Anti-Fascistisch Front / Verzet

Aanstaande zondag 26 september worden in Sint-Truiden Waalse Feesten ingericht. Limburg heeft trouwens al lang een band met Wallonië, en meer in het bijzonder de provincie Luik. Limburg behoorde tot het Prinsbisdom Luik, en ontelbare Limburgers verdienden hun kost in de Luikse staalindustrie. Dat de Sint-Truidense burgemeester Ludwig Vandenhove lid is van B-plus helpt natuurlijk ook om de Waalse Feesten in Sint-Truiden georganiseerd te krijgen.

Maar er zijn er altijd die de pret willen bederven. Voorpost heeft aangekondigd de receptie bij de Waalse Feesten in Sint-Truiden te verstoren. Met “toeters, blazers, fluitjes, deksels, trompetten en al wat lawaai maakt” willen ze de receptie “enigszins opvrolijken”. Over vuvuzela’s wordt niet gerept. Volgens een persmededeling van Voorpost zijn Waalse feesten "op Vlaams grondgebied (...) een provocatie van jewelste." Even later herhaalt Voorpost nog eens dat dit "je reinste provocatie" is, en meldt de club van Luc Vermeulen (foto 1) dat Voorpost niet zal nalaten "op deze provocatie in te gaan". Voorpost heeft blijkbaar weinig nodig om zich geprovoceerd te voelen. Vervoer vanuit de traditionele vertrekpla(a)ts(en) voor Voorpost-manifestaties is geregeld. In 2008 voerde Voorpost al eens actie bij de Waalse Feesten in Sint-Truiden. Zonder vooraf het plaatselijk VB-bestuur in te lichten, wat kwaad bloed zette bij toenmalig VB-fractieleidster in de Sint-Truidense gemeenteraad Marleen Govaerts.

We ontkennen niemand het recht om fier te zijn op Vlaanderen, maar fierheid halen uit het verstoren van Waals Feesten in Vlaanderen is zielig. In Sint-Truiden laten ze het echter niet aan hun hart komen. De Waalse Feesten worden daar afgesloten met het Eerste Waals Humorfestival in Vlaanderen. Waar naast Bert Kruismans, de Waalse humoristen Les Frères Taloche, Alex Vizorek en Stefan Cuvelier – in het Nederlands – zullen optreden. Het is niet de grootste zaal van cultureel centrum de Bogaard die men daarvoor gereserveerd heeft, maar het is snel zijn om nog aan een toegangskaart te geraken.

Gisteren kreeg je hier de scores die het VB in de verschillende kieskantons haalde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7052497). Morgen brengen we hier een paar verhalen uit de coulissen van het VB, tot zelfs - en dit is geen grap - uit de slaapkamer van Filip Dewinter. Maar vandaag buigen we ons over de kiesresultaten in Franstalig België. Per slot van rekening zijn we toch allemaal ook Belg. Naar verluidt heeft zelfs Filip Dewinter een Belgische identiteitskaart.

In 2004 behaalde de lijst van het Front National (FN) voor Europa, een beetje verrassend, een fraaie 7,4 % van de stemmen. Dat had net geen verkozene tot gevolg, maar het schimmige FN stond er weer na jaren prutsen in de marge. De steile ambities van het vernieuwde FN werden vorige zondag echter keihard de kop ingedrukt. Bij het afsluiten van de stemming bleek de Europese FN-lijst amper 3,4% van de stemmen waard. Meer dan één FN-stem op twee ging dus verloren. Lijsttrekker Jean-Pierre Borbouse (foto 1) ging met amper 16 183 voorkeurstemmen met de billen bloot. Daarmee staat hij op de 137ste plaats van alle Belgische kandidaten voor Europa. In de race naar het Europese halfrond had het FN het extreem-rechtse speelveld niet voor zich alleen. Nieuwkomer Wallonië d'Abord, een 'regionalistische partij' met een belegen radicaal rechts programma, behaalde anderhalf procent van de stemmen van het Franstalige kiescollege. Ook ruim onvoldoende voor een zetel maar toch (iets) beter dan verhoopt. Of dit een voorschot is op komende electorale successen is twijfelachtig maar ook niet geheel uitgesloten. Feit is dat Wallonië d'Abord, ondanks beperkte middelen en weinig media-aandacht, onbeschadigd uit de stembusslag is gekomen. On verra.
 
Als het in Europa niet lukt dan halen we toch enkele verkozenen in Wallonië, zeker in de provincies Henegouwen, Namen en/of Luik, was de redenering in de FN-rangen. Mis gedacht, want nergens komt het FN ook maar in de buurt van de kiesdrempel. Het beste resultaat werd geboekt in Henegouwen waar de FN-lijst afklokte op 3,86 %. In de provincie was er wel stevige concurrentie van een 'rivaliserend' FN met de hoogst originele naam FN plus (1,08 %), van Wallonie d'Abord (1,05 %) en van de minuscule FN-dissidentie FDW (0,04%). In Luik was het al niet veel beter. Au contraire. Daar scoort het FN welgeteld 2,69 %. Wallonie d'Abord en FN plus namen er ook deel aan de kiesverrichtingen zonder noemenswaardig resultaat, respectievelijk 0,91 en 0,28 % van de stemmen. Grosso modo hetzelfde verhaal in de provincie Namen waar de FN-lijst 2,83 % haalt, Wallonie d'Abord 1,53 % en FN plus 0,40 %. In Waals-Brabant had het FN geen last van extreemrechtse concurrenten maar met 2,15 % van stemmen was daar weinig van te merken. In de provincie Luxemburg was enkel FN plus present dat er meteen haar beste resultaat liet optekenen met 1,51% van de stemmen. In totaal haalde het FN in het Waalse Gewest 2,86 % van de stemmen, Wallonie d’Abord 0,96 %, FNplus 0,65 % en het zogenaamde Front Démocrate Wallonne 0,02 %. Samen 4,49 %, waardoor ze zelfs samen onder de kiesdrempel blijven.
  
In Brussel  incasseert het Vlaams Belang zoals verwacht erg stevige klappen. Drie van de zes kamerleden in de Hoofdstedelijke Raad gaan verloren. Onder hen Valérie Seyns (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7052534). Van de weeromstuit is ze met haar chérie Bart Debie voor een paar dagen verlof naar Parijs gevlucht. VB-lijsttrekker Johan Demol was not amused at all en begon zondagavond al met scherp te schieten op de nationale partijleiding. Die zou veel te weinig rekening houden met de Brusselse problemen in het algemeen, en met de Brusselse VB'ers in het bijzonder. Gisteren gaven we de VB-percentages ten overstaan van de Vlaamse partijen in Brussel. Vandaag de percentages in Brussel tout court. Het VB valt ter hoogte van het Atomium terug van 4,69 % in 2004 naar amper 1,97 % nu. Meer dan een halvering van het oorspronkelijke aandeel. Daar komen gegarandeerd vodden van. De diversiteit onder de extreemrechtse partijen in Brussel was deze keer bijzonder groot. Veel leverde het allemaal niet op. Het FN speelt àl haar verkozenen kwijt en valt terug op een schamele 1,69 % van de stemmen. FN-boegbeeld Patrick Sessler wist amper 1 462 Brusselaars te overtuigen om hem te steunen. Andere ridicuul slechte resultaten waren er voor het rechts-populistische Front Démocratique Bruxellois onder leiding van Paul Arku (foto 3, ex-VB, ex-FN) met 0,13 % van de stemmen, de restanten van het Front Nouveau de Belgique (FNB) met 0,12 % van de stemmen en de hooligans van Nation met 0,10 % van de stemmen. Bij Nation is de interne afrekening al gestart (zie: http://www.blokbuster.be/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=1006).

Bij de start van het nieuwe politieke jaar blijkt er onder de taalgrens alweer een nieuwe extreem-rechtse beweging (partij) te zijn opgestaan. Er zijn nog zekerheden in deze politiek woelige tijden! "Wallonie d'abord" heet de nieuweling. Bevolkt door zelfverklaarde politici met een verleden in het ongeëvenaarde Belgische 'Front National' (FN). En in haar elf-en-dertig dissidenties door de jaren heen natuurlijk.

Aan de basis van de nieuwe politieke formatie liggen enkele 'kaders' van het recentelijk opgedoekte 'Force Nationale'. Een onbeduidend partijtje dat in 2004 werd opgericht door Front National - dissidenten i.s.m. leden van het extreem-rechtse groupuscule 'Bloc National'. Zeggen al die namen u niets? Maak u niet ongerust - het ligt echt niet aan u.

Force Nationale was het 'geesteskind' van de bejaarde ex-senator Francis Detraux. De man werd ooit verkozen op een lijst van het Front National, was ook enige tijd 'schatbewaarder' van deze partij geplaagd door (vele) financiële schandalen, en maakte deel uit van de eerbiedwaardige senaat in de periode 2004-2007. Hij was de eerste en enige voorzitter van Force Nationale. Als politieke partij kon die nooit electorale (en andere) potten breken. Twee maal werd aan de verkiezingen deelgenomen. Even zoveel keer was het globale resultaat ronduit slecht.

Enig resultaat van belang was de verkiezing van een gemeenteraadslid in de illustere gemeente Dison en de (nipte) verkiezing van twee provincieraadsleden in oktober 2006; één in Waals-Brabant en een andere in de provincie Namen. Het belangrijkste effect dat Force Nationale sorteerde was bijdragen tot de verregaande versplintering van het extreem-rechtse electoraat aan Frantalige kant. Zo dongen in sommige kieskringen liefst drie 'FN' -lijsten ('FN', 'FNB' en 'FNationale') mee naar de gunst van de kiezer. En zo reden ze vooral elkaar in de wielen.

Na enkele jaren gesukkel in de marge zag de leiding van Force Nationale het merendeel van de leden en militanten uitwijken naar het 'nieuwe' Front National geleid door Michel Delacroix. Waarna de partijtop het prompt voor bekeken hield. Niet voor al te lang echter. Begin augustus zetten (ex-)voorzitter Francis Detraux en (ex-)politiek secretaris annex 'partij-ideoloog' Juan Lemmens het nieuwe initiatief 'Wallonie d'abord' in de steigers. Met de Waalse hoofdstad Namen als thuisbasis.

Juan Lemmens was in een vorig leven lid van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad (1995-1999) voor het Front National. Op zijn persoonlijke blog verwerpt hij resoluut het label 'extreem-rechts' maar wie een blik werpt op 's mans politieke parcours merkt al snel het lidmaatschap op van een reeks partijen die in de voorbije jaren politiek Franstalig België 'kleurden' aan de uiterst rechtse zijde. Het gaat om het Front National, Front Nouveau de Belgique, de PSD, Force Nationale, Bloc National enzovoorts.

Het duo Detraux - Lemmens haalde de mosterd voor 'Wallonie d'abord' in -jawel- Frankrijk! Meer bepaald bij de rechts-regionalistische beweging 'Alsace d'abord!' (Elzas Eerst!) waarvan zowel de benaming afgeleid is, als het logo, als de grote lijnen van het 'programma' dat weinig verwonderlijk grossiert in slogantaal en extreem-rechtse klassiekers. Alsace d'abord is een afsplitsing van het Franse Front National van J.M. Le Pen. Nadat zowel het Vlaams Blok/Belang als het Belgische FN de huisstijl van Le Pen's partij kopieerden in de jaren '90, worden nu ook al de afsplitsingen van het (Franse) FN gekopieerd. Originaliteit is nooit een sterke eigenschap geweest van extreem-rechts.

Erg merkwaardig ook; na jaren 'vastberaden' de eenheid van het land verdedigd te hebben - één van de kenmerken van de onderscheiden FN's die we in de laatste jaren voorbij zagen defileren - trekken Detraux en co nu ineens de regionale kaart. De Waalse belangen dienen nu vooral verdedigd te worden. Het discours van de nieuwe partij is weliswaar niet separatistisch maar erg rechtlijnig kan je 't allemaal maar moeilijk noemen. 

Op de website van de nieuwbakken partij klinkt het in ieder geval als volgt: "Wallonie d'abord est née de la constatation que les partis politiques actuels ont conduit la Wallonie à la faillite et sont incapables de résoudre les maux qui rongent la Wallonie: chômage, immigration abusive, santé, insécurité, etc…»

en: "Nous sommes fermement opposés à l'extension du droit de vote aux résidents non-européens. Nous voulons que la Wallonie prenne ses distances avec une politique de connivence envers les immigrés qui a montré ses limites. Pour ramener la sécurité dans nos villes et communes, il faudra appliquer une politique de tolérance zéro. Cela veut dire réagir contre chaque forme de criminalité, vandalisme ou délabrement".

Daar zal volk naar komen kijken... Au suivant!