28-05-14

FRANSTALIG EXTREEM-RECHTS: OVER EN UIT (1)

Werd extreemrechts in Franstalig België na de vorige verkiezingen klinisch dood verklaard, dan vond voorbije zondag niets minder dan de uitvaart plaats. In alle stilte en in zeer intieme kring. Zelfs de Franstalige pers maakte er geen woorden aan vuil.

 

Er namen in alle Waalse kieskringen samen zes extreemrechtse lijsten deel aan de verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Zes partijen die de concurrentie dienden aan te gaan met elkaar maar ook met drie rechts-populistische partijen die zich uitdrukkelijk richtten tot hetzelfde malcontente kiespubliek. De voorspelde versplintering van de proteststem werd na het afsluiten van de kiesverrichtingen een feit.

 

In de kieskring Henegouwen kwam het Vlaams Belang – jawel – als sterkste extreemrechtse formatie uit de kiesstrijd. Du jamais vu. Het Vlaams Belang kwam er, zoals hier eerder gemeld, aanzetten met de lijst ‘Faire Place Nette’ (FpN, foto 1: Jean-Marie Le Pen en Mechelaar Frank Creyelman samen op de affiche). Het Vlaams Belang behaalde met die ‘foplijst’ 2,1 % van de stemmen. Zonder echt campagne te voeren. Als het Vlaams Belang naast in Ninove één succes(je) heeft geboekt vorige zondag, dan is het wel het verslaan van Franstalig extreemrechts op eigen terrein. Dat kan Bart De Wever niet zeggen.

 

De andere resultaten van extreemrechts in Henegouwen moeten achter de komma worden gezocht; Wallonie d’Abord: 0,7 %, Nation: 0,5 %, Plus+: 0,3 %, Nouvelle Wallonie Alternative: 0,2 %, en het Front Wallon eveneens 0,2 %. Het electorale aandeel van extreemrechts in Henegouwen is daarmee geslonken tot 4 % van de stemmen. Een historisch dieptepunt. We moeten al tot diep in de jaren ’80 teruggaan om vergelijkbare resultaten op te tekenen. Vooral Wallonie d’Abord (WdA) laat  pluimen met amper 0,7 % van de stemmen, vier jaar geleden behaalde het partijtje nog net geen 2 %.

 

In de Henegouwse kieskring behalen de drie rechts populistische partijen (Parti Populaire, Debout Les Belges en La Droite) samen 8,7 % van de stemmen. De onderlinge concurrentie maakt dat deze score niet verzilverd wordt met een zetel in het halfrond. Die zetel lag voor het grijpen mocht de Parti Populaire (PP) niet uit elkaar gevallen zijn in het voorbije jaar. Met 4,4 % van de stemmen blijft de PP in Charleroi en omstreken net onder de kiesdrempel haperen. PP-boegbeeld en -lijsttrekker Mischaël Modrikamen zal verre van ‘ amused’ zijn. De PP-dissidentie Debout Les Belges (DLB), aangevoerd door de ongeëvenaarde brulboei Laurent Louis, haalde in Henegouwen 3,4 %. De tweede PP-afscheuring La Droite (LD) van de veelgeplaagde voorzitter en lijsttrekker Aldo Mungo kon op 0,9 % van de stemmen beslag leggen.

 

Onder meer de PTB-GO!, de Franstalige versie van de PVDA+, profiteerde van deze verdeeldheid. Met 5,2 % van de stemmen slaagde de radicaal linkse arbeiderspartij er probleemloos in om in Henegouwen een eerste parlementszetel binnen te rijven voor belastingspecialist Marco Van Hees. De tweede zetel werd in de Luikse kieskring met 8,1 % van de stemmen gehaald met partijwoordvoerder Raoul Hedebouw. 

 

In de kieskring Luik is het voor extreemrechts ongeveer hetzelfde beeld voor de Kamer, al wipt de PP daar wel nipt over de kiesdrempel met 5,3%. De rechts-populistische partij behaalt er zijn enige Kamerzetel met Aldo Carcaci, voorheen actief bij de PS en de socialistische mutualiteiten. In en rond de vurige stede komt Wallonie d’Abord als sterkste partij uit de extreemrechtse broederstrijd met 1 % van de stemmen. De lijst van Nation haalt er 0,4 % en het Front Wallon kon nauwelijks 0,1 % van de stemmers overtuigen.

