Anti-Fascistisch Front / Verzet

Op diezelfde 1 mei-manifestatie pikten we de Flair- en Libelle-parodieën van het VB mee die deze week voor enig ophef zorgden. “De covers circuleren al een week op het internet, maar journalisten spotten ze pas gisteren”, schreef Het Laatste Nieuws donderdag. En toen ook nog eens de uitgevers van Flair en Libelle dreigden met een rechtszaak bond het Vlaams Belang in. Du jamais vu. Woensdag zei Filip Dewinter nog dat het Vlaams Belang een paar honderdduizend exemplaren van die parodieën, met op de achterzijde reclame voor het Hoer noch slavin-boek (1, 2) van Anke Van dermeersch, zou verspreiden; donderdag trok Dewinter de verspreiding van de covers al in. We hebben Dewinter al standvastiger gezien.

En er was deze week nog meer slecht nieuws voor de VB-propagandastaf. Het boek van Gerolf Annemans O2. De Ordelijke Opdeling van België mag niet langer verspreid worden omdat de cover teveel gelijkenis vertoont met het logo van een Britse firma. Het Vlaams Belang gaat hiertegen in beroep en roept “de tegenpartij op om niet over te gaan tot betekening en het Vlaams Belang niet te verplichten tot het vernietigen van de boeken op basis van een aberrant en overduidelijk politiek gemotiveerd vonnis”. Tevergeefs echter. Tegen 15 uur moesten gisteren alle exemplaren vernietigd worden. Gerolf Annemans haalde dan maar een zaag boven om zijn eigen boek door te zagen (foto 2). VB'ers zien zagen is beter dan ze horen zagen. Maar er is deze week ook goed nieuws voor het VB: het Vlaams Belang blijkt de rijkste Vlaamse partij te zijn. De Tijd schreef gisteren: “De rijkste (Vlaamse, nvdr.) partij is het Vlaams Belang met een balanstotaal van 15,5 miljoen euro. De partij realiseerde vorig jaar een winst van bijna 1 miljoen euro, hoewel ze haar dotatie van de staat met ruim 600.000 euro zag krimpen (als gevolg van de verkiezingsuitslag bij de federale verkiezingen in 2010, nvdr.).”

“Het VB snoeide fors in de kosten door minder uit te geven aan reclame en propaganda. In 2010 was dat nog 4,3 miljoen euro, vorig jaar ‘slechts’ 2,6 miljoen euro. De personeelskosten zijn beperkt tot nog geen 300.000 euro, een tiende van de personeelskosten van CD&V bijvoorbeeld. Voor de volgende verkiezingen kan het VB op beide oren slapen (althans voor wat betreft hun financiële reserves, nvdr.). Er staat nog 1,5 miljoen euro opzij voor verkiezingsuitgaven en daarbovenop heeft de partij nog een spaarpotje van 14 miljoen euro.” Voor dat geld kan het Vlaams Belang nog wel eens het boekje van Gerolf Annemans met een andere cover uitgeven, al zijn dat natuurlijk kosten op het sterfhuis.

Operatie Brevier, het  in Oostenrijk stiekem opgraven van  het stoffelijk overschot van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve (foto 1) en overbrengen naar Vlaanderen, vond volgens alle mogelijke bronnen plaats in 1973 – en toch wordt aanstaande zondag 40 jaar Operatie Brevier herdacht. Wie bedenkt zoiets, waar en waarom?

Het idee is, zoals alle Grote Ideeën van de Vlaamse Beweging, ontstaan in een bruine kroeg. In café Gezelle in Roeselare, een café in dezelfde categorie als café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen en café De Klokke in Duffel. Het is bij de uitbater van café Gezelle Filip Deforche dat het idee rees voor de herdenking. Hij contacteerde hierover Jim Spinnewijn, zoon van de bedenker van en, samen met toenmalig VMO-kopstuk Bert Eriksson, één van de belangrijkste uitvoerders van Operatie Brevier. Maar waarom dan: ’40 jaar Operatie Brevier’? In café Gezelle hangt een stuk van de albe van Cyriel Verschaeve, en daarbij staat geschreven dat de overbrenging van Cyriel Verschaeve gebeurde in 1972. Nochtans zijn er verschillende bronnen over die overbrenging en herbegraving, met in de eerste plaats het boekje Operatie Brevier dat Bert Eriksson schreef en tot tweemaal toe uitgegeven is (foto 2 bij ons artikel gisteren), waarin er sprake is van 1973. De eerste verkenningstocht vond plaats op 12 maart 1973, het opgraven van het stoffelijk overschot gebeurde in de nacht van 10 op 11 mei 1973, en de herbegraving van Cyriel Verschaeve in Alveringem gebeurde op 3 augustus 1973. Maar zoals wel meer gebeurt bij de Vlaamse Beweging: daar is een caféwijsheid belangrijker dan de historische waarheid, en dus viert men nu 40 jaar Operatie Brevier.

Bijkomende reden om nu al met de grootst mogelijke luister Operatie Brevier te vieren, is dat de uitvoerders intussen op gevorderde leeftijd zijn (Xavier Buisseret bijvoorbeeld), als ze niet al overleden zijn (Bert Eriksson bijvoorbeeld). Voorpost-actieleider Luc Vermeulen brengt hulde aan de overlevenden van Operatie Brevier, na de toespraak van Jim Spinnewijn (zoon van bedenker-uitvoerder van Operatie Brevier Roger Spinnewijn en broer van mede-uitvoerder John Spinnewijn). VNJ-verbondsleidster  Elke Serpieters zorgt voor de bindteksten. Voorpost zorgt voor de ordedienst en mobiliseert volop voor de herdenking: het wordt aangekondigd op hun website, er is busvervoer ingelegd door Voorpost en tot tweemaal toe werd door Voorpost een mail over de Operatie Brevier-herdenking naar een uitgebreid adressenbestand gestuurd, inclusief naar mensen die daar absoluut niets mee te maken willen hebben en AFF/Verzet daarover contacteerden. Last but not least lagen op de tafeltjes  bij het 1 mei-feest van het Vlaams Belang dit jaar (foto 2) pamfletjes over de Cyriel Verschaeve-viering en Operatie Brevier-herdenking (foto 1 bij ons artikel gisteren). Om alle twijfel weg te nemen over de betrokkenheid van het Vlaams Belang: de herdenking wordt ook aangekondigd in hun nationale activiteitenkalender, waarbij als organisator ‘Vlaams Belang Zedelgem’ wordt vermeld.

De inbreng van Voorpost verbaast niet. Voorpost brengt jaarlijks een bloemenhulde aan het graf van Cyriel Verschaeve. Men maakt echter ook bij het Vlaams Belang ruim publiciteit voor de viering van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve en de overbrenging van zijn stoffelijk overschot van Oostenrijk naar Vlaamsche Bodem. Het Vlaams Belang is niet alleen in de taal van Filip Dewinter meer dan ooit terug het Vlaams Blok.

De ‘1 mei’-viering van het Vlaams Belang vindt dit jaar plaats in Antwerpen (foto 2). “Met het De Coninckplein hebben we een symbolische plaats uitgekozen die moet duidelijk maken dat het Vlaams Belang de gettowijken van onze grootsteden niet prijsgeeft”, luidt het. Nou, nou.

Over het De Coninckplein kan je veel vertellen, maar niet dat het in een “gettowijk” ligt. Het VB gebruikt nog meer straffe taal: “Op 1 mei wil het Vlaams Belang zich profileren als een sociale volkspartij. De bankencrisis en de economische recessie hebben immers aangetoond dat het neoliberale beleid niet werkt. Het roofdierkapitalisme heeft ervoor gezorgd dat de belastingsbetaler diep in de geldbuidel moet tasten om sjoemelende financiële instellingen allerhande overeind te houden. Het Vlaams Belang profileert zich als een sociale volkspartij  en neemt de verdediging op voor de belangen van alle Vlamingen. In eerste instantie moeten wij het durven opnemen voor de zwaksten van ons volk : de bejaarden met een klein pensioen,  zieken en gehandicapten, werklozen en laaggeschoolden...” Maar helaas is de oplossing van het VB naast de kwestie: het VB zal op haar ‘1 mei’-viering dinsdag uitpakken met de slogan Werk, wonen, zorg : voorkeur voor eigen volk! Begrippen als Vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid zijn nog niet tot het VB doorgedrongen, laat staan échte 1-meislogans over bijvoorbeeld het dichten van de kloof tussen arm en rijk.

Vier jaar geleden, op 1 mei 2008, hield het VB haar ‘1 mei’-viering ook al in Antwerpen. Toen op het Hendrik Conscienceplein. De sprekers waren toen Filip Dewinter, Bruno Valkeniers en ‘vakbondscel’-voorzitster Marie-Rose Morel. Deze keer zijn de sprekers enkel Filip Dewinter en Bruno Valkeniers. Van Rob Verreycken of iemand anders van de Vlaamse Solidaire Vakbond als spreker is geen sprake. Het zegt zowel veel over Rob Verreycken als over het VB. Filip Dewinter is als eerste spreker gepland. Hij begint eraan om 12u30. Op hetzelfde ogenblik komt Rood! bijeen in café Casa Baila aan de Ernest Van Dijckkaai, een compleet ander verhaal.

Om Thierry Vanroy in staat te stellen om als lid van het Vlaams Belang Jongeren-bestuur de ‘1 mei’-viering van het Vlaams Belang te kunnen volgen én als huisideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aanwezig te kunnen zijn op de ‘1 mei’-viering van het N-SA (foto 3), wordt die laatste ‘1 mei’-viering ook in Antwerpen georganiseerd. In café den Bengel, aan de Grote Markt. Na afloop van de VB-bijeenkomst. Eddy Hermy wacht wel tot dan, voor het N-SA telt elke aanwezige.

De echte ‘1 mei’-viering begint dinsdag om 10u45 aan de Bolivarplaats in Antwerpen, met onder andere een toespraak van Caroline Copers (foto 1, Vlaams ABVV). Daarna begeeft een stoet van duizenden socialisten en syndicalisten zich richting Grote Markt. Rond 13u30 is het daar ten einde, en wordt het feest voortgezet aan het Steenplein en elders in de stad en regio. Tegen 15.00 uur ziet het terras aan café Den Bengel aan de Grote Markt weer zwart van het volk. Deze keer niet figuurlijk maar letterlijk.

Het aantal VB’ers bij de N-VA groeit aan. We hadden twintig VB’ers bij de N-VA gedetecteerd. Intussen zijn we al aan vijfentwintig. Is dat nu veel of niet? Bij de N-VA staat de teller op een 130-tal mensen die van andere partijen en partijtjes naar de N-VA zijn overgestapt. In bijna tweederde van de gevallen gaat het op mensen die in 2006 op een lokale lijst  – genre Gemeentebelangen – stonden. Vaak Volksunie-mensen op zo’n lijst. Een tweede groep overlopers zijn mensen uit het VB, de VLD en de CD&V. Een derde groep zijn enkelingen die van Groen of LDD overstappen naar de N-VA. Na de mensen van de lokale lijsten zou het VB de grootste groep overlopers aanleveren. 

Het VB verliest in Kruibeke voor de tweede keer een gemeenteraadslid. Peggy Dams besliste ontslag te nemen uit het VB, maar te blijven zetelen als onafhankelijk raadslid. Interne strubbelingen liggen aan de basis van haar ontslag bij haar partij. De VB-fractie in Kruibeke bestaat nu alleen nog uit Luk Dekeyser. Eerder stapte ook Kamiel Van Mieghem op bij het VB. Hij stapte intussen over naar de N-VA. In Halle trekt voormalig VTM-journalist, ‘groene vinger’ en Vlaams parlementslid Mark Demesmaeker de N-VA-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober. Als vierde op zijn lijst staat gemeenteraadslid Wim Demuylder. In oktober 2010 stapte Demuylder op bij het VB, begin 2011 trad hij toe tot de N-VA. In oktober 2011 stapte in Halle overigens nog een tweede gemeenteraadslid op bij het VB: Patrick Lemagie. Hij zetelt nog steeds als onafhankelijk gemeenteraadslid in Halle.

Nog maar begin deze maand konden we melden dat de OCMW-raadsleden in Ninove Annita Sonck en Arlette Dierckx opstapten bij het VB. Intussen is al publiek gemaakt dat Annita Sonck lid is geworden van de N-VA. De echtgenoot van Annita Sonck, Dirk Souffriau, VB-gemeenteraadslid die al eerder als onafhankelijke ging zetelen, is nu ook ingelijfd bij de N-VA. Dirk Souffriau baat samen met zijn echtgenote café-taverne De Wettel aan het Stationsplein uit, en vindt het bijvoorbeeld goed “als een deel van het centrum verkeersvrij zou worden gemaakt, zoals in andere steden al gebeurd is.” Als dat maar goed komt. In Antwerpen bijvoorbeeld ijvert de N-VA ervoor dat je overal moet kunnen geraken met de auto, en daarbij niet gehinderd mag worden door versmallingen van straten enzomeer.

