Anti-Fascistisch Front / Verzet

Sinds de vooravond van 11 juli 2011 heeft het Vlaams Belang een eigen ‘vakbond’, de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Het Vlaams Blok-adagium Staken schaadt, werken baat blijft echter onverkort gelden. De VB-‘vakbond’ richt trouwens meer haar pijlen op de echte vakbonden, en minder of niet op het gekapseisde kapitalisme. Voor de VSV zijn de arbeidsvoorwaarden van de Vlaamse arbeiders en bedienden ondergeschikt aan de welvaart van het mythische Vlaanderen.

“ABVV, ACV en ACLVB leggen maandag het land plat met een algemene staking om zo plannen te veranderen waaraan ze zelf hebben meegeschreven: de staking is dus behoorlijk hypocriet”, zegt de VSV (Rob Verreycken, dus) in de aanhef van haar jongste mededeling. Spijts een krantenkop in De Standaard is nochtans bekend dat de vakbonden ACV en ABVV niet meegeschreven hebben aan het regeerakkoord. Ze werden door bevriende partijen informeel geïnformeerd over wat op til was. Hadden ze echt het regeerakkoord kunnen schrijven, zouden de lasten van de crisis eerlijker verdeeld zijn.

De VSV vindt een staking slechts nodig als die gericht is “tegen de geldstroom van 12 miljard euro per jaar van Vlaanderen naar Wallonië”. Her en der in Vlaanderen zullen daarom maandag grote vuilniszakken over flitspalen getrokken worden, met op de vuilniszakken de tekst: “Ik staak tegen de geldstroom naar Wallonië”. De VSV legt uit: “In Vlaanderen staan veel meer flitspalen dan in Wallonië, maar het geld wordt via de federale pot verdeeld, waardoor Vlaanderen benadeeld wordt en er een geldstroom is. Er zijn plannen voor bijsturing, maar die zijn nog niet uitgevoerd. De flitspaal is dus symbool voor de ‘grote’ geldstroom.”

“De ‘grote’ geldstroom”? Het zal Rob Verreycken toch ook niet onbekend zijn dat de fiscale fraude in ons land geschat wordt op 14,5 tot 17,5 miljard euro. Neem je naast de belastingontduiking ook nog de belastingontwijking erbij, kom je al vlug aan 20 miljard euro per jaar. Toch een pak geld meer dan de vermeende geldstroom van 12 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Maar daar rept Verreycken niet over. Dat stoort hem niet. Daar wil hij geen actie tegen ondernemen. Verreycken minimaliseert verder de gevolgen van de regeringsmaatregelen voor de gewone bevolking, en gaat voorbij aan het verlies van de inkomsten die door het verkeerde beleid van de regering worden mislopen.

In een eerste versie van de VSV-mededeling stond nog dat alleszins in Antwerpen met een groep VSV-militanten een flitspalenstakingsactie zal gevoerd worden. Dat dit niet meer in de huidige versie staat, betekent niet dat Antwerpen gespaard wordt van de actie. Het is allicht een poging om de politie te verschalken. Tegenwoordig krijg je in Antwerpen immers al een overlastboete als je een griepvaccinatieactie organiseert.

Dinsdag publiceerde De Wereld Morgen een lezenswaardig artikel over de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) die Rob Verreycken en enkele Vlaams Belang’ers en Voorpost’ers in juli hebben opgericht, VSV die nu via de omweg van de Britse vakbond Solidarity kandidaten zou kunnen afvaardigen bij de volgende sociale verkiezingen. Solidarity is een vakbond verbonden met de Britisch National Party (BNP) van Nick Griffin. De voornaamste medewerkers van Solidarity hebben een verleden bij Blood and Honour en aanverwante. Rob Verreycken was er onmiddellijk fan van.

De bedoeling van Rob Verreycken is natuurlijk niet om de arbeidersstrijd te versterken, maar om die te verzwakken. Dat bleek ook al toen Rob Verreycken een kort commentaar gaf op de vakbondsbetoging vorige vrijdag tegen de regering-Di Rupo. Rob Verreycken: “De drie monopoliebonden willen hun militanten alleen een dagje vrijaf aanbieden via een voormiddagwandelingetje door Brussel. Die grote vakbondsbetoging noemen wij even nutteloos als ongeloofwaardig: de drie Belgische monopoliebonden zullen wel de laatsten zijn die een anti-Vlaamse belastingregering, onder leiding van hun politieke vrienden van de PS, écht in de problemen willen brengen...” Voor de VSV telt enkel wat de gevolgen zijn van de regering-Di Rupo voor Vlaanderen; niet wat de gevolgen zijn voor de Vlaamse arbeiders, bedienden, ambtenaren, werklozen, jongeren… Met de VSV erbij zouden de vakbondsleden niet over drie vakbonden – ACV, ABVV en ACLVB – maar over vier vakbonden verdeeld zijn. Rob Verreycken weet alles van verdelen, opsplitsen, verzwakken…

VB-gemeenteraadslid en partner van Rob Verreycken Ann Spitaels is onlangs opgestapt uit de VB-afdeling in Sint-Niklaas, en OCMW-raadslid Rob Verreycken dreigt ermee op te stappen. Het is al meerdere keren tot een kletterende ruzie gekomen tussen Rob Verreycken en Ann Spitaels enerzijds, en plaatselijk VB-boegbeeld Frans Wymeersch anderzijds. Frans Wymeersch is nochtans geen onbekende voor de familie Verreycken. Frans Wymeersch stichtte in 1977 samen met Wim Verreycken (foto: uiterst rechts, naast zijn rechtstaande zoon Rob) de Vlaamse Republikeinse Partij, en beiden stonden samen aan de wieg van het Vlaams Blok. Aanleiding voor het jongste dispuut is een interpellatie van Ann Spitaels, over lood in het drinkwater, in de gemeenteraadszitting van 25 november. Net als het stadsbestuur van Sint-Niklaas trokken de VB’ers Frans Wymeersch en Guido Vergult de interpellatie van Ann Spitaels in twijfel. Prompt besloot Ann Spitaels voortaan als onafhankelijk gemeenteraadslid te zetelen, ‘onafhankelijk’ maar wel nog met een nationale lidkaart van het VB op zak. “De scheuring van de lokale afdeling van het Vlaams Belang in Sint-Niklaas is hiermee (…) een feit”, schreef Rob Verreycken op zijn blog.

Wat Rob Verreycken niet vertelde op zijn blog, en ook niet bij zijn vrienden van RechtsActueel, is dat Rob Verreycken, nog vóór die gemeenteraadszitting van 25 november, ontslag heeft genomen als VB-fractieleider in de OCMW-raad in Sint-Niklaas. “Onze partij lijkt het te ontgaan dat er verkiezingen voor de deur staan. Daarom wil ik een signaal geven”, zegt Rob Verreycken in Het Laatste Nieuws. “In de meest recente peiling zakt het Vlaams Belang in Sint-Niklaas van 11 naar 5 zetels (in de gemeenteraad, nvdr.). We staan dus voor een uiterst belangrijke afspraak. We hebben een nieuw en jong gezicht nodig aan de kop.” En Rob Verreycken vervolgt: “Ik ben als veertiger geen vragende partij. Wymeersch zou ook beter een stap opzij zetten. Aan hem zou moeten worden gevraagd om op een elegante manier met politiek pensioen te gaan. Hij zou beter geen plaats meer krijgen op de lijst. Als aan die voorwaarden niet wordt voldaan, stap ik uit de lokale afdeling.” Volgens Het Nieuwsblad is Rob Verreycken al weg uit de lokale VB-partijraad.

Wordt de volgende stap in Sint-Niklaas de oprichting van de Verreyckenpartij? Als Rob Verreycken de vakbondsleden wil verdelen over meer vakbonden, waarom zouden dan de Vlaams-nationalistische en rechtse stemmen in Sint-Niklaas niet verdeeld worden over meer partijen?

De ‘Vlaamse Solidaire Vakbond’ (VSV) die Rob Verreycken en zijn Voorpost- en andere rechts-radicale vrienden hebben opgericht (foto 1), mocht zich verheugen over een brief van Eddy Hermy, nationaal coördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Rob Verreycken antwoordde, en Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme en coördinator van het N-SA (foto 2), repliceerde. Kameraden onder elkaar, we kunnen ervan leren.