 

In de kieskring Namen waren er drie extreemrechtse lijsten op het stembiljet terug te vinden en daarmee is het voornaamste meteen gezegd; Nation is er goed voor 0,5 % van de stemmen. Front Wallon en NWA behalen er elk 0,2 %. Ook in Namen had het uiteenvallen van de PP in drie ruziemakende fracties zijn gevolgen. De PP haalde er 4,4 %. Met de 2,2 % van Debout Les Belges en de 1,4 % van La Droite erbij, samen 8 % van de Naamse stemmen was dat ruim voldoende geweest voor een zitje in de federale Kamer.

 

Wat geldt voor Namen geldt ook voor de kieskring Waals-Brabant. De PP strandt op 4 % van de stemmen en verliest de Kamerzetel die er vier jaar geleden werd veroverd. Stemmen die naar de concurrentie van Debout Les Belgens (1,4 %) en La Droite (1 %) gaan. Extreemrechts werd in Waals-Brabant weinig succesvol vertegenwoordigd door Nation met de Vlaamse lijsttrekker Kris Roman (foto 2, 0,4 %) en de NWA (0,2 %).

 

Ten gevolge van de zesde staatshervorming verdween de beruchte kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde (B-H-V) uit het zicht en van het stembiljet. In de kieskring Brussel namen enkel het Vlaams Belang en Nation de extreemrechtse honneurs waar. Met twee keer een minimaal resultaat tot gevolg. De VB-lijst kreeg de steun van 1 % van de Brusselaars. Nation charmeerde slechts 0,3 % van de stemmers in de hoofdstad.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fpn, creyelman, wda, fw, pp, debout les belges, la droite, nation, roman |  Facebook | | |  Print

FRANSTALIG EXTREEM-RECHTS: OVER EN UIT (2)

Anders dan in Vlaanderen wordt in Wallonië op het regionale niveau niet met provinciale kieskringen gewerkt. Geen vijf kieskringen in het Waalse gewest maar wel dertien. Die verregaande fragmentatie maakt het uiteraard niet eenvoudig voor kleine/nieuwe partijen om een eerste zitje te veroveren. In sommige kieskringen ligt de kiesdrempel erg hoog. In de kieskring Neufchâteau bijvoorbeeld zijn er maar twee zetels te verdelen. Extreemrechts nam deel aan de verkiezingen voor het Waalse parlement in acht van de dertien kieskringen. Nergens werd enig resultaat van betekenis geboekt. Gevolg: nul zetels. Dat was ooit anders.

 

Nation, die lijsten neerlegde in zeven kieskringen, behaalde het minst slechte resultaat in de kieskring Soignies (Zinnik) met 1,7 % van de stemmen. Elders is het zoeken na de komma. Het Front Wallon (FW) van Charles Petitjean deed mee in de kieskringen Luik, Charleroi en Namen om er uiterst marginale scores te halen. Het beste FW-resultaat werd in de kieskring Charleroi geboekt met een weinig hoopgevende 0,7 % van de stemmen. De zogenaamde ‘frontvorming’ heeft tot twee keer niets geleid. Ook Nouvelle Wallonie Alternative (NWA, foto) kon de steile ambities allerminst waarmaken. Aanwezig op het stembiljet in vier kieskringen, werd de beste score in Thuin opgetekend met 0,6 % van de stemmen. Al had de NWA in die kieskring geen extreemrechtse concurrentie, wat het uiterst magere resultaat nog verder de dieperik in relativeert.

 

Plus+, voluit: “Patriotisme, Liberté, Union & Souveraineté’, kaapt ongetwijfeld de prijs weg voor de meest gezwollen partijnaam. Maar ook niet meer dan dat. Plus+ was in slechts twee kieskringen op het stemformulier terug te vinden: in Mons en Charleroi waar respectievelijk 0,7 % en 0,6 % van de kiezers hun stem aan deze obscure minipartij gaven. Wallonie d’Abord (WdA) probeerde het in de kieskringen in Luik en Charleroi. Volgens sommige peilingen ging de partij van Juan Lemmens 3 % of meer halen, maar de Waalse kiezer besliste daar anders over. Het beste resultaat noteert WdA in Luik met 1,9 % van de stemmen, zowaar een verdubbeling van het stemmenaantal van 2010 in Luik. Ruim onvoldoende echter  om aanspraak te maken op wat dan ook. Of het zou de eretitel ‘grootste-extreemrechtse-partij-van-Wallonië’ moeten zijn. Sinds voorbije zondag weten we dat waard is.

