28-04-16

PINTEN PAKKEN MET JAN JAMBON

Jan Jambon is dinsdag verjaard. De in het Limburgse Genk geboren Jan Jambon werd 56 jaar. “Hier heette hij Jambon, op z'n Frans. Toen hij uit Genk vertrok, heette hij plots Jambon”, vertelde begin deze maand nog Genkenaar en jeugdauteur René Swartenbroekx in Knack.

“Een goede reden om er ene te gaan drinken”, dacht Theo Francken toen hij hoorde dat Jan verjaarde, en samen doken ze Le Cirio in. Een café in art nouveau-stijl opzij van de Beurs in Brussel. Als ‘waarnemend VNV-leider Francken’ heeft Theo ervaring met het organiseren van feestjes. Op de foto eerst en vooral Theo Francken, met naast hem Karl Vanlouwe. Vlaams parlementslid uit Brussel en compagnon de route al uit de VNV-tijd van Theo Francken. Jan Jambon mocht ook op de foto, omringd door de twee vrouwen in het gezelschap. Links op de foto: Lies Verlinden, adviseur over Fedasil op het kabinet van Theo Francken. Rechts op de foto naast Jan Jambon: Valerie Van Peel, federaal parlementslid uit Kapellen en zus van de scherpzinnige comedian Michael Van Peel. Naast Valerie Van Peel en tegenover Theo Francken: Mathias Francken, de nieuwe kabinetschef van Theo Francken.

De obers van Le Cirio blijven discreet over wat ze hoorden telkens ze de gasten het nodige gerstenat bezorgden. Maar onderwerpen waren er natuurlijk in overvloed. Over de straatfeesten na de terreurdaden op 22 maart, en hoe Jan iedereen had afgeblaft die vroeg waar die straatfeesten dan wel hadden plaatsgevonden. “Ik moet niets bewijzen”, dat moest volstaan als antwoord. En het “significant deel van de moslimgemeenschap” dat “danste naar aanleiding van de aanslagen”? Jan nam zijn woorden niet terug. Laat staan dat hij zich ervoor excuseerde. “Waarom zou ik spijt hebben omdat ik de feiten heb benoemd?”, had Jan laten optekenen in de Dag Allemaal die dinsdag verscheen. “Iedereen weet toch dat het klopt wat ik zeg.” Ook op de vraag Zou Vlaanderen in z’n eentje een efficiënter antiterreurbeleid voeren dan België? had Jan een nietszeggend antwoord kunnen geven: “Je kent het programma van mijn partij (die pleit voor een onafhankelijk Vlaanderen, nvdr.)”.

Er waren intussen belangrijker problemen. Hoe Liesbeth Homans haar toespraak op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren had gehouden. Twee glaasjes champagne, dat kan Liesbeth wel aan, maar na alweer zo’n slopende week als Vlaams viceminister-president en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding was het haar even teveel geworden. Gelukkig had Bart de zaken even duidelijk gesteld in Terzake. Na een vraag van de vilaine Kathleen Cools had Bart geantwoord: “Ik vind het overdreven dat de media nu de jacht hebben geopend op haar en snap ook niet waarom dit in een serieus interview op Terzake aan bod moet komen.” Case closed. Maar nu had Jan een telefoontje gekregen van Het Laatste Nieuws, krant die een filmpje had toegestuurd gekregen waaruit bleek dat de minister aan 130 tot 150 kilometer per uur naar huis was gereden na een lezing bij de ondernemers van Voka in Hasselt.

“Geef de schuld aan uw chauffeur”, had Theo gezegd. “Dat heb ik ook gedaan”, antwoordde Jan. “Ah, goed”, zei het gezelschap. “Kom we drinken er nog een, en nog een, en nog een”, klonk het. “Ja maar, ik moet op tijd thuis zijn. Mieke (Huybrechts, zijn echtgenote, de jongste zus van voormalig Vlaams Belang-parlementslid Pieter Huybrechts, nvdr.) wacht op mij”, riposteerde Jan. “Geen probleem”, klonk het in koor, “uw chauffeur brengt u wel snel naar huis”. Terwijl ze het zeiden, beseften ze dat die “snel” nu misschien niet de beste woordkeuze was. Het hele gezelschap proestte het uit van het lachen. En zo werd het nog best gezellig in Le Cirio.

23-02-16

ANTWERPEN: 150 EURO VOOR 15 SECONDEN ‘WERK’

Gemeenteraadszittingen zoals gisterenavond in Antwerpen worden op ’t Schoon Verdiep voorbereid door vier dagen lang gemeenteraadscommissies. Voor de burgemeester en elk van de schepenen is er zo’n gemeenteraadscommissie. Ambtenaren kunnen dan toelichting geven over de punten die in de gemeenteraad ter stemming worden voorgelegd en hun burgemeester of schepen te hulp snellen bij penibele vragen. Alhoewel de verschillende politieke standpunten er niet weg zijn, is de sfeer er doorgaans gemoedelijker dan op de gemeenteraadszitting zelf waar er wel eens een hoog showgehalte is.

De week begint met een gemeenteraadscommissie rond de bevoegdheden van burgemeester Bart De Wever. Naast hoofd van de politie ook bevoegd voor ‘externe relaties, marketing en communicatie, coördinatie bovenlokale fondsen, ontwikkelingssamenwerking en loketten’. Uitzonderlijk duurde die gemeenteraadscommissie vorige week maandag bijna twee uren. Toen iemand hem na afloop nog aanklampte, jammerde Bart De Wever dan ook dat hij al te laat was voor zijn volgende afspraak. Naast de agendapunten voor de gemeenteraadszitting en informatieve vragen, werd die avond ook toelichting gegeven over het overleg tussen de politie en jeugdwelzijnsinstellingen (de politie zal niet meteen weer beginnen te schieten als ze wordt opgeroepen voor een moeilijk handelbare jongere) en toelichting gegeven over de ‘deradicalisering’ (waarbij de burgemeester noch zijn ambtenaren evenwel het achterste van hun tong lieten zien).

De kortste gemeenteraadscommissie vorige week was die rond de bevoegdheden van schepen Marc Van Peel (CD&V, bevoegd voor haven, industrie en werk). Een gemeenteraadscommissie voorgezeten door gemeenteraadslid Bruno Valkeniers (VB). De commissiezitting werd afgelast bij gebrek aan agendapunten voor de gemeenteraadszitting. Informatieve vragen zouden schriftelijk beantwoord worden. De tweede kortste gemeenteraadszitting was die rond de bevoegdheden van Fons Duchateau (N-VA, foto). Naast voorzitter van de N-VA-Antwerpen is Fons Duchateau OCMW-voorzitter en als schepen in Antwerpen ook nog eens bevoegd voor sociale zaken, wonen, diversiteit, inburgering en samenlevingsopbouw. Zijn gemeenteraadscommissie wordt voorgezeten door zijn partijgenote Carine Leys (nu dus N-VA, tevoren VLOTT – het VB-aanhangsel van Hugo Coveliers).

Er stond maar één punt op de agenda van deze gemeenteraadscommissie vorige week donderdag: een aanpassing van de nominatieve toelagen voor sociale zaken. Een subsidie van 35.000 euro voor aanpak van huisartsarme zones in Antwerpen wordt nu concreet toegekend aan de huisartsenkring Deurne-Borgerhout gezien het schrijnend tekort aan huisartsen in Deurne-Noord. De commissiezitting duurde vijftien seconden, misschien twintig, maar zeker niet meer. Niemand had vragen over het agendapunt, en na die luttele seconden werd de commissiezitting opgeheven. Gazet van Antwerpen noteerde dat SP.A-gemeenteraadslid en ex-schepen van Sociale zaken Monica De Coninck foeterde: “Het is een schande. Eén puntje op de agenda, terwijl mensen op straat moeten slapen.” De krant geeft Monica De Coninck gelijk, maar merkt op dat gemeenteraadsleden ook zelf vragen kunnen stellen.

“Hoeveel mensen deden beroep op de winteropvang? Wordt er contact gelegd met de dak- en thuislozen in het premetrostation Groenplaats of beperkt het beleid zich tot het sturen van politiemensen die zeggen dat ze moeten opkrassen? Verwacht de schepen dat met het project van de Woonbuddy’s mensen daadwerkelijk een betaalbare woning gaan vinden?” Maar neen, er was niets van dit. “De raadsleden vertrokken na vijftien seconden zonder zorgen en met bruto 150,52 euro presentiegeld op zak naar huis." En Gazet van Antwerpen besluit cynisch met: "Slaap zacht, geachte politici.”

De gemeenteraadszitting gisterenavond duurde tot even over middernacht. En blijkbaar behoren de vrouwen tot het sterkste 'ras'. Zij bleven tot het laatst voor een gezamenlijke interpellatie, veel mannelijke gemeenteraadsleden waren toen al naar huis. De vrouwen van alle politieke partijen, van N-VA tot PVDA, interpelleerden voor een actieplan tegen genitale verminking. Ook de hoogzwangere Ikrame Kastit (Groen) bleef hiervoor tot aan het einde van de gemeenteraadszitting. Alleen Anke Van dermeersch (Vlaams Belang) gaf forfait om op het late uur nog tussen te komen over genitale verminking. Ze zal haar slaaptijd nodig hebben.

26-11-15

SAOEDI-ARABIË: HOEVEEL HYPOCRISIE KUNNEN POLITICI VERDRAGEN ?

Je moet al blind én doof zijn om de laatste dagen, weken en maanden niet vernomen te hebben dat Saoedische ministers (foto) al jaren de verspreiding wereldwijd van de meest conservatieve interpretatie van de islam ondersteunen, en Saoedi-Arabië of minstens toch belangrijke inwoners van het land Islamitische Staat en terrorisme in het algemeen financiert en van wapens voorziet. Saoedi-Arabië vertikt het daarenboven om vluchtelingen uit de regio op te vangen, en overigens waren er dit jaar in Saoedi-Arabië al meer onthoofdingen dan in het kalifaat van IS. Genoeg redenen om de relaties met die schurkenstaat te herzien? Toch niet, vindt men van in de Wetstraat tot in de Antwerpse haven.

“Dat land vergiftigt de ganse regio met zijn fundamentalistische boodschap en financiert het internationaal terrorisme. Een herijking van onze relaties met Saoedi-Arabië is niet alleen een kwestie van mensenrechten, maar van onze veiligheid en welbegrepen eigenbelang”, zegt Groen-Kamerlid Wouter De Vriendt. De jaarlijkse export vanuit België naar Saoedi-Arabië bedraagt twee miljard euro. Daarvan gaat één tiende naar wapenhandel. Het ‘op scherp’ zetten van de controle waarvoor Saoedi-Arabië die wapens gebruikt is een lachertje.

Ook bij de SP.A vindt men dat de handelsrelaties met Saoedi-Arabië moeten herzien worden. “Je kan niet op een geloofwaardige manier aan deradicalisering doen als je economische verdragen sluit met regimes die extremistische groeperingen ondersteunen. Daarnaast weten we al langer dat Saudi-Arabië de arbeids- en mensenrechten schenden. Het is dringend tijd dat we die economische banden herbekijken”, zegt Kamerlid Dirk Van der Maelen. Maar bij de regering en de regeringspartijen kijkt men de andere kant op.

In Antwerpen reageert men niet anders. PVDA-voorzitter en -gemeenteraadslid Peter Mertens interpelleerde dinsdag burgemeester Bart De Wever (N-VA),  maar kreeg havenschepen Marc Van Peel (CD&V) die hem antwoordde over de investering die de Saoedi’s in de Antwerpse haven willen doen tot grote tevredenheid van Bart De Wever (“Dit zet Antwerpen nog beter op de kaart”, in Gazet van Antwerpen), Geert Bourgeois (“Unieke opportuniteit voor Vlaanderen”, in De Standaard) en anderen. Het gaat om 3,7 miljard euro voor een recyclagefabriek, waarvan 0,7 miljard van twee Saoedische families komt: de families Al Issa en Saleh Kamel. Alvast die laatste staat op de ‘Golden Chain’-lijst van de FBI over de financiers van Al Qaeda.

De resterende 3 miljard euro moeten de Saoedi’s nog ophalen, maar dat kan pas, aldus havenschepen Marc Van Peel, als ze een concessie krijgen voor gebruik van het Delwaidedok. Een en ander moet volgens Van Peel nog onderzocht worden op haalbaarheid van het project, de meerwaarde van het bedrijf, de herkomst van de financiën... Wat gaat men echter doen als blijkt dat bij de nog op te halen 3 miljard euro (ook) bloed kleeft aan dat geld? Van Peel sprak niet over dan desgevallend de concessie in te trekken. Hij sprak over vergunningen, maar dat gaat dan over milieuvergunningen en dergelijke meer.

Principiële bezwaren lijken het geweten – als ze dat al hebben – niet te bezwaren bij de politici en bedrijfsleiders die de dienst uitmaken bij het Antwerps Havenbedrijf. Dat pas nog een Palestijns dichter in Saoedi-Arabië ter dood is veroordeeld wegens ‘afvalligheid van de islam’, wie maalt daar om? Peter Mertens: “Om het met een oud Vlaams spreekwoord te zeggen: ‘Omwille van de smeer, likt de kat de kandeleer’.”

Marc Van Peel verschuilde zich in zijn antwoord achter het federaal en Vlaams buitenlands beleid. Slechts als zij de handelsrelaties met Saoedi-Arabië opzeggen, zal het Antwerps Havenbedrijf hierin volgen. Ten persoonlijke titel wilde Marc Van Peel er nog aan toevoegen dat hij in de Arabische wereld al veel dictaturen heeft zien verdwijnen, maar wat in de plaats komt is niet beter. Een erg christendemocratisch standpunt lijkt ons dat toch niet. Peter Mertens wees er in zijn repliek op dat het Havenbedrijf soms wél eigenhandig een standpunt inneemt: toen het Italiaanse Palumbo Antwerp Ship Repair wilde overnemen, mocht dat niet van het Havenbedrijf want Palumbo zou in handen zijn van de Siciliaanse maffia.

De zaak kwam gisteren ook nog ter sprake bij De Afspraak (bij Bart Schols, op Canvas). Volgens Peter De Roover (N-VA) moet een onderscheid gemaakt worden tussen de Saoedische overheid, die tégen IS en Al Qaeda is, en de Saoedi's. Volgens Wouter De Vriendt (Groen) gaat het om Saoedi's nauw verbonden met het koningshuis van Saoedi-Arabië die van het Saoedisch regime vrij hun gang kunnen gaan (als jihadi’s en terroristen al vervolgd worden door Saoedi-Arabië kunnen ze overigens terecht in luxe-gevangenissen, nvdr.).

Blijft dat Saoedi-Arabië instaat voor de verspreiding van de radicale versie van de islam. Bart Schols haalde ook de onthoofdingen in Saoedi-Arabië aan, dit jaar al meer dan 100 (vorig jaar 151 onthoofdingen met het zwaard, nvdr.), maar dat moet je volgens Peter De Roover dan maar aankaarten bij de "industriële contacten" met Saoedi-Arabië. We zien het Marc Van Peel, met zijn ervaringen met dictatoriale regimes, al doen.

De dwazen en criminelen van Islamitische Staat bestrijden, politie en militairen gewapend in onze straten posteren beducht voor een aanslag, maar goede banden onderhouden met de (beschermheren van de) financiers van het internationale terrorisme: hoeveel hypocrisie kunnen onze politici verdragen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: saoedi-arabië, antwerpen, van peel |  Facebook | | |  Print

19-10-15

LIESBETH HOMANS VOOR EIGEN VOLK

In januari trokken wij naar het dorpje K. in de Antwerpse Kempen. We wilden wel eens horen wat Kamerlid Peter De Roover er zou vertellen op de nieuwjaarsreceptie van de plaatselijke N-VA-afdeling. Vorige vrijdag waren we opnieuw in K. De plaatselijke N-VA-afdeling had nu Liesbeth Homans te gast. Vlaams viceminister-president en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding

 

Werd Peter De Roover onthaald in de voormalige parochiezaal van K., voor Liesbeth Homans is een zaal gereserveerd in het chique Keienhof. Er dagen een honderdtal mensen op, iets minder dan op de nieuwjaarsreceptie. De jongeren die er toen nog waren, zijn er nu niet meer. Liesbeth Homans is stipt op tijd. Als ze ziet dat de plaatselijke N-VA-voorzitter wacht tot het ‘academisch kwartiertje’ voorbij is, mengt la Homans zich tussen de mensen aan de toog waar ze vlug in gesprek geraakt met Dirk Van Peel, CD&V-schepen voor sociaal beleid in K., vader van N-VA-parlementslid Valerie Van Peel en comedian Michael Van Peel.

 

De plaatselijke N-VA-voorzitter leidt Liesbeth Homans in als de vrouw die bij de laatste verkiezingen meer voorkeurstemmen behaalde dan toenmalig Vlaams minister-president Kris Peeters (Liesbeth Homans: “En sindsdien heeft Kris Peeters nog altijd niet met mij gesproken of mij een hand gegeven.”). De plaatselijke voorzitter weet dat Liesbeth Homans recht door zee gaat, kortom “een vrouw met ballen” is. 

 

Het eerste wat uit Homans’ mond rolt, is de vraag of er CD&V’ers in de zaal zijn. “Dat vraag ik altijd.” Dirk Van Peel steekt zijn hand op. Later op de avond zal Homans vragen of er mensen van nog andere partijen in de zaal zijn “want ik kan geen complimenten geven als ik niet weet dat ze hier aanwezig zijn”. Vermits wij partijloos zijn, steken we onze hand niet op. De minister zegt te zullen spreken over haar bevoegdheden, maar niet allemaal. Ter inleiding wijst ze erop dat met de zesde staatshervorming vele bevoegdheden naar Vlaanderen zijn overgekomen, maar slechts 86 % van de daaraan verbonden middelen.

 

Er moest dus 1,4 miljoen euro bespaard worden op een totaalbudget van 38 miljoen euro. In de eerste plaats gebeurde dat door besparingen op de eigen werking van de Vlaamse overheid, slechts in tweede instantie door meer kosten aan te rekenen. De waterfactuur zal volgens Liesbeth Homans per gezin gemiddeld van 456 euro naar 541 euro stijgen, maar voor de laagste inkomens is er een correctie van 114 euro. “Terwijl dat met de socialisten in de vorige legislatuur slechts 100 euro was. Wij zijn niet socialistisch, wel sociaal.”

 

Als minister van Binnenlands Bestuur is Homans het voorbije jaar onder andere bezig geweest met de afslanking van de provincies: enkel nog grondgebonden bevoegdheden, geen persoonsgebonden zaken meer. Wat dat inhoudt voor bijvoorbeeld het cultureel centrum De Warande in Turnhout? Als de stad Turnhout dat niet wil (versta: niet kan, nvdr.) overnemen, zal er een andere oplossing gezocht worden. In welke richting daarvoor gedacht wordt, zegt Homans niet. Volgende bevoegdheid: Wonen. Van bewoners van sociale woningen zal gevraagd worden om een minimumniveau van Nederlands te leren. Zo niet zal men beboet worden. “Maar niet dat ze een boek van Tom Lanoye moeten lezen, ik zou dat zelf ook niet willen lezen.”

