19-10-15

LIESBETH HOMANS VOOR EIGEN VOLK

In januari trokken wij naar het dorpje K. in de Antwerpse Kempen. We wilden wel eens horen wat Kamerlid Peter De Roover er zou vertellen op de nieuwjaarsreceptie van de plaatselijke N-VA-afdeling. Vorige vrijdag waren we opnieuw in K. De plaatselijke N-VA-afdeling had nu Liesbeth Homans te gast. Vlaams viceminister-president en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding

 

Werd Peter De Roover onthaald in de voormalige parochiezaal van K., voor Liesbeth Homans is een zaal gereserveerd in het chique Keienhof. Er dagen een honderdtal mensen op, iets minder dan op de nieuwjaarsreceptie. De jongeren die er toen nog waren, zijn er nu niet meer. Liesbeth Homans is stipt op tijd. Als ze ziet dat de plaatselijke N-VA-voorzitter wacht tot het ‘academisch kwartiertje’ voorbij is, mengt la Homans zich tussen de mensen aan de toog waar ze vlug in gesprek geraakt met Dirk Van Peel, CD&V-schepen voor sociaal beleid in K., vader van N-VA-parlementslid Valerie Van Peel en comedian Michael Van Peel.

 

De plaatselijke N-VA-voorzitter leidt Liesbeth Homans in als de vrouw die bij de laatste verkiezingen meer voorkeurstemmen behaalde dan toenmalig Vlaams minister-president Kris Peeters (Liesbeth Homans: “En sindsdien heeft Kris Peeters nog altijd niet met mij gesproken of mij een hand gegeven.”). De plaatselijke voorzitter weet dat Liesbeth Homans recht door zee gaat, kortom “een vrouw met ballen” is. 

 

Het eerste wat uit Homans’ mond rolt, is de vraag of er CD&V’ers in de zaal zijn. “Dat vraag ik altijd.” Dirk Van Peel steekt zijn hand op. Later op de avond zal Homans vragen of er mensen van nog andere partijen in de zaal zijn “want ik kan geen complimenten geven als ik niet weet dat ze hier aanwezig zijn”. Vermits wij partijloos zijn, steken we onze hand niet op. De minister zegt te zullen spreken over haar bevoegdheden, maar niet allemaal. Ter inleiding wijst ze erop dat met de zesde staatshervorming vele bevoegdheden naar Vlaanderen zijn overgekomen, maar slechts 86 % van de daaraan verbonden middelen.

 

Er moest dus 1,4 miljoen euro bespaard worden op een totaalbudget van 38 miljoen euro. In de eerste plaats gebeurde dat door besparingen op de eigen werking van de Vlaamse overheid, slechts in tweede instantie door meer kosten aan te rekenen. De waterfactuur zal volgens Liesbeth Homans per gezin gemiddeld van 456 euro naar 541 euro stijgen, maar voor de laagste inkomens is er een correctie van 114 euro. “Terwijl dat met de socialisten in de vorige legislatuur slechts 100 euro was. Wij zijn niet socialistisch, wel sociaal.”

 

Als minister van Binnenlands Bestuur is Homans het voorbije jaar onder andere bezig geweest met de afslanking van de provincies: enkel nog grondgebonden bevoegdheden, geen persoonsgebonden zaken meer. Wat dat inhoudt voor bijvoorbeeld het cultureel centrum De Warande in Turnhout? Als de stad Turnhout dat niet wil (versta: niet kan, nvdr.) overnemen, zal er een andere oplossing gezocht worden. In welke richting daarvoor gedacht wordt, zegt Homans niet. Volgende bevoegdheid: Wonen. Van bewoners van sociale woningen zal gevraagd worden om een minimumniveau van Nederlands te leren. Zo niet zal men beboet worden. “Maar niet dat ze een boek van Tom Lanoye moeten lezen, ik zou dat zelf ook niet willen lezen.”

 

Inburgering dan. Ook hier verwacht Liesbeth Homans resultaten, niet zomaar al dan niet lessen Nederlandse taal en maatschappelijke oriëntatie volgen. Indien geen voldoende resultaten volgen er boetes. “Sommigen hebben mij uitgemaakt voor de ‘Thatcher van Vlaanderen’. Ik vind dat niet erg. Als ik hetzelfde palmares als haar kan voorleggen, vind ik dat goed.” Over de vluchtelingenkwestie duidt Liesbeth Homans dat federaal en Vlaams  iedereen zijn rol heeft. “Theo moet instaan voor het beperken (van het aantal asielzoekers, nvdr.); Vlaanderen moet zorgen voor het inburgeren.”

 

Wat later keert Liesbeth Homans terug naar haar bevoegdheid als minister van Binnenlands Bestuur door de benoeming van een burgemeester in de Vlaamse (maar voor 80 % door Franstaligen bewoonde, nvdr.) gemeente Linkebeek uitvoerig te bespreken.

 

Na driekwart uur zit Homans' toespraak er op. Haar bevoegdheden Gelijke Kansen en Armoedebestrijding: zijn niet aan bod gekomen. Armoede is zijdelings aangeraakt met de correcties voor de allerlaagste inkomens en uitkeringen. Maar het specifiek armoedebeleid (haar 1-euromaaltijden enzomeer), daar rept ze niet over. De kwestie Linkebeek (gemeente met 4.800 inwoners) ligt bij Liesbeth Homans in een hogere schuif dan Gelijke Kansen en Armoedebestrijding.

 

Tijdens de pauze kunnen vragen op een papiertje geschreven worden. Welke vraag wilt u stellen aan viceminister-president Homans? Tien vragen worden na de pauze aan Liesbeth Homans voorgelegd, waaronder de vraag of het niet beter is de zelfredzaamheid te bevorderen in plaats van financiële steun te verlenen. Het biedt Liesbeth Homans de kans om te verwijzen naar de voorstellen van het Netwerk tegen Armoede. Homans gaat alleen in op hun vraag om meer sociale woningen die ze te hoog gegrepen vindt. Liesbeth Homans geeft nog mee: “Het Netwerk tegen Armoede zijn niet mijn vrienden, om het optimistisch te stellen.”

 

Op naar de volgende N-VA-avond in de buurt? In buurgemeente K. is er aanstaande vrijdag een “kippenfestijn”’ met Johan Van Overtveldt, een paar dagen later komt Theo Francken in S. voor een politieke babbel over “de huidige asielcrisis”, en op het einde van volgende week is er in B. een Catalaanse avond met “paëlla zoveel u maar wil” en de Antwerpse schepen Rob Van de Velde die zal spreken over de “stadsontwikkeling Barcelona - Antwerpen”. Liesbeth Homans spreekt ad rem, en had vrijdagavond een guitige blik. Maar echt gezellig vonden we het toch niet. Zou het met Johan Van Overtveldt & Co beter zijn?

29-04-15

SLECHTS 6 % VLAAMSE KIEZERS WIL VLAAMSE ONAFHANKELIJKHEID

Als de verkiezingsuitslagen bekend geraken, zitten wij op het puntje van onze stoel naar het televisie- en computerscherm te kijken. Daarna volgt de show: de politici, journalisten en politicologen die vertellen waarom de kiezers zus en zo gestemd hebben. Maar pas met diepgaand postelectoraal onderzoek weten we wat de kiezer écht motiveerde. Gisteren zijn de resultaten van het ISPO-onderzoek over het communautaire bij de verkiezingen op 25 mei 2014 vrijgegeven.

 

Centraal in het discours van de N-VA, die de grootste partij zou worden op 25 mei, stond de koppeling van het sociaaleconomische beleid aan de staatsvorm. Enkel een confederaal model – als opstap naar een splitsing van het land – zou een werkelijke ‘relance politiek’ mogelijk maken. De inzet werd geframed als de keuze tussen het PS-model en het N-VA-model, waarbij het N-VA-model sterk (neo)liberaal kleurt. Wat is nu het aandeel van het communautaire geweest bij het N-VA-succes? Het aan de KU Leuven verbonden Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek (ISPO) vroeg het aan een representatief staal van bijna 1.200 kiezers, met gestandaardiseerde interviews van telkens een vol uur.

 

Sociale kwesties als ‘werkgelegenheid en tewerkstelling’, ‘gezondheidszorg’ en ‘pensioenen’ blijven de topprioriteiten voor de Vlamingen met respectievelijk 43 %, 36,9 % en 32,4 % van de kiezers die om die reden voor een politieke partij stemden. ‘Migratie en integratie’ komt met 17,9 % slechts op de negende plaats; de staatshervorming met 5,7 % op de dertiende plaats. Vier jaar eerder was de staatshervorming nog het stemmotief van 19,7 % van de kiezers.

 

Bij de N-VA-kiezers staat de staatshervorming op de tiende plaats van de stemmotieven met 11 % van de kiezers die het als één van de drie belangrijkste stemmotieven aanhaalde om N-VA te stemmen. Bij de VB-kiezers op de dertiende plaats met slechts 7,9 % die het als één van de drie belangrijkste redenen opgeeft om VB te stemmen. De vier belangrijkste bekommernissen van N-VA-kiezers zijn achtereenvolgens: ‘werkgelegenheid en tewerkstelling’, ‘gezondheidszorg’, ‘pensioenen’ en ‘belastingen en begroting’. De vier belangrijkste motieven voor VB-kiezers zijn achtereenvolgens: ‘justitie en criminaliteit’, ‘migratie en integratie’, ‘werkgelegenheid en tewerkstelling’ en ‘pensioenen’.

 

Welke staatshervorming moet er desgevallend komen? Slechts 6,4 % van de Vlaamse kiezers wil dat België splitst. Een percentage dat afneemt, want vier jaar geleden wilde nog 11,9 % de splitsing van België. Waar moeten dan wel de beslissingen vallen? In 2007 en 2010 werd vooral de voorkeur gegeven aan Vlaanderen, respectievelijk door 42,3 % en 38,3 % als grootste groep van de kiezers, maar nu gaat de voorkeur vooral naar België als beslissingsniveau (44,7 %). De sociale zekerheid moet voor de grootste groep Belgisch blijven (49,6 %, de andere groepen zijn ‘Vlaanderen’ en ‘Vlaanderen én België’).

 

Vlamingen hebben een ‘koppelteken-identiteit’. Men is Belgische Vlaming of een Vlaamse Belg, een Vlaamse Antwerpenaar of Gentse Belg, enzovoort. Maar als de Vlaming maar één keuze krijgt, dan voelt hij zich op de eerste plaats Belg (56,1 %). De dalende tendens om zich in eerste instantie met België te vereenzelvigen, is de jongste jaren gekeerd. Is men enkel Vlaming, meer Vlaming dan Belg, evenveel Vlaming als Belg, meer Belg dan Vlaming of enkel Belg? De grootste groep (41,3 %) voelt zich evenveel Vlaming als Belg. Men vindt dat er grote verschillen zijn tussen Vlamingen en Franstalige Belgen, maar de gepercipieerde verschillen zijn de jongste jaren afgenomen.

 

De ISPO-resultaten haalden gisteren De Standaard en Het Nieuwsblad. Op sociale media werden de resultaten door N-VA'ers afgedaan als onbetrouwbaar, want werkte aan het ISPO-onderzoek niet Marc Swyngedouw mee? Zo proberen Vlaams-nationalisten een voor hen ongemakkelijke waarheid weg te zetten. Of die commentatoren kunnen tippen aan de professionaliteit van Marc Swyngedouw is maar de vraag. Aan dit ISPO-onderzoek werkten overigens nog vier andere wetenschappers, en woordvoerder voor dit onderzoek is Koen Abts. Marc Swyngedouw woont sinds 1 januari tijdelijk in de Verenigde Staten, in New York voor werk aan de universiteit daar.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, vlaanderen, n-va, vb |  Facebook | | |  Print

05-04-15

VLAANDEREN

Aan het einde van De burgemeester van Vlaanderen, het waarschijnlijk laatste toneelstuk dat De Zwarte Komedie mag spelen in haar zaaltje aan de Leguit in Antwerpen, wordt uitgelegd waarom de acteurs van Vlaanderen houden én het recht opeisen om kritiek te mogen hebben op datzelfde Vlaanderen. Op tekst van Erik Strieleman, naar Kurt Tucholsky.

 

De acteurs van De Zwarte Komedie zijn het gaandeweg hun manifest gaan noemen. Anderen zullen in de tekst herkennen hoe ze van het eigene van ons land houden, maar absoluut niet van de Vlaams-nationalistische stroming die meent namens heel Vlaanderen te spreken alhoewel ze maar een derde van de stemmen kon vergaren.

 

Op de dag dat De Ronde van Vlaanderen wordt gereden, daarom deze tekst.

 

“We hebben nu al een paar keer “nee” gezegd vanavond.

Nee gezegd, en gelachen met wat ons tegensteekt.

Nee uit medelijden en nee uit boosheid en nee uit hartstocht.

Nee.

 

Nu zeggen we ja.

Ja tegen Vlaanderen en ja tegen het Vlaamse landschap.

Daar houden wij van.

En de zogenaamde Vlaamse staat moet zwijgen wanneer wij van ons Vlaamse land houden.

 

Waarom houden wij van ons Vlaamse land en niet van een ander land… er zijn er zoveel mooie.

Dat is zo. Maar ons hart klopt daar niet. We kunnen dat land bewonderen, er eerbied voor hebben, er de schoonheid van erkennen

Maar het blijft een ander land

Met een andere taal

Ons land is ons land

En voor ieder van ons is het anders

De ene houdt van het Heuvelland

Met de weiden en de bossen en de hellingen, die men ginds bergen noemt

Waar je soms nog even niets kunt horen, alleen de geluiden van de stille natuur.

Met beekjes en kanaaltjes die nergens naar toe lijken te leiden

En met de geur van zoete koeken in de kleine bakkerij

De schoonheid daarvan is al vaak bezongen

In foute liedjes en slechte boeken

Maar ze bestaat wel degelijk

En wie daarvan houdt, voelt dat zijn hart daar klopt

Dat heeft niks te maken met vlaggen

Of strijdliederen

Er is alleen

Dat oprechte gevoel

 

Natuurlijk is ons land ook Niet Mooi

Maar van de puisten en etterbuilen in ons landschap

Geschapen door kromme architecten

Kijken we gewillig weg

Omdat we de schoonheid willen zien van

Oude hoeven en schuren of de protserige kasteeltjes

 

We weten ook wel dat die gebouwd zijn door uitgebuite ambachtslui

Die zelf in piepkleine krotten woonden

Maar bij het zien van zo’n stenen bonbonnière

Is het ook even van ons, in ons.

 

Mijn land is het land van de Schelde

Van de kaaien en de kranen en de sleepboten

Die morrende mastodonten

Traag door de smalle vaargeul loodsen

Het land van het water en de dokken

En het volk dat daar laadt en lost en lost en laadt.

En van de roodverlichte straatjes

Waar Madrzeija, Roza en Habima hun warme waar aanbieden

Aan eenzame mannen, die spelen dat zij daar per toeval zijn.

In de bruine kroegen met bollekes en fluitjes

Waar je snel – voor één avond- vrienden voor het leven maakt

Daar klopt mijn hart, ook als ik er niet ben

Al die schoonheid is van ons – omdat we ervan houden.

 

En, precies omdat we ervan houden, mogen we het haten

En mogen we kritiek hebben op al wat er lelijk is of het lelijk maakt

Want de fanatieke nationalisten,

zure ouderlingen,

agressieve weggebruikers,

klagende kruideniers,

oneerlijke ondernemers en

leugenachtige bestuurders

hebben niet het alleenrecht op liefde voor ons land.

 

Ook linkse intellectuelen

Bakfietsbezitters

Theaterbezoekers

Muzikanten, videotheekhouders en nachtwinkeliers

Dierenvrienden en bloemenliefhebbers mogen van hun land, ons land houden.

 

Als ze dat willen mogen ze zelfs de Vlaamse Leeuw zingen

Geen van onze symbolen

De mooie noch de lelijke

En zeker niet het V-teken

Behoren de Vlaams nationalisten toe

Zoals zij de macht opeisen, alsof zij het monopolie hebben op de geschiedenis en de taal, zo eisen wij, met veel meer recht,

Zo eisen wij ons deel van het land op

 

Wij allen, die hier geboren zijn,

Wij die onze taal beter spreken en schrijven dan die nationale ezels,

Met precies hetzelfde recht eisen wij

Heuvels en dalen

Rivieren en havens en al de rest voor ons op

 

Men heeft rekening met ons te houden

Als men over Vlaanderen spreekt

Met ons:

Socialisten, communisten, echte liberalen

Vrijzinnigen, pacifisten

Voorstanders van de vrijheid

Uit alle rangen en standen.

 

Men moet ook aan ons denken

Als men 'Vlaanderen' denkt

 

Denk niet dat Vlaanderen alleen uit de Vlaams-nationalisten bestaat

Vlaanderen is gespleten

En een deel daarvan zijn wij

 

En alle tegenstellingen ten spijt is voor ons

Een ding heilig en onaantastbaar

Zonder vlaggen

Zonder fanfares

Zonder sentimentaliteit

Zonder getrokken zwaarden:

 

De stille liefde voor ons land

 

(De stille liefde voor ons theater)”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

14-09-14

MET SS-AUTONUMMERPLAAT DOOR VLAANDEREN

Vrijdag was het een klein berichtje in Het Laatste Nieuws, maar nadat VTM Nieuws er een reportage over maakte, pakte Het Laatste Nieuws gisteren opnieuw uit met de man die in Keerbergen zijn huis heeft volgehangen met verwijzingen naar Adolf Hitler. Nu met een artikel over bijna een volle bladzijde.

 

Felix Boeckstaens, een 71-jarige ex-militair, begon naar eigen zeggen uit verveling boeken te lezen over Adolf Hitler. “Die boeiden mij wel. Gaandeweg kreeg ik sympathie voor de man en zijn denkwijze.” Boeckstaens begon zijn heel huis te decoreren met symbolen die verwijzen naar Hitler en het nazisme. Wél erop lettend dat de symbolen die zichtbaar zijn op straat een tikkeltje anders zijn. Het hakenkruis aan zijn schouw draait in de verkeerde richting, het hakenkruis aan zijn niet vanop de straat zichtbare garage is wél een zo goed mogelijke kopie. Boeckstaens’ bewondering voor de Führer stopt in 1939. “Wat erna gebeurde vind ik ook afschuwelijk en keur ik ten zeerste af. Over de Holocaust zal je hier dan ook niks vinden.” Het is alsof de man zou zeggen: “Het voorspel en de daad vond ik boeiend, maar met het kind heb ik niets te maken.” Boeckstaens’ echtgenote relativeert: “Ik weet dat hij hiermee geen kwaad doet, en als hij zich hiermee amuseert…”

 

Vrijdag stond nog een tweede bizar verhaal in Het Laatste Nieuws. Sinds enige maanden rijdt er in West-Vlaanderen een man rond met op zijn gepersonaliseerde autonummerplaat enkel ‘SS’ (foto). Wie daar 1.000 euro voor wil neertellen, kan een gepersonaliseerde autonummerplaat krijgen op voorwaarde dat je maximaal acht tekens gebruikt, niet enkel cijfers – dat is voorbehouden voor het koninklijk paleis – en de combinatie van tekens niet kwetsend is. De voornaam en de familienaam van de Roemeense man die de SS-autonummerplaat aanvroeg beginnen allebei met de letter S, en voorts heeft hij nog verwijzingen naar de letter S met zijn hobby (bodybuilding, wat hij een "supersport" noemt) en de hobby van zijn echtgenote (salsa, of nog: "salsastyle") – maar een nazifreak zou hij niet zijn. Enig fatsoensbesef heeft hij blijkbaar evenmin. Bij de Dienst voor Inschrijving van Voertuigen besefte men pas na de toewijzing van de autonummerplaat dat die lettercombinatie wel eens schokerend zou kunnen overkomen. Maar men is niet van plan de nummerplaat alsnog in te trekken.

 

Vlaanderen haalde de voorbije zomer de wereldpers met een poging om woonwagenbewoners met loeiharde muziek te verdrijven in Landen, en nu zijn er deze twee verhalen. Goe bezig.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, keerbergen |  Facebook | | |  Print

18-07-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Vlaams-nationalisten waren vorige vrijdag – 11 juli, Vlaamse Feestdag – blij dat ze nog eens de Vlaamse Leeuw-vlag boven konden halen. De Belgische driekleur naar aanleiding van de Wereldbeker voetbal heeft hen danig op de heupen gewerkt. Iedereen zijn goesting natuurlijk, en zijn eigen stijl (foto: 11 juli-viering in Antwerpen).

 

“We stonden erbij en we keken ernaar en we hebben het keer op keer laten gebeuren. We hebben toegestaan dat wanhopige mensen die op een foute partij stemden werden weggezet als verzuurde zeikerds, als mestkevers, terwijl de meesten gewoon een signaal uitstuurden, smeekten dat ook eens naar hen, naar hun noden zou worden geluisterd.” Film- en praatjesmaker Jan Verheyen vindt dat de Vlamingen teveel hebben toegestaan. Overigens heeft de uitvinder van het predicaat ‘mestkevers’, Karel De Gucht, daarmee niet de kiezers maar de leiding van het VB bedoeld. Het is niet omdat het VB het anders vertelt, dat het zo is. (Stadsomroep, 10 juli 2014)

 

“Het blunderparcours in vijf etappes noopt ons tot een dubbele vraag. Als er in het geval van federale regeringsdeelname ministerpostjes te verdelen vallen, zal de naam van Jambon ongetwijfeld vallen. Kan een partijtopper met een dergelijk palmares aan ondoordachte en onverstandige uitspraken en beslissingen echter federale ministeriële ambities koesteren zonder desgevallend de partij te schaden? Belangrijker echter is de vraag of de N-VA met dergelijke figuren in prominente functies haar ambitie kan waarmaken om zich te verankeren als brede volkspartij? Met figuren die halsstarrig vasthouden aan een radicaal rechts en hardvochtig Vlaams-nationalisme waar geen plaats is voor gematigde verruimers, dreigt ze op termijn eerder herleid te worden tot een zweeppartij van 5%, dan zich te verankeren als brede volkspartij.” Kritiek op Jan Jambon van een ex-medewerker van de N-VA. (Doorbraak.be, 10 juli 2014)

 

 “Peter Logghe (ex-federaal parlementslid, uit Roeselare): ‘Nog nooit zo weinig leeuwenvlaggen in de binnenstad als dit jaar! (…)

Pieter Huybrechts (ex-Vlaams parlementslid, uit Herentals): ‘Hier in Herentals spijtig al even erg!’

Paul Blyweert: ‘In Gent hangen meer tricolores dan leeuwenvlaggen en van deze laatste hangen er heel wat minder dan vorig jaar.’” Onze vraag of er op 11 juli evenveel of zelfs meer Vlaamse leeuwenvlaggen zouden uithangen dan Belgische vlaggen is bij deze beantwoord door drie fervente Vlaams Belang’ers. (Facebook, 11 juli 2014)

 

“Met Filip Dewinter en zijn acoliet Jan Penris in het federaal parlement zijn we weer verzekerd van nog een rondje van het slechtste toogflamingantisme dat alle andere geluiden uit die partij hopeloos zal overstemmen. Ze doen maar, het zal zonder Sanctorum zijn.” Johan Sanctorum, (betaald) tekstschrijver voor de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, heeft het gezien bij het Vlaams Belang. (Res Publica, 11 juli 2014)

 

“Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat hij zijn rol magistraal speelt. Ik kan hem daar zelfs voor bewonderen. (…) Ongetwijfeld speelt hier ook de tijdsgeest mee. Dit zijn onzekere tijden. Onlangs las ik De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Hij schrijft onder meer over de periode die voorafging aan Wereldoorlog I. Dat is meer dan honderd jaar geleden, maar het lijkt soms alsof het over vandaag gaat. Zo schrijft Zweig over het onderwijs, en hoe het gezag van leerkrachten  tanende is, over hoeveel sneller de nieuwe media het nieuws bij ons brengen. Hij schrijft ook over opkomend nationalisme, over mensen die zekerheid zoeken in onzekere tijden door anderen te culpabiliseren. Blijkbaar is dat een mechanisme van alle tijden. Als mensen bang zijn dat hun levenskwaliteit erop achteruit zal gaan, gaan ze op zoek naar een externe schuldige.” Patrick Janssens over het succes van Bart De Wever (De Morgen, 12 juli 2014)

 

“Geen plek in Europa die de utopie van de misdaadvrije samenleving dichter benadert dan Longyerbyen. Zo’n succes komt niet zomaar: werklozen, daklozen, gepensioneerden die niet kapitaalkrachtig genoeg zijn, allemaal worden ze gedeporteerd. Die aanpak staat haaks op het Noorse model, met staatssteun voor de behoeftigen van wieg tot graf. Tegelijk ondergraaft dit experiment de visie van de meeste Europese rechtspopulistische partijen – inclusief die in Noorwegen – als zou stijgende criminaliteit vooral te wijten zijn aan immigratie: een derde van de inwoners van Longyearbyen zijn buitenlanders – wel allemaal met een job.” Longyearabyen, de hoofdstad van de Noorse Svalbard-archipel, met een kleine 3.000 inwoners, heeft slechts één gevangeniscel. Het voorbije jaar werd ze eenmaal gebruikt, voor een geval van openbaar dronkenschap. Niet migratie maar zonder werk zitten en/of niet kapitaalkrachtig zijn is een bepalend factor voor criminaliteit. Al is het natuurlijk nog de vraag of sommigen van die kapitaalkrachtigen zich niet bezighouden met andere vormen van criminaliteit dan we doorgaans onder criminaliteit verstaan. (dS Weekblad, 12 juli 2014)

 

“Bij de jonge garde zit noch Barbara Pas noch Tom Van Grieken te springen om voorzitter te worden. Hun namen worden het meest genoemd, maar geen van beide ziet het echt zitten. Komt er een ‘deus ex machina’ uit de lucht vallen? Veel geschikte kandidaten zien we niet. Straks moet Gerolf Annemans nog een jaartje bijdoen… Filip Dewinter als voorzitter is geen optie, dan scheurt de partij in twee.” De stand van zaken bij de zoektocht naar een nieuwe VB-voorzitter. Tom Van Grieken doet anders zijn best om overal aanwezig te zijn: van het oubollig 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren in Antwerpen tot de militantere betoging van Voorpost tegen de taalfaciliteiten in Ronse. (’t Pallieterke, 16 juli 2014)

 

“In veel gevallen ging het om ‘kettingmigratie’. Mensen die vertrokken, volgden het voorbeeld van familieleden, buren of bekenden uit het dorp. Vaak bleven migranten uit hetzelfde dorp ook in Amerika samenklitten. Inwoners van Hansbeke streken neer in Mishawaka, gelukzoekers uit Adegem vonden elkaar in Moline. Tot op zekere hoogte zetten ze daar het dorpsleven gewoon voort, compleet met duivensport, biljart, kaartavonden en dansfeesten. Kinderen van migranten trouwden met elkaar.” De tentoonstelling Boer vindt land vertelt een bijzonder actueel en herkenbaar verhaal. Veel van wat wij vandaag in België met migranten meemaken, speelde zich nog geen eeuw geleden af met Vlaamse gelukzoekers in Amerika. (De Standaard, 17 juli 2014)

18-06-14

DE VLAAMSE IDENTITEIT. (G)EEN BASIS VOOR BELEID

Maandagavond werd in De Roma in Antwerpen het boek De stad is van ons van Dyab Abou Jahjah (foto) voorgesteld. "Iedereen moet stoppen met de eigen identiteit als norm te promoten", stelt Dyab Abou Jahjah enigszins verrassend voor wie hem kent als een radicale pleitbezorger voor allochtonen.

 

Hoofdmoot van de avond was een anderhalf uur durend debat gemodereerd door Karel Verhoeven (De Standaard), met auteur-activist Dyab Abou Jahjah, Peter De Roover (ere-voorzitter Vlaamse Volksbeweging, N-VA) en Bert Anciaux (ex-VU, tegenwoordig SP.A). ‘Identiteit’ was het eerste thema dat de revue passeerde. En alhoewel het debat to the point gemodereerd werd, Peter De Roover een intellectueel en debattalent is zoals ze alleen nog maar Bart De Wever hebben bij de N-VA, en Bert Anciaux goed uit de hoek kwam, waren we aan het einde van het debat nog altijd niet wijzer over wat nu die door Vlaams-nationalisten zo geprezen Vlaamse identiteit is. De sokkel waarop de Vlaamse natie gebouwd wordt.

 

De sprekers kwamen er niet uit, maar het verbaast ons natuurlijk niet als je weet hoe een nationaal debat over de Franse identiteit, gelanceerd door de vorige Franse president Nicolas Sarkozy, in de soep draaide; en zelfs über-Vlaming Gerolf Annemans, nog een ander type Vlaams-nationalist dan De Roover en Anciaux, geen duidelijke omschrijving kan geven van wat onze eigen identiteit is. Eigen identiteit die, volgens de Vlaams Belang-doctrine, vreemdelingen in ons land zich eigen moeten maken om Vlaming onder de Vlamingen te worden. In zijn jongste en laatste politiek boek 1914-2014. Van loopgraven naar republiek doet Gerolf Annemans nochtans een poging om te omschrijven wat de Vlaamse identiteit is, onderdeel van de Europese leidcultuur. Op blz. 273-274 van zijn boek luidt het alzo.

 

Gerolf Annemans: “Ik geloof onvoorwaardelijk in een Europese cultuur, die men voor ons part ‘leidcultuur’ mag noemen. (…) De Europese leidcultuur (…) is een duurzame en dominante maar ongeschreven en niet-opgelegde maatschappelijke code. Een code die ethische en esthetische elementen bevat. We hebben er zo’n 25 eeuwen over gedaan om haar te vormen, ze is uitgepuurd en ontdaan van alle ruis. Ze zit in alles, elke bouwsteen, elke muzieknoot, al onze zeden en gebruiken. Onmogelijk, zoals Barroso probeerde in het belang van zijn eigen winkel, om die Europese identiteit in een schema te vatten of, erger nog, een soort dwangmatig universalisme mee te geven.”