In zijn ‘Open brief aan een vakbondsleider’ herinnert Eddy Hermy Rob Verreycken aan “een lang gesprek” tussen hen beiden waarin Hermy pleitte om de anti-vakbondcel van Marie-Rose Morel om te vormen tot een heuse vakbond. Rob Verreycken antwoordde tegen vakbonden te zijn. We kunnen ons levendig voorstellen dat dat inderdaad de toon van het gesprek was. Hermy stelt voor “leden van de bestaande vakbonden in cellen op te vangen van een solidaristische vakbond die de vergaderingen en congressen van traditionele vakbonden gaat bestoken met voorstellen die aanleunen bij het solidarisme”. Hermy heeft nog een tweede punt: hij verwijt de VSV niet echt een sociaal programma te hebben. Eddy Hermy: “Bij de oprichting van een vakbond erin slagen om helemaal niets te zeggen over de crisismaatregelen die het kapitaal wil doorvoeren – en hoe u daarbij van plan bent de belangen van uw leden / sympathisanten te verdedigen – dat zijn toch straffe stoten, kameraad!” Na nog verder de VSV te roskammen besluit Hermy: “Dat gedrocht van een ultraliberale vakbond kunnen we missen als de pest.”

Rob Verreycken antwoordde dat de VSV niet kan verweten worden geen sociaal-economisch programma te hebben én ultra-liberaal te zijn. Verreycken verwijst hiervoor naar de statuten van de VSV waarin zowel de klassenstrijd als het liberalisme afgewezen worden. Dat is natuurlijk maar een halve uitleg: het is niet omdat in de statuten staat dat men het liberalisme afwijst, dat men wél een sociaal-economisch programma heeft. Aan een werking binnen de bestaande vakbonden, naar het voorbeeld van de PVDA, wil Verreycken niet meedoen. “Ook al is het marxisme wereldwijd mislukt, het heeft blijkbaar nog steeds zijn trouwe aanhangers… Uiteraard wijs ik dat volledig af. Als het marxisme gefaald heeft, en als het belgicisme de strijd tegen het Vlaamsnationalisme verliest, dan is dat omdat rechtlijnigheid en waarheid op termijn duizend keer krachtiger zijn dan heimelijkheid en infiltratie.” Tenslotte herinnert Rob Verreycken aan “het enige korte gesprek” dat hij ooit had met Eddy Hermy, maar daarover zo dadelijk meer.

Eerst nog iets over het vervolg. Dat is van de hand van Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in hetzelfde Waasland als waar Rob Verreycken tegenwoordig woont en coördinator van het N-SA. Jan de Beule becommentarieerde het antwoord van Rob Verreycken. Jan De Beule: “Het is natuurlijk zinloos, maar ik zou toch wel enkele opmerkingen willen geven aan de heer Rob Verreycken.” De Beule kreeg ooit een blaadje van Verreycken om uit de vakbond te stappen. Voor De Beule was dat niet nodig omdat hij al buitengezet was bij het ACV. Rob Verreycken legde uit waar je voor sociale voordelen elders dan bij de vakbonden terecht kan, maar voor een bepaald sociaal voordeel van 138 euro had hij geen alternatief. Voor Rob Verreycken ging het echter “maar” over 138 euro.

De Beule en Verreycken kennen elkaar al jaren, en het N-SA is Verreycken ook bekend. Verreycken omschrijft het als “de kleine groep” N-SA “die tegelijk ook bestaat als partijtje NDP”. N-SA/NDP, het is een besluit van het ‘congres’ van het N-SA in Edegem eind vorig jaar. Rob Verreycken dan over zijn enig gesprek ooit met Eddy Hermy. Het "lang gesprek" dixit Hermy. Het “korte gesprek” dixit Verreycken. Rob Verreycken: “Ik heb hem toen gezegd dat ik niet geloof in het nut van een groepje dat zich bewust opstelt in de marge van de samenleving. Als je voor je groepje de naam NSA/NDP kiest hoef je geen puzzelwonder te zijn om daarin de naam te herkennen van de nazipartij van Hitler, de NSDAP.”

Jan De Beule situeert op zijn beurt de VSV. Jan De Beule: “Rob Verreycken komt uit o.a. de NSV, die als clubkleuren zwart-wit-rood heeft. Men zou dit kunnen interpreteren – in zijn eigen geest – als de kleuren van het oude Duitse keizerrijk speciaal gekozen voor de Nationaal Socialistische Vereniging. Hij had vroeger in zijn handtekening een odal-rune verwerkt: in zijn eigen denken een symbool van een of andere SS-divisie. Als klap op de vuurpijl kiezen ze in het logo van hun fonkelnieuwe ‘vakbond’ een tandwiel: het symbool – volgens zijn eigen denken – van het nationaalsocialistische Deutsche Arbeitsfront, de vakbond van het nationaalsocialistische Duitsland (foto 3: een pin van het Deutsche Arbeitsfront).”

De ene VB’er die de andere VB’er verwijt aan te leunen bij het nazisme, en omgekeerd. Wij zouden het niet durven, maar zij kennen elkaar al jaren.