 

Inburgering dan. Ook hier verwacht Liesbeth Homans resultaten, niet zomaar al dan niet lessen Nederlandse taal en maatschappelijke oriëntatie volgen. Indien geen voldoende resultaten volgen er boetes. “Sommigen hebben mij uitgemaakt voor de ‘Thatcher van Vlaanderen’. Ik vind dat niet erg. Als ik hetzelfde palmares als haar kan voorleggen, vind ik dat goed.” Over de vluchtelingenkwestie duidt Liesbeth Homans dat federaal en Vlaams  iedereen zijn rol heeft. “Theo moet instaan voor het beperken (van het aantal asielzoekers, nvdr.); Vlaanderen moet zorgen voor het inburgeren.”

 

Wat later keert Liesbeth Homans terug naar haar bevoegdheid als minister van Binnenlands Bestuur door de benoeming van een burgemeester in de Vlaamse (maar voor 80 % door Franstaligen bewoonde, nvdr.) gemeente Linkebeek uitvoerig te bespreken.

 

Na driekwart uur zit Homans' toespraak er op. Haar bevoegdheden Gelijke Kansen en Armoedebestrijding: zijn niet aan bod gekomen. Armoede is zijdelings aangeraakt met de correcties voor de allerlaagste inkomens en uitkeringen. Maar het specifiek armoedebeleid (haar 1-euromaaltijden enzomeer), daar rept ze niet over. De kwestie Linkebeek (gemeente met 4.800 inwoners) ligt bij Liesbeth Homans in een hogere schuif dan Gelijke Kansen en Armoedebestrijding.

 

Tijdens de pauze kunnen vragen op een papiertje geschreven worden. Welke vraag wilt u stellen aan viceminister-president Homans? Tien vragen worden na de pauze aan Liesbeth Homans voorgelegd, waaronder de vraag of het niet beter is de zelfredzaamheid te bevorderen in plaats van financiële steun te verlenen. Het biedt Liesbeth Homans de kans om te verwijzen naar de voorstellen van het Netwerk tegen Armoede. Homans gaat alleen in op hun vraag om meer sociale woningen die ze te hoog gegrepen vindt. Liesbeth Homans geeft nog mee: “Het Netwerk tegen Armoede zijn niet mijn vrienden, om het optimistisch te stellen.”

 

Op naar de volgende N-VA-avond in de buurt? In buurgemeente K. is er aanstaande vrijdag een “kippenfestijn”’ met Johan Van Overtveldt, een paar dagen later komt Theo Francken in S. voor een politieke babbel over “de huidige asielcrisis”, en op het einde van volgende week is er in B. een Catalaanse avond met “paëlla zoveel u maar wil” en de Antwerpse schepen Rob Van de Velde die zal spreken over de “stadsontwikkeling Barcelona - Antwerpen”. Liesbeth Homans spreekt ad rem, en had vrijdagavond een guitige blik. Maar echt gezellig vonden we het toch niet. Zou het met Johan Van Overtveldt & Co beter zijn?

11-12-12

BESTUURSAKKOORD ANTWERPEN: BLAMING THE VICTIM

In een eerste reactie op het nieuwe bestuursakkoord voor Antwerpen hoorde je dat het vooral het verder zetten van het huidig beleid is, met accentver-schuivingen inzake mobiliteit (in de praktijk meer voorrang voor Koning Auto) en het aanscherpen van het rechten en plichten-verhaal (het recht op leefloon bijvoorbeeld, het minimum minimorum om te kunnen leven, wordt afhankelijk gemaakt van voorwaarden). Bart Brinckman (De Standaard) bevestigde in Terzake dat het toch wel een rechtser bestuursakkoord is, waarbij hij aanstipte dat het huidig (Antwerps SP.A-)beleid al “vrij rechts” is. (Foto: Bart De Wever bij de voorstelling van het bestuursakkoord, met in de achtergrond Marc Van Peel)

 

De verschillende politieke partijen en vakspecialisten gaan de volgende dagen het Antwerps bestuursakkoord ongetwijfeld verder analyseren. We kijken er naar uit. Volgens Marc Van Peel (CD&V) is de geest van Theodore Dalrymple uit de formateursnota van Bart De Wever (N-VA) gehaald. Excusez-nous, maar dat vinden we een raar verhaal. Dalrymple vindt dat alle sociale ellende in de eerste plaats de individuele verantwoordelijkheid is van mensen die zich niet gedragen zoals het hoort. Ongetwijfeld rust er een belangrijke verantwoordelijkheid op elk individu, maar mensen hebben niet allemaal evenveel kansen. Wie om welke reden dan ook minder scholing genoot, heeft bijvoorbeeld meer nood aan een sociale woning (en heeft meer kans op een ongezonder bestaan etc.). Het nieuwe bestuursakkoord voorziet wel een wijziging van de voorrangsregels voor sociale woningen (voorrang voor wie werkt), maar aan het basisprobleem van een tekort aan sociale woningen in functie van de Antwerpse bevolking wordt weinig of niet verholpen. Terwijl er al twintigduizend mensen op de wachtlijst voor een sociale woning staan. Voor wie geen blijf weet met zijn geld heeft het bestuursakkoord wel oog. Men onderzoekt de mogelijkheden voor "de uitbating van een groot, kwalitatief casino in Antwerpen".

 

Typerend is ook het verhaal over de sociale restaurants waar niet alleen aan een sociaal tarief kan gegeten worden, maar die ook en vooral een eerste kans op tewerkstelling zijn. In de formateursnota van Bart De Wever stond: “De verdere uitbouw van sociale restaurants bovenop de bestaande dienstencentra is niet wenselijk, en het is geen kerntaak van het OCMW om een sociale kruidenierswinkel uit te baten. In plaats van een parallel circuit te organiseren, onderzoekt de stad de mogelijkheid om te werken met cheques die geldig zijn bij reguliere handelaren en zelfstandigen (…).” Hiertegen was er protest, onder andere vanuit ACW-hoek. En wat staat er in het nieuwe bestuursakkoord? “De verdere uitbouw van sociale restaurants bovenop de bestaande dienstencentra is geen prioriteit voor het OCMW. Tevens is het geen kerntaak van het OCMW om een sociale kruidenierswinkel uit te baten. Daarom zoeken we hiervoor samenwerking met het middenveld. In plaats van verder in een parallel circuit te investeren, wenst de stad te werken met cheques die geldig zijn bij zowel sociale restaurants als bij reguliere handelaars en zelfstandigen (…).” Een wezenlijk verschil is er niet.

 

Ook op het vlak van discriminatiebestrijding is er geen wezenlijk verschil met de formateursnota, en dus een ruim onvoldoende. Het uitgangspunt “aandacht voor antidiscriminatie en racismebestrijding” wordt vermeld maar nergens concreet uitgewerkt. Bij de organisatie van de stadsadministratie wordt nu wel vermeld: “De stad aanvaardt geen enkele vorm van discriminatie op de werkvloer”. Maar een hoofddoek is nog altijd een onoverkomelijk probleem voor loketbedienden. Hoe er nu werk gemaakt gaat worden van discriminatie bij de politie (waar autochtone politieagenten al vaak niet willen optrekken met allochtone collega’s, om nog maar te zwijgen over hun optreden tegenover allochtone jongeren) wordt niet verteld. Hoe acties ondersteund worden tegen discriminaties bij de particuliere arbeidsmarkt en huisvesting komt evenmin aan bod. Terwijl wél groot belang wordt gehecht aan de tewerkstelling van sociaal zwakkeren als middel om een uitkering te vermijden. En er grote verwachtingen zijn naar de particuliere woningmarkt, vermits men zelf niet verder wil investeren in sociale huisvesting.

 

Sociaal kunnen we het bestuursakkoord niet noemen. Het is eerder blaming the victim, het slachtoffer de schuld geven. Het is niet omdat het Vlaams Belang het bestuursakkoord "wollig en onduidelijk", "een gemiste kans" en "van een echt kordaat rechts beleid is geen sprake" noemt, dat we dit bestuursakkoord wél kunnen aanvaarden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, de wever, van peel |  Facebook | | |  Print