 

Een van de volgende dagen bespreken we de in de Vlaamse pers onderbelichte resultaten van extreemrechts in Brussel. Maar de conclusie mogen we nu al trekken: electoraal stelt extreemrechts niets voor in Franstalig België. Beterschap biedt zich ten vroegste over een dikke vier jaar aan want zolang is het in principe nog wachten tot de volgende stemming. Het electorale ‘restkapitaal' bevindt zich op het lokale niveau met welgeteld zes gemeenteraadsleden in het gehele Waalse gewest. Verspreid over vier ‘partijen’ die met elkaar wedijveren in onbenulligheid. Blijft Nation dat zich meer en meer ontwikkelt als een VMO-achtige groep. Bij de verkiezingen in hemd en das (foto: Pascal Cornet, als Nation-lijsttrekker in Namen), op andere tijdstippen klaar voor fysieke confrontaties (foto: dezelfde Pascal Cornet bij een Vlaams Belang-meeting op 3 april).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, nation, fw, nwa, plus+, wda |  Facebook | | |  Print

10-05-14

OÙ EN EST AVEC L’EXTRÊME-DROITE? (1)

Franstalig extreemrechts gaat in ons land in sterk gespreide slagorde naar de kiezer eind deze maand. Met een minieme kans op enig succes. De halfslachtige pogingen tot hergroepering na het verdwijnen van het Belgische Front National in al zijn gedaanten zijn op een regelrecht fiasco uitgedraaid, en andere partijen slagen er beter in om de proteststem in huis te halen.

 

Als je de peilingen mag geloven worden de zogenaamde proteststemmen in het Waalse Gewest en Franstalig Brussel vooral opgepikt door de rechts-liberale ‘Parti Populaire’ (PP) en door de links radicale PTB, de Franstalige vleugel van de PVDA. Beide partijen samen zouden momenteel goed zijn voor ongeveer 13 % van het Francofone electoraat (PP: 5% - PTB: 8%). Dat stemt in grote lijnen overeen met het electorale aandeel waarop het Belgische FN en consorten beslag konden leggen in hun beste dagen.

 

Nadat Franstalig extreemrechts integraal van de politieke kaart werd geveegd in de voorbije jaren, ondernam de ‘Fédération des Nationalistes Wallons’ (FNW) eind vorig jaar een eerste poging tot frontvorming met de verkiezingen van mei 2014 in het vooruitzicht. Het FNW, één van de ontelbare Front National-dissidenties van weleer, wordt geleid door ex-Kamerlid en ex-senator Charles Petitjean (foto 1). Een schandaalgevoelig figuur die, zelfs in extreemrechtse middens, relatief weinig supporters heeft gezien zijn liberale voorgeschiedenis – de man was ooit burgemeester in Pont-a-Celles voor de PRL – en zijn behoorlijk eigengereid optreden.  

 

Nadat de FNW Jean, Damien en klein Pierke had aangesproken om de rangen te vervoegen, bleek slechts een handvol anciens en andere rechtse rakkers bereid om in het nieuwe front te stappen. Een front dat ‘Front Wallon’ (FW) werd gedoopt en dat deelneemt aan verkiezingen met de slogan: Touche pas à mon pays. Front Wallon dus, en niet Front National. Het gebruik van de naam, de afkorting én het logo van de Franse ‘moederpartij’ wordt immers door Marine Le Pen herself verboden en, waar en wanneer nodig, via gerechtelijke weg afgedwongen. FNW-voorzitter Petitjean, nochtans een vurig bewonderaar van Marine, werd vorig jaar nog door een Luikse rechtbank veroordeeld voor zijn herhaalde pogingen om zijn micropartij uit te geven als de Belgische/Waalse afdeling van het Franse FN.

 

De wonderen zijn de wereld nog niet uit maar de kans dat er op 25 mei een FW-verkozene mag genoteerd worden heