere regionen van het VB warme interesse voor de N-VA. De N-VA is op haar beurt geïnteresseerd in de electoraal interessantste mensen. Ledy Broeckxs bekendheid reikt verder dan Borgerhout, als gewezen verbondsleidster bij het VNJ. Ze schuimt nog alle Voorpost-feestjes af, en toch zou ze benaderd zijn door de N-VA?

*Wie is als ex-VB'er toegelaten tot de N-VA? Luc Sevenhans (gemeenteraadslid en senator, Brasschaat), Bruno Stevenheydens (gemeenteraadslid en N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, Beveren), Karim Van Overmeire (gemeenteraadslid en senator, Aalst), Dirk Jacobs (zoals ook de volgenden gemeenteraadslid, Zemst), Wim Demuylder (Halle), Patrick Verlinden (Schoten), Christel Uytdewilgen (Boechout), Mia De Brouwer (Aalst), Ignace Verhaegen (Aalst), Jeroen Van de Water (Kasterlee), Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), Joris Van Dessel (Nijlen), Eddy Van den Bossche (Nijlen), Robert Mondelaers (Laakdal), Michel Laenen (Herk-De Stad), Viky De Ridder (Brugge), Luc Schelfhout (Deerlijk) en Steven Dupont (Grimbergen) werden door De Standaard/Het Nieuwsblad opgelijst. Ook Jan Lievens (parlementair medewerker van Karim Van Overmeire en gemeenteraadslid in Lede) en Bruno Alens (provincieraadslid en gemeenteraadslid in Zele) zijn, volgens onze informatie, intussen N-VA'er. Het is niet uitgesloten dat dit lijstje nog aangevuld wordt. Daarover meer volgende week op deze blog. De Belfortploeg van Francis Van den Eynde ontkent intussen het bericht in De Standaard dat zij zou gesolliciteerd hebben bij de N-VA. De Belfortploeg komt in Gent later dit jaar op met een eigen lijst: Vlaams Belfort.

Die N-VA’ers toch. Bij gebrek aan ernst zorgen ze wel voor de lachspieren. Neem nu Siegfried Bracke. Die twitterde vorig weekend dat hij de voetbalwedstrijd AA Gent - Club Brugge op televisie volgde als “13de man voor de Buffalo’s”. In voetbalploegen worden 11 spelers opgesteld, en supporters worden daarom wel eens “de 12de man” genoemd. Ook het voorbije weekend: de Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) die niet wist dat VB’er Karim Van Overmeire intussen N-VA’er is geworden. In augustus vorig jaar. Ludo Van Campenhout: ”Zit Karim Van Overmeire tegenwoordig bij de N-VA? Bent u zeker? Tja, ik kan soms ook niet meer volgen hoor.”

Aanleiding was de vraag aan Ludo Van Campenhout in De Morgen Magazine of hij wist van welke N-VA’er de uitspraak is: “Homodiscriminatie is een schijnprobleem dat misschien wel in kringen van zogenaamde intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar niet in brede lagen van de samenleving.” In een gisteren gepubliceerde lezersbrief wijst Karim Van Overmeire erop dat de quote “een vrije bewerking is” van zijn tussenkomst bij de bespreking van de Beleidsbrief Gelijke Kansen in 1996. Hij was toen al voorstander van een wetgeving die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt ("In principe wel" was zijn antwoord toen hij daarover een expliciete vraag kreeg, nvdr.). De essentie van Van Overmeires betoog was dat het beleid gericht was op “een aantal goed georganiseerde groepen, terwijl er geen aandacht was voor groepen die minder goed georganiseerd zijn”. De Morgen repliceert dat Van Overmeire inderdaad nog wel andere groepen citeerde, maar om het gelijke kansenbeleid te ridiculiseren. Lezing van de 'parlementaire handelingen' geeft De Morgen gelijk.

Een paar citaten uit de bespreking in het Vlaams Parlement, 23 mei 1996. Karim Van Overmeire: “Ik denk ondermeer aan de vermeende (sic) ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en aan de ongelijkheid tussen de senioren en de jongeren. Tevens is er een grote groep mensen die om één of andere reden niet beantwoorden aan de tijdsgebonden schoonheidsnorm. (…) Een student met een gezicht vol pukkels zal voor een mondeling examen zijn stof beter moeten kennen dan het mooiste meisje van de klas. Roodharige kinderen worden aan de spotlust van hun klasgenoten onderworpen, zeker als ze bovendien een beugel of een brilletje dragen.”

“Lange mensen hebben het evenmin gemakkelijk in onze samenleving, want ze stoten voortdurend hun hoofd. Kleine mensen kunnen dan weer geen rijkswachter worden. We mogen de linkshandigen niet vergeten. Deze tamelijk grote groep heeft het niet onder de markt in een wereld die volledig op rechtshandigen is afgestemd. De lijst is eindeloos. Er is echter geen enkele reden om deze voorbeelden niet even ernstig te nemen als de door u geselecteerde groepen (onder andere de holebi’s, nvdr.). Er is eveneens discriminatie tussen de mensen met zogenaamd politiek correcte opvattingen en mensen zoals ik, met politiek niet correcte opvattingen.”

Karim Van Overmeire neemt niet enkel het gelijke kansenbeleid voor holebi’s op de korrel. Ook dat voor vrouwen. Karim Van Overmeire: “Mevrouw de minister, ik geloof echt niet dat u de vrouwen gelijke kansen wilt geven. U wilt wel een bepaald soort vrouwen extra wapens geven, namelijk zij die voor een beroepsloopbaan buitenshuis kiezen, en u wilt ook de andere vrouwen die richting uitsturen. Een vrouw kan zich volgens u maar ontplooien met een voltijdse job buitenshuis en een continue beroepsloopbaan. Ik durf te betwijfelen omdat ik deze stelling niet echt bevestigd zie door de vrouwen om me heen van wie minstens een deel heeft gekozen om thuis bij de kinderen te blijven en anderen dit zouden doen indien ze er de financiële ademruimte voor hadden.”

“We geloven dat democratie impliceert dat men de maatschappelijke opvattingen niet via optreden van de staat poogt te forceren. Wij zijn geen voorstander van onbemande camera’s in elke huiskamer om te controleren of mannen en vrouwen wel net evenveel koken, afwassen en schoonmaken.” In heel de beleidsbrief van gelijke kansenbeleid was natuurlijk geen sprake van onbemande camera’s in huiskamers, maar Karim Van Overmeire hing graag dat schrikbeeld op. Karim Van Overmeire komt nog eens terug op de discriminatie van holebi’s: “In De Morgen had men het over de homo provocatus. De militante homosexuelen vormen inderdaad een kleine maar luidruchtige lobbygroep. Het probleem komt me eigenlijk voor als een schijnprobleem, dat misschien wel in kringen van zogenaamd weldenkende intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar toch niet echt in brede lagen van de samenleving.”

Omdat hij er niet uit geraakt, schakelt Karim Van Overmeire dan maar over op “het probleem van de vreemdelingen”: “Voorstellen als een grotere participatie van vreemdelingen aan spelprogramma’s op televisie zijn ongetwijfeld goed bedoeld. Het klinkt zelfs heel lief. Maar wat brengt dat op? Het resultaat kan zijn dat vreemdelingen wegens hun achterstand op taalkundig vlak minder vaak winnen dan autochtonen. Dat zou dan weer de vooroordelen bevestigen. Wat zal u dan doen, mevrouw de minister? De vragen manipuleren of quota van winnaars opstellen?” Dat bijvoorbeeld ook hoger opgeleide allochtonen gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt, het is aan de zorgen van Karim Van Overmeire ontsnapt.

Een week geleden was er een Facebook-bericht dat Karim Van Overmeire samen met Frank Vanhecke en Erik Arckens gezien werd in een Vlaams-nationalistisch café in Brussel. Werd een overstap naar de N-VA van Frank Vanhecke en Erik Arckens besproken? Vooral een overstap van die laatste werd op gelach onthaald gezien zijn harde standpunten als VB’er. Het is natuurlijk niet omdat drie mensen samen op café zijn dat daar meteen partijpolitieke bedoelingen achter moeten gezien worden. Maar de VB’er die het nieuws uitbracht, zag het wel zo. Ludo Van Campenhout kan maar beter aan Bart De Wever vragen hem tijdig te informeren over nieuwe overstappen van het VB naar de N-VA.

Met de vakantieseks van burgemeester Ilse Uyttersprot en het gezinsdrama waarbij een Afrikaanse moeder haar kinderen doodstak omdat ze dacht dat haar kinderen vampieren waren, hebben we het nieuws uit Aalst nog niet gehad. Gisteren geraakte bekend dat de Aalsterse ex-VB’er Karim Van Overmeire overstapt naar de N-VA.

Karim Van Overmeire (foto, 46 j.) werd met de Zwarte Zondag van 24 november 1991 VB-parlementslid. Voordien was hij actief bij de NSV en bij Voorpost. Van 1992 tot 1995 was hij voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). In 1995 werd hij naast Vlaams parlementslid ook gemeenteraadslid in Aalst. Vanaf 1992 lid van het VB-partijbestuur weigerde hij eind 2009 lid te worden van het door Bruno Valkeniers vernieuwd VB-partijbestuur. In een opiniestuk dat even op zijn website stond schreef Karim Van Overmeire over het VB dat “een politiek gemarginaliseerde structurele oppositiepartij” in de komende jaren ongetwijfeld nog een aantal mandaten en personeelsleden kan garanderen, maar dit niet het doel kan zijn van politiek engagement. “De meest efficiënte weg om ons programma, of minstens delen daarvan, te realiseren, is via beleidsdeelname. Beleidsdeelname is vanzelfsprekend geen doel op zich. Het is ook geen keuze voor of tegen zogenaamde gematigdheid of radicalisme. Er moet een zichtbare breuk met het verleden komen, en een volgehouden inspanning om het cordon te doorbreken. Het feit dat grote delen van de partijtop vereenzelvigd worden met de polarisatiestrategie van het verleden, bemoeilijkt de situatie nog.” Het beterde niet bij het VB en op 15 juli stapte Karim Van Overmeire op bij het VB.

Gisterenmiddag kocht hij zich een lidkaart van de N-VA. Het lag in de lijn van de verwachtingen nadat in mei dit jaar beslist was dat Van Overmeires project Aalst Anders en Beter en de Aalsterse N-VA nauw zouden samenwerken. Karim Van Overmeire verduidelijkt op zijn website: “Het succes van de N-VA bij de federale verkiezingen van vorig jaar heeft duidelijk gemaakt dat heel veel Vlamingen hopen dat deze partij wél voor effectieve en fundamentele veranderingen kan zorgen. (…) De eerste afspraak zijn de lokale verkiezingen van 14 oktober 2012. Die zullen draaien rond de vraag in welke mate de N-VA zich lokaal zal kunnen verankeren. Daarbij wordt vooral gefocust op de centrumsteden. Aalst is zo’n Vlaamse centrumstad, die bovendien bestuurd wordt door een onzalige coalitie van de drie traditionele partijen die bijna uitsluitend met onderlinge ruzies en andere onprettige feiten in het nieuws komen. Ik hoop trouwens binnenkort een boek over de Aalsterse politiek te kunnen voorstellen. Nog meer dan elders in Vlaanderen symboliseert de N-VA in Aalst de hoop op veranderingen en op een beter bestuur. (…) Tegelijk moeten we beseffen dat toveroplossingen alleen in sprookjes bestaan. Ook revoluties zijn niet aan de orde. De Vlamingen zijn geen Tunesiërs, Egyptenaren of Libiërs: gelukkig leven wij in Europa in een andere samenleving waar politieke veranderingen het resultaat zijn van een vreedzaam en democratisch proces. Als parlementslid en als gemeenteraadslid kan je alleen maar hopen dat je met hard werken en een beetje geluk misschien één of twee stenen in de rivier kan verleggen. Maar wanneer genoeg mensen een steen verleggen, krijgt de rivier toch een andere loop.”

Volgens VB-Vlaams parlementslid Pieter Huybrechts staat er overigens nog volk klaar om over te stappen van het VB naar de N-VA. Hij wenst de N-VA niet zonder ironie veel geluk met haar ‘verruimers’ (Siegfried Bracke, Ludo Van Campenhout…). Bij het VB weet men intussen wat men aan ‘verruimers’ heeft.

Uitgerekend vorige woensdag, toen wij een overzicht plaatsten van de VB’ers die op één week tijd overstapten naar de N-VA, plaatste Gerolf Annemans op zijn blog een artikel om te klagen over de “rooftocht” van de N-VA om VB-mandatarissen bij hen in te lijven.

De N-VA zou VB’ers benaderen om op te stappen bij het VB. Na enige tijd als ‘onafhankelijke’ te zetelen, zouden die ex-VB’ers bij de N-VA een verkiesbare plaats krijgen op de lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. Volgens Annemans zouden sommige VB-mandatarissen “waarvan – bij vriend en vijand – het gezag zo groot is” ineens het lijsttrekkerschap aangeboden worden, mogelijk het burgermeesterschap, minstens de eerste schepen die de N-VA zou kunnen bemachtigen. Bij de N-VA ontkent men die strategie. Wat heeft de N-VA te winnen met figuren aan te trekken die de geur van aangebrand zijn nog van zich af moeten schudden, terwijl de N-VA zonder die figuren tegenwoordig al een magische aantrekkingskracht heeft?  

Natuurlijk zijn het bij de N-VA niet allemaal heiligen, maar bij het VB zijn ze dat nog minder. Een paar jaar geleden had Marie-Rose Morel (foto) een volle dagtaak om met het blaadje WelkomEcho mensen aan te sporen over te stappen van de N-VA naar het VB. Zoals Morel zelf deed. Je kan het trouwens nog allemaal nalezen op de website van het VB: het eerste nummer van WelkomEcho dat vanaf juni 2005 op 18 500 exemplaren verspreid werd, het tweede nummer, enzovoort. Gerolf Annemans die de N-VA verwijt op rooftocht bij het VB te zijn: dat is als de pot die de ketel verwijt zwart te zijn.

In Aalst stapte inmiddels de N-VA uit de bestuursmeerderheid en het kartel met de CD&V en kreeg de plaatselijke N-VA-afdeling onderdak bij Aalst Anders en Beter, het politiek project dat Vlaams parlementslid Karim Van Overmeire in Aalst heeft opgezet nadat hij op 15 juli 2010 opstapte bij het VB. Oost-Vlaams VB-Kamerlid Tanguy Veys twitterde én verstuurde gisteren naar zijn Facebook-vrienden: “In de reeks ‘Slachtoffers van het schouderklopjesvirus’: Karim Van Overmeire naar de N-VA. Wie had dat verwacht…? Nu nog schepen worden…” Tanguy Veys draait de zaken om. En, ten tweede. Als er iemand het ‘slachtoffer van het schouderklopjesvirus’ is, iemand die permanent de aandacht opzoekt, of het positief of negatief is… dan is het wel Tanguy Veys. Opnieuw: de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet.

In Aalst, dé carnavalstad van België, is er dit jaar voor het eerst geen echte Prins Carnaval-verkiezing. Er waren twee kandidaten Prins Carnaval, maar één van de twee ziet het niet meer zitten nadat zijn concurrent de meeste van de mogelijke sponsors kon strikken. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 belooft het in Aalst spannender te worden.

Voormalig Vlaams Belanger Karim Van Overmeire (foto 1, Karim Van Overmeire in een carnavalstoet in Aalst) heeft vorige week zijn nieuwe partij gepresenteerd: Aalst Anders en Beter. In 2012 wil hij ermee in de bestuursmeerderheid geraken. Karim Van Overmeire was dertig jaar lid van Vlaams Belang, maar begin juli keerde hij de partij de rug toe omdat hij zich niet meer kon vinden in de visie van de partijtop. Nu heeft hij een nieuwe partij uit de grond gestampt. Karim Van Overmeire: “Dit initiatief is nodig omdat de drie traditionele partijen in het stadsbestuur bijna uitsluitend met ruzies en geblokkeerde dossiers in het nieuws komen. Als zij in 2012 opnieuw de meerderheid vormen, krijgen we dezelfde ruzies. Vlaams Belang belandt volgende keer ongetwijfeld opnieuw in de oppositie. Daarom denk ik dat alleen een nieuw initiatief de situatie kan deblokkeren.”

Voor Aalst Anders en Beter vond Van Overmeire een bondgenoot bij Lijst Dedecker. “Ons nationaal bestuur heeft de goedkeuring gegeven om in het project van Van Overmeire te stappen. LDD blijft onafhankelijk als partij in Aalst, maar we zullen samen naar de verkiezingen van 2012 trekken”, legt Sally Van den Bergh van LDD-Aalst uit. Onafhankelijk gemeenteraadslid Willy Van Mossevelde, schepen van 1995 tot 2006, is de derde die de beginselverklaring van Aalst Anders en Beter ondertekende. Willy Van Mosselvelde: “Ik heb de voorbije drie jaar als onafhankelijke gezeteld in de gemeenteraad en ik heb gemerkt dat ik wel veel inbreng had, maar dat ik daarmee maar weinig resultaat kon boeken. Samen staan we sterker.” Het programma van Aalst Anders en Beter is Vlaamsgezind en sociaal-economisch rechts. Origineel kunnen we het niet noemen. Het VB-Aalst stapte in meerderheid niet over naar de nieuwe partij van Karim Van Overmeire. Jens van der Kelen, verantwoordelijke voor de jongerenwerking van het VB in Aalst stapt wél over. Ook Jan Lievens (foto 2), gemeenteraadslid in Lede en parlementair medewerker van Karim Van Overmeire, stapt over naar de nieuwe partij. Jan Lievens werkt(e) nochtans al elf jaar beroepshalve voor het VB.

Lievens onderschrijft de publieke stellingname van een aantal Oost-Vlaamse VB'ers bijna een jaar geleden: "Een politiek gemarginaliseerde structurele oppositiepartij kan in de komende jaren ongetwijfeld nog een aantal mandaten en personeelsstatuten garanderen, maar dit is niet het doel van ons politiek engagement. De meest efficiënte weg om ons programma, of minstens delen daarvan, te realiseren, is via beleidsdeelname. Beleidsdeelname is vanzelfsprekend geen doel op zich. Het is ook geen keuze voor of tegen zogenaamde gematigdheid of radicalisme. (…) Misschien biedt de polarisatiestrategie meer garanties op electoraal succes, maar dit verhaal stopt op de avond van de verkiezingsoverwinning. Voor het overige is er alleen maar de vage hoop dat er 'ooit' wel eens 'iets' zal gebeuren. Deze afwachtende houding lijkt ons niet de meest efficiënte op een ogenblik dat we, zowel inzake het communautaire als inzake immigratie, in cruciale jaren zitten. Het is bovendien geen eerlijke houding tegenover onze kiezers die hun vertrouwen aan ons geven en hopen dat we niet alleen vanuit het pluche ons programma declameren maar ook proberen om het te realiseren."

In het Vlaams Blok Magazine van februari 2004 legde Jan Lievens al uit: "Van oppositie tot elite: het is de doelstelling van het Vlaams Blok. Het is tevens de moeilijkste fase in het bestaan van een partij: de transformatie van een oppositiepartij naar een beleidspartij. Maar er is geen weg terug: het Vlaams Blok heeft de ambitie om Vlaanderen te besturen. De oppositie is de meerderheid in potentie. Aan ons om dat waar te maken en een Vlaamse elite te vormen die daadwerkelijk Vlaams is." Hoogmoed komt vóór de val.

Vandaag, dinsdag, ligt er weer een nieuw exemplaar van ’t Pallieterke in de krantenwinkel. Nog altijd de moniteur van de rechts-radicale Vlaams-nationalisten. Vanzelfsprekend zullen we het blad inkijken. Maar vorige week was ’t Pallieterke wel bijzonder kort over het ontslag van Marie-Rose Morel bij het VB.

’t Pallieterke: “Marie-Rose Morel heeft haar lidmaatschapskaart teruggestuurd naar de Madou in Brussel. Al drie weken geleden. Zij zal daar wel haar redenen voor hebben. Net zoals Bruno Valkeniers en co hun redenen hebben gehad om dat niet aan het klokzeel te hangen. En om er gelaten en berustend op te reageren toen dat via Het Laatste Nieuws toch uitlekte. Het minste wat men kan zeggen, is dat de passage van Marie-Rose in het Vlaams Blok/Belang niet onopgemerkt is voorbijgegaan. Waarom het verkeerd gelopen is? Om vriendschap te sluiten moet ge minstens met twee zijn, maar om ruzie te maken ook. Marie-Rose heeft nog altijd haar voor- en tegenstanders in de partij.” En dat was het. Meer niet over de op Filip Dewinter na grootste stemmentrekker van het VB, de VB’(st)er die bij de voorlaatste verkiezingen de meeste zendtijd kreeg van de VRT-televisie, de VB’(st)er die als geen ander stemmen aantrok die anders niet naar het VB zouden gaan. Het is blijkbaar nog altijd over eieren lopen als het thema Marie-Rose Morel bij het VB-publiek ter sprake komt.

Jarenlang sprak Marie-Rose Morel over de noodzaak van een andere aanpak van VB-thema’s, maar hoe dan wel? Die ene keer dat ze er concreet over was, was het toch wel teleurstellend. Marie-Rose Morel in de Nederlandse krant Trouw: “Je moet op tijd vernieuwen om de mensen te blijven boeien en in je communicatie meegaan met de tijd. Mijn boodschap zou even hard zijn (dat blijkt ook elders in het interview, als ze pleit voor “een hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari”, red.), maar ik zou die (boodschap) niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie.” Marie-Rose Morel zal toch niet uit het VB zijn gestapt wegens het ontbreken van power-pointpresentaties ?! Voor Marie-Rose Morel is het een goede zaak dat ze zich niet meer laat opjagen door het pakken van postjes via het VB; het VB dreigt zich nog meer te verliezen in de marginaliteit nu het een stemmentrekker en brugfiguur naar niet-VB’ers als geen ander verliest.

Na ook al het ontslag van Karim Van Overmeire (anders dan Morel tot VB-volksvertegenwoordiger gegroeid als oud-NSV’er, oud-voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, oud-Voorpost’er…) zal Rob Verreycken zijn mening wel moeten herzien dat het met het VB na de partijraad in juni in Hoboken terug de goede kant op gaat. Het is niet uitgesloten dat het VB terug meer stemmen haalt, maar dat zal dan zijn ondanks zichzelf en een eventueel succes vasthouden kan de partij niet. Dat is intussen ook al bewezen. (Foto: Marie-Rose Morel wordt door Hans Verreyt als spreekster ingeleid bij de 'zomeruniversiteit' van de Vlaams Belang Jongeren in 2007.)

“Je zal weinig verschil vinden tussen de tekst die maandagmorgen is voorgelegd en de tekst zoals die geamendeerd is door het VB-partijbestuur”, zei Bruno Valkeniers begin vorige week. Valkeniers heeft gelijk: we vonden maar zeven verschillen tussen de originele visietekst en de zaterdag goedgekeurde visietekst. De essentie van die visietekst is, zoals wij vrijdag al schreven, dat het VB het VB blijft. De wijzigingen benadrukken dit nog meer.

In de titel van de visienota is het woordje “nationalistische” toegevoegd. Het VB is Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Merkwaardig genoeg wordt verderop in de tekst niet uitgelegd wat het VB met die toevoeging wil benadrukken. Dat het VB een radicale partij is, wordt in een lange paragraaf uitgelegd. Waarom het een republikeinse partij is, wordt ook in het lang en het breed uitgelegd. Het volkspartij zijn, wordt slechts in een korte paragraaf uitgelegd. Het uitleggen wat men onder een nationalistische partij zijn begrijpt, is in het vuur van de discussie blijkbaar vergeten. Tweede wijziging: “het afwijzen van massa-immigratie als middel om de multiculturele maatschappij te realiseren” werd “het afwijzen van massa-immigratie en het multiculturele dogma”. De strijd tegen de multiculturele samenleving stopt niet na het tegenhouden van de “massa-immigratie”. Derde wijziging: er wordt toegevoegd dat een "éénduidige taal- en nationaliteitskeuze en een keuze voor onze Westerse waarden en normen" een must zijn, willen migranten in Vlaanderen mogen blijven. Vierde wijziging: “Naast onze klassieke achterban moeten we ook ergens het ‘midden’ van de maatschappij opzoeken. (…) Dit midden bestaat o.m. uit studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften lezen, werkende koppels, zelfstandigen, actieve medioren en senioren, mensen in het verenigingsleven, het kunstenmilieu, gebruikers van digitale netwerken, heel het socio-culturele weefsel…” Dit is geworden: “Dit midden bestaat o.m. uit het gezin als belangrijkste hoeksteen van de samenleving, studerende jongeren, mensen die kranten en tijdschriften… (enz., het hele lijstje zoals daarnet geciteerd).” Vijfde verschil: “Onder de vlag ‘republikeinse volkspartij’ zal het Vlaams Belang radicaal en onverkort ijveren voor een echte Vlaamse staat in een confederaal Europa.” Dat werd dat het Vlaams Belang ijvert “voor een onafhankelijke Vlaamse staat.”

De enige wijziging die er toe doet is de zesde. In de samenvatting is verdwenen dat het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte wil geven “zonder in nodeloze provocaties of extreem verbalisme te vervallen”. Dat is simpelweg geworden: “Als waardenpartij wil het Vlaams Belang de Vlaamse staat in wording gestalte geven.” In de tekst vooraf is wél behouden: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal.”, maar dat is maar om Bruno Valkeniers te kunnen laten zeggen dat het VB voortaan een beschaafde partij wordt. Zowel in het kamp Filip Dewinter / Gerolf Annemans als langs de zijde Frank Vanhecke (foto) / Karim Van Overmeire is men het eens over de interpretatie van de hele visietekst: “Enkel de samenvatting van de tekst maakt deel uit van het officiële partijprogramma.” Probeerde Bruno Valkeniers nog op zijn Belgisch zowel de tegenstanders als de voorstanders van vuilbekkerij gelijk te geven, zowel de hardere als de minder harde vleugel van het VB interpreteren de visietekst op dezelfde wijze. “Dat zinnetje (over schuttingtaal) is gesneuveld in de uiteindelijke tekst'” zei Dewinter woensdag al in De Standaard. “Alle punten waarmee de media Vlaams Belang pijn had kunnen doen, zijn uit de tekst gefilterd. We moeten niet aan zelfkastijding doen. Wij zijn een oppositiepartij en dat betekent nu eenmaal dat je radicaal oppositie moet voeren.”  De pocket van Mohammed-taal blijft dus. Die quote op een VB-meeting was trouwens vooraf doorgenomen met Bruno Valkeniers. Zevende verschil: waar er vroeger stond "De partij wil tussen dit en de lokale verkiezingen van 2012 het 'cordon' als een lege huls van zich afwerpen en zich presenteren als radicale beleidspartij voor wie inhoud en doelstellingen primeren op macht en postjes", luidt het nu dat het VB wil "het 'cordon' ontmantelen en zich presenteren als radicale programmapartij". De vervanging van 'beleidspartij' door 'programmapartij' is veelzeggend. Maar in de daaropvolgende passage wordt de deur nog altijd opengezet voor het opnemen van bestuursverantwoordelijkheid. "Samenwerking met andere Vlaamsvoelende partijen en opnemen van beleidsverantwoordelijkheid, zeker op lokaal en regionaal vlak, moet een reële optie zijn."

Het 'Belgisch compromis' hier en daar wat sleutelen aan de tekst en dubbelzinnigheden laten, was voor een aantal Vlaams-nationalisten onverteerbaar. Vandaar het ontslag van Frank Vanhecke uit de VB-partijraad waarin hij nog geen dag opnieuw zetelde; vandaar dat Karim Van Overmeire vorige woensdag al weigerde in het nieuwe partijbestuur te zetelen. Jurgen Ceder, VB-fractieleider in de Senaat en hoofd van de juridische dienst van het VB, dik bevriend met Frank Vanhecke en de uitgerangeerde Marie-Rose Morel, betoont een naïviteit die je niet van een jurist zou mogen verwachten. Hij bekijkt nog of zijn interpretatie van de visietekst inderdaad niet overeenstemt met de interpretatie die Dewinter & Co eraan gaan geven. Intussen is Ceder de spion van Vanhecke - Morel - Van Overmeire in het VB-partijbestuur, alsof Dewinter niet zou weten met welke gevoelens Jurgen Ceder de vergaderingen zal bijwonen. Het wantrouwen dat tot nu toe vooral in de coulissen duidelijk was, is nu openlijk geëtaleerd. Het is niet verdwenen met de “in consensus” aangenomen visietekst. Integendeel.