 

“(…) Op een Vlaams niveau anderzijds (en vul verder in: Catalaans, Schots, Baskisch…) moet deze Europese stam zich vertakken naar een volkseigen verhaal dat constant gelaafd wordt door de sapstromen van de totale boom, maar dat ook een eigen groeikracht ontwikkelt. (…) De Vlaamse identiteit is dus een tak van de Europese boom, met een eigen dynamiek en intellectuele stofwisseling. Ze is onverwisselbaar met die van de andere Europese Volksgemeenschappen en tegelijk verwant eraan.”

 

De Vlaamse identiteit is dus een Je ne sais pas quoi. Als we niet weten wat het precies inhoudt, laat het dan over aan romantici maar bouw er geen beleid op. Vertrek van de Universele verklaring van de Rechten van de Mens, en bouw daar een beleid op. 

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, vlaanderen, annemans |  Facebook | | |  Print

12-06-14

STERKTE

Het bericht over Jan Jambon hierboven is politiek belangrijk. Het verhaal hieronder is tragisch-komisch, maar we willen het jou niet onthouden.

 

Een berichtje uit Het Laatste Nieuws gisteren: “Grote opschudding op de gemeenteraad in Hoegaarden, gisteravond (dinsdagavond, nvdr.). Tijdens de zitting stormde er plots een vrouw de raadzaal binnen, die recht op N-VA-raadslid Liselore Fuchs (foto) afging. "Zij heeft mijn huwelijk kapot gemaakt", schreeuwde de vrouw terwijl ze naar Fuchs wees. Daarop haalde de vrouw uit en gaf ze Fuchs een stevige klap in het gezicht en een kneep in de arm. De woedende vrouw werd daarop naar buiten begeleid en de zitting werd geschorst om raadslid Fuchs even te verzorgen en te kalmeren. Daarna werd de zitting verdergezet."

 

Op de website van de N-VA Hoegaarden stelt Liselore Fuchs zich voor als: “Respect, rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid. Drie waarden die ik hoog in het vaandel draag en zeker in de politiek meeneem. Daarom was mijn keuze voor de N-VA logisch en mijn inzet voor de partij des te meer. Ik mag dan misschien wel de jongste kandidaat zijn van deze lijst, maar daar laat ik me zeker niet door afschrikken. In Hoegaarden heb ik het voortouw genomen bij het oprichten van een lokale N-VA-afdeling (…). Ik geloof in een sterk Vlaanderen en zal me hier samen met alle andere N-VA’ers voor inzetten.”

 

AFF/Verzet wenst Liselore Fuchs zowel als de vrouw die haar belaagde alle sterkte toe. Dat is belangrijker dan sterkte voor Vlaanderen.

00:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hoegaarden, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

15-05-14

LIESBETH HOMANS VALT DOOR DE MAND

‘Als je van de duivel spreekt, dan zie je zijn staart’ is een uitdrukking die wel eens gebezigd wordt als men over iemand spreekt en hij of zij net op dat moment verschijnt. Het is wat ons overkwam toen we bovenstaand artikeltje schreven, Rob Van de Velde is Liesbeth Homans waard. Net op dat moment verscheen Liesbeth Homans in Villa Politica (foto).

 

Op de vraag hoe de N-VA de werkwilligheid van werklozen gaat controleren, antwoordde Liesbeth Homans gisteren in Villa Politica dat zolang je mag controleren maar op de muur stuit dat je niet mag sanctioneren… Eric Van Rompuy (CD&V) en Freya Van den Bossche  (SP.A) kijken verbaasd op over zo weinig kennis over de zesde staatshervorming. Met die staatshervorming, gestemd op aangeven van de regering-Di Rupo, wordt Vlaanderen immers bevoegd om werklozen te sanctioneren.

 

Typisch la Homans trouwens: niet antwoorden op de vraag hoe je de werkwilligheid van werklozen gaat controleren en een klaagzang aanheffen over iets wat nog geen Vlaamse bevoegdheid is, terwijl de door de N-VA bestreden zesde staatshervorming Vlaanderen uitgerekend die bevoegdheid geeft. Bekijk hier het videofragment.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, media, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

09-08-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Gestart op 3 augustus 2012 is deze rubriek intussen een jaar oud, en nog altijd staan er meer mensen te dringen om geciteerd te worden dan er hier plaats voor is.

 

“Al van in het begin van de oorlog koos een deel van de bevolking voor actieve collaboratie uit fascistische overtuiging. (…) Zelfs de Duitse bezetters waren bij momenten ontzet door de wreedheid en graaizucht van hun Vlaamse collaborateurs. Rutten doorprikt daarmee een na de oorlog ontstane perceptie dat het verzet door de liquidatie van collaborateurs zelf de bloedige repressie had uitgelokt.” Recensie van het boek van Roger Rutten De nazirazzia van 25 mei 1943 (foto) over verzet en collaboratie in Sint-Truiden. (De Standaard, 2 augustus 2013)

 

“Bij het artikel ‘Liesbeth Homans even baas op ’t Schoon Verdiep’ staat een foto van de waarnemende burgemeester met geschoeide voeten die rusten op een lederen stoel in de raadszaal. Zoiets kan toch niet. Dit is een GAS-boete, ja toch? De vraag moet haar ook worden gesteld of zij bij haar thuis eveneens met haar schoenen op het meubilair zit? In elk geval: een fraai voorbeeld voor de jeugd.” Lezersbrief van Maria Borremans uit Antwerpen (Gazet van Antwerpen, 3 augustus 2013)

 

“Ik houd niet van het woord separatisme. Dat doet te veel denken aan de Balkan, een bloedige oorlog van slechts vijftien jaar geleden. Ik mag hopen dat er in België nooit een druppel bloed zal vloeien. Maar ik ben wel voor de afscheuring van Vlaanderen. (…) Logistiek, organisatorisch, administratief kunnen we op eigen benen staan. Daarvan lig ik niet wakker. De Vlaamse regering heeft alle bekwaamheid in huis. Maar ik weet niet of de Vlaming klaar is voor onafhankelijkheid. En dat blijft de essentiële vraag.” N-VA-Kamerlid Theo Francken houdt niet van het woord separatisme maar is wel “voor de afscheuring van Vlaanderen”. Voor het uitroepen van de Vlaamse onafhankelijkheid is er nog maar één probleem: is de Vlaming er klaar voor? (De Standaard, 3 augustus 2013)

 

“Alles wat er in de Europese geschiedenis is misgelopen de afgelopen honderd jaar, is het gevolg van nationalisme. Dat heeft ons in het verderf gestort.” Karel De Gucht legt nog eens uit hoe het is. En vindt dat we er niet over mogen zwijgen. “Ik vind dat we veel resoluter tegen de argumentatie van de N-VA moeten ingaan. Het druist in tegen mijn wereldbeeld. Dan moet je dat duidelijk zeggen en er niet over zwijgen omdat dat ze groter zou kunnen maken. We hebben die discussie ook gehad met het Vlaams Belang.” (De Morgen en De Tijd, 3 augustus 2013)

 

“De stad had beter meer geïnvesteerd in specifieke projecten, bijvoorbeeld voor de straatjongeren.” Tijani Bounana, woordvoerder van de Mechelse Stichting Al-Ikhlaas voor Opvoeding en Educatie vindt dat het stadsbestuur van Mechelen haar geld beter kan investeren in jeugdwerking dan met de aanwerving van een hoogopgeleide ‘projectmedewerker deradicalisering’. (De Standaard, 3 augustus 2013)

 

“Het feit dat het verhaal na rondbellen en nog eens rondbellen nergens kon worden bevestigd, en dat gemaakte afspraken voor de studio uiteindelijk niet werden gehonoreerd, was blijkbaar niet van tel. De machine denderde voort en produceerde weinig fraaie dingen. Regimepers. Omerta belge. Stalinzender. Broodjournalisten en angsthaasambtenaren. Komkommertijd. De aankondiging dat we in hetzelfde verband werkten aan een mooie studioaffiche, later op de zomer, bracht geen soelaas. Wat uiteindelijk rest, is een merkwaardige redenering. We zouden ons werk niet goed doen, net omdat we weigeren een verhaal een verhaal zonder harde bewijzen en de nodige achtergrond in de studio te brengen.” VRT-journaliste Kathleen Cools over de hetze op Facebook en Twitter om op Terzake het uit derde hand gehoorde verhaal te brengen over een Vlaams minister die ACW-critici met een revolver wil vermoorden. Roepen om niets. En verdachtmakingen. (De Tijd, 3 augustus 2013)

 

“Zit er, behalve Terzake en De Zevende Dag, nog iemand te wachten op Jean-Marie Dedecker?” Een pertinente vraag van Hugo Camps. De N-VA is anders ook wel geïnteresseerd. Alle stemmen die in West-Vlaanderen naar Jean-Marie Dedecker zouden gaan, gaan ten koste van de N-VA. Wat natuurlijk ook veel zegt over de N-VA en haar potentiële kiezers. (De Morgen, 6 augustus 2013)

 

“Wat de Hoeilaartse politica betreft gaat het om ‘seks op het werk’. Best aangenaam, kan ik als ervaringsdeskundige zeggen. Op kosten van de baas… Best voor de hand liggend wanneer je als getrouwde vrouw of single zoveel uren samen bent met collega’s die je ziet zitten. Best heel gewoon, voor beide seksen. Het begrip 'ongewenste seksuele intimiteiten' mag herdacht worden. De 'gewenste' zijn in de overgrote meerderheid.” Koen Calliauw, Vlaanderens eerste Provo, is ervaringsdeskundige. (Facebook, 8 augustus 2013)

04-08-13

BEPROEFD RECEPT: ROEPEN OM NIETS. EN VERDACHTMAKINGEN

Het zijn vaak dezelfde opiniemakers die toegang krijgen tot de massamedia, en meestal rechtse opiniemakers. Trends-hoofdredacteur Johan Van Overtveldt bijvoorbeeld. En de hoofdeconoom van het zogenaamd neutrale, in feite een door het bedrijfsleven betaalde neoliberale lobbymachine, Itinera. Ivan Van de Cloot (foto 1). Het hoofdinterview in Knack deze week is een interview met Johan Van Overtveldt én Ivan Van de Cloot.

 

Die laatste vertelt in Knack: “Onlangs reisde een belangrijke Vlaamse handelsmissie naar de Verenigde Staten. Ik was er niet bij, maar achteraf kreeg ik volgend bericht van wat er gezegd is. (neemt een papier en schraapt de keel): ‘Op de exportmissie in Houston vertelde een topminister aan de journalisten dat iedereen die kritiek had gegeven op het ACW één voor één zouden worden aangepakt. En terwijl hij dat vertelde, maakte hij van zijn hand een revolver en schoot hij.’ Ik ken de context van die uitspraak niet. Ik weet niet of de politicus in kwestie iets had gedronken of niet. Ik weet wel dat ik het er ver over vind.” Op die missie waren maar twee ministers, waarvan maar één mannelijke: Vlaams minister-president Kris Peeters. Een man met anders absoluut geen affiniteit met het ACW, wel met de middenstandersorganisatie Unizo.

 

Voor N-VA’er Stephane Rummens (wanneer dit artikeltje online gaat 54.897 tweets, 1.994 twitteraars volgend en zelf gevolgd door 1.828 twitteraars) een passus in Knack goed voor de oproep op Twitter en Facebook: “Wij willen Ivan Van de Cloot en Johan Overtveldt in #TerzakeTV over hun artikel in Knack – Wie nog ?” Het Vlaams Belang bleef niet achter. In een artikel, met als illustratie de foto van een pistool, becommentarieerde het Vlaams Belang die passus in Knack met: “Ongeoorloofd en schokkend, zoveel is duidelijk. Maar echt nieuw is dit soort optreden niet te noemen. Het criminaliseren en intimideren van tegenstanders en taboebrekers behoort immers al jaren tot het arsenaal waarvan de politieke klasse in dit land zich bedient. We kunnen daar een aardig woordje over meespreken…”

 

Maar heeft “hij” dat verteld? Heeft “hij” dat revolvergebaar gemaakt? De Standaard onderzocht de zaak en het besluit van de krant (De Standaard voorbije donderdag) is: “Een zware beschuldiging geuit in het weekblad Knack. Beetje vervelend voor het verhaal van Van de Cloot: geen enkele aanwezige journalist kan zich een dergelijk gesprek herinneren.” Vlaams-nationalist Peter De Roover (foto 2), nog zo’n habitué van de opinierubrieken en televisieprogramma’s als Terzake, contacteerde voor Doorbraak  vijf journalisten en niemand kon bevestigen dat een minister dat zou gezegd hebben. Maar als Kris Peeters het niet gezegd heeft, hij zou het kunnen gezegd hebben, schrijft Peter De Roover. “Opvallend is dat alle vijf onze gespreksgenoten zich kunnen voorstellen dat Peeters zo’n intimiderende bedreiging heeft uitgesproken, hoewel niemand bevestigt dat hij dat in Houston ook daadwerkelijk heeft gedaan.”

 

Dat Kris Peeters niet reageert op de uitspraak van Ivan Van de Cloot heeft volgens Peter De Roover zijn reden: “Als hij nu zwaar op het gaspedaal drukt, zal blijken dat Van de Cloots verhaal niet kan bewezen worden. Maar Peeters loopt dan wel het risico dat andere verhalen bovenkomen die zware krassen trekken op zijn imago van de afgeborstelde mister Proper.” Krijg je niet de bevestiging die je zocht, spui dan maar wat anders evenmin bewezen. Er zal wel iets verdacht blijven hangen. Dat is de mentaliteit van dé intellectueel van de Vlaamse beweging. Onder pseudoniem overigens ook een van de medewerkers van 't Pallieterke.

 

VRT-journaliste Kathleen Cools (Terzake) heeft een boontje voor Peter De Roover. “Kan Kathleen Cools a.u.b. uit de anus van Peter De Roover kruipen?”, reageerde een twitteraar. Wij willen ons niet voorstellen hoe de anus van Peter De Roover eruit ziet. Of die van Ivan Van de Cloot. Maar geef ons minder opiniemakers, en meer feiten. Pas dan kan een goede opinie volgen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vlaanderen, de roover |  Facebook | | |  Print

13-07-13

VAN ONGEÏNSPIREERD OVER BEVLOGEN TOT MEER DAN GÊNANT

Naast vlaggengezwaai over een Vlaamse feestdag die niet zo Vlaams is, een van de vele mythen in Vlaanderen, krijgt een mens op 11 juli ook toespraken te slikken. En die zijn er in alle soorten.

 

De prijs voor de meest ongeïnspireerde toespraak gaat naar de Deurnese districts'burgemeester' Peter Wouters (N-VA). In het openluchttheater in het Rivierenhof in Deurne was er op de vooravond van 11 juli een optreden van Jan De Wilde, en dat werd ingeleid door de districts’burgemeester’. Een man die vanuit het niets de politiek in gekatapulteerd is en pardoes 'voorzitter van het districtscollege' werd. In mensentermen is dat de plaatselijke burgemeester, in dit geval dus de districtsburgemeester. Maar die term mag van Bart De Wever niet meer gebruikt worden. In Antwerpen is er maar één burgemeester, en dus schrijven wij maar districts’burgemeester’.

 

De brave man, Peter Wouters bedoelen we, begon aan zijn toespraak met zijn spijt uit te drukken dat de presentatrice voor hem al had verteld dat de toeschouwers de uitgedeelde kussentjes na het optreden mee naar huis mogen nemen. “Anders had ik ook eens applaus kunnen krijgen.” De N-VA-vrienden op de ruim uitgemeten voorbehouden plaatsen konden de grap wel smaken. Van gemeenplaats naar gemeenplaats ging het daarna verder, om te eindigen met: “Vlaanderen feest!, Antwerpen feest! Deurne feest!”. We hebben in het Rivierenhof al betere 11-julitoespraken gehoord.

 

Jan Peumans, de voorzitter van het Vlaams Parlement, was ook niet in zijn doen. Met de live verslaggeving van de VRT-televisie konden we zijn toespraak op het Brussels stadhuis volgen. Vorig jaar ging zijn 11-julitoespraak over… Wallonië. Jan Peumans is dan wel N-VA’er maar het siert hem dat hij een groot liefhebber is van Wallonië. Toen men verbaasd reageerde op de inhoud van zijn toespraak zei Peumans dat hij het volgend jaar (dit jaar dus, nvdr.) over Europa zou spreken. Daar valt inderdaad wat over te vertellen, maar Jan Peumans beperkte zich dit jaar tot zijn eigen navel: de werking van het Vlaams Parlement.

 

Wat een verschil met Ans Persoons (SP.A), schepen van Nederlandstalige Aangelegenheden, Wijkcontracten en Participatie in Brussel. “Zij bracht frisheid, idealisme en passie”, noteerde De Standaard die vandaag een groot interview met Ans Persoons publiceert. Tot verbazing van 'de (on)gestelde lichamen' loofde zij op 11 juli de Rode Duivels, toch Belgisch symbool bij uitstek. Maar het was slechts een aanloop om te spreken over Vincent Kompany en Romelu Lukaku als voorbeelden van Brusselse jongeren die het letterlijke en figuurlijk ver geschopt hebben. Met het nodige geloof en vooral ondersteuning winnen we een vat aan talent.

 

Op het Antwerps stadhuis waren wij niet uitgenodigd, terwijl sommigen die uitgenodigd waren er niet naartoe wilden gaan. Het is zo moeilijk zicht te krijgen op de toespraken, te meer de ene krant meent dat het met Bart De Wever en Kris Peeters een “feest van Vlaams gekibbel” werd (Het Nieuwsblad) en een andere krant titelde “De Wever en Peeters houden het beleefd”  (Gazet van Antwerpen). Iedereen is het er wel over eens dat het een beestenboel werd op het Antwerps stadhuis. Bart De Wever: “Er staat wel een olifant in de kamer: de zesde staatshervorming.”; Kris Peeters: “Als peter van Kai-Mook ken ik wel iets van olifanten. Deze zesde staatshervorming…”. Hoe graag hadden we nu niet geschreven: “En toen kwam een olifant met een lange snuit en blies het verhaal uit.”

 

’s Morgens was er op de begraafplaats Schoonselhof ook nog een Vlaamse plechtigheid “alleen voor genodigden”. Al waren er volgens een krant weinig andere politiek genodigden dan N-VA’ers. Politici van andere partijen waren wel uitgenodigd, maar stuurden (inderdaad, daar komt de volgende dierenmetafoor) hun kat. Michael Freilich (Joods Actueel) was er wel en haalde met de overhandiging van een mezuzah (foto, een kokertje met twee passages uit de Thora die joden aan hun deurpost bevestigen, nvdr.) meerdere kranten. Dat Freilich op goede voet wil staan met De Wever is zijn goed recht, maar het wordt wel meer dan gênant als daarbij de waarheid geweld aan gedaan wordt.

 

“De relatie van onze gemeenschap met de stad was wat verzuurd, maar nu is ze weer goed. Dat is mede te danken aan de inspanningen van de N-VA en de andere partijen van het stadsbestuur om ons beter te leren kennen. Wij waarderen ook de diversiteit van de nieuwe ploeg, met de eerste allochtone schepen Nabilla Ait Daoud, de joodse schepen Claude Marinower en de eerste allochtone districtsvoorzitter Zuhal Demir”, zo citeert Gazet van Antwerpen Michael Freilich. Hoezo “de relatie van onze gemeenschap met de stad was wat verzuurd”? In Joods Actueel lazen we onder het vorig stadsbestuur, met burgemeester Patrick Janssens (SP.A), niets anders dan dat de relatie van de joodse gemeenschap met het stadsbestuur bijzonder goed was. De relatie met Bart De Wever was niet goed nadat die tot tweemaal toe zei excuses niet nodig te vinden voor de rol van het stadsbestuur en de Antwerpse politie bij de razzia’s op joden in 1942. Dat is wat anders dan dat de relatie met de stad wat verzuurd was.

 

Michael Freilich vergeet nog meer uit opportuniteit de geschiedenis. Nabilla Ait Daoud is niet de eerste allochtone Antwerpse schepen, dat is de SP.A-schepen van Turkse oorsprong Güler Turan – eind vorige legislatuur schepen nadat Monica De Coninck naar Brussel werd geroepen voor een ministerspost. En al vinden wij Claude Marinower stukken sympathieker dan André Gantman, die laatste was nog vóór Marinower Antwerps schepen met joodse roots. Van 1995 tot 2000 toen hij opstapte wegens verdenking van betrokkenheid bij een fraudezaak, waarvoor hij later ook effectief veroordeeld werd. Het is gebruikelijk dat op feestelijke momenten met zalf gesmeerd wordt, maar teveel zalf maakt vettig.

 

 

·         Update. Intussen zegt Michael Freillich verkeerd geciteerd te zijn door Gazet van Antwerpen. Hij zou gesproken hebben over de relatie tussen de Vlaamse beweging en de Joodse gemenschap die niet altijd probleemloos was, maar die periode gelukkig achter ons is. Dat is al een stuk dichter bij de waarheid, maar blijft hangen in een flou artistique. Er was een probleem met Bart De Wever, maar zowel de nieuwe burgemeester als de Joodse gemeenschap hebben zich gehaast de plooien glad te strijken. Blijft dat er in de onderste regionen van de Vlaamse beweging nog een hevig antisemitisme woekert.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, antwerpen, vlaams-nationalisme |  Facebook | | |  Print

12-07-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De foto hiernaast werd genomen op een herdenking van de moord op Julien Lahaut in 2010, dag op dag zestig jaar nadat Julien Lahaut in Seraing vermoord werd naar algemeen wordt aangenomen omwille van de aan hem toegeschreven kreet “Vive la république” bij de eedaflegging van koning Boudewijn. Bij de troonafstand van Albert II werd Kamervoorzitter André Flahaut (PS) gevraagd of hij niet vreesde voor nieuwe republikeinse kreten bij de eedaflegging van koning Philippe/Filip. Flahaut haalde zijn schouders op en lachte: “Waar is nu meneer Van Rossem? En waar is nu meneer Lahaut?” Een pijnlijke uitlating over de vermoorde Julien Lahaut, maar het leidde amper tot verontwaardiging.

 

“Veel misplaatster kan een uitspraak van een vertegenwoordiger des volks niet zijn, als je weet dat Julien Lahaut een week na zijn 'Vive la république!' door koningsgezinden werd vermoord. Het duurde naar 'goede' Belgische gewoonte nog tot 1972 voor het gerechtelijk onderzoek was afgerond en nog een kwarteeuw langer om de ware toedracht onthuld te zien. De 'Waar is nu meneer Lahaut?' zou in andere landen tot veel meer heisa hebben geleid dan bij ons. Flahaut, een naam die wordt geschreven met de 'fla' van 'flater', kwam er hier met enkele tientallen verontwaardigde tweets van af.” (Knack online, 5 juli 2013)

 

“België is slechts een bierkaartje groot. Maar de grootheidswaanzin grenst aan het ongelooflijke. We hebben zes regeringen, tientallen ministers, enkele honderden parlementairen, provincieraden, gouverneurs en vanaf 21 juli ook twee koningen en drie koninginnen. En dan weten de politici nog altijd niet waar er structurele budgettaire maatregelen getroffen kunnen worden.” Lezersbrief van  Marc De Cock uit Erpe. (Gazet van Antwerpen, 5 juli 2013)

 

“Minister van Onderwijs Pascal Smet (…) antwoordde niet te kunnen optreden omdat dit tot de ‘autonomie van de scholen’ zou behoren. Als scholen autonoom kunnen beslissen de eindtermen te vervangen doorregelrechte desinformatie, is het dan niet aan de minister van Onderwijs om daartegen op te treden? Waarom stellen we die eindtermen dan op?” vzw Pro Vita, een conservatief-katholiek geïnspireerde organisatie met bijwijlen extreemrechtse sympathieën, mag regelmatig in scholen, vooral zelfs bij stads- en gemeentelijke scholen, seksuele voorlichting geven die in feite propaganda tegen abortus, voorbehoudmiddelen, homoseksualiteit en voorhuwelijkse seks is. Sensoa kan de lessen seksuele voorlichting ook komen geven, maar daarvoor moet een kleine vergoeding betaald worden terwijl Pro Vita gratis komt. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“Ik had een voorstelling waarin ik met een zweep de kleren van het lijf van de danseressen sloeg. In die tijd kon dat nog.” Ook voor circusdirecteur Bill Kartoum (84 j.) zijn de tijden veranderd, al zaagt hij nog wekelijks zijn vrouw doormidden. (dS Weekblad, 6 juli 2013)

 

“Als we mensen uitnodigen om naar een land te komen, ontstaat er vanzelf een nieuwe wij. Daarmee zou verder gewerkt moeten worden, maar dat gebeurt niet. Niemand vraagt de nieuwkomers hoe zij hun toekomst zien. Neen, ze moeten vooral onze taal leren, onze gewoonten, onze cultuur. Vergelijk het met een feestje waarop je gasten uitnodigt. Als gastvrouw loop je dan toch rond om de genodigden te vragen naar henzelf en wat ze zouden willen en ga je toch ook niet de hele avond over jezelf zitten vertellen? (lacht) Als het een leuk feestje is, tenminste.” Martha Nussbaum, auteur van Een uitweg uit de politiek van de angst. (De Morgen, 6 juli 2013)

 

“’Het accent ligt dus niet op drinken en zingen.’ Maar dat is dan buiten Jong N-VA gerekend. Want – vliegt de Blauwvoet? – die plannen op 10 juli wel degelijk ‘een heuse cantus’, zo meldt de website van N-VA Brasschaat. Tussen al die leeuwen zullen er op 11 juli dus zeker ook een paar Vlaamse katers rondlopen.” De Brasschaatse schepen voor Vlaamse Aangelegenheden Adinda Van Gerven zegt dat de 11-juliviering in haar gemeente geen ordinaire drank- en zangavond wordt. Maar dat is buiten de jongerenafdeling van haar partij gerekend. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Verkozen leiders moeten voor iedereen toegang tot openbare diensten en openbare ruimten verzekeren, ze moeten de hele bevolking in staat stellen om mee te genieten van de rijkdommen van het land en helpen mee welvaart te creëren. Ze moeten, met andere woorden, het volk en zijn langetermijnbelangen vertegenwoordigen, en ze moeten gezien worden als de actieve vertegenwoordigers van dat belang. En daar zit het essentiële probleem van de meeste democratieën vandaag: de politieke leiders zijn massaal gaan geloven dat ze verkozen zijn om economische groei te stimuleren en daartoe, geloven ze, moeten ze op de eerste plaats de eisen van internationale zakenimperia inwilligen. Het geldt als een daad van politieke moed en leiderschap om in te gaan tegen de belangen van de kiezers maar te plooien voor de dictaten van het kapitaal.” Gie Goris antwoordt op de vraag waarom er in Egypte, Turkije, Brazilië… straatprotest komt tegen de verkozen regering. (De Standaard, 8 juli 2013)

 

“Er was in 1986 een wisselmeerderheid van CVP en Volksunie nodig om de IJzertoren uit te roepen tot Memoriaal van de Vlaamse ontvoogding. PVV en SP konden het niet over hun hart krijgen om een monument waarop het letterkruis AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Kristus) prijkt, die officiële status te geven. Meer dan een kwarteeuw later hebben heel wat Vlamingen nog altijd niets met de IJzertoren.” Met een wisselmeerderheid?! De CD&V verzet zich dezer dagen tegen een wisselmeerderheid voor een wetsvoorstel over euthanasie, maar was in 1986 niet te beroerd om tegen de wil in van regeringspartner PVV met een wisselmeerderheid van de IJzertoren het fallussymbool van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd te maken. Wat toen in de hoofden van de Vlaams-nationalistische politici zat, zit 27 jaar later nog altijd niet in de harten van de Vlamingen. (De Morgen, 10 juli 2013)

10-07-13

BALLONNEN !

Wie zelf kinderen heeft, of bijvoorbeeld op een braderij rondwandelt, weet het: er is geen groter plezier voor kinderen dan hen een ballon te geven. Dat weet men ook bij het Vlaams Belang en voor een actie vandaag – aan de vooravond van 11 juli – heeft men de Vlaams Belang Jongeren enkele tientallen ballonnen gegeven.

 

In de loop van de dag zullen de Vlaams Belang Jongeren met helium gevulde ballonnen loslaten in overdekte publieke plaatsen zoals de NMBS-stations van Antwerpen Centraal, Gent Sint-Pieters, Brussel Centraal en de nationale luchthaven van Zaventem. De regionale luchthavens van Deurne, Oostende en Wevelgem worden veronachtzaamd. Aan de ballonnen zullen “niet mis te verstane slogans” hangen die moeten benadrukken dat 11 juli meer is dan een gewone feestdag, en een strijddag voor een eigen Vlaamse staat is. Als de kinderen zich maar kunnen amuseren !

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vbj, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

09-07-13

SEPARATISME EN ELITARISME BIJ DE 11-JULIVIERINGEN

De Morgen signaleerde gisteren dat op de website van de Vlaamse overheid een aantal separatisten als sprekers voor 11 juli worden aangeprezen, zoals Wim De Wit, voorzitter van de IJzerwake, Erik Stoffelen, voorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond, en Kurt Moons, voorzitter van Pro Flandria. Maar er is nog meer dat van 11 juli een conservatieve en elitaire invulling probeert te geven.

 

De Morgen herinnert aan enkele uitspraken van Wim De Wit en Erik Stoffelen. Bij zijn toespraak op de IJzerwake vorig jaar – waar overigens ook Belgische vlaggen vertrappeld werden en collaborateur Wies Moens een bloemenhulde kreeg – zei Wim De Wit nog: “Zonder België omdat het niet anders kan, en tegen België omdat het moet.” Een klassieker van Erik Stoffelen bij het Algemeen Nederlands Zangverbond en het Vlaams Nationaal Zangfeest is: “Waalse vrienden, laten we in ons aller belang scheiden.” De derde geciteerde dan. Kurt Moons (foto 2) is bedrijfsleider van Eddy Merckx Cycles. De Engelstalige benaming van zijn bedrijf verhindert hem niet om met Pro Flandria een netwerk van Vlaamse ondernemers en academici te vormen dat zich inzet voor een zelfstandig Vlaanderen. Kurt Moons was vorig jaar nog spreker op een door de Gulden Sinjoren – een mantelorganisatie van het Vlaams Belang – opgezette 11-juliviering in Westerlo, waar Moons onder andere uithaalde naar de automatische indexatie van de lonen. Met “zelfbestuur” wordt dat anders.

 

De lijst sprekers die gepromoot worden bevat nog andere aangebrande figuren zoals bijvoorbeeld N-VA'er Matthias Storme die na de veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme het “bijna een morele plicht” noemde om voor het Vlaams Blok te stemmen, en spreker en lid van de algemene vergadering van de vzw IJzerwake is. Het lijstje sprekers wordt aangeboden door het comité Vlaanderen Feest! dat gestart is als project van de Beweging Vlaanderen-Europa. De Vlaamse overheid heeft – zoals dat de jongste jaren ‘in’ is geworden – de ondersteuning van de 11-julivieringen met 760.000 euro uitbesteed aan een private partner waarover weinig bekend is spijts de uitleg op de Vlaanderen Feest!-website en op de website van de Beweging Vlaanderen-Europa. Gelukkig is er Apache dat ons leert dat we bij de leden van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa mensen vinden als Jan Jambon (N-VA) en Bruno Valkeniers. Bruno Valkeniers was zelfs bestuurder van de vzw, maar moest daar om statutaire redenen mee stoppen toen hij een nationaal mandaat opnam, in casu VB-parlementslid in 2007 en -partijvoorzitter in 2008. Zelf doorzochten we ook de ledenlijst van de Beweging Vlaanderen-Europa, maar daarover zo dadelijk meer.

 

Dat het een rechtse, conservatieve club is, dat is zeker. Dat blijkt ook uit de andere activiteiten van de Beweging Vlaanderen-Europa zoals de uitreiking van de Orde van de Vlaamse Leeuw. Een Orde die sinds 1971 uitgereikt wordt, waarbij het aantal progressieve of zelfs maar niet-conservatieve figuren (Jari Demeulemeester, Ludo Abicht, Jozef Deleu…) op de vingers van één hand te tellen zijn. De uitzondering bevestigt de regel. Vorig jaar ging de door de vzw Beweging Vlaanderen-Europa uitgereikte Orde van de Vlaamse Leeuw naar Richard Celis die onder andere... lid is van en de eerste voorzitter was van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa. Andere leden van de Beweging Vlaanderen-Europa die zichzelf een Orde van de Vlaamse Leeuw toekenden zijn Eric Ponette (2009) en Herman Suykerbuyk (2007). Een andere bezigheid van de Beweging Vlaanderen-Europa is het uitreiken van Gulden Sporen, en ook die lijst is opvallend. Bij de gelukkigen naast Miel Cools en andere Gert Verhulst’en, onder andere Jan De Nul van het gelijknamig baggerbedrijf en recent nog in het nieuws met enkele platitudes, Gui Celen, “activist voor een Vlaamse sociale zekerheid”, en Frans Crols bekend van Trends en rechtse opiniebijdragen elders.

 

Nu de N-VA de dienst uitmaakt op nogal wat Vlaamse stads- en gemeentehuizen krijgen die Orde van de Vlaamse Leeuw en Gulden Sporen nog meer ondersteuning. De Orde van de Vlaamse Leeuw voor Axel Buyse wordt dit jaar uitgereikt op het stadhuis van N-VA-burgemeester Lieven De Handschutter (Sint-Niklaas), met een laudatio van de hierboven al genoemde Matthias Storme die overigens ook een van de leden van de vzw Beweging Vlaanderen-Europa is. Bij de Gulden Sporen is Renaat Landuyt, SP.A-burgemeester van Brugge, de uitzondering op de regel met de uitreiking van een Gulden Spoor aan actrice Chris Lomme. Een ander Gulden Spoor is voor Luc de Voldere, uitgereikt in het Aalst van N-VA-burgemeester Christoph D’Haese, met een afsluitend woord door ex-VB’er Karim Van Overmeire.

 

Last but not least is er een Gulden Spoor voor de familie Van Rompuy van de bank Argenta, uitgereikt op het Antwerpse stadhuis waar sinds dit jaar N-VA-voorzitter Bart De Wever de dienst uitmaakt. Onder andere omwille van die laatste uitreiking kondigde Kris Merckx (foto 3), PVDA-fractieleider in de Antwerpse provincieraad, gisteren op zijn blog aan afwezig te blijven. “Officiële 11 juli in Antwerpen ademt separatisme en elitarisme uit en dus blijf ik er weg”, zegt Kris Merckx. Voorgaande 11-julivieringen in Antwerpen oogden alleszins sympathieker met huldigingen op 11 juli zoals voor dichter Paul Van Ostaijen (2011) en architect Renaat Braem (2012). Dat alles in nauwe samenwerking met de Antwerpse cultuurraad. Nu wordt dat door de nieuwe burgemeester opzij gezet ten bate van andere belangen.

 

Vlaams minister-president Kris Peeters (foto 1) uitte vorige weekend in De Standaard zijn bezorgdheid over de 11-julivieringen. “11 juli mag niet gekaapt worden door één partij”, zei de Vlaamse minister-president. Maar zijn Vlaamse regering en administratie werkt wel fors mee aan het verspreiden van het discours van die “één partij”. En als er dan toch bijvoorbeeld iemand als staatssecretaris voor Staatshervorming Servais Verherstraeten (CD&V) uitgenodigd wordt voor een 11-julitoespraak, zoals voorbije zaterdag in Halle, wordt de spreker uitgefloten door een bende TAK-activisten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, nationalisme, antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

08-02-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bart De Wever was deze week weer eens ‘fundamenteel vrolijk’. Maandag mocht hij bij de VRT een onemanshow opvoeren, met Terzake-anker Lieven Verstraete als aangever. Geen debat met “die man” van De Morgen, of Yasmine Kherbache (SP.A). Dat was de voorwaarde of Bart De Wever zou niet in Terzake verschijnen. Woensdag wou hij wel in debat gaan, maar dat was dan ook op niveau. Met Etienne Vermeersch was het bij Reyers Laat aangenaam babbelen over “de categorische imperatief van Kant”, Rousseau en de Verlichting. Intussen werd aan de Antwerpse stadsambtenaren verduidelijkt hoe ze wél aan het loket verwacht worden (foto). Maar genoeg gelachen, nu de ernst.

 

“Uiteraard kunnen we niet zoals onze vrienden van AFF en Blokbuster onze webstek elke dag, week of maand vol spammen met artikels die even kwaliteit vol (sic) zijn als een hersenloze tv-soap.” De Antwerpse ‘Autonome Kameraden’ hebben, naar aanleiding van de oprichting van de Autonome Nationalisten, nog eens een artikel op hun website geplaatst. Het vorige artikel dateert van 11 november 2010. (Autonome Kameraden, 31 januari 2013)

 

“Dit is een rollercoaster. Soms word ik horendol van het feit dat er te weinig uren in een dag zijn en krijg ik zelfs begrip voor de dingen die ik vroeger niet goed geregeld vond. Het is enorm druk en stressy, maar wel de job waar je van droomt.” Bart De Wever begint begrip te krijgen voor Patrick Janssens (Gazet van Antwerpen, 2 februari 2013)

 

“Welke wereld laten we achter voor onze kinderen? Een wereld die gebouwd is rond de Vlaamse identiteit? Zo’n wazig begrip. Ik heb het opgezocht, ik begrijp het niet. Het zou voor samenhang moeten zorgen, maar het is zo theoretisch. Bart De Wever zegt dat ‘het’ aangevallen wordt. Wat wordt er dan precies aangevallen? Ik zie vooral veel wantrouwen tegenover instituten, steeds meer echtscheidingen, en een erg hoog zelfmoordcijfer. Dat is vandaag ook die ‘Vlaamse identiteit’.” Wouter Deprez houdt de Vlaamse samenleving een spiegel voor. (De Standaard, 2 februari 2013)

 

“Bruggen bouwen was dan niet het sterkste punt van het vorige stadsbestuur, voor de kloof waar deze burgervader met plezier in gesprongen is zal een Lange Wapper niet volstaan.” Knack Weekend-redacteur Wim Denolf over de nieuwe burgemeester van Antwerpen in Aan A ziede da nie. (Knack Online, 3 februari 2013)

 

“Wat mij tegenstaat is de zelfgenoegzame toon. "Ik ben een communautarist, een gemeenschapsdenker", zegt De Wever. En verder: "De mens is in staat tot het allerbeste en het allerslechtste." Uit zijn discours krijg ik de indruk dat het allerbeste in zijn ogen alleen in het kamp van de conservatieve Vlaams-nationalisten thuishoort en het allerslechtste, het individualisme en het gebrek aan moraliteit, bij de linksen.” Tessa Vermeiren over Bart de Wever als gemeenschapsdenker, volksmenner en strateeg (De Standaard en De Morgen, 5 februari 2013)

 

“De Wever splitst Vlaanderen sneller op in een wij- en zij-groep dan hij erin zal slagen om België in twee te delen.” Bart Brinckman vraagt zich af waarom Bart De Wever geen kans op polemiek mist. (De Standaard, 6 februari 2013)

 

“Gisteren noemde ik Bart zelfs ‘een relkeffer’. (…) Een relkeffer, dat is een schattig vondelinghondje dat graag veel aandacht wil en niet stopt met springen, blaffen en janken tot men hem brullend van ergernis een tik geeft. Een dergelijk hondje zou men liever ergens een wijl op de heide uitlaten, waar het met konijnen en vogeltjes zijn gang kan gaan, en waar gebeurlijke trauma’s uit zijn puppyjaren kan vergeten. Ik zou zo’n hond trouwens vaak negeren als hij het slecht doet. Als hij het goed doet zou ik hem koekjes voeren, véél koekjes, zodat zijn suikerspiegel wat normaliseert.” Ook journaliste-columniste Els De Pauw kon niet om de figuur van Bart De Wever heen. (De Morgen, 6 februari 2013)

 

“Hier (= een Aalsterse carnavalgroep die de N-VA als SS’ers parodiëert) wordt weer ‘veel spel van gemaakt’ maar het feit dat er met carnaval in de cafés, en soms bij de stoet, het lijflied van de Waffen SS wordt gedraaid, daar kraait geen haan naar.” Opdat je het lied zou kunnen herkennen laat Ronny Barracuda er even naar luisteren. (Facebookgroep Anti Fascistisch Front, 6 februari 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, vlaanderen, aalst |  Facebook | | |  Print

23-10-12

NA DE VLAAMSE ONAFHANKELIJKHEID, DE DIETSE VOLKSSTAAT

Bij artikels die de voorbije dagen links en rechts verschenen zijn over Karim Van Overmeire staat telkens de afbeelding van een affiche voor een vormingsavond bij de NJSV waar Karim Van Overmeire, toen nog Vlaams Belang’er, zou spreken over De Dietse Volksstaat (foto 1). Het idee dat Vlaanderen en Nederland terug samen horen (foto 2). De affiche is uit 2010, maar het idee van de Dietse Volksstaat smeult nog altijd verder.

 

De Wereld Morgen publiceerde zaterdag een degelijk portret van Karim Van Overmeire, genoemd als schepen voor Vlaamse Zaken in Aalst. Portret met die De Dietse Volksstaat-affiche als eerste illustratie. De met het Vlaams Belang sympathiserende Angeltjes-blog publiceerde diezelfde dag een hoera-bericht over Karim Van Overmeire onder de kop Vlaams belangzaken in Aalst, ook met die De Dietse Volksstaat-affiche. Het kan puur toeval zijn dat beide publicaties met dezelfde affiche uitpakken, maar dat Karim Van Overmeire bij het Nationalistisch JongStudentenVerbond praatte over de Dietse Volksstaat is geen toeval. Karim Van Overmeire publiceerde er in 2005 nog een boek over, uitgegeven bij de met het Vlaams Belang gelieerde Uitgeverij Egmont, onder de titel Het Verloren Vaderland. Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden 1815-1830.

 

De datum van 1815 is sommigen niet ontgaan en ze hebben recent het comité De Nederlanden Verenigd opgericht. In hun beginselverklaring luidt het: “In 2015 zal het 200 jaar geleden zijn dat Nederland (Noord-Nederland) en Vlaanderen (Zuid-Nederland) voor een korte periode van vijftien jaar binnen één staatsverband verenigd werden. Door toedoen van Walen en andere separatistische krachten die de geopolitieke ambities van Frankrijk genegen waren kwam in 1830 een einde aan het Koninkrijk der Nederlanden. De artificiële Belgische staat werd in het leven geroepen en de rechten van de Zuid-Nederlanders, de meerderheid van de bevolking, werden miskend.”

 

“(...) Ondanks de eeuwen scheiding blijft de wens in het Zuiden en in het Noorden levend én actueel om samen maximaal op te komen voor een doorgedreven koesteren en behartigen van ons Nederlanderschap een absolute noodzaak in een eengemaakt Europa en een globaliserende wereld”, luidt het. “Alle Nederlanders uit Noord en Zuid in één staatsverband verenigen is wellicht niet op korte termijn verwezenlijkbaar. Maar intussen, dringen ondergetekenden hoe dan ook aan op verregaande samenwerking, zowel op het culturele, economische, sociale als politieke vlak. Met het oog op 2015 willen ondergetekenden alle steun toezeggen aan alle initiatieven die vanaf nu genomen worden om de Nederlandse integratie te bevorderen.”

 

Eerste ondertekenaar en man die het secretariaat van het comité op zich neemt is Nils Van Roy, in zijn eigen gemeente Dilbeek bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober goed voor 69 voorkeurstemmen, misschien bekender als nationaal voorzitter van het Nationalistisch StudentenVerbond (NSV). Trouwens opnieuw NSV-voorzitter. Het rijk van N-SA’er Ruben Rosiers als Senior Seniorum bij het NSV heeft maar twee maanden geduurd. Andere ondertekenaars van de beginselverklaring voor de Verenigde Nederlanden zijn onder andere VB-parlementslid Pieter Huybrechts, de Nederlandse Voorpost’er Paul Peters (uitgebreid geportretteerd in het jongste nummer van het Nederlandse antifascistisch blad Alert!, nvdr.), mede-oprichter van het VB Wim Verreycken en  voormalig hoofd van de VB-studiedienst maar nu N-VA’er Geert Van Cleemput.

 

Een gezelschap dat dus de “Walen en andere separatistische krachten” verwijt Vlaanderen losgerukt te hebben van Nederland, daarom zo snel mogelijk de onafhankelijkheid van Vlaanderen wil, om dan terug aan te sluiten bij Nederland. Men beseft wel dat het “op korte termijn” niet mogelijk is Vlaanderen terug bij Nederland aan te hechten, maar Willem van Oranje (1533 - 1584) zei het al: “Point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer” (“Het is niet nodig uitzicht op succes te hebben om het toch te proberen, noch moet er succes zijn om verder te blijven proberen.”). Maar het is goed te weten waar de voorstanders van de Vlaamse onafhankelijkheid ons naartoe willen leiden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, nederland, van overmeire, van roy, rosiers |  Facebook | | |  Print

18-10-12

VLAAMS BELANG SLECHTE VERLIEZER. SUPPORTERDE VOOR SCHOTLAND

“België is van iedereen, maar vanavond toch vooral van ons!”, twitterde Vincent Kompany dinsdagavond na de door de Rode Duivels met 2 - 0 gewonnen België - Schotland. Kompany heeft er verder geen commentaar op willen geven, maar het is ongetwijfeld een reactie op de nieuwe keizer van Antwerpen die zondagavond op een N-VA-bijeenkomst riep: “’t Stad is van iedereen, maar vanavond toch vooral van ons!”

 

Het Vlaams Belang reageerde vandaag op haar website: “Met die boodschap haalde Kompany uit naar Bart De Wever en zette hij zijn liefde voor het unitaire België nog eens in de verf. Echt geloofwaardig klinkt dat niet, want als het erop aan komt, kiest Kompany voor een Engelse ploeg en het grote geld. Net zoals zangeresje (sic) Axelle Red haar liefde voor België uitzingt van onder de Eiffeltoren in La Douce France…” Het Vlaams Belang gelooft niet in een heroplevend België-gevoel. “Het is niet omdat ze (= de Rode Duivels) plots weer een aardig potje voetbal op de grasmat leggen, dat de diepe politieke meningsverschillen tussen Vlamingen en Walen plots van de baan zijn. De Rode Duivels halen misschien wel een ticket voor het WK Voetbal in Brazilië, maar in 2014 zijn er ook nog verkiezingen. En het zou wel eens kunnen dat de vorming van een nationale regering dan helemáál niet meer lukt.” Het Vlaams Belang meesmuilt: “Pralines, frieten en voetbal, het is wat mager om een land bijeen te houden”… waarna de Rode Duivels vergeleken worden met wapens van de nazi’s: “Het paleis en het Belgische establishment gebruiken het voetbal als laatste strohalm, maar het is niet meer dan een wanhoopsoffensief om het tij te keren. Net zoals de V1 en V2 het tij moesten keren voor het ineenstortende Derde Rijk.”

 

In de concurrentie met de N-VA wil het Vlaams Belang anti-Belgischer zijn dan wie dan ook. Toen Filip Dewinter dinsdagavond te gast was bij Pauw & Witteman ging het even over het voetbal. Na felicitaties van Paul Witteman voor de uitslag van de voetbalwedstrijd België - Schotland bedankte Filip Dewinter beleefdheidshalve, maar voegde er vlug aan toe: “Maar wie zegt dat ik de Belgen zo graag zie winnen?” Op verdere vragen van de Nederlandse interviewers over de Belgische voetbalploeg wilde Dewinter niet ingaan (zie vanaf 9’28” op deze video). Het is echter duidelijk dat men bij het Vlaams Belang voor Schotland supporterde, en niet voor België ook al spelen daar Vlamingen bij. Vlaams Belang-personeelslid Bert Deckers schreef dinsdag:  “Vanavond speelt de nationale voetbalploeg van Schotland tegen een of ander ploegske ergens in een onbenullig land.” Met een referendum over de onafhankelijkheid van Schotland in het vooruitzicht, onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk, loopt men bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging in het algemeen warm voor Schotland. Ook al dinsdag liet Voorpost’er Martin Gyselinck, zesde op de Gentse Vlaams Belang-lijst en niet verkozen bij de gemeenteraadsverkiezingen vorige zondag, zich zien in Schotse kleuren en kledij (foto 1). “Er geen twijfel over laten bestaan voor wie ik vanavond supporter”, was het commentaar.

 

De klap van de gemeenteraadsverkiezingen is nog niet verwerkt, en dan de Belgische voetbalploeg die wint van de Schotten na onder andere een doelpunt van Vincent Kompany (foto 2)… Het is natuurlijk hard. Maar is dat dan een reden om zich als een slechte verliezer te tonen? En de nazi's erbij te halen als men België wil omschrijven?

17:40 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voetbal, dewinter, rechtsactueel, voorpost, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

11-05-12

HERDENKING OPERATIE BREVIER (2)

Operatie Brevier, het  in Oostenrijk stiekem opgraven van  het stoffelijk overschot van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve (foto 1) en overbrengen naar Vlaanderen, vond volgens alle mogelijke bronnen plaats in 1973 – en toch wordt aanstaande zondag 40 jaar Operatie Brevier herdacht. Wie bedenkt zoiets, waar en waarom?

 

Het idee is, zoals alle Grote Ideeën van de Vlaamse Beweging, ontstaan in een bruine kroeg. In café Gezelle in Roeselare, een café in dezelfde categorie als café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen en café De Klokke in Duffel. Het is bij de uitbater van café Gezelle Filip Deforche dat het idee rees voor de herdenking. Hij contacteerde hierover Jim Spinnewijn, zoon van de bedenker van en, samen met toenmalig VMO-kopstuk Bert Eriksson, één van de belangrijkste uitvoerders van Operatie Brevier. Maar waarom dan: ’40 jaar Operatie Brevier’? In café Gezelle hangt een stuk van de albe van Cyriel Verschaeve, en daarbij staat geschreven dat de overbrenging van Cyriel Verschaeve gebeurde in 1972. Nochtans zijn er verschillende bronnen over die overbrenging en herbegraving, met in de eerste plaats het boekje Operatie Brevier dat Bert Eriksson schreef en tot tweemaal toe uitgegeven is (foto 2 bij ons artikel gisteren), waarin er sprake is van 1973. De eerste verkenningstocht vond plaats op 12 maart 1973, het opgraven van het stoffelijk overschot gebeurde in de nacht van 10 op 11 mei 1973, en de herbegraving van Cyriel Verschaeve in Alveringem gebeurde op 3 augustus 1973. Maar zoals wel meer gebeurt bij de Vlaamse Beweging: daar is een caféwijsheid belangrijker dan de historische waarheid, en dus viert men nu 40 jaar Operatie Brevier.

 

Bijkomende reden om nu al met de grootst mogelijke luister Operatie Brevier te vieren, is dat de uitvoerders intussen op gevorderde leeftijd zijn (Xavier Buisseret bijvoorbeeld), als ze niet al overleden zijn (Bert Eriksson bijvoorbeeld). Voorpost-actieleider Luc Vermeulen brengt hulde aan de overlevenden van Operatie Brevier, na de toespraak van Jim Spinnewijn (zoon van bedenker-uitvoerder van Operatie Brevier Roger Spinnewijn en broer van mede-uitvoerder John Spinnewijn). VNJ-verbondsleidster  Elke Serpieters zorgt voor de bindteksten. Voorpost zorgt voor de ordedienst en mobiliseert volop voor de herdenking: het wordt aangekondigd op hun website, er is busvervoer ingelegd door Voorpost en tot tweemaal toe werd door Voorpost een mail over de Operatie Brevier-herdenking naar een uitgebreid adressenbestand gestuurd, inclusief naar mensen die daar absoluut niets mee te maken willen hebben en AFF/Verzet daarover contacteerden. Last but not least lagen op de tafeltjes  bij het 1 mei-feest van het Vlaams Belang dit jaar (foto 2) pamfletjes over de Cyriel Verschaeve-viering en Operatie Brevier-herdenking (foto 1 bij ons artikel gisteren). Om alle twijfel weg te nemen over de betrokkenheid van het Vlaams Belang: de herdenking wordt ook aangekondigd in hun nationale activiteitenkalender, waarbij als organisator ‘Vlaams Belang Zedelgem’ wordt vermeld.

 

De inbreng van Voorpost verbaast niet. Voorpost brengt jaarlijks een bloemenhulde aan het graf van Cyriel Verschaeve. Men maakt echter ook bij het Vlaams Belang ruim publiciteit voor de viering van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve en de overbrenging van zijn stoffelijk overschot van Oostenrijk naar Vlaamsche Bodem. Het Vlaams Belang is niet alleen in de taal van Filip Dewinter meer dan ooit terug het Vlaams Blok.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, eriksson, voorpost, vnj, vb |  Facebook | | |  Print

10-05-12

HERDENKING OPERATIE BREVIER (1)

Aanstaande zondag wordt bij een Cyriel Verschaeve-herdenking 40 jaar Operatie Brevier herdacht (foto 1), het onder leiding van VMO'er Bert Eriksson in Oostenrijk in het geheim opgraven en overbrengen naar Vlaanderen van het lijk van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve. Raar is wel dat '40 jaar...' gevierd wordt, maar de Operatie 39 jaar geleden plaatsvond. Maar laat dat de pret niet bederven. Vermits het opgraven in de nacht van 10 op 11 mei gebeurde, blikken wij vandaag en morgen terug op Operatie Brevier, onder andere aan de hand van het gelijknamig boek van Bert Eriksson (dat laatst nog tweedehands aangeboden werd, foto 2).

 

Cyriel Verschaeve vlucht in 1944 naar Duitsland als het nazi-rijk in Vlaanderen teneinde is. Verschaeve reist in 1945 door naar Solbad Hall in Oostenrijk, waar hij tot zijn overlijden in 1949 verblijft. De krijgsraad in Brugge veroordeelde Verschaeve intussen bij verstek ter dood voor zijn collaboratie met de nazi’s. Een terugkeer naar Vlaanderen is dus moeilijk, maar toch droomt Verschaeve ervan in Vlaanderen “te sterven en in zijn grond te ruste te liggen”. Een bepaald deel van de Vlaamse Beweging gaat jaarlijks op ‘bedevaart’ naar Solbad Hall. Het idee om de laatste wens van Verschaeve uit te voeren wordt wel eens geopperd aan de toog van een aantal Vlaamsgezinde bruine kroegen.

 

Na doorzakken op kerstavond 1972 in café Odal, aan de Ballaarstraat 80 in Antwerpen en opengehouden door VMO-leider Bert Eriksson, besluiten de Brugse VMO-militanten Roger Spinnewijn en Dries Vandendriessche om werk te maken van het overbrengen van het stoffelijke overschot van Cyriel Verschaeve. Ze bellen Bert Eriksson op met de vraag onmiddellijk naar Brugge te komen. Terwijl Eriksson zich de hersens pijnigt hoe hij in Brugge zou geraken, komt de oplossing zijn café binnen: Bob Stewart zal hem brengen. Eriksson en Stewart aanhoren de plannen. Op 12 maart 1973 vertrekken ze op verkenningstocht naar Solbad Hall. Daar aangekomen zoeken ze een hotelletje. Ze tekenen het gastenboek met… hun echte namen. Ze trekken naar het plaatselijk kerkhof, op zoek naar de plaats waar Cyriel Verschaeve begraven is. Na een gesprek met één van de werklieden op het kerkhof vernemen ze waar Verschaeve begraven is: in een grafkelder vlak voor de kapel op de begraafplaats. Om middernacht keren ze terug naar de begraafplaats, waar ze de rooster boven de grafkelder lichten. Zoon en nadien vader Spinnewijn dalen de kelder in en zien er een inscriptie die erop wijst dat Verschaeve daar begraven is.

 

Terug in Vlaanderen wordt de ploeg die het lijk van Verschaeve gaat opgraven en naar Vlaanderen zou overbrengen uitgebreid. Bert Eriksson kiest hiervoor onder andere Xavier Buisseret, die hem later nog zou opvolgen als VMO-leider en VB-parlementslid werd tot Buisseret tot ontslag werd gedwongen na het bepotelen van de dochters van een VB-militant in het partijsecretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Na twee keren uitstellen wordt op 10 mei met twee auto's de 1.150 km lange tocht aangevat naar Solbad Hall. Daar aangekomen wordt om middernacht begonnen met het wegkappen van de grafsteen om aan de kist van Verschaeve te kunnen. Het hout van de kist brokkelt uit elkaar als de VMO'ers de kist opheffen, maar de zinken binnenkant houdt het enigszins. Eriksson & Co vertrekken ermee richting de grens waar ze een afspraak hebben met iemand die de kist tussen andere kisten de grens over wil smokkelen. Terug in Vlaanderen wordt de kist geopend. Vierentwintig jaar na het overlijden is er zo goed als niets nog overgebleven van het lijk van Verschaeve. Enkel een weinig zilverwit haar aan de schedel. Het priesterkleed is wel nog volledig gaaf. Verschaeve wordt herkist en voorlopig in een schuurtje in het Waasland weggezet.

 

Men is nog volop het hoofd aan het breken over de vraag waar Verschaeve herbegraven moet worden als de Bijzondere OpsporingsBrigade (BOB) van de rijkswacht er achter is gekomen dat er wat aan de hand is met het lijk van Cyriel Verschaeve. Ook de pers komt erachter en Bert Eriksson geeft er een interview over aan Gazet van Antwerpen. Vlaanderen vindt het opgraven van wat rest van Cyriel Verschaeve niet geestig, en zelfs ’t Pallieterke reageert afkeurend. Na een aantal overwegingen laat men het idee varen om Verschaeve aan de IJzertoren te herbegraven en zou Verschaeve in Alveringem, waar hij onderpastoor was, begraven worden. Op 24 juni 1973 is het zover. Bert Eriksson is er met een zestigtal militanten… die vaststellen dat het graf leeg is. Het parket heeft het inmiddels gelokaliseerde lijk opgehaald voor autopsie. Uiteindelijk wordt Verschaeve op 3 augustus herbegraven. Verwittigd door een anoniem telefoontje zet Eriksson koers naar Alveringem. Daar aangekomen ziet hij een aantal BOB’ers en werklui die bezig zijn met de voorbereidingen voor de begrafenis. De kist is amper in de gegraven put als er zes ton beton in de put wordt gegoten. Het is gissen naar het waarom die betonnering… en of Verschaeve wel echt in de kist onder de meters beton ligt.

 

In januari 1974 worden bij Bert Eriksson en anderen huiszoekingen gehouden om te achterhalen wie betrokken was bij Operatie Brevier. De verhoopte roem voor de VMO blijft achterwege, de acties van het Taal Aktie Komitee (TAK) worden in die dagen meer geapprecieerd. Acties van de VMO lekken uit nog voor ze plaatsvinden. Voor het door de BOB ontdekken van de zaak met het lijk van Cyriel Verschaeve wordt Bob Stewart verdacht, de man die Eriksson naar Brugge bracht voor zijn eerste gesprek over de zaak. Zeker is dat Stewart voor geld Gazet van Antwerpen inlichtte over de zaak en nadien naar Zuid-Afrika verhuisde. Als Bert Verhoye in Antwerpen een toneelstuk over Cyriel Verschaeve wil laten opvoeren, wordt gepoogd brand te stichten en een gasbom te laten ontploffen in het toneelzaaltje waar de opvoering zou plaatsvinden. Voor de Operatie Brevier wordt Eriksson in 1976 buiten vervolging gesteld, maar de zaak met de gasbom in het theaterzaaltje kost Eriksson twee maanden cel. Op 4 mei 1980 wordt de laatste VMO-optocht in uniform gehouden in Alveringem. Dag op dag een jaar later wordt de VMO veroordeeld en verboden als privé-militie wegens geweldplegingen, illegale samenkomsten, wapenbezit, aanslagen, vandalisme en meer van dat.  

 

Morgen: Wie haalt het in het hoofd om Operatie Brevier te herdenken? Wie steunt hen? En waarom wordt nu 40 jaar Operatie Brevier gevierd terwijl het 39 jaar geleden is dat die Operatie plaatsvond?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, eriksson |  Facebook | | |  Print

21-12-11

HET GEHEIM VAN MATONGE

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, brussel, n-sa, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

09-10-11

VERRAAD AAN DE VLAAMSE ZAAK

Bij de jongste kiespeiling werden de beroepsklagers van het VB ongeloofwaardig bevonden, nu nog die van de N-VA. Vrijdag vaarde Hilde Sabbe in Het Laatste Nieuws al uit tegen voor wie élk akkoord met Franstaligen een verraad aan de Vlaamse zaak is. 

 

Hilde Sabbe: “Laten we het onszelf en anderen eens makkelijk maken, en een heleboel tijd besparen bovendien. Enkele eenvoudige afspraken volstaan. Elk akkoord dat in de toekomst gesloten wordt, komt neer op Verraad van de Vlaamse Zaak. Vlamingen worden er armer van, doen veel te veel toegevingen en laten ongelooflijk op hun kop zitten. De onderhandelaars zijn laffe zwakkelingen (of zwakke lafaards, u mag kiezen) die uitverkoop houden van principes. Ziezo. Kunnen we dan nu weer verder? Er is nog werk aan de winkel, dacht ik. Veel te vermoeiend anders, om dat élke keer opnieuw te moeten herhalen. Eentonig, ook. Als Vlaming worden we deze dagen ronduit belazerd. Opgelicht. Beduveld. Hoeveel synoniemen zijn er eigenlijk? We zijn veel te braaf. Goedgelovig. Passief. Schaapachtig. (Zelf aanvullen, a.u.b.)

 

Interviews laten zich onderhand wel dromen, zonder dat er één woord gesproken wordt. Wat vindt de N-VA van het bereikte akkoord? "Verraad." "We staan niet voldoende op onze strepen." "Lopen in ons ongeluk." "Laten ons in de doeken doen door perfide politici die hun ziel verkopen en niet de minste voeling hebben met de Vlaamse zaak." Hoeveel variaties op één thema zijn er mogelijk? Zo voorspelbaar als dit discours is. Het zal wel politieke logica zijn dat je elk akkoord waarbij je zelf niet betrokken was, tot op de grond afbrandt. Dat je de mensen die de overeenkomsten sluiten, brandmerkt als zwakkelingen, landverraders en dies meer. Maar of zo'n houding je geloofwaardigheid ten goede komt?

 

Hoe waarschijnlijk is het dat élk onderdeel van élk deelakkoord een complete nederlaag is, een vreselijke aantasting van onze rechten? Dat er nergens, maar dan ook nérgens een eerbaar en evenwichtig compromis te bespeuren valt? Hoe plausibel is het om de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje onverantwoordelijke, volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden in ruil voor een ministerspost?

 

De voorspelbaarheid van het discours eist onderhand ook zijn tol, dat zie je nu al. Je moet steeds harder roepen en straffer formuleren om maximaal effect te scoren. Dat wil zeggen dat je al eens grof uit de hoek komt, en leentjebuur gaat spelen bij xenofobe partijen. "Benoem dan Marokkaanse rechters in Borgerhout": het zou zo uit de mond van Filip Dewinter kunnen komen. (Hoe zou dat trouwens gegaan zijn, vraag ik me af. Wanhoopt Bart dan tegen Siegfried: 'Ik kan het akkoord over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV toch niet wéér afdoen als gewoon 'slecht'? Ik moet er toch iets anders op vinden?')

 

En dus wordt er met scherp geschoten. Want bij de N-VA, dat is duidelijk, gelooft men niet in succesvolle integratie. Men koestert er liever het beeld van de derdegeneratiemigrant die nog altijd geen Nederlands spreekt. Ze hebben duidelijk de beelden gemist van de allochtone slager in de Seefhoek die minstens even verontwaardigd was over de criminaliteit in zijn buurt als zijn Vlaamse collega's - en die verontwaardiging ook in sappig Antwerps uitte.

 

Laten we dus voorkomen dat de discussie escaleert. Dat vroeg of laat het woord 'sharia' valt. En laten we gewoon op voorhand afspreken: de akkoorden deugen niet. De Vlamingen zullen armer worden. Enfin, u weet het wel. Hoe geloofwaardig is het de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden voor een ministerspost?”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, n-va, vb |  Facebook | | |  Print

03-09-11

ER IS EEN DUISTERE WEG

De “spraakmakende en assertieve affichecampagne” waarover VB-voorzitter Bruno Valkeniers sprak in een brief aan de VB-kaderleden, en waarover hij al eerder sprak in een twee pagina’s groot interview in Gazet van Antwerpen, blijkt niet meer te zijn dan het beeld van een Belgische vlag die weggetrokken wordt, en waarachter een Vlaamse Leeuw-vlag verschijnt (foto). Een Vlaams Belang-leeuw, en geen leeuw van de Vlaamse Gemeenschap. Maar kom, het had erger gekund. Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke die elkaar tongzoenen als bewijs van de herstelde eenheid onder VB’ers, bijvoorbeeld. Maar dat beeld blijft ons gelukkig bespaard.

 

Vanaf maandag, tot begin oktober, zal op vijfhonderd 20m² borden de campagnefoto hangen. Campagneslogan is Er is een betere weg. In de week van 12 september wordt in alle Vlaamse brievenbussen (zo’n tweeënhalf miljoen) een campagnepamflet gestopt. In kranten en tijdschriften verschijnen dan ook nog paginagrote advertenties. Het VB is een rijke partij! Voor wie erom vraagt, liggen tienduizend pocketboekjes De Ordelijke Opdeling klaar, naar het gelijknamige boek van Gerolf Annemans en Steven Utsi (hoofd VB-studiedienst). In tien vragen en antwoorden wordt een blauwdruk gegeven voor een boedelscheiding, waarbij hete kwesties als Brussel of de staatsschuld niet ontbreken. Of die blauwdruk zo “rimpelloos in de praktijk” kan gebracht worden als aangekondigd, is natuurlijk nog wat anders.

 

Wij konden het campagnepamflet dat in de week van 12 september verspreid wordt al inkijken. Vlamingen betalen zich blauw, België is tijdverlies en Immigratie: alleen Vlaamse staat kan voor ommekeer zorgen zijn enkele titels. Hoe het “uitgekiend plan voor de boedelscheiding” van het VB eruit ziet, wordt nergens uitgelegd. Daarvoor moet men sms’en of een bon opsturen. Bruno Valkeniers besluit zijn edito met een oproep aan de N-VA om samen met het VB de weg naar het onafhankelijke Vlaanderen in te slaan. Zonder de ‘grote broer’ lukt het het VB niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

29-08-11

HET GELD VAN HET VB

Bij het VB bereiden ze zich in alle ernst die de partij eigen is voor op de splitsing van België.

 

Gerolf Annemans schreef er een boek over dat intussen ook in het Engels te verkrijgen is. Met het indienen van een wetsvoorstel zorgt Annemans er voor dat de diensten van de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn boek nu in het Frans aan het vertalen zijn. Een ander betaalt daarvoor een vertaler. Gerolf Annemans laat zijn boek op kosten van de belastingbetaler vertalen.

 

Enkelen fantaseerden over een Vlaamse munt en de Waalse tegenhanger. VB’er Hendrik De Vloed ontwierp een ‘Neuro’ en een ‘Zeuro’ (foto’s 1 en 2). Hendrik De Vloed: De oplossing ligt voor de hand: opsplitsen die euro, in een sterke noordelijke Neuro (voor Vlaanderen, Frankrijk, Duitsland..., nvdr.) en een ontwikkelingslandmunt (voor Wallonië, Spanje, Italië..., nvdr.), de Zeuro die men naar hartenlust kan devalueren naargelang de vakbonden in Griekenland toch nog meer eisen, Turkije erbij komt, en hopelijk nog een ander niet-zelfbedruipend gebied eindelijk kan toetreden.” Met welk geld ze in Brussel kunnen betalen verduidelijkt de graficus-van-dienst niet. Ene Patrick stuurde naar de Angeltjes-website, die zich voor het ontwerpen van de munten leende, de afbeelding van een munt waarop de kop van Filip Dewinter staat (foto 3).

 

Kop of munt, wat zal het worden in Vlaanderenistan?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, annemans, dewinter |  Facebook | | |  Print

28-08-11

TRAGEDIE AAN DE IJZER

Vandaag wordt in Diksmuide de 84ste IJzerbedevaart ingericht. Vorige zondag, op hetzelfde tijdstip waarop de 10de IJzerwake in Steenstrate begon, werd aan de voet van de IJzertoren in Diksmuide de ‘Muur van herinnering’ onthuld. RTBF-journalist Christophe Deborsu en historicus Bruno De Wever, de slimmere broer van, onthulden een plakkaat met de namen van de Vlaamse broers Van Raemdonck en een Waalse militair die samen aan de IJzer tijdens de Eerste Wereldoorlog stierven. Tegen 2014 moeten alle namen van de 42 252 Vlaamse en Waalse gesneuvelde militairen op de Muur staan. Bij ’t Pallieterke schoot dit verkeerd in het keelgat.

 

In een Brief aan… schrijft ’t Pallieterke deze week: “Wij zijn geenszins gekant tegen initiatieven die de slachtoffers van zinloos oorlogsgeweld herdenken, maar hier is meer aan de hand. Als Internationaal Vredesmonument moet men blijkbaar komaf durven maken met zijn eigen oorsprong en verleden. Dat is een evolutie die al jaren aan de gang is, en die de tragedie aan de IJzer zoveel mogelijk wil ‘deflamingantiseren’.” ’t Pallieterke verwijt het huidige IJzervaartcomité daar volop aan mee te werken. “En weet ge wat nog het meest tragische is? Ge gooit van alles en nog wat overboord, ge hangt uw huik naar de Belgische wind, maar het zal voor ‘de andere kant’ nooit genoeg zijn om u in hun midden te aanvaarden. Schilder de toren tricoloor, haal het AVV-VVK naar beneden, verban de beelden en affiches van alle IJzerbedevaarten van voor de eeuwwisseling, herschrijf verwoed de geschiedenis van de Vlaamse beweging, sluit u met stip aan bij het Anti-Fascistisch Front, het zal u allemaal geen zier helpen, want altijd zult gij aan uw Vlaamse wortels herinnerd worden, en altijd zult gij door het anti-Vlaams establishment door het slijk worden gehaald. Is dat nu zo moeilijk om in te zien?”

 

We kunnen ’t Pallieterke geruststellen: als het IJzerbedevaartcomité, al dan niet “met stip”, lid wordt van het Anti-Fascistisch Front, zullen we het niet met de nek aankijken. Vlaams of Belgisch, het doet er niet toe. Als men maar tegen fascisme en racisme is.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

23-08-11

IJZERWAKE: EENDRACHT MAAKT MACHT

Cordon sanitaire dreigt voor N-VA en Roep om Vlaams-nationaal front luider dan ooit op IJzerwake waren de twee titels die de toespraken op de IJzerwake dit jaar (foto) het best samenvatten.

 

De toespraken van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit en van gelegenheidsspreker Johan Sanctorum waren gelijklopend. We nemen als leidraad dan maar de toespraak van de kleurrijkste van de twee. Na een inleiding over de blauwvoet – vogel waar vaak naar gerefereerd wordt in de Vlaams-nationalistische romantiek maar die geen inheemse vogel is, de echte Blauwvoet leeft op de Galapagos-eilanden – zei gelegenheidsspreker Johan Sanctorum over de Vlaams-nationalistische beweging: “‘Verraad’ is er het eeuwige sleutelwoord. Wantrouwen de stereotiepe houding. Roddel en achterklap de vaste nerveuze tics. Het schisma en de afscheuring de onvermijdelijke consequenties. Zodanig dat onze échte tegenstrever, het Belgische establishment, zijn plezier haast niet op kan. Dat, beste vrienden, is de vloek van de Vlaamse beweging, die wij van ons af moeten schudden. De oude, kleinstedelijke rivaliteit tussen Aalst en Dendermonde, Gent en Antwerpen, Steenstrate en Kaaskerke, (…) het Madouplein en de Koningsstraat (waar respectievelijk de hoofdzetels van het VB en de N-VA zijn gevestigd, nvdr.) – allemaal dorpskerktorens waaronder het kleine grote gelijk gecelebreerd wordt.

 

Het fameuze ‘cordon sanitaire’, ons in 1989 opgedrongen om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen, zogezegd in naam van de democratie, heeft het schisma als het ware een institutioneel karakter gegeven: ongezien in het democratische Europa. De kiezer die vanaf toen nog stemde voor die onafhankelijkheidspartij, was niet alleen een slechte Belg, maar ook een verdorven Vlaming, één die niet meer meetelde in de resultaten en de statistieken. (…) De partij die nu de fakkel heeft overgenomen, moet zich echter geen illusies maken: ook zij zal in een cordon terecht komen, al is het misschien een fluwelen cordon, namelijk dat van de ‘politieke irrelevantie’. Ook voor deze partij is er geen goede kant aan het Belgisch verhaal. Springt ze mee in het federale bad, dan is het om gepacificeerd te worden. Gaat ze aan de zijlijn staan, dan bewijst ze haar gebrek aan burgerzin. Het Wetstraattheater loopt hoe-dan-ook gewoon verder, op hoogdringende aanbeveling van de ratingbureaus, en onder het motto: ‘Liever een Belgische komedie dan een Griekse tragedie’. De enige uitweg uit dit dilemma, is op zoek te gaan naar een meerderheid die de Vlaamse onafhankelijkheid per volksraadpleging zal afdwingen. Daarom zeg ik nu tot alle Vlaamsgezinde krachten: stop het gekrakeel! Stop de stammentwisten en de clanoorlogen! Wij kunnen de twijfelaars niet overtuigen, als we zelf onderling verdeeld zijn.

 

Het Vlaams-nationalisme zal pas een democratische meerderheid verwerven, wanneer de Vlaams-nationale gelederen gesloten worden. (…) De twee partijen, die onze onafhankelijkheid als hoofdpunt in hun programma hebben, N-VA en Vlaams Belang, zijn het aan de Vlaamse beweging, aan ons, aan de kiezer, verplicht om elkaar te vinden en de hand te reiken. De broederstrijd moet stoppen, hij speelt alleen in het voordeel van de tegenstander. (…) Een Forza Flandria, in de vorm van een Vlaams-radikaal kartel dat zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 aan de kiezer presenteert, zou een echte bom betekenen onder de Belgische constructie. Misschien moeten we voor één keer eens een Belgische spreuk tot de onze maken: ‘Eendracht maakt macht’. Ik nodig bij deze de twee republikeinse formaties uit om een gebaar te stellen dat het Ancien Régime in zware verlegenheid kan brengen: de strategische oprichting van een V-front.  De partij of de partijvoorzitter die dàn de uitgestoken hand weigert, draagt een zware historische verantwoordelijkheid. Het Belgische momentum is voorbij, maar het Vlaamse moet nog komen. (…)

De vadsige vredesduiven van de CD&V zullen, als het erop aankomt, altijd voor een Pax Belgica kiezen – het zit in hun genen. (…) Laten we, beste vrienden, niet te veel moeite doen om de tsjeven te bekeren. Laten we hen zelf in een cordon plaatsen van de politieke betekenisloosheid. Laten we ons koelbloedig en vastberaden concentreren op de uitbouw van een Vlaams-radicale meerderheid – een electoraal breekpunt dat door een alliantie van de twee republikeinse partijen moet geforceerd worden.” Johan Sanctorum waarschuwt de N-VA ervoor in een cordon “van de ‘politieke irrelevantie’” terecht te komen, maar wil zelf de CD&V in zo’n cordon plaatsen. Het ene cordon is verwerpelijk, maar het andere moet?! Stop dan met klagen over het cordon sanitaire.

Sanctorum maakt een tweede denkfout als hij het cordon sanitaire linkt aan  de wil om “om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen”. In hoofde van de initiatiefnemers voor het cordon sanitaire is daar nooit sprake van geweest. Lees er maar het dossier van Charta 91 op na. De aanleiding was het zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Blok, dat manifest in strijd is met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het vervolg is de blijvende wil om Vlaanderen uit te zuiveren tot het ‘eigen volk’, in plaats van rekening te houden met de bestaande veelzijdigheid. De staatsvorm waarbinnen de keuze gemaakt wordt voor ofwel de eigen volk eerst-politiek, of het rekening houden met de veelzijdigheid, is niet het punt van discussie. Daarenboven hebben de huidige Vlaamse partijleiders nooit opgeroepen de N-VA uit te sluiten voor regeringsonderhandelingen. De N-VA plaatste zichzelf aan de kant.

Of de N-VA nu front moet vormen met het VB? Na alle scheldpartijen die de N-VA van VB-kant kreeg. Het is in eerste instantie aan de N-VA om daarop te antwoorden. De N-VA die als een olifant door het Vlaamse politieke landschap dondert, neemt zij het VB op sleeptouw?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ijzerwake, sanctorum, cordon sanitaire, vlaanderen, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

15-08-11

ZWITSERS VOORBEELD KRIJGT NAVOLGING

Vorige week kon je hier lezen dat de jongerenafdeling van de Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Centre (UDC) voor een campagne tegen de legalisering van drugs een affiche heeft uitgebracht met daarop de pas overleden Amy Winehouse (foto 1). De affiche inspireerde intussen anderen.

 

De Zwitserse affiche is voorlopig enkel digitaal beschikbaar. Deze week zou beslist worden of de affiche ook gedrukt wordt. Hetzelfde gebeurt met twee Vlaamse versies van die affiche. Eerst is er een affiche die waarschuwt dat islamhaat eindigt met geweld (foto 2). Op de affiche: VB-Kamerlid Tanguy Veys die zich liet fotograferen met het manifest dat hij toegestuurd kreeg van Anders Brehing Breivik. Zoals intussen bekend kreeg partijgenoot Vlaams parlementslid Chris Janssens het manifest eveneens toegestuurd, maar de Limburger voelde minder aandrang dan zijn Gentse collega om ermee uit te pakken. We begrijpen dat. De praat van Filip Dewinter en anderen inspireerde Breivik tot een moorddadige raid op wie hij verantwoordelijk houdt voor de komst van moslims. Dewinter en anderen riepen niet op tot gebruik van geweld, maar hun oorlogstaal tegen de islam zorgde ervoor.

 

Het VB liet voor haar immigratiecongres op 20 april 2011 al een affiche maken naar een voorbeeld van haar Zwitserse geestesgenoten. Filip Dewinter steekt nu, met een affiche, de hand uit naar Bart De Wever om front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen (foto 3). Nu de strijd tegen drugs in de Seefhoek in Antwerpen is uitgedraaid op een ongeziene solidariteit tussen de allochtone en autochtone bewoners daar, en de roep om een burgerwacht te vormen is omgeslagen in het vormen van een buurtinformatienetwerk (BIN), verandert het VB het geweer van schouder. De partij gaat terug de communautaire toer op. Zondag is er trouwens de traditionele IJzerwake, en dan geeft men de pers maar beter wat anders dan beelden van de groep-Francis Van den Eynde enerzijds en de groep-Dewinter anderzijds op dezelfde IJzerwakeweide. Het VB focust daarom opnieuw op de Vlaamse onafhankelijkheid, overigens nog altijd het eerste punt in het programma van het VB en de statuten van de N-VA. Een onafhankelijk Vlaanderen, maar het moet dan wel een rechts Vlaanderen worden. Zou België niet ‘links’ bestuurd worden, de onafhankelijkheid van Vlaanderen hoefde niet eens voor Dewinter en De Wever.

 

Of beide affiches, nu enkel digitaal te verkrijgen, ook gedrukt worden hangt af van het commentaar. Reacties kunnen gestuurd worden met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog. Een grotere versie van de affiches vind je alvast hier en hier.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwitserland, islam, veys, dewinter, vlaanderen, de wever |  Facebook | | |  Print

15-06-11

DE DALTONS IN BRUSSEL

Wordt zaterdag in Antwerpen Jommeke in beeld gebracht, gisteren waren de Daltons in Brussel.

 

Omstreeks 11 uur dook het geboefte op aan de ‘verboden zone’ rond het parlement. De politie liet toe dat Filip Dalton het bordje Wetstraat overplakte met een Vlaamse Onafhankelijkheidsstraat-bordje (foto 1). Filip Dalton mocht ook nog een toespraak houden voor de massaal toegestroomde pers. Toen echter ook Gerolf Dalton en Bruno Dalton in de buurt straatnaamborden wilden gaan overplakken greep de politie in. Samen met nog anderen werden ze geboeid weggevoerd. Ook Filip Dalton werd geboeid. Hij liet het met de glimlach gebeuren, intussen de pers te woord staand (foto 2). Marleen Dalton (Vlaams volksvertegenwoordigster Marleen Van den Eynde, nvdr.) verzette zich daarentegen tegen haar aanhouding. De aanwezige politieagenten waren overigens bijna allemaal Vlamingen. De actie bracht de Vlaamse onafhankelijkheid geen stap dichterbij, maar leverde vermakelijke beelden op.

 

Rond 13 uur waren de Daltons alweer op vrije voeten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, annemans, vlaanderen |  Facebook | | |  Print

12-06-11

FILIP DEWINTER AMUSEERT ZICH WEER

Beleefde Filip Dewinter laatst “een leuk begin van de dag” toen hij de elektrocutie van een Oost-Europese koperdief vernam, gisteren kon de lol ook niet op.

 

Filip Dewinter stuurde gisteren naar zijn Twitter-volgers eerst een foto van zijn Duitse herdershond Ako die zijn tanden had gezet in een rubberen kip met rode strik (foto 1). Het begeleidend commentaar was: “Mijn Duitse herder Ako heeft geen jaar nodig om Di Rupo aan te pakken! A little less conversation…” Hierover opgebeld reageerde Dewinter met: “Subtiel? Goh. Het is gewoon een grapje. De kip komt uit een hondenspeciaalzaak, met kostuum en rode strik. Maar neen, ik vind niet dat we Di Rupo in de strot moeten bijten. Ik vind wel dat Vlamingen hun tanden moeten laten zien." De belangrijkste mededeling volgens Dewinter is 'a little less conversation'. "In plaats van eindeloos te palaveren moet Bart De Wever de stok achter de deur durven gebruiken. Hij moet klaar en duidelijk dreigen met het uitroepen van de Vlaamse onafhankelijkheid. Pas dan zullen de Franstaligen willen luisteren."

 

En als dat niet helpt stuurt Dewinter zijn Duitse herdershond?  Elio Di Rupo is één van de genomineerden voor de jaarlijkse prijs van best geklede politicus, en dan koopt Dewinter een plastieken kip ín kostuum, mét een rode strik, om de tanden in te zetten. En Dewinter twittert de foto van Ako-in-actie naar al zijn contacten. Als er een geluidsband had bijgezeten, hadden we ook de sardonische lach van Dewinter kunnen horen. Waar is Bruno Valkeniers als je hem nodig hebt?

Twee uren later volgde een foto van Filip Dewinter met de Vlaamse charmezanger Johnny White (foto 2). Samen op de foto tijdens de viering van de 45-jarige zangcarrière van Johnny White (echte naam: Johnny Wittevrouw). Dewinters commentaar: “Met Johnny White (what's in a name?) op viering van zijn 40 jarige zangcarriere. Proficiat Johnny!” Dewinter doet ineens vijf jaar af van de zangcarrière van de man die op 1 mei 2009 de ‘familiedag’ van het Vlaams Belang opvrolijkte. Eerder dit jaar haalde Johnny White nog de krantenkolommen omdat een rechter hem tot zes maanden cel veroordeelde wegens sociale fraude. Johnny White kreeg van 2006 tot 2009 een ziekenfondsuitkering omdat hij werkonbekwaam zou zijn, ‘werkonbekwaamheid’ die hem niet belette in diezelfde periode 132 keer op een podium op te treden. Zou Johnny White een vreemdeling zijn, Filip Dewinter zou woorden te kort hebben over het ‘profitariaat’, de ‘hangmatcultuur’, ‘ons land als OCMW van de hele wereld’…

Al is er natuurlijk een verzachtende omstandigheid waarom Dewinter niet kankerde over de sociale fraude. Johnny White zou wel eens kunnen zorgen voor hét lijflied van de VB'ers. Dé hit van Johnny White is het mooie Verloren hart, verloren droom (1971). Het lijkt ons de ideale meezinger in het VB-partijlokaal zodra de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op 14 oktober 2012 bekend is.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vlaanderen, cultuur |  Facebook | | |  Print

06-04-11

BLEIB MEINE EHRE TREU VLAANDEREN

Een paar Nederlandse kranten brachten gisteren onder de kop Neonazi’s nemen Duits dorpje over het verhaal over Jamel, een gehucht in het noordoosten van Duitsland. Zes van de tien huizen daar zijn bewoond door neonazi’s, en dat heeft haar gevolgen voor de sfeer in het dorp. Kinderen roepen elkaar “Sieg Heil!” toe; ouderen zingen uit volle borst neonaziliederen. Dat Nederlandse kranten daar nu mee uitpakken is wel raar. Begin maart zond het Nederlandse actualiteitenprogramma EenVandaag immers al een reportage uit over Jamel.

 

Of is het nieuwselement dat het kopstuk van de neonazi’s recent in de cel is beland nadat de politie bij hem een machinegeweer in beslag nam? In elk geval gebeurde er gisteren wel meer raars. Een medewerker van deze blog zag gisterenmorgen tot zijn verbazing de camionette op de foto hierboven in Tongeren. Een wagen met een Belgische nummerplaat, met het door het Vlaams Belang gepromote VL-kenteken. Een camionette waarop de lof wordt gezongen over Vlaanderen. Maar waarom moet dit zo nodig in het Duits, met een slogan sterk lijkend op de SS-slogan Meine Ehre heisst Treue?

 

Vooraleer men denkt dat we paranoïde zijn: neen, het fascisme staat niet voor de deur. En ook niet omdat vandaag een Italiaanse neofascist een lezing geeft bij het KVHV-Gent. Maar het blijft wel raar als iemand meent met zijn camionette zó promotie te moeten voeren voor Vlaanderen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

24-02-11

NOG VÉÉL WERK TE DOEN IN VLAANDEREN

In ’t Pallieterke lachen ze graag met de medemens; Belgicisten, linksen en minder radicale Vlaams-nationalisten in het bijzonder. Een zeldzame keer is men ernstig en eerlijk. Na een lange nabeschouwing over Vlaanderen, een week na de Morel-uitvaart luidt het: “Is ‘het Vlaams Belang dood’ zoals Rik Van Cauwelaert nogal overhaast (…) constateerde? Neen, natuurlijk niet. Maar de partij van Bruno Valkeniers staat wel voor een enorme uitdaging: bezinnen, verjongen, zichzelf heruitvinden, haar missie opfrissen van radicale stok-achter-de-deur, zich luchten van de onfrisse geurtjes.” ’t Pallieterke heeft nog een opmerking over het VB, maar interessanter wordt het als ’t Pallieterke Vlaanderen aanschouwt.

 

’t Pallieterke-medewerkster Annick Verbauwen: “Ik zie namelijk nog wel meer tangen op dat Vlaams varken zitten, ongerijmdheden die we moeten oplossen voor er nog maar sprake kan zijn van eigen natievorming. Onze enige grondstoffenrijkdom zit in de grijze hersenmassa – nochtans daalt het onderwijsniveau, scholen vinden geen leerkrachten meer, en de inschrijvingsfiles van kamperende ouders worden elk jaar langer. We maken van de Ronde van Vlaanderen een haast religieus evenement – nog zo’n massaritueel -, maar zelf worden we slijkevet en de fietspaden liggen er belabberd bij.

 

De bureaucratie, regelneverij en paperasserij nemen gestadig toe; als je je vuilzak een uur te vroeg buitenzet, mag je een boete verwachten, maar Ludo Leemans lag in zijn Antwerpse appartement al vier weken dood bij zijn demente vrouw voor iemand (letterlijk) onraad rook. Ook voor hem geen kathedraalceremonie, geen gezwollen toespraken, want het was ‘maar’ een gewone Vlaming, een mens zoals u en ik. Een week na de Morel-uitvaart zit ik dus met een ei: we kunnen wat volk op de been brengen en met diepe mannenstem over het Prinsenvolk zingen, maar als gemeenschap bestaan we niet.

 

Nog niet. Nationalisme blijkt bij ons nog altijd niet te rijmen met een echt maatschappelijk project, iets dat met duurzaamheid en collectieve levenskwaliteit te maken heeft. En net daarom blijft de Vlaamse beweging steken in de 19de eeuwse modder, waar af en toe een SUV door baggert. Zal Vlaanderen het verschil kunnen maken met België? Ik blijf hopen van wel. Anders kunnen we ons de moeite besparen en zullen een flinke portie vendelzwaaien en een korf streekgerechten volstaan. Met een goed evenementenbureau zetten we het Vlaamse gewest dan wel op de kaart.”

 

De kans dat men op het Vlaams Nationaal Zangfeest – het jaarlijks orgasmemoment van de Vlaams-nationalisten – aanstaande zondag in de Lotto Arena in Antwerpen veel verder geraakt dan het vendelzwaaien en promoten van streekproducten is bijzonder klein. Het programma belooft onder andere het vijftigjarig bestaan van het VNJ en het overlijden vijfentwintig jaar geleden van Armand Preud’homme in de kijker te zetten. Alle respect voor het verleden, maar dit zal Vlaanderen niet op de wereldkaart zetten. Laat staan dat het leven van de Vlamingen er beter van wordt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print