In Kasterlee wordt de lijsttrekker voor de N-VA ex-VB'er Jeroen Van de Water. Zes jaar geleden werd Jeroen Van de Water verkozen op de lijst van het Vlaams Belang, maar de jongste vier jaar zetelde hij als onafhankelijke in de gemeenteraad van Kasterlee. Jeroen Van de Water is 24 jaar, student politieke wetenschappen en kleinzoon van voormalig burgemeester Gildard Van de Water. Hij stapte op bij het VB omdat het verruimingsproject met Marie-Rose Morel geen voet aan de grond kreeg.

En dan zijn er nog die opstappen zonder dat het nu al bekend is wat van hen wordt. Een paar weken geleden geraakte bekend dat in Dendermonde gemeente- en OCMW-raadslid Hilde Raman opstapte bij het VB. Zowel in de gemeenteraad als bij het OCMW zetelt ze voortaan als onafhankelijke. “Ik kon me al geruime tijd niet meer verzoenen met de extreme richting die het Vlaams belang op nationaal vlak vaart”, zei ze aan Het Laatste Nieuws. “Ik wil me liever inzetten voor een zelfbewust, maar sociaal Vlaanderen.” Hilde Raman, zo leerden we uit een reactie op onze eigen Facebook-pagina, is vakbondsmilitante voor het liberale VSOA in het Stedelijk Ziekenhuis van Aalst. Ondanks de stellingen van haar vroegere partij, staakte ze steeds mee. Hilde Raman wil zich rustig beraden over haar politieke toekomst. Bij de N-VA zijn ze overigens al even allergisch voor stakingen als bij het VB.

‘t Pallieterke publiceert deze week een interview met nieuwbakken N-VA’er Karim Van Overmeire, Karim Van Overmeire waarvan Siegfried Bracke betwijfelde of hij meegeschreven heeft aan het racistische zeventigpuntenplan. Dat Siegfried Bracke dat niet zou weten, dát zou pas verbazen. Ofwel wist hij het echt niet, en dan heeft hij zich als N-VA-politicus slecht voorbereid op een gesprek over de ex-VB’ers bij de N-VA in De Zevende Dag. Ofwel wist Bracke het wél, en dan denkt hij ervan af te komen met een leugen. Maar geraakt uiteindelijk niet alles bekend, Valère De Scherp?

Karim Van Overmeires in ’t Pallieterke over de reden voor zijn overstap: “Het Vlaams Belang de rug toekeren is zeker niet het gevolg van een Saulus-ervaring. Het was niet dat ik plots van mijn paard viel en het licht zag. Eerder de uitloop van een proces dat zo’n  tien jaar eerder begonnen was. Het Vlaams Blok en later Vlaams Belang koos bewust voor de confrontatie. We waren een steeds groeiende ‘zweeppartij’ die vanuit de oppositie op het beleid zou wegen. Een evaluatie van deze strategische keuze kwam er echter nooit. Elke verkiezing werd gewonnen, tot de partij in 2004 de grootste van Vlaanderen werd. Maar wegen op het besluitvormingsproces? Daar slaagde men niet in. Is het niet cynisch dat het electorale hoogtepunt van het VB samenviel met de goedkeuring van de snel-Belg-wet? Als bonus kregen we er nog een stevige regularisatie bovenop. Dat moest toch een belletje doen rinkelen? Deze strategische optie was mijn inziens niet de juiste. Meermaals heb ik dat intern aangekaart. Verschillende nota’s schreef ik voor het partijbestuur. Systematisch werd daar echter geen gevolg aan gegeven. Blijven zitten, wat me zekerheid gaf op nog flink wat parlementaire jaren, of vertrekken. Ik koos voor het tweede. Makkelijk was dit niet. Per slot van rekening ben ik dertig jaar lid geweest van het Vlaams Blok.” (Foto: Karim Van Overmeire samen met Filip Dewinter op een Vlaams Blok-meeting in Brakel, 1992).

Loopt het bij de N-VA anders dan bij het VB? Karim Van Overmeire: “N-VA en VB zijn beiden politieke partijen, maar de interne partijcultuur verschilt sterk. De fractievergaderingen in het Vlaams Parlement verlopen helemaal anders, maar dit heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het VB een oppositiepartij is en de N-VA deel uitmaakt van de Vlaamse regering. Bij de N-VA bestaat er ook een zeer sterke interne debatcultuur en is de besluitvorming sterk geformaliseerd. Er wordt heel veel gestemd. Ik heb me laten vertellen dat dit een reactie is op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Bij het VB heb ik dertig jaar een zogenaamde consensus-besluitvorming meegemaakt, waarbij er bijna nooit gestemd werd, ook als reactie op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Merkwaardig hoe eenzelfde – traumatische – ervaring tot verschillende conclusies leidde…”

De N-VA is tegen het cordon sanitaire maar erg happig om in zee te gaan met het VB is de partij ook niet. Karim Van Overmeire: “Wij zijn inderdaad tegen een schutskring, tegen gelijk welke partij overigens. Dat is een principieel standpunt. In mijn eigen stad, Aalst, hebben we met het bestuur beslist aan alle andere partijen de namen van onze onderhandelaars over te maken. Sommige andere partijen hebben gereageerd, het VB nog niet. Maar dat kan komen, zeker? De vraag is vooral wat het VB zelf wil. Bestaat er wel bereidheid om een bestuursakkoord af te sluiten en zes jaar lang de discipline op te brengen om dat akkoord uit te voeren, met alle noodzakelijke nuances en alle gevolgen die dit heeft? Staat dat niet haaks op de Uilenspiegelmentaliteit, de keuze voor de terugkeer naar de zogenaamde zweeppartij van de jaren tachtig waar de partijtop duidelijk voor kiest? Vergelijk het met de mentaliteit van de drenkeling die om hulp roept. Bij de N-VA vraagt men zich af of hij niet opzettelijk in het water is gesprongen. En vooral: wil hij de redder, die de hand reikt, niet mee in het water trekken?”

En de Vlaamse onafhankelijkheid? Karim Van Overmeire: “Wie onafhankelijkheid wil, moet werken aan een breed draagvlak, niet alleen bij de kiezers maar ook bij de belangrijkste organisaties en belangengroepen. Je moet er minstens voor zorgen dat de weerstand beperkt blijft. In Tsjecho-Slovakije was er bij de bevolking geen meerderheid om het land op te splitsen, maar er was wel een Tsjechische politieke elite die begreep dat het zo niet verder kon. En er was geen actief verzet tegen de splitsing. Op dat vlak denk ik dat we ook in Vlaanderen de jongste jaren zeer grote stappen vooruit hebben gezet. Maar we zijn er helaas nog niet.”

Nog een foto uit de oude doos: Karim Van Overmeire stelt op een persconferentie in 1998 Steve Herman voor, secretaris van de VLD-jongeren die overstapt naar het Vlaams Blok. Het zal je kind maar wezen: apetrots een nieuwkomer bij het VB voorstellen, die nadat je er zelf vertrekt het nieuwe plaatselijk VB-kopstuk wordt.

Wie graag nieuwjaarsrecepties afschuimt, en niet kieskeurig is voor het gezelschap dat je daar treft, moet vandaag in Antwerpen zijn. Om 12 uur houdt het VB er haar nationale receptie in de poepchique club La Riva (foto 1). Om 14 uur gevolgd door de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. La Riva is een locatie die in de vorige eeuw Engelse havenarbeiders herbergde die door het havenpatronaat aangevoerd werden om een staking van de Antwerpse dokwerkers te breken. Wat nu La Riva is, heette toen in de volksmond Rattekot. Geen betere locatie dus voor een receptie van het VB.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) houdt haar nieuwjaarsreceptie in het voor haar vertrouwde bovenzaaltje van café Den Bengel (foto 2) waar vanavond Eddy Hermy zijn toehoorders zal onderhouden over “Een vonnis geschreven door pubers in zwart”. Aanleiding is natuurlijk de veroordeling van Eddy Hermy voor racisme, een uitspraak van de rechtbank van Brugge op 5 december 2011 waarmee Hermy een voorwaardelijke celstraf van drie maanden kreeg, een geldboete van 550 euro, 1 euro symbolische schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, en vijf jaar ontzetting uit zijn burgerrechten. In een persmededeling ’s anderendaags was het N-SA verontwaardigd dat in de pers “connecties met neonazi’s en commando’s van decennia geleden” werden aangehaald. Toen Hermy een week later de motivatie in het vonnis onder ogen kreeg waarschuwde hij Bart De Wever en Filip Dewinter dat zij ook wel eens gerechtelijk veroordeeld zouden kunnen worden voor hun nationalisme en etnocentrisme. Wat Hermy in zijn opstel verzweeg is de context waarnaar de rechtbank verwees om de hem kwalijk genomen uitspraken van Eddy Hermy te taxeren.

De verdediging van Eddy Hermy had opgeworpen dat procureur-generaal bij het Arbeidshof in Antwerpen Yves Liégeois op 1 september 2011 nog gewezen had op “de invloed van de migratie op het Belgisch sociaalzekerheidsrechtelijk en economisch bestel”. De rechtbank van Brugge vond evenwel dat de uitspraken van Eddy Hermy “gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen. In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (cfr. Axel Reitz, Tim Mudde, Brigade M…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten. (…) De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.”

Overigens was de door Hermy kwalijk genomen verwijzingen in de pers naar zijn “commando’s van decennia geleden” niet helemaal uit de lucht gegrepen. In het standaardwerk van Hugo Gijsels Het Vlaams Blok wordt Eddy Hermy geciteerd als één van de leden van het zevenkoppig VMO-commando dat op 2 februari 1980 de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol overvalt en daarbij het winkelinterieur aan diggelen slaat. De rechtbank in Brugge houdt het in haar vonnis op: “De beklaagde (…) liep in het verleden reeds een veroordeling op wegens vernieling of beschadiging van roerende goederen met behulp van geweld of bedreiging.” Sindsdien overtreft Eddy Hermy’s afkeer van Links enkel zijn afkeer van het VB, zodanig dat hij Open VLD’er Vincent Van Quickenborne vorige maand nog ‘ontmaskerde’ als een linkse huurling.

Bij het uitspreken van de veroordeling op 5 december 2011 zei de rechtbank dat het vonnis uitgebreid gemotiveerd was, maar verzuimde ze die motivatie voor te lezen. Uit de lezing achteraf blijkt dat de rechtbank bij haar beoordeling oog had voor de context waarin bepaalde uitspraken gedaan werden. Terecht. Eddy Hermy is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechtbank in Brugge. Het vonnis is bijgevolg definitief.

In 2010 werd het eerste jaarverslag van de Staatsveiligheid (officieel: Veiligheid van de Staat/Sûreté de l’État, VSSE) publiek gemaakt. Een verslag van de VSSE-activiteiten en -waarnemingen in 2008. We hebben toen scherpe kritiek geuit op de onderschatting van de Blood and Honour-activiteiten in ons land. Deze keer kunnen wij beter leven met wat de Staatsveiligheid schrijft over extreemrechts. Hoe de Staatsveiligheid (foto 1: chef Alain Winants) andere zaken dan extreemrechts inschat, laten wij over aan andere specialisten.

Het vrijdag vrijgegeven jaarverslag handelt over 2010. De bladzijden die ons vooral interesseren beginnen met wat de Staatsveiligheid ‘institutioneel extreemrechts’ noemt. Een term die de Staatsveiligheid gebruikt voor “alle extreemrechtse groepen en partijen die vertegenwoordigd zijn in onze democratische instellingen”. Voor Vlaanderen is dat in feite dus het Vlaams Belang. De Staatsveiligheid stelt vast dat “in kringen van ‘institutioneel extreemrechts’ luidere protesten en een verhoogde actievoering” is over de “zogenaamde ‘islamisering’ van onze samenleving”. De Staatsveiligheid merkt daarbij op dat het ageren tegen de ‘islamisering’ en “tegen de gehele moslimgemeenschap” zich niet beperkt tot ‘institutioneel extreemrechts’ maar “ook relatief populair is in nationaal-populistische hoek”.

In het hoofdstuk over ‘ultranationalistische en identitaire groeperingen’ wordt als eerste Voorpost vermeld. Voorpost behoort volgens de Staatsveiligheid “tot de actiefste” van deze groeperingen, maar… “Terwijl Voorpost voorheen kon buigen op een levendig en actief ledenbestand, ontbreekt het de groepering meer en meer aan nieuwe krachten.” Ook plezant: het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat “zegt het alternatief te zijn voor wat ze noemt het ‘verstarde’ rechts-nationalistische milieu in Vlaanderen. Ondanks enkele initiatieven in 2010 om haar aanhang wat op te krikken, kan het N-SA slechts op een twintigtal actieve militanten rekenen. Voor sommige evenementen kan het N-SA wel een grotere groep op de been brengen; een groep tussen 40 en 70 personen. Maar het gaat dan om sympathisanten die meestal actief zijn in andere, bevriende rechts-extremistische groeperingen. De verwevenheid tussen het N-SA en rechts-extremisten uit andere, zeer radicale kringen is trouwens opvallend. Zo duiken figuren uit het neonazistische skinheadmilieu geregeld op tijdens activiteiten van het N-SA.”

Zo komen we vlot terecht bij het hoofdstuk ‘rechtsextremistische skinheads’. “De rechts-extremistische skinheadactiviteit in België situeert zich in 2010 vrijwel uitsluitend in Vlaanderen. Maar ook in Vlaanderen merken we vandaag een tanende activiteit. De neonazistische Blood and Honour-beweging kent in België een neergaande beweging; een ontwikkeling die we overigens ook in andere West-Europese landen vaststellen. Het lijkt er overigens op dat de rechts-extremistische skinheadsubcultuur, met zijn typische verschijningsvormen, voor een nieuwe generatie extremistische jongeren minder aantrekkelijk is geworden. Andere politiek-georiënteerde jongerensubculturen, zoals de beweging van ‘autonome nationalisten’ lijken meer en meer deze plaats in te nemen. Deze bevindingen behoeven echter verder onderzoek.”

De trend van een afnemend aantal Blood and Honour-concerten in 2009 zette zich in 2010 door. De Staatsveiligheid  “vermoedt sterk dat de gerechtelijke vervolging van enkele concertorganisatoren hiertoe bijgedragen heeft. Ook een alerter optreden van de politieoverheden heeft er schijnbaar voor gezorgd dat het beeld van België als favoriete concertplaats bij buitenlandse skinheads enigszins gewijzigd lijkt te zijn.” De Staatsveiligheid stelt vast dat zowel buiten als binnen de concertzaal “het zelden tot serieuze incidenten” komt, de vechtpartijen als gevolg van overmatig alcoholgebruik worden door de Staatsveiligheid blijkbaar als normaal beschouwd.

“Racistische gedragingen en uitingen zijn op zulke concerten geen rariteit”, merkt de Staatsveiligheid nog op. “Het ontmoeten van personen die allemaal in mindere of meerdere mate de racistische ideologie genegen zijn, verscherpt het gemeenschapsgevoel en leidt vaak tot uitgesproken racistische profilering. Dit wordt nog eens versterkt door enerzijds het harde muziekgenre dat meestal een agressieve, gewelddadige sfeer opwekt en anderzijds door de teksten die vaak een discriminerende, racistische (onder)toon hebben.” In het hoofdstuk over ‘extreemrechts en islamofobie’ wordt tot slot de Belgium Defence League vermeld, opgezet vanuit de English Defence League. De Belgium Defence League heeft “de wil om van een virtuele naar een reële groepering te evolueren. Hoewel een eerste bijeenkomst plaatsvond in de lente van 2010, waar in meerderheid voetbalhooligans werden opgemerkt, draaiden alle overige aangekondigde activiteiten uit op een fiasco.”

In tegenstelling tot in het jaarverslag van 2008 worden in het jaarverslag 2010 de extreemrechtse Vlaams-nationalistische studentenverenigingen KVHV en NSV niet meer vernoemd. Vermits er aan de doelstellingen van KVHV en NSV niets veranderd is, duidt het verdwijnen uit de verslagen van de Staatsveiligheid op een verlies van relevantie. Voor 2011 zouden KVHV en NSV, en vooral hun Gentse afdelingen, wel weer terug in de aandacht mogen komen. Onder meer voor het uitnodigen van een Italiaanse fascist op één van hun lezingen. Mocht de Staatsveiligheid ook even over de grenzen van het land kijken, zou ze zien dat na de veroordeling van drie Blood and Honour-organisatoren in maart vorig jaar, één van die organisatoren opgemerkt werd bij een betoging van autonome nationalisten, identitairen en neonazi’s in het Franse Lille (foto 2). Onderschat nooit de tegenstanders van de democratie !

Wat hebben Jean-Luc Gallet (Houthulst), Wilfried De Metsenaere (Maldegem), Jacques Laureyns (Maldegem), Francis Wouters (Kalmthout), Yves Ceusters (Kalmthout),  Andrea Van Dyck (Veurne), Kay Crabbé (Vilvoorde), Reno Méchant (Vilvoorde), Steven Dupont (Grimbergen), Annick Vanacken (Zoutleeuw), Rudi Mathijs (Zoutleeuw), Johny Vermoesen (Affligem), Filip Dinneweth (Wielsbeke), Johan Daelman (Liedekerke), Michel Laenen (Herk-de-Stad), Johnny Beertens (Zoutleeuw), Piet Houben (Schilde), Sara Kannen (Maaseik), Marijke Geraerts (Maasmechelen), Dirk Jacobs (Zemst)… met elkaar gemeen? Een lijstje waar we sinds vorige week ook nog Inge Simons en Luc Bleyweert, beiden uit Tongeren, aan toe mogen voegen.

Het zijn enkele van de VB-gemeenteraadsleden die het voorbije jaar hun partij vaarwel hebben gezegd en voortaan als onafhankelijk gemeenteraadslid zetelen. Zij vervoeg(d)en de bekendere namen (Frank Vanhecke, Koen Dillen, Jurgen Ceder, Erik Arckens) die dit jaar vrijwillig opstapten bij het VB of moesten opstappen (de Belfortgroep van de Gentenaren Francis Van den Eynde, Kristina Colen, Geert De Jaeger, Omer Denis, Mireille Van Bellegem). Daarnaast stapten ook een aantal OCMW-raadleden op bij het VB: Tom Van Den Troost (Buggenhout), Pascal Maertens (Zwevegem), Nele Van den Brulle (Liedekerke), Francine Broeckmans (Schilde), Tania Dassonneville (Wervik)…

Tom Van Den Troost was behalve OCMW-raadslid ook VB-persverantwoordelijke. Ook de hierboven genoemden Francis Wouters, Koen Dillen en Steven Dupont zijn VB-personeelsleden die adieu zegden tegen hun partij en werkgever. Dirk Crols is nog een VB-personeelslid die bye bye zei tegen zijn partij en werkgever. Om het plaatje compleet te maken zijn er dan nog eens VB-gemeenteraadsleden die het voorbije jaar de media haalden omdat ze bijna nooit of helemaal niet verschijnen op de gemeenteraadszittingen: Lus Vanderreken (Zutendaal), Jon Devos (Bredene), Cindy Versluys (Bredene)… En de mensen op de opvolgerslijst die niet willen een leeggekomen VB-zitje op te vullen in een gemeenteraad (teveel mensen om op te sommen).

Wie we dan nog niet hebben opgesomd zijn de VB-gemeenteraadsleden die opstapten bij het VB en overstapten naar de N-VA: Patrick Verlinden (Schoten), Bruno Alens (Zele)... Is intussen ook bij de N-VA verzeild: Viky De Ridder. Zij volgde Frank Vanhecke op in de gemeenteraad van Brugge toen Frank Vanhecke na zijn huwelijk met Marie-Rose Morel naar Schoten verhuisde, meteen na haar eedaflegging ging Viky De Ridder als onafhankelijke zetelen in de Brugse gemeenteraad, maar intussen is ze ingelijfd bij de partij van Bart De Wever. Gaven vorig jaar hun ontslag bij het VB en traden dit jaar toe tot de N-VA: Bruno Stevenheydens (Beveren, gewezen federaal VB-parlementslid), Karim Van Overmeire (Aalst, Vlaams parlementslid en voormalig voorzitter van de Vlaams Blok Jongeren)... Ze vullen de rangen van de N-VA aan… waar intussen anderen opstappen.

In Rotselaar, met de wereldwijd bekende deelgemeente Werchter, hebben schepen Jan Vanborren, gemeenteraadslid Julies Philipsen en OCMW-raadslid Bart De Hoef beslist de N-VA te verlaten. Aanleiding is het lokale partijbestuur van de N-VA dat eist dat de N-VA uit de CD&V/N-VA-bestuursmeerderheid in Rotselaar stapt, en de verkozenen voortaan in de oppositie gaan. Eerder was al beslist dat de N-VA voortaan los van de CD&V zou opkomen in Rotselaar, maar nu eist het lokale N-VA-bestuur dat oppositie gevoerd wordt tegen het bestuursakkoord dat CD&V en N-VA vijf jaar geleden afsloten. Wie eraan denkt om na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 coalities te sluiten met de N-VA is gewaarschuwd voor de wispelturigheid en de eeuwige drang om tégen te zijn. 

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

Alhoewel er maandagavond een extra gemeenteraadszitting was bijeengeroepen over de Turks-Koerdische rellen in Antwerpen-Noord bleef Bart De Wever, nu nog het enige N-VA-gemeenteraadslid in Antwerpen, afwezig op die gemeenteraadszitting. Bart De Wever is bezig aan een Ronde Van De Districten, en was maandagavond in Berchem waar een vijfhonderdtal mensen voor hem opdaagden.

Naar eigen zeggen zal Bart De Wever (foto) pas bij de kerstkalkoen nadenken over de vraag of hij kandidaat-burgemeester voor Antwerpen is, maar hoe meer men hem vraagt of hij kandidaat is, neemt de neiging toe om inderdaad te gaan voor het burgemeesterschap van Antwerpen (en dus niet meer een prominente rol bij de volgende Vlaamse en federale verkiezingen te spelen). Intussen heeft de N-VA een onderzoeksbureau bij 1 000 Antwerpenaren laten peilen naar hun mening over mobiliteit, veiligheid, migratie en integratie, en stadsontwikkeling. Meteen werd ook gevraagd naar de stemintenties van de Antwerpenaren, en volgens deze peiling zou de N-VA met 30 % van de stemmen met ruime voorsprong de grootste partij van Antwerpen worden, gevolgd door de SP.A (17 %), VB en Groen! (beide 11,5 procent). Volgens dit onderzoek heeft de N-VA nog groeipotentieel: liefst 40 % van de Antwerpenaren zou bereid zijn een stem voor de N-VA te overwegen.

De resultaten van deze peiling liggen in de lijn van een eerdere enquête van Gazet van Antwerpen. Alleen scoorde de SP.A daarin een stuk hoger (26 %), evenals het VB (19 %). De andere resultaten liggen binnen de foutenmarge bij elke enquête. In beide peilingen zegt 13 % van de Antwerpenaren niet te weten op welke partij te zullen stemmen, of niet te willen zeggen op wie ze zullen stemmen. Of het VB nu uitkomt op 11,5 % of 19 % (komend van 33,5 %), duidelijk is dat de N-VA het VB “leegzuigt”. De term is niet van ons, maar is al eerder gebruikt. Volgens de jongste peiling zouden 1/3 van de N-VA-stemmen nog VB-stemmen geweest zijn in 2006, en zou de N-VA 46 % weghalen van al wie ooit VB stemde. Het idee van Filip Dewinter om een Vlaams-rechts front te vormen wordt daarmee helemaal belachelijk. Waarom zou de N-VA front vormen met het VB als de N-VA volop stemmen weghaalt bij het VB, en zo de sterkste partij in Antwerpen wordt. Het VB light.

Ook in Sint-Niklaas werd gepeild naar de stemming. Volgens een enquête die Het Laatste Nieuws kon inzien zou het linkse kartel SP.A - Groen! - S.O.S. 2012 goed zijn voor 36 % van de stemmen (+ 0,5 %). De N-VA zou 26,8 % halen, de CD&V 15 % en het VB 12,8 %. Voor het VB is dat komend van 26,6 % iets meer dan een halvering van het aantal stemmen. Verkiezingen zijn steeds de slotsom van een aantal stemverschuivingen. De SP.A bijvoorbeeld kan stemmen verliezen aan een partij, maar dan weer stemmen winnen bij een andere partij. Opvallend aan de enquête in Sint-Niklaas is dat de SP.A nogal wat stemmen terugwint van het VB. Frans Wymeersch, Rob Verreycken, Ann Spitaels… eat your heart out. Niet alleen verliest het VB in Sint-Niklaas de helft van haar stemmen, veel van die stemmen gaan naar aartsvijand SP.A - Groen! - SOS 2012.

Het Franse satirisch weekblad Charlie Hebdo ligt opnieuw in de winkel met een provocerende cover nadat vorige week de redactielokalen met een molotovcocktail vernield werden. Op de cover deze week tongzoent een moslim een tekenaar van Charlie Hebdo. Daarboven staat de tekst Liefde is sterker dan haat (foto). Het Vlaams Belang vindt het goed dat Charlie Hebdo haar vrijheid van meningsuiting opeist.

Op de website van het Vlaams Belang luidt het: “Vermits homoseksualiteit in de islam een groot taboe is, mag aangenomen worden dat Charlie Hebdo andermaal op zere tenen trapt. Over smaken kan geredetwist worden en erg smaakvol is de spotprent misschien niet. Maar het blad maakt alleszins duidelijk dat het niet buigt voor intimidatie en geweld. En dat kan alleen maar toegejuicht worden. Charlie Hebdo maakt duidelijk dat vrije meninguiting het hoogste goed is in een democratie en dat niemand het recht kan opeisen om niet beledigd te worden.” Als het VB een partijbijeenkomst houdt in een openbaar gebouw, en er hangt in de buurt een afbeelding van twee kussende mannen, dan denkt het VB evenwel heel anders over de vrije meningsuiting.

We hebben het verhaal al eerder verteld, maar in het kort: Het VB richtte in het Cultureel Centrum Luchtbal een congres in ter voorbereiding van gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen als daar toevallig ook een tentoonstelling over ‘De kus’ staat opgesteld. Eén van de beelden is dat van twee kussende mannen, en het VB vond er niet beter op dan het schilderij af te dekken met een handdoek. Toen een medewerker van het Cultureel Centrum de handdoek wegtrok, hing het VB de handdoek terug over het schilderij. De zaak kwam ter sprake in de gemeenteraad en Hilde De Lobel zei daar: “Er is niets, maar dan ook niets gebeurd, dat een andere vereniging die gebruik zou hebben gemaakt van die zaal niet zou gedaan hebben.”

Als het is om moslims te jennen dan vindt het VB twee kussende mannen misschien niet smaakvol, maar toch toe te juichen. Als twee kussende mannen in de buurt van een VB-bijeenkomst te zien zijn, moet dat beeld aan het oog onttrokken worden. VB’ers hebben een aparte logica.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

De denktank Demos onderzocht de voorbije maanden wat het profiel is van de Facebookvrienden van partijen en organisaties als het VB. Wie zijn ze? Wat drijft hen?

Een vragenlijst met twintig vragen werd – voor iedereen in de eigen taal – verstuurd naar Facebookvrienden van het Vlaams Belang (foto), Sverigedemokraterna (Zweden), Perussuomalaiset (‘De Ware Finnen’), Lega Nord (Italië), Fremskrittspartiet (Noorwegen), Freiheitliche Partei Österreichs (FPO, Oostenrijk), Die Freiheit (Duitsland), Partij voor Vrijheid (Wilders partij, Nederland), Front national (FN, Frankrijk) English Defence League (EDL, Verenigd Koninkrijk), Dansk Folkeparti (Denemarken), CasaPound (Italië), British National Party (BNP, Verenigd Koninkrijk) en Bloc Identitaire (Frankrijk). Demos vat ze samen als ‘populistische partijen’, maar dat lijkt ons geen adequate verzamelnaam. Ten eerste omdat er verschillende definities circuleren over wat ‘populisme’ is, en populisme zowel een rechtse als een linkse versie heeft. Ten tweede omdat die partijen beter als ‘extreemrechts’ samen te vatten zijn. Er is natuurlijk nog wel een verschil tussen de neonazi’s van CasaPound en het straatschuim van de EDL, en partijen als het VB. Maar met de meeste opgesomde partijen heeft het VB vriendschappelijke relaties (Lega Nord, FPÖ…) of zou het die vriendschappelijke relaties wel willen (PVV…).

Bij het begin van het onderzoek, juli 2011, hadden die veertien partijen en organisaties samen 436 000 Facebookvrienden. Voor het VB waren dat er bijna 7 000. Intussen heeft het VB 9 350 Facebookvrienden. Een 500-tal VB-Facebookvrienden hebben op de vragenlijst van de onderzoekers geantwoord. De antwoorden van alle Facebookvrienden (10 667 weerhouden antwoorden) leverde op: 63 % van de Facebookvrienden is jonger dan 30 jaar, en 75 % is van het mannelijk geslacht. Het aantal werklozen is dubbel zo hoog dan het gemiddelde bij de bevolking. Tweederde stemt op de partij waarvan ze Facebookvriend is (eenderde dus niet). De immigratie en de multiculturele samenleving, met het verloren gaan van ‘de Europese waarden’, zijn de voornaamste reden om zich aan te sluiten bij die Facebookgroepen. Voor jongeren nog meer dan voor ouderen. De Facebookvrienden hebben maar weinig vertrouwen in het politiek bedrijf en in justitie. In de politie en het leger hebben ze meer vertrouwen dan de rest van de bevolking. Een kwart van deze Facebookvrienden vindt geweld een aanvaardbaar middel als het ‘goed gebruikt wordt’. Hun eigen toekomstverwachtingen zijn even rooskleurig als bij de rest van de bevolking, maar voor ‘hun land’ zien ze het somberder in dan anderen. Wie ‘corruptie’ als voornaamste reden voor identificatie met zijn Facebookgroep opgeeft, heeft de meeste neiging om zijn protest ook op straat te uiten.

Van de VB-Facebookvrienden werden 464 antwoorden weerhouden. Binnen en met deze groep kunnen de volgende vaststellingen gemaakt worden. De leeftijdsverdeling is vrij evenwichtig bij de VB-Facebookvrienden. 42 % van de VB-Facebookvrienden zou lid zijn van het VB, 83 % zou VB stemmen, 26 % zou de laatste zes maanden deel hebben genomen aan een protestactie, 6 % aan een nationale protestactie. Veel sympathie dus voor het VB, maar een overgrote meerderheid is niet op straat te krijgen. De grootste instemming met geweld als middel vinden we natuurlijk bij CasaPound (47 %), Bloc Identitaire (43 %) en EDL (34 %), op de voet gevolgd door de Lega Nord (32 %). Bij de VB-Facebookvrienden ziet 23 % heil in geweld, bij de PVV-Facebookvrienden 25 %. Bij de Scandinavische partijen is het aanvaarden van geweld als middel het laagst (14-15 %). Breivik sluit dus eerder aan bij sommige Italiaanse-Franse-Engelse opvattingen dan bij Scandinavische meningen. Zélf hebben de VB-Facebookvrienden goede toekomstverwachtingen (toch 53 %), meer dan het gemiddelde in ons land (33 % met goede persoonlijke verwachtingen). Voor hun land zien de VB-Facebookvrienden het daarentegen somberder in: slechts 3 % denkt dat het er nog goed mee komt. De laatste Eurobarometer vindt bij ons bij de hele bevolking 26 % optimistisch over het eigen land. Volgens de VB-Facebookvrienden gaat ons land dus naar de kl*t*n, maar zelf zitten ze er meer dan anderen warmpjes in.

Het hele Demos-rapport lezen kan hier. AFF-Facebookvriend worden kan hier.

N-VA zuigt Vlaams Belang verder leeg titelden nogal wat kranten na de jongste kiespeiling. We proberen ons die titel niet te letterlijk voor te stellen, maar de vraag mag gesteld worden of de N-VA – die vandaag, 13 oktober, precies tien jaar geleden opgericht werd – geen Vlaams Belang in het groot aan het worden is. “Neen”, zegt Jaak Peeters (65 j.), acht jaar lang nationaal secretaris van het Vlaams Blok en intussen actief bij de N-VA. Tot eind februari dit jaar lid van de partijraad van de N-VA.

Op zijn blog argumenteert Jaak Peeters dat het Vlaams Blok groot werd “door de stemmen van mensen die (…) sinds hun jeugd gewoon waren om voor de socialisten te stemmen. Heeft het inzuigen van die massa’s ex-socialistische stemmen met zich gebracht dat het Vlaams Blok een kopie van de SP.A werd? Neen toch? De werkelijkheid is dat de socialistische partij de voeling met haar kiezers verloren was. Ze was – en is – een stuk van met Belgisch machtsestablishment geworden in plaats van de emanatie van de verzuchtingen van de gewone volksmens. Deze laatste voelde zich bedreigd door de massale instroom van vreemdelingen. Eerst waren het arbeiders. Dat ging mee door. Deze lieden namen nogal eens het zware werk uit de handen en dat zat comfortabel. Maar gaandeweg kwamen in hun zog ook hun families en begonnen dra hele wijken van Hoboken en Borgerhout te lijken op Marrakech of Casablanca. Mensen voelden zich niet meer thuis in eigen straat en stoorden zich aan de compleet andere levenswijze van de nieuwkomers. Tevergeefs richtten de autochtonen zich naar hun politieke vertegenwoordigers, maar die hadden andere zorgen. Bovendien waren deze laatsten voluit in de ban van een bepaald soort links-kosmopolitisch ideologisch verhaal, waarvan het ultimum volgens hen de vestiging van de multiculturele maatschappij was. Maar wat die multiculturele maatschappij dan in de praktijk te betekenen had, dààr wisten de gewone autochtonen wel meer realistische verhalen over te vertellen.

(…) Het Vlaams Belang (…) bood wel een luisterend oor en speelde zelfs – nogal rauw, maar dat kan hier onbesproken blijven – in op de bezorgde gevoelens van de autochtonen. Omdat de weldenkende zichzelf links noemende ideologen geen antwoord wisten, vonden ze niet beter dat het Vlaams Blok als racistisch en dito te stigmatiseren, waardoor ze de woede van grote delen van de bevolking opriepen en de zaak nog prangender maakten. Maar het Vlaams Blok kon zijn beloften niet waarmaken. De partij werd opgesloten in een heus cordon (…). Dan kwam de fatale fout. In plaats van hun eigen verhaal open te breken en aanvaardbaar te maken voor de modale middenklasse in Vlaanderen, werd de bokshandschoen bovengehaald. Het verhaal werd verruwd, zodat velen zich afgestoten voelden. De partijleiding zelf vond een gezellig onderkomen in het cordon, dat voortaan als een soort levensverzekering kon dienst doen. Een kruik gaat altijd te water tot ze barst en in dit geval verloren de kiezers hun geloof in de mogelijkheden van de intussen tot Vlaams Belang herdoopte partij. Is er in de ideologische verhalen van de modale Vlaamse kiezer inmiddels iets veranderd, waardoor N-VA het Belang überhaupt kan leegzuigen? Ja en neen.

Neen, omdat het nog steeds grotendeels dezelfde autochtone mensen zijn die hun stem uitbrengen en omdat de overlast die de tweede en soms derde generatie verkoopt zelfs nooit zo’n grote vormen aannam: het werd alleen maar erger. Men heeft nooit gezien dat de politie met een heel peloton moest uitrukken om jonge ‘migranten’ op hun plaats te zetten. De eerste nieuwkomers hadden zich immers doorgaans heel koest gehouden, maar hun kinderen en soms kleinkinderen blijken veel minder bescheiden. Ja, omdat de problematiek van de vreemdelingen veranderd is. Vooreerst – het werd al vermeld – gaat het vaak om jongere generaties, die vaak hier geboren zijn. Autochtonen begrijpen maar niet waarom die jongelui zich niet aanpassen: ze hebben hier school gelopen en ze hebben de tijd gekregen. Maar ze werden door een ‘links’ zorgestablishment mispamperd en kregen de hulp van domme wetten tegen het racisme (…).  

Het beleid van de traditionele partijen (…) heeft geen contact met de ware wereld van de modale, hardwerkende Vlaming. En dus keert die zich af van de traditionele machthebbers, waarvan hij niets meer verwacht. De Wever en N-VA in het algemeen hebben dat contact wel weten te maken. En dus neemt N-VA de rol over die destijds het Blok heeft gespeeld. Is dat rechts? Alles hangt af van de definities, maar het best is te kijken naar wat de concrete feiten zijn. Etikettenplakkerij lijkt veeleer op onmacht en dat laten we dus aan de betrokkenen over. Wat N-VA moet doen, is zorgen dat ze niet de fouten maakt van het Blok: zich in de val laten lokken, verruwen en brutaal worden. Essentieel is de zorg om een verzorgd maar beslist discours, dat altijd op de rechten van mensen en volkeren blijft berusten maar in ieder geval altijd de vinger op de wonde legt. (…).”

Dat er “domme wetten tegen racisme” zijn, is een uitspraak die we voor rekening laten van Jaak Peeters. Is er bij hem dan toch iets blijven hangen van zijn Vlaams Blok-periode? Dat de N-VA een rechtse partij is, is geen kwestie van “etikettenplakkerij” maar van analyse van het programma en de voorstellen. Het economisch programma van de N-VA is al wat VOKA vraagt. En zelfs Siegfried Bracke zegt tegenwoordig: “Ik ben rechts nu. So what?” (De Standaard Weekblad, 1 oktober 2011). De N-VA denkt dat nu ze de grootste partij in Vlaanderen is, ze de meerderheid van de Vlamingen vertegenwoordigt. Dezelfde grootspraak als die het VB typeert. De N-VA gaat ook met haar voorstellen over cultuur dezelfde weg op als het VB. De N-VA heeft de overlopende VB’ers niet nodig om een rechtse, pretentieuze partij te zijn. Voornaamste verschil blijft dat het VB van racisme haar handelsmerk maakte, en de N-VA zich daar van afhoudt. Al wordt het uitkijken op dat vlak met de kritiek van de N-VA dat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding te weinig rekening zou houden met de ‘Vlaamse gevoeligheid’. Dat gaat de richting uit van Filip Dewinter die het Eigen Volk Eerst!-principe belangrijker vindt dan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Filip Dewinter weet intussen dat hoge scores bij verkiezingen niet blijven duren. Bart De Wever (foto) weet dat ook wel, maar alsnog weet niemand wanneer de motor van de N-VA begint te haperen.

De VB-top deed vorige zaterdag nogal luchtig over de resultaten van de jongste kiespeiling. “De prijzen worden aan de meet uitgedeeld”, zei Gerolf Annemans. Dat klopt, maar het ziet er niet naar uit dat er aan de meet nog veel prijzen voor het VB overblijven. 

Het VB zakt in de jongste opiniepeiling van De Standaard en de VRT tot het laagste niveau ooit. Met 8,2 % zakt ze zelfs 1 % onder Groen!. Het VB is meer dan twintig jaar teruggezet in de tijd. Toen het VB met de Zwarte Zondag op 24 november 1991 doorbrak haalde het 10,3 % van de stemmen. Daar blijft het VB nu een stuk onder. De partij wordt ongenadig vermorzeld onder het gewicht van de N-VA (35 %, + 6,8 % ten overstaan van het kiesresultaat bij de federale verkiezingen van 13 juni 2010). Het VB verliest tegenover diezelfde verkiezingen een jaar geleden 4,4 %, 1/3e van haar stemmen. Stemmen die allemaal naar de N-VA gaan. Veertig procent van de VB-kiezers woont in de provincie Antwerpen. Elders komt de kiesdrempel in zicht. In Vlaams Brabant duikt het VB in deze peiling zelfs onder de kiesdrempel van vijf procent, zodat daar geen enkel mandaat nog te rapen valt. Het aantal mogelijke extra kiezers voor het VB is beperkt tot 20 %.

Filip Dewinter (foto 1) wijt de slechte cijfers voor het VB zoals gebruikelijk aan anderen. Nu: het succes van de N-VA. “Maar dat succes van de N-VA is maar tijdelijk”, zegt Dewinter. Hij wijst erop dat het VB  vroeger ook goede cijfers haalde. “Dat blijft niet duren”, zegt de intussen wat wijzer geworden Dewinter. Maar echt wijzer geworden? Dewinter maakt zich sterk dat het VB de enige partij is die voor Vlaamse onafhankelijkheid opkomt. “De N-VA kiest voor een confederaal discours”, en dat zou in het voordeel van het VB spelen. Maar wij hebben nog geen enkele serieuze enquête gezien waaruit blijkt dat de Vlamingen echt pleiten voor een onafhankelijk Vlaanderen. Voor een versterking van de Vlaamse macht, ja. Voor een onafhankelijk Vlaanderen, neen. Het enquêteresultaat is natuurlijk niet noodzakelijk de uitslag bij de volgende verkiezingen. Ten gunste van het VB pleit dat de partij bij verkiezingen doorgaans beter scoort dan bij peilingen. Tegen het VB pleit dat het VB al jaren bezig is aan een neergang (foto 2, hier een grotere versie van de kiesresultaten en de kiespeilingen de jongste jaren).

Voorbije zaterdag kwam de VB-partijraad bijeen. Vooral om de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 voor te bereiden, maar nogal wat VB-parlementsleden en -personeelsleden zullen ongetwijfeld ook al de rekening gemaakt hebben voor de verkiezingen in 2014. In 2004 haalde het VB met 24,1 % van de stemmen nog 32 Vlaamse parlementszetels binnen. In 2009 waren het er met 15,3 % van de stemmen nog 21. Met de peiling van zaterdag worden dat nog maar 8 zitjes in het Vlaams Parlement. Per provincie is dat van 2004 over 2009 tot nu:

   Antwerpen: 10 – 7 – 3

   Brussel: 3 – 1 – 0

   Limburg: 4 – 3 – 1

   Oost-Vlaanderen: 6 – 4 – 2

   Vlaams Brabant: 5 – 3 – 1

   West-Vlaanderen: 4 – 3 – 1

Niet alleen vermindert het aantal VB-parlementsleden, er valt ook een veelvoud van jobs als VB-personeelslid weg. In 2014 zijn er daarenboven federale en Europese verkiezingen. Het jaar 2014 dreigt voor het VB dan ook het jaar van Der Untergang te worden.

Bij de jongste kiespeiling werden de beroepsklagers van het VB ongeloofwaardig bevonden, nu nog die van de N-VA. Vrijdag vaarde Hilde Sabbe in Het Laatste Nieuws al uit tegen voor wie élk akkoord met Franstaligen een verraad aan de Vlaamse zaak is. 

Hilde Sabbe: “Laten we het onszelf en anderen eens makkelijk maken, en een heleboel tijd besparen bovendien. Enkele eenvoudige afspraken volstaan. Elk akkoord dat in de toekomst gesloten wordt, komt neer op Verraad van de Vlaamse Zaak. Vlamingen worden er armer van, doen veel te veel toegevingen en laten ongelooflijk op hun kop zitten. De onderhandelaars zijn laffe zwakkelingen (of zwakke lafaards, u mag kiezen) die uitverkoop houden van principes. Ziezo. Kunnen we dan nu weer verder? Er is nog werk aan de winkel, dacht ik. Veel te vermoeiend anders, om dat élke keer opnieuw te moeten herhalen. Eentonig, ook. Als Vlaming worden we deze dagen ronduit belazerd. Opgelicht. Beduveld. Hoeveel synoniemen zijn er eigenlijk? We zijn veel te braaf. Goedgelovig. Passief. Schaapachtig. (Zelf aanvullen, a.u.b.)

Interviews laten zich onderhand wel dromen, zonder dat er één woord gesproken wordt. Wat vindt de N-VA van het bereikte akkoord? "Verraad." "We staan niet voldoende op onze strepen." "Lopen in ons ongeluk." "Laten ons in de doeken doen door perfide politici die hun ziel verkopen en niet de minste voeling hebben met de Vlaamse zaak." Hoeveel variaties op één thema zijn er mogelijk? Zo voorspelbaar als dit discours is. Het zal wel politieke logica zijn dat je elk akkoord waarbij je zelf niet betrokken was, tot op de grond afbrandt. Dat je de mensen die de overeenkomsten sluiten, brandmerkt als zwakkelingen, landverraders en dies meer. Maar of zo'n houding je geloofwaardigheid ten goede komt?

Hoe waarschijnlijk is het dat élk onderdeel van élk deelakkoord een complete nederlaag is, een vreselijke aantasting van onze rechten? Dat er nergens, maar dan ook nérgens een eerbaar en evenwichtig compromis te bespeuren valt? Hoe plausibel is het om de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje onverantwoordelijke, volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden in ruil voor een ministerspost?

De voorspelbaarheid van het discours eist onderhand ook zijn tol, dat zie je nu al. Je moet steeds harder roepen en straffer formuleren om maximaal effect te scoren. Dat wil zeggen dat je al eens grof uit de hoek komt, en leentjebuur gaat spelen bij xenofobe partijen. "Benoem dan Marokkaanse rechters in Borgerhout": het zou zo uit de mond van Filip Dewinter kunnen komen. (Hoe zou dat trouwens gegaan zijn, vraag ik me af. Wanhoopt Bart dan tegen Siegfried: 'Ik kan het akkoord over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV toch niet wéér afdoen als gewoon 'slecht'? Ik moet er toch iets anders op vinden?')

En dus wordt er met scherp geschoten. Want bij de N-VA, dat is duidelijk, gelooft men niet in succesvolle integratie. Men koestert er liever het beeld van de derdegeneratiemigrant die nog altijd geen Nederlands spreekt. Ze hebben duidelijk de beelden gemist van de allochtone slager in de Seefhoek die minstens even verontwaardigd was over de criminaliteit in zijn buurt als zijn Vlaamse collega's - en die verontwaardiging ook in sappig Antwerps uitte.

Laten we dus voorkomen dat de discussie escaleert. Dat vroeg of laat het woord 'sharia' valt. En laten we gewoon op voorhand afspreken: de akkoorden deugen niet. De Vlamingen zullen armer worden. Enfin, u weet het wel. Hoe geloofwaardig is het de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden voor een ministerspost?”

De “spraakmakende en assertieve affichecampagne” waarover VB-voorzitter Bruno Valkeniers sprak in een brief aan de VB-kaderleden, en waarover hij al eerder sprak in een twee pagina’s groot interview in Gazet van Antwerpen, blijkt niet meer te zijn dan het beeld van een Belgische vlag die weggetrokken wordt, en waarachter een Vlaamse Leeuw-vlag verschijnt (foto). Een Vlaams Belang-leeuw, en geen leeuw van de Vlaamse Gemeenschap. Maar kom, het had erger gekund. Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke die elkaar tongzoenen als bewijs van de herstelde eenheid onder VB’ers, bijvoorbeeld. Maar dat beeld blijft ons gelukkig bespaard.

Vanaf maandag, tot begin oktober, zal op vijfhonderd 20m² borden de campagnefoto hangen. Campagneslogan is Er is een betere weg. In de week van 12 september wordt in alle Vlaamse brievenbussen (zo’n tweeënhalf miljoen) een campagnepamflet gestopt. In kranten en tijdschriften verschijnen dan ook nog paginagrote advertenties. Het VB is een rijke partij! Voor wie erom vraagt, liggen tienduizend pocketboekjes De Ordelijke Opdeling klaar, naar het gelijknamige boek van Gerolf Annemans en Steven Utsi (hoofd VB-studiedienst). In tien vragen en antwoorden wordt een blauwdruk gegeven voor een boedelscheiding, waarbij hete kwesties als Brussel of de staatsschuld niet ontbreken. Of die blauwdruk zo “rimpelloos in de praktijk” kan gebracht worden als aangekondigd, is natuurlijk nog wat anders.

Wij konden het campagnepamflet dat in de week van 12 september verspreid wordt al inkijken. Vlamingen betalen zich blauw, België is tijdverlies en Immigratie: alleen Vlaamse staat kan voor ommekeer zorgen zijn enkele titels. Hoe het “uitgekiend plan voor de boedelscheiding” van het VB eruit ziet, wordt nergens uitgelegd. Daarvoor moet men sms’en of een bon opsturen. Bruno Valkeniers besluit zijn edito met een oproep aan de N-VA om samen met het VB de weg naar het onafhankelijke Vlaanderen in te slaan. Zonder de ‘grote broer’ lukt het het VB niet.

De oproep van Wim De Wit en Johan Sanctorum op de IJzerwake om met de Vlaams-nationalistische partijen VB en N-VA front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen, en alvast front te vormen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, valt in dovemansoren bij de N-VA.

Vlaams-Brabants Kamerlid Theo Francken (foto 1), door het Filip Dewinter een ‘Rank Xerox’ genoemd van VB-voorstellen, door Bas Luyten verweten te behoren tot de VNV (de Vlaams Nationale Vrienden, de intieme vriendenkring van Bart De Wever die onder elkaar lucht geven  van hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links)… die Theo Francken heeft op zijn blog pas nog verduidelijkt waarom van Vlaams-nationale verbroedering en samenwerking niets in huis komt zolang het VB bij haar antimigrantenklap blijft. En passant weerlegt Francken de door het VB geciteerde migratiecijfers.

Als het VB geen front kan vormen met Theo Francken, met wie dan nog wel?

Cordon sanitaire dreigt voor N-VA en Roep om Vlaams-nationaal front luider dan ooit op IJzerwake waren de twee titels die de toespraken op de IJzerwake dit jaar (foto) het best samenvatten.

De toespraken van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit en van gelegenheidsspreker Johan Sanctorum waren gelijklopend. We nemen als leidraad dan maar de toespraak van de kleurrijkste van de twee. Na een inleiding over de blauwvoet – vogel waar vaak naar gerefereerd wordt in de Vlaams-nationalistische romantiek maar die geen inheemse vogel is, de echte Blauwvoet leeft op de Galapagos-eilanden – zei gelegenheidsspreker Johan Sanctorum over de Vlaams-nationalistische beweging: “‘Verraad’ is er het eeuwige sleutelwoord. Wantrouwen de stereotiepe houding. Roddel en achterklap de vaste nerveuze tics. Het schisma en de afscheuring de onvermijdelijke consequenties. Zodanig dat onze échte tegenstrever, het Belgische establishment, zijn plezier haast niet op kan. Dat, beste vrienden, is de vloek van de Vlaamse beweging, die wij van ons af moeten schudden. De oude, kleinstedelijke rivaliteit tussen Aalst en Dendermonde, Gent en Antwerpen, Steenstrate en Kaaskerke, (…) het Madouplein en de Koningsstraat (waar respectievelijk de hoofdzetels van het VB en de N-VA zijn gevestigd, nvdr.) – allemaal dorpskerktorens waaronder het kleine grote gelijk gecelebreerd wordt.

Het fameuze ‘cordon sanitaire’, ons in 1989 opgedrongen om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen, zogezegd in naam van de democratie, heeft het schisma als het ware een institutioneel karakter gegeven: ongezien in het democratische Europa. De kiezer die vanaf toen nog stemde voor die onafhankelijkheidspartij, was niet alleen een slechte Belg, maar ook een verdorven Vlaming, één die niet meer meetelde in de resultaten en de statistieken. (…) De partij die nu de fakkel heeft overgenomen, moet zich echter geen illusies maken: ook zij zal in een cordon terecht komen, al is het misschien een fluwelen cordon, namelijk dat van de ‘politieke irrelevantie’. Ook voor deze partij is er geen goede kant aan het Belgisch verhaal. Springt ze mee in het federale bad, dan is het om gepacificeerd te worden. Gaat ze aan de zijlijn staan, dan bewijst ze haar gebrek aan burgerzin. Het Wetstraattheater loopt hoe-dan-ook gewoon verder, op hoogdringende aanbeveling van de ratingbureaus, en onder het motto: ‘Liever een Belgische komedie dan een Griekse tragedie’. De enige uitweg uit dit dilemma, is op zoek te gaan naar een meerderheid die de Vlaamse onafhankelijkheid per volksraadpleging zal afdwingen. Daarom zeg ik nu tot alle Vlaamsgezinde krachten: stop het gekrakeel! Stop de stammentwisten en de clanoorlogen! Wij kunnen de twijfelaars niet overtuigen, als we zelf onderling verdeeld zijn.

Het Vlaams-nationalisme zal pas een democratische meerderheid verwerven, wanneer de Vlaams-nationale gelederen gesloten worden. (…) De twee partijen, die onze onafhankelijkheid als hoofdpunt in hun programma hebben, N-VA en Vlaams Belang, zijn het aan de Vlaamse beweging, aan ons, aan de kiezer, verplicht om elkaar te vinden en de hand te reiken. De broederstrijd moet stoppen, hij speelt alleen in het voordeel van de tegenstander. (…) Een Forza Flandria, in de vorm van een Vlaams-radikaal kartel dat zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 aan de kiezer presenteert, zou een echte bom betekenen onder de Belgische constructie. Misschien moeten we voor één keer eens een Belgische spreuk tot de onze maken: ‘Eendracht maakt macht’. Ik nodig bij deze de twee republikeinse formaties uit om een gebaar te stellen dat het Ancien Régime in zware verlegenheid kan brengen: de strategische oprichting van een V-front.  De partij of de partijvoorzitter die dàn de uitgestoken hand weigert, draagt een zware historische verantwoordelijkheid. Het Belgische momentum is voorbij, maar het Vlaamse moet nog komen. (…)

De vadsige vredesduiven van de CD&V zullen, als het erop aankomt, altijd voor een Pax Belgica kiezen – het zit in hun genen. (…) Laten we, beste vrienden, niet te veel moeite doen om de tsjeven te bekeren. Laten we hen zelf in een cordon plaatsen van de politieke betekenisloosheid. Laten we ons koelbloedig en vastberaden concentreren op de uitbouw van een Vlaams-radicale meerderheid – een electoraal breekpunt dat door een alliantie van de twee republikeinse partijen moet geforceerd worden.” Johan Sanctorum waarschuwt de N-VA ervoor in een cordon “van de ‘politieke irrelevantie’” terecht te komen, maar wil zelf de CD&V in zo’n cordon plaatsen. Het ene cordon is verwerpelijk, maar het andere moet?! Stop dan met klagen over het cordon sanitaire.

Sanctorum maakt een tweede denkfout als hij het cordon sanitaire linkt aan  de wil om “om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen”. In hoofde van de initiatiefnemers voor het cordon sanitaire is daar nooit sprake van geweest. Lees er maar het dossier van Charta 91 op na. De aanleiding was het zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Blok, dat manifest in strijd is met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het vervolg is de blijvende wil om Vlaanderen uit te zuiveren tot het ‘eigen volk’, in plaats van rekening te houden met de bestaande veelzijdigheid. De staatsvorm waarbinnen de keuze gemaakt wordt voor ofwel de eigen volk eerst-politiek, of het rekening houden met de veelzijdigheid, is niet het punt van discussie. Daarenboven hebben de huidige Vlaamse partijleiders nooit opgeroepen de N-VA uit te sluiten voor regeringsonderhandelingen. De N-VA plaatste zichzelf aan de kant.

Of de N-VA nu front moet vormen met het VB? Na alle scheldpartijen die de N-VA van VB-kant kreeg. Het is in eerste instantie aan de N-VA om daarop te antwoorden. De N-VA die als een olifant door het Vlaamse politieke landschap dondert, neemt zij het VB op sleeptouw?

In reactie op de affiches die we hier maandag – bij wijze van grap – presenteerden lieten lezers van deze blog weten dat het samengaan van VB en N-VA voor een rechts Vlaanderen voor hen hét schrikbeeld is. Sommigen situeren de N-VA zelfs rechtser dan het VB. Dat lijkt ons overdreven. Alleen is het met de N-VA zowat hetzelfde verhaal als met de ideeën van Patrick Janssens: ze hebben meer kans op realisatie dan als ze van het VB komen. Bij het IJzerwakebestuur begint dat besef door te dringen. Voorzichtig verruimt het haar rangen naar de N-VA.

Zondag verzamelt de radicale rechterzijde van het Vlaams-nationalisme zich bij de IJzerwake in Steenstrate. Volgens ’t Pallieterke gedraagt de vzw IJzerwake zich “meer en meer als de rechtmatige erfgenaam van de IJzerbedevaarttraditie: ze nam nu ook Matthias Storme (foto) op in haar Algemene Vergadering. Zo is de samenstelling van die algemene vergadering nog meer een afspiegeling van de brede Vlaamse beweging, niet meer enkel van de radicale tak ervan.” Nou moe, het is maar hoe breed “de brede Vlaamse beweging” is.

Matthias Storme is advocaat aan de balie van Brussel en hoogleraar aan de universiteiten van Antwerpen en Leuven. Hij is onder andere redactieadviseur van het conservatief-katholieke Bitterlemon en geen onbekende bij de IJzerwake. Vorig jaar was Matthias Storme spreker bij de IJzerwake. Naar aanleiding van de veroordeling van het Vlaams Blok wegens racisme in 2004 zei Matthias Storme dat aangezien alle zogenaamd democratische partijen de "vrijheidsbeknottende" wet tegen het racisme hadden goedgekeurd, het nu "bijna een morele plicht was om op het Vlaams Blok te stemmen". Wegens deze uitspraak werd hij verplicht ontslag te nemen uit het partijbestuur van de N-VA. Dit jaar werd Matthias Storme evenwel opnieuw lid van het partijbestuur van de N-VA.

Het bestuur van de vzw IJzerwake bestaat in overgrote meerderheid uit mensen die verbonden zijn met het VB. Zoals altijd is er wel een uitzondering op de regel. Zo trad Luk Lemmens, gewaardeerd voormalig Antwerps gemeenteraadslid, nu vicevoorzitter van het Antwerpse OCMW en voorzitter van de Antwerpse N-VA-afdeling, in 2003 toe tot het IJzerwakebestuur. Luk Lemmens regisseerde een aantal keren de IJzerwake-plechtigheid. Zo ook de IJzerwake in 2004 waar hulde gebracht werd aan een collaborateur als VNV-leider Staf De Clercq. Dat Matthias Storme toetreedt tot het IJzerwake-bestuur verbaast niet. Dat hij terug opgenomen is in het partijbestuur van de N-VA verklaart mee de harde koers van de N-VA.

“In het najaar staan we er weer. We organiseren dan een grote affichecampagne in heel Vlaanderen waarover gesproken zal worden”, zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers laatst. Weldenkend Vlaanderen houdt haar hart vast wetend waar het Vlaams Belang haar inspiratie haalt.

Vroeger haalde het VB niet alleen haar programma, maar ook ideeën voor campagnes tot en met cartoons en lay-outmateriaal, vooral bij het Franse Front national (FN). Voor een congres in april dit jaar werd inspiratie gehaald bij de tegenwoordig succesvolle Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union démocratique du centre (UDC) / Unione Democratica del Centro (UDC) / Partida populara Svizra (PPS) – naam naargelang het taalgebied in Zwitserland. In Zwitserland is nu een controverse ontstaan over een affiche van de jongerenafdeling van de SVP / UDC / PPS (foto 1). Op de foto een duidelijk aangeschoten Amy Winehouse, pas overleden en nu gebruikt door de geestesverwanten van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) voor een campagne tegen de legalisering van drugs. Niemand betwist dat Amy Winehouse door drank en drugs een desastreus leven leidde, maar zo profiteren van haar overlijden waarbij (nog) niet bewezen is dat ze stierf door drank of drugs… Respectvol is anders.

In Engeland staat Amy Winehouses album Back to Black alweer op 1 in de BBC Top-30; wie de meest smaakloze affiche ter extreme rechterzijde uitbrengt is nog niet uitgemaakt. In Duitsland is opschudding ontstaan over een affiche van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). In 2003 wilde de Bondsregering de partij nog verbieden wegens racistisch en ongrondwettelijk, maar uiteindelijk werd dit niet doorgezet. Bij Bondsdagverkiezingen haalde de NPD nooit de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen, maar het blijft een partij die nogal wat neonazi’s en andere rechts-radicalen herbergt. Op een affiche die dit weekend in Berlijn verspreid werd (foto 2) staat de tweemaal voor racisme veroordeelde partijleider Udo Voight met de slogan Gas geven. Ogenschijnlijk om gas te geven met zijn motor, maar in de Duitse context heeft gas geven een nog bekendere betekenis. Is dit spijkers op laag water zoeken? Zo denkt in elk geval de Duitse pers er toch niet over. Daar wijst men onder andere naar de juiste antwoorden die men laatst moest geven bij een kruiswoordraadsel in een verkiezingskrant van de NPD: ‘Rudolf Hess’, de afkorting van nationaal-socialisme, en ‘Adolf’.

In het jongste nummer van het NPD-partijblad (foto 3) duiken overigens de van het VB bekende bokshandschoenen op. Het VB als inspiratiebron? We weten het niet, maar het is toch niet echt iets om blij om te zijn. Binnenkort worden er door de linkse pers weer associaties gemaakt...

Ook in het magazine en televisieblad Primo wordt deze week stilgestaan bij het drama in Noorwegen. Na een situering van extreemrechts geweld in Europa wordt AFF-woordvoerder Ed Steffens geïnterviewd over de dreiging in ons land. Een paar fragmenten.

Ed Steffens: “(…) Al beweren sommigen dat Breivik compleet gestoord is, zijn aanslagen waren wel berekend en professioneel gepland. Zoiets doe je niet van vandaag op morgen. Je moet weten hoe je zoiets moet aanpakken, hoe je aan wapens kunt geraken zonder argwaan op te wekken. Je moet kunnen zwijgen. Dat iemand zijn voorbeeld volgt, kun je nooit uitsluiten, maar er zijn geen aanwijzingen dat we met z’n allen de hele tijd ongerust over onze schouder moeten kijken.”

Dreigt er geen gevaar vanuit groepen als Blood and Honour? Ed Steffens: “(…) Enerzijds is er de traditionele Blood & Honour, bekend voor z’n concerten en daarvoor in Veurne veroordeeld. Anderzijds is er Blood & Honour van waaruit Combat 18 groeide, een tak die een stuk gewelddadiger is. Dat geweld lag in eerste instantie vooral intern, tegen de traditionalisten. Combat 18 is bij ons altijd een kleine kerngroep geweest. Blood & Honour staat in ons land zo goed als op non-actief, maar een heropleving is altijd mogelijk. De leden doken intussen op bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat in 2007 werd opgericht door ex-VMO’er Eddy Hermy. (…) Op 3 oktober start in Brugge trouwens het proces tegen Eddy Hermy naar aanleiding van het tweede jeugdcongres van de organisatie in Oostkamp. Hij wordt vervolgd voor oproepen tot haat en geweld."

"De zaak tegen BBET (Bloed Bodem Eer Trouw, nvdr.), gelinkt aan Combat 18, zal trouwens ook in het najaar voor de rechter komen. Illegale wapentrafiek zal daarbij een belangrijk aandachtspunt zijn. Of alle achtergronden volledig in kaart werden gebracht, is nog af te wachten. (…) Ondertussen is Tomas Boutens, die toen in deze zaak werd gearresteerd, al opnieuw opgepakt omdat hij een agent in burger een kaakbreuk sloeg. Leden of sympathisanten van Blood & Honour waren de afgelopen jaren betrokken bij vechtpartijen en racistische agressie waarbij de slachtoffers enkel op basis van hun huidskleur werden uitgekozen.”

De boodschap van dat soort organisaties is vrij wazig. Hebben zij wel een echte ideologie? Ed Steffens schetst kort de ideologie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief en van Blood & Honour, om dan uit te komen bij Angela Merkel en Yves Leterme die het failliet van de multiculturele samenleving uitriepen. Ed Steffens: “Nu moet je al blind zijn om niet te zien dat er inderdaad meer sprake is van segregatie dan wel van integratie, en dat er zeer ernstige samenlevingsproblemen zijn. Maar politici zouden zich in de eerste plaats moeten afvragen hoe dat komt en moeten toegeven dat een en ander het gevolg is van wat de politiek al die jaren heeft nagelaten te doen. Men heeft migranten naar hier gehaald om het vuile werk op te knappen en pas tientallen jaren later ingezien dat die mensen beter Nederlands zouden leren. Nog gevaarlijker dan die ondoordachte uitspraken van vooraanstaande politici, is de onverbloemde oorlogstaal die sommige partijen, waaronder Vlaams Belang, hanteren.”

Sommigen opperen dat de bikkelharde, soms bijna oorlogszuchtige propaganda van Europese extreemrechtse partijen vroeg of laat wel moest eindigen in geweld. Ed Steffens: “Maar ik denk niet dat wie dan ook zoiets gewelddadigs en bloedigs voor ogen had. Als samenleving kun je je ook amper tegen zo’n actie van een individu indekken of we moeten aan elke deur een politieagent posteren. Wat niet wegneemt dat milieus die potentiële broeihaarden zijn, in de gaten moeten worden gehouden en dat men in een vroeg stadium streng moet optreden. De veroordeling van Blood & Honour is positief, maar we hebben wel vijf jaar campagne moeten voeren voor er niet enkel werd opgetreden tegen wat op de openbare weg gebeurde, maar ook tegen wat er zich in de zaal afspeelde waar ze hun haattaal en racisme spuwden. (…) Een bloedbad van deze omvang had wellicht niemand verwacht, maar het is wel duidelijk dat bepaalde politieke partijen en individuele politici zich dringend moeten beraden over de door hen gehanteerde oorlogstaal.”

“Kritiek moet kunnen, ook kritiek op de islam. De rechtbank die het Vlaams Blok veroordeelde voor racisme stelde dat ‘verontrustende en zelfs kwetsende meningen’ zijn toegestaan, maar dat het anders wordt het wanneer je ‘openlijk en systematisch het zondebokprincipe hanteert’, er ‘systematisch aanzetten tot door racisme of xenofobie ingegeven onverdraagzaamheid’ is. Daar stopt het recht op vrije meningsuiting. Ga je verder, dan ben je strafbaar en moet je je realiseren dat je moreel verantwoordelijk bent als sommigen dit aangrijpen als legitimatie voor terreurdaden, xenofobe acties of andere daden van agressie.”

“Samengevat kun je stellen dat dit bloedbad niet meteen betekent dat we ons iets soortgelijks moeten verwachten in eigen land, maar dat waakzaamheid hoe dan ook ten allen tijde geboden is. En dat we tijdig moeten optreden tegen eenieder die zijn politieke ideeën of boodschap verpakt in oorlogstaal.” Het volledige interview vind je deze week in de kranten- en tijdschriftenwinkel. Primo kost 1,20 euro.

Nu VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers in deze zomermaanden niet meer elke dag Filip Dewinter moet vergezellen (foto 1: Bert Deckers bij de bezetting van het General Motors-gebouw in Antwerpen als protest tegen een mogelijke nieuwe moskee daar) heeft hij meer tijd om te bloggen op RechtsActueel.

Op 26 juli, vier dagen na de moordende raid van Anders Behring Brevik, is de man uit Balen anders tamelijk depri. Bert Deckers: “Hoe ziet de toekomst er nu uit voor de anti-islamiseringsbeweging? Ik voorspel het volgende: iedere keer wanneer er nu een debat zal plaats vinden, zij het op tv, zij het in een universiteit of hogeschool, zij het ergens anders, zal het onderwerp van het debat, namelijk de mogelijke gevaren van de islamisering in Europa, uit de weg worden gegaan. En dit is ook logisch, Anders Breivik heeft daar nu een perfecte reden voor gegeven. Het debat zal automatisch uitdraaien op een welles-nietes discussie of de anti-islamiseringsbeweging nu al dan niet medeverantwoordelijke is voor de slachtpartij in Noorwegen. Uiteraard is het antwoord daarop: neen! Maar probeer daar de tegenstander maar van te overtuigen.” Dat niet meer gepraat zou kunnen worden over de islam is flauwekul. Wat wel gevraagd wordt, is moslimhaat achterwege te laten. Even dwaas als gevaarlijk als de onzin van Sharia4Belgium.

Als twee dagen later zes auto’s in brand worden gestoken in de Antwerpse Seefhoekwijk (foto 2) is Bert Deckers echter al terug bij zijn qui-vive. Bert Deckers: “Wie Antwerpen kent, die weet dat de Seefhoek niet meteen de meest rustige en veilige buurt is om in te wonen. De criminaliteit piekt er en de politie blijft uit sommige straten weg om de bewoners van die straten ‘niet te provoceren’. U kan het al raden, het aantal vreemdelingen in deze wijk ligt erg hoog en de ‘wijk 2060′ telt dan ook een groot aantal (al dan niet erkende) moskeeën.” Wat heeft dit te maken met de brandstichting? Is er een verband tussen “een groot aantal (al dan niet erkende) moskeeën” en de brandstichting? Is men na het laatste gebed in een moskee auto's in brand gaan steken? Dat de politie uit sommige straten wegblijft om niet te provoceren is daarenboven niet waar. “De vorige paragraaf staat overigens louter ter illustratie in dit artikel, als u ons begrijpt”, besluit Bert Deckers. Hij wil niet mensen op ideeën brengen om…, maar maakt toch graag verder moskeeën verdacht.

We hebben ons eerder al afgevraagd of de N-VA op cultureel vlak niet de VB-toer opgaat. In Turnhout hebben de plaatselijke afdelingen van N-VA en VB alvast een gezamenlijke persmededeling verspreid over het 11-juliprogramma van het Turnhoutse stadsbestuur voorbije maandag.Volgens Paul Meeus (foto 1), VB-gemeenteraadslid en -personeelslid, is de gezamenlijke persmededeling van het VB samen met een andere partij, in casu de N-VA, een primeur voor ons land.

In de gezamenlijke persmededeling wensen Tom Versmissen (voorzitter van N-VA Turnhout) en Paul Meeus (VB-fractieleider in de Turnhoutse gemeenteraad) “hun ongenoegen te uiten over het programma dat het stadsbestuur voorzien had in de raadszaal maandagmiddag naar aanleiding van het 11-juli-gebeuren.” Volgens hun persmededeling vatte burgemeester Stijnen het programma aan “met een korte, eerder kleurloze speech”. Daarna volgde “de boeiende en bezielde bijdrage van Leo Van Mierlo (VOS)”, maar vervolgens liep het helemaal mis. Er “volgde een veel te lange toespraak van veertig minuten door professor-historicus Frans-Jos Verdoodt, die vooral geschiedkundige feiten van 700 jaar geleden aanhaalde en onder meer een federale staat met 4 gewesten bepleitte... Vele aanwezigen waren het niet eens met zijn standpunten en verlieten prompt de zaal.”

“De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor een culturele bijdrage door schrijfster Kristien Hemmerechts (foto 2). Toen zij tijdens haar gedichten voornamelijk sprak over penetratie, condooms, fecaliën en het liefdesspel verlieten op hun beurt ook nog de resterende families met kinderen en meerdere ouderen de raadszaal. N-VA Turnhout en Vlaams Belang Turnhout begrijpen niet dat het stadsbestuur de regie van de Vlaamse Feestdag niet in eigen hand hield waardoor deze dag voor Vlamingen nu in mineur is geëindigd, een ware kaakslag voor de Turnhoutenaar en zijn stad.”

Kristien Hemmerechts is verbaasd over de reactie. "In mijn voorstelling doet een personage een lofbetuiging aan alles in onze schepping. En geef toe: je hebt een serieus probleem als je niet naar het toilet zou kunnen. Het optreden gaat over liefde, leven, lust en dood. Er vallen daarin woorden als penis en overspel, maar kinderen mogen dat toch horen?" Burgemeester Francis Stijnen (CD&V) was ook aanwezig op de viering. Hij geeft toe dat het taalgebruik van Hemmerechts nogal direct was. "Ik kan begrijpen dat sommige mensen daar aanstoot aan nemen, maar dat ligt voor iedereen anders." en: "Misschien was het optreden minder geschikt voor een breed publiek."

Het optreden van Kristien Hemmerechts kwam uit het aanbod van de Vlaamse Gemeenschap. Het was niet speciaal afgestemd op de 11-juliviering. "De organisatie boekte een bestaand programma en vroeg niet om een aangepast optreden", zegt Kristien Hemmerechts die naar eigen zeggen “achteraf alleen maar positieve reacties” kreeg. Burgemeester Francis Stijnen weet: "Vorig jaar kozen we voor een luchtig programma. Dit jaar gooiden we het over een andere boeg en was het iets zwaarder. Bovendien was de zaal erg warm en was het programma al wat uitgelopen. Ik denk dat veel mensen daardoor afhaakten. Volgend jaar kiezen we weer voor iets luchtigs."

Hopelijk wordt het programma volgend jaar niet té luchtig, of N-VA en VB Turnhout gaan zich verplicht voelen weer een boze persmededeling te verspreiden. We hebben het ooit meegemaakt dat een deel van het publiek in het cultureel centrum De Warande opstapte omdat er naakt op het podium te zien was. Maar ja, dat was ook een voorstelling van Het Toneelhuis uit het Antwerpen.

Op basis van de IP-adressen van ‘Annick Verbauwen’, medewerk(st)er van ’t Pallieterke, en Johan Sanctorum, Vlaams cultuurfilosoof en tekstschrijver voor Bruno Valkeniers, en nog andere gegevens dan die IP-adressen, kwam Apache gisteren tot de conclusie dat ‘Annick Verbauwen’ en Johan Sanctorum één en dezelfde persoon zijn. Johan Sanctorum ontkent, maar wat Apache schrijft is niet onmogelijk.

Het intellectueel niveau van ‘Annick Verbauwen’ is hoger dan dat van de meeste schrijfsels in ’t Pallieterke en Johan Sanctorum wordt ervan verdacht om bijvoorbeeld ook achter de fakefiguur Hilde De Breuckere te schuilen. Op zich is schrijven onder een schuilnaam geen probleem, ware het niet dat ‘Annick Verbauwen’ partij trekt voor een bepaalde strekking binnen het VB, en  tegen een andere strekking is bij het VB. Het is niet voor het eerst en niet voor het laatst bij ’t Pallieterke. Jarenlang was de Gentse correspondent van ’t Pallieterke Jan Borluut die kritisch stond tegenover Tanguy Veys; tegenwoordig is de Gentse correspondent van ’t Pallieterke een anonieme correspondent die heel anders staat tegenover Veys. Een zeldzame keer stelt 't Pallieterke zich op als een neutrale waarnemer. Doorgaans is ’t Pallieterke fan van het VB (‘De Bozen’), en doet het smalend tegenover de N-VA (‘De Niveanen’), maar met 11 juli in het vooruitzicht doet het blad deze week een oproep tot eenheid binnen de Vlaamse Beweging.

’t Pallieterke: “Er was vorige week veel cinema, olé ola, in Gent en in ’t Vlaams Parlement, olé ola. En ’t is altijd hetzelfde lied, olé ola, men gunt elkaar ’t licht in de ogen niet, olé ola! (…) Als het Vlaams Belang steeds minder ernstig wordt genomen, heeft dat alles te maken met de manier waarop die partij zichzelf aan het kruis nagelt. De interne vetes hollen het Belang alsmaar sneller uit. De Gentse Belfortploeg achtte zichzelf sterk genoeg om een paar varkentjes te wassen, maar zal zijn heil nu moeten zoeken in het martelaarschap. Koen Dillen verwijt Bruno Valkeniers een gebrek aan leiderschap, en stapt uit de partij die door zijn vader werd opgebouwd. Anderen zijn hem voorgegaan, anderen zullen hem volgen. Gejubel alom in de gelederen van het ‘anti-fascistisch front’, dat er geregeld in slaagt vers nieuws over de interne troebelen bij het Belang op het internet te gooien – waar zit de bron?” Straffe quote: ’t Pallieterke dat voor 95 % volgeschreven wordt door mensen die anoniem opereren, dat zich afvraagt wie de onbekende bronnen zijn van het ‘anti-fascistisch front’.

't Pallieterke vervolgt: “De Antwerpse fractie denkt dan weer dat ze boven dat alles verheven staat, en dat het tij op een dag zal keren. Maar denk eraan, op het schilderij ‘Parabel van de Blinden’ van Pieter Breugel trekt de één de ander zonder pardon in de gracht (foto 1: fragment uit dat schilderij). Anderzijds is er de hypocrisie bij de N-VA, waar Bart de Wever ‘het monster wil kelen’, maar waar de stem van het Vlaams Belang wel in dank aanvaard wordt om een bijzonder decreet over de organisatie van de lokale verkiezingen in het Vlaams Parlement goedgekeurd te krijgen. Of waar men handenwrijvend de gang van zaken bij het monster volgt, in de hoop zoveel mogelijk Belang-kiezers los te weken voor de komende stembusslag. Natuurlijk zijn de politieke zeden er de laatste tijd niet plots op verzacht, maar voor zover ons bekend gaat het nog altijd om twee Vlaams-nationalistische partijen die als einddoel hebben: een onafhankelijk Vlaanderen. Als de N-VA dat uitgangspunt als een blok aan het been begint te beschouwen, dat men daar dan de eerlijkheid heeft dit openlijk toe te geven. (…)”

“Actiegroepen als TAK en Voorpost blijven verdienstelijk werk leveren, maar mobilisatie is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger (foto 2: Voorpost-persverantwoordelijke Bjorn Roose). In de media komen ze nauwelijks aan het woord (…). Voor de rest is het in de audiovisuele media niets dan brood en spelen: een pompeus huwelijk in piratennest Monaco; oeverloos gekwaak en gedram over zomerfestivals; heroïsche Belgische voetbalprestaties uit het verleden toen we met 4-3 van de Sovjet-Russen wonnen omdat twee buitenspelgoals niet werden afgekeurd; de formidastische ‘Belgische’ opening van de Tour. Wie heeft ooit die zegswijze gelanceerd: we hebben een schoon volk, maar je moet er wel rotsvast in blijven geloven? Hetzelfde geldt voor de Vlaamse Beweging. We blijven er graag rotsvast in geloven, maar we zouden met 11 juli in het vooruitzicht heel graag wat minder schisma zien.”

’t Pallieterke moet niet zo panikeren. We hebben even onze bronnen aangeboord, en vernamen een verhaal van eensgezindheid tussen voor- en tegenstanders van de Belfortploeg. Maar dat verhaal sparen we op tot maandag 11 juli, Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Een verhaal van verzoening, dat staat toch schoon op zo’n dag. Niet?

Belforters zetten Vlaams Belang schaakmat, kopt Gazet van Antwerpen dit weekend boven het redactioneel commentaar op blz. 2 van de krant. Aanleiding is het voornemen van de Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde (foto 1) om maandagavond de vier Gentse VB-gemeenteraadsleden die niet mee zijn met de vijf andere VB-gemeenteraadsleden uit alle gemeenteraadscommissies te zetten.

Dirk Castrel (politiek redacteur Gazet van Antwerpen): “Familietwisten en interne ruzies zijn dodelijk voor politieke partijen. Bij de Vlaamse socialisten, de liberalen en de christendemocraten kunnen ze daar aardige verhalen over vertellen. Ook over de averij die ze daardoor hebben opgelopen. Ambras in eigen huis bevestigt de overtuiging van vele burgers dat politici en partijen hoofdzakelijk met zichzelf bezig zijn. En het knaagt aan de verkiezingsresultaten. Een bende ruziemakers boezemt weinig vertrouwen in. Wie zijn vetes uitvecht op de straatkeien krijgt van de kiezer doorgaans de rekening gepresenteerd. Het Vlaams Belang moet zich grote zorgen maken, want daar zijn ruzies de jongste jaren schering en inslag. De partij doet het niet goed in opeenvolgende peilingen. De tijd dat Vlaams Belang als één gedisciplineerd blok naar voren trad, is voorbij. Steeds luider klinkt het gemor over de partijleiding en over de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ van Filip Dewinter en Gerolf Annemans. (…)”

Effect van ruzie in een partij is er zeker, maar in het geval van het Vlaams Belang (VB) mag het ons inziens toch niet overschat worden. Veel belangrijker voor het VB zijn het effect van een blijvend cordon sanitaire (Gerolf Annemans klaagde er deze week nog over), het inzien van het nefaste aan het extreme VB-partijprogramma, en de aantrekkingskracht van Bart De Wever en de N-VA – recent verkiezingsonderzoek naar de N-VA-kiezers bij de stembusslag één jaar geleden leidde tot de vaststelling: “De Vlaming is een tikje katholiek, een tikje rechts, een tikje liberaal, een tikje Vlaamsgezind, een tikje cynisch over politiek en een tikje tegen de migranten (zonder echt xenofoob te zijn). De N-VA vormde het perfect klankbord.” (De Standaard na recent ISPO-onderzoek onder leiding van prof. Marc Swyngedouw).

Geert Van Cleemput, voormalig hoofd van de VB-studiedienst en auteur van het boek Vlaams geblokkeerd, vatte het vorige week zaterdag na de VB-partijraad perfect samen op Facebook: “VB geeft snoep aan AFF”. Meer is het inderdaad niet. Het smaakt lekker, maar is geen stevig voedsel. Dat laatste zou het pas zijn als de Belfortploeg afstand neemt van het VB-partijprogramma. Maar dat doet ze niet. Dat is natuurlijk haar goed recht, maar maakt ons supporters van de Belfortploeg noch van “het andere Gentse kamp” – de terminologie komt uit het advies van de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’. Advies waarop de Belfortploeg overigens stevig op gerepliceerd heeft.

Wie het ook bij het rechte eind heeft, is Stijn C. (foto 2, Stijn C. bij het KVHV). Ooit nog VB-personeelslid, bedrijfsjurist bij katholieke ondernemingen, naar eigen zeggen columnist bij ’t Pallieterke, man die wel eens een boekje open doet over de vrijmetselarij en altijd in de weer is tegen het AFF. Na de “VB geeft snoep aan AFF” van Geert Van Cleemput antwoordt Stijn C.: “Vergeet nooit: AFF is de vijand, en kan nooit onze vriend zijn.” Waarna Geert Van Cleemput: “De waarheid is de waarheid, wie die ook zegt.” Maar uiteindelijk geeft Stijn C. toe: “Inderdaad: het VB is gewoon een partij als alle anderen die in niets nog van anderen te onderscheiden valt. In menselijke betrachtingen zijn alle acties tot drie categorieën te herlijden (sic): god (macht), gat (sex) en geld (geld). Al het andere is camouflage.” Lees hier de Facebook-conversatie.

De God bij het VB is alom bekend: Filip Dewinter. Over het geld bij het VB is wat bekend, en Stijn C. zal dat ook wel weten als één van de VB-adviseurs over de klacht tegen het VB bij de Raad van State. Maar hoe zit dat met de sex bij het VB? Wil Stijn C. dat even verduidelijken? Wie A zegt, moet ook B durven zeggen.

Als men om de interne verdeeldheid te boven te komen vlug-vlug acties in elkaar bokst kunnen er wel eens fouten gebeuren. In het Keer tevreden terug-pamflet dat door het VB wordt verdeeld (foto) staat een fout telefoonnummer.

In 300 000 volgens Dewinter al grotendeels verspreidde Keer tevreden terug-pamfletten wordt niet het telefoonnummer van de Internationale Organisatie voor Migratie, het IOM, maar van het door jongeren en alternatieve burgers vaak bezochte reisbureau Connections Eurotrain vermeld.

Hier het qua telefoonnummer verbeterde VB-pamflet. Zoek de zes andere fouten.

In de kranten was er gisteren weinig aandacht voor het VB dat haar overheidssubsidiëring mag behouden na een arrest van de Raad van State. Het omgekeerde – het VB dat een deel van haar overheidssubsidies verliest – zou wél nieuws geweest zijn. “Het ongewone is nieuws”, zei ons zaterdag nog een journalist van Het Laatste Nieuws in tempore non suspecto.

Het arrest kan je nalezen op de website van de Raad van State. Samengevat: de meeste uitspraken om de klacht tegen het Vlaams Belang te voeden zijn te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), één klacht kan in aanmerking komen maar is te weinig gedocumenteerd door de klagers (een mail van Antwerps VB-gemeenteraadslid Geert Brouwers aan alle Antwerpse stadspersoneelsleden met een vreemde familienaam), een andere klacht (toespraken van Filip Dewinter en Gerolf Annemans op een ‘veiligheidsmeeting’ van het VB) kan wel onder de loep genomen worden. Hier de toespraak van Filip Dewinter op die meeting.

“De (...) gelaakte uitlatingen zijn scherp en polemisch, en getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance. Als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid. De Raad van State beoordeelt ze dan ook zonder meer als verontrustend en als van aard om te kunnen grieven en kwetsen", luidt het verdict. Maar in de schoot van de Raad van State is er geen meerderheid om die uitlatingen bovendien te beschouwen als vijandig tegenover de rechten en vrijheden gewaarborgd door het Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens. En dus wordt de klacht afgewezen, en mag het VB haar overheidsubsidiëring behouden.

In het andere geval zou het VB een jaar lang geen federale overheidssubsidiëring krijgen, wat neerkomt op twee miljoen euro minder. Niet weinig, maar anderzijds is het VB de partij die het best tegen een financiële stoot kan vermits het de rijkste Vlaamse partij is. “Het Vlaams Belang is nu officieel een democratische partij. Wie ons nu nog ondemocratisch noemt, kan op een proces wegens laster rekenen”, zei VB-kopstuk Gerolf Annemans achteraf. Slecht nieuws dus voor Francis Van den Eynde want die vindt de procedure die zijn Belfortploeg te beurt valt bij het VB absoluut niet democratisch. En nog een slechte grap: de Raad van State vindt (volgens de letter van de wet terecht) de meeste klachten tegen het VB te oud (meer dan zestig dagen vóór het indienen van de klacht), maar de Raad van State doet er zelf meer dan vijf jaar over om uitspraak te doen over de klachten (de klacht van SP.A, Groen! en alle Franstalige partijen werd ingediend op 17 mei 2006, de uitspraak volgde pas op 15 juni 2011).

Intussen hebben VB-kopstukken nog meer schandelijke uitspraken gedaan (1, 2...).

Zondag publiceerden we hier het verhaal van de Duitse scheper van Filip Dewinter die van zijn baas een plastieken kip in kostuum, en met rode strik, had gekregen die Elio Di Rupo moest voorstellen. Ako mocht er eens flink zijn tanden in zetten. Filip Dewinter, blij dat de zaak twee online kranten gehaald had, twitterde diezelfde zondag nog: “Ondertss is Elio het hoofd verloren!” (foto).

In de nota Een radicale, nationalistische en republikeinse volkspartij voor Vlaanderen. Visie en strategie., die goedgekeurd werd op de VB-partijraad van november 2009, werden onder meer besluiten getrokken over de taal en stijl die het VB voortaan zou hanteren. Kwestie een volgende verkiezingsnederlaag te vermijden. “Niet ons gedachtegoed is gedateerd, wel moeten we de manier, de stijl en de taal waarop we communiceren permanent evalueren, moderniseren en aanpassen”, lezen we in de nota.  Het was één van de belangrijkste conclusies van de VB-partijraad van november 2009 en werd dan ook herhaald bij “de belangrijkste punten”: “Schaven aan onze stijl en discours, moderniseren en aanpassen aan de omstandigheden (zie de VB⁺ norm).” Het VB zou een radicale partij blijven, maar de zaken to the point aanpakken: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of in schuttingstaal.” Wel zou het VB “het publiek en de media daarbij charmeren met een non-conformistische ‘Tijl Uilenspiegel’-achtige insteek: een parlez-vrai-stijl die niet gespeend is van humor en ironie.”

Is "Elio het hoofd verloren", Filip Dewinter is zijn verstand kwijt. We nemen aan dat de actie die het VB vandaag in Brussel plant, behoort tot die “’Tijl Uilenspiegel’-achtige insteek”: het vervangen van een aantal straatnaamborden naar aanleiding van de aanslepende regeringsonderhandelingen. Maar de communicatie van Dewinter over Elio Di Rupo die het hoofd verloren is nadat Dewinters hond er zijn tanden in zette? Dat is toch niet echt “schaven aan onze stijl”. Dat is hardleers zijn. Maar had iemand gedacht dat Dewinter in staat is om een andere stijl te hanteren?

Vandaag is het de zogenaamde Tax Freedom Day, de dag waarop “we” niet langer moeten werken om de belastingen en sociale lasten te betalen, en eindelijk voor onszelf kunnen beginnen werken. Sommige kranten schreven er al begin deze week over, en natuurlijk deed ook het Vlaams Belang haar populistische duit in de zak.

“De socialisten hebben problemen met besparingen, maar geen problemen met torenhoge belastingen. Ze vinden het blijkbaar heel normaal of ‘sociaal’ dat we met zijn allen bijna de helft van ons loon zien verdwijnen in de zakken van vadertje staat”, schreef het VB gisteren op haar website. “De politici die menen dat België in stand gehouden moet worden, moeten beseffen dat de noodzakelijke besparingen juist door die constructie uiteindelijk verwateren in extra bijkomende belastingen om zo de bouwval België te stutten”, schreef VB-voorzitter Bruno Valkeniers eerder deze week op zijn persoonlijke blog. De begrijpelijke klachten over hoge belastingen worden misbruikt voor het eigen politiek project: tegen de socialisten, tegen België. Maar waarvoor belastingen en sociale bijdragen gebruikt worden, en hoe de bijdragen hiervoor ongelijk verdeeld zijn… daarover zwijgen de meeste kranten, en het VB al helemaal.

“Tweederde van onze fiscale en sociale bijdragen vloeien meteen terug naar de bevolking: onderwijs, pensioenen, autowegen”, legt SP.A-specialist Dirk Van der Maelen uit. “Het andere derde gaat naar diensten zoals de politie of de brandweer, naar het openbaar vervoer, zwembaden, parken, bibliotheken… (…) Wie gaat de politie betalen zonder belastingen? Zullen we die dan maar afschaffen?" Kan de besteding van het geld dat we afdragen niet beter? Zeker. Maar globaal zijn we bijvoorbeeld goed af met onze sociale zekerheid. Het is veruit de meest rechtvaardige optie, en ook de zuinigste. In de Verenigde Staten bedragen de uitgaven voor gezondheidszorg per persoon bijna dubbel zoveel als in België, en dan nog ligt de kindersterfte er bijna dubbel zo hoog als hier. De belastingsdruk op loon en arbeid zou echter heel wat lager kunnen als de belastingen rechtvaardiger geïnd zouden worden, maar precies daar wringt het schoentje.

Het is het accountant- en belastingsadviesbureau PricewaterhouseCoopers die jaarlijks de Tax Freedom Day  berekent, maar datzelfde bureau verzwijgt – erger nog: verdedigt – de ongelijke belastingsdruk in ons land. De 500 vennootschappen met de grootste winsten in ons land betalen gemiddeld amper 3,76 procent belasting op hun winst. En de inkomsten uit kapitaal dragen ook weinig bij: slechts een goede 5 procent van de belastinginkomsten komt uit de roerende voorheffing, terwijl 70 procent gehaald wordt bij de loontrekkenden door belasting op arbeid en indirecte belastingen. Je hebt ook grote bedrijven die het klaarspelen om nauwelijks of geen belastingen te betalen. Spelers als ArcelorMittal, Electrabel, Janssen Pharmaceutica. Een wereldreus als bierbrouwer AB InBev betaalde vorig jaar nul euro belasting op een winst van 6,38 miljard euro. Ook Solvay en KBC betalen nauwelijks belastingen. Exxon Mobil had meer dan vijf miljard euro winst maar kwam er vanaf met een schamele belasting van 1 019 euro.

Voor sommigen valt Tax Freedom Day al op 2 januari. Alleen gewone mensen, die geen acrobatentoeren kunnen uithalen, moeten wachten tot de eerste dagen van juni. Op 31 mei 2011 werd daarom een Tax Justice Day

georganiseerd. Daarover iets gelezen in de kranten? Daarover het VB gehoord? Wie wil kan nog een petitie ondertekenen om belastingen op een rechtvaardige manier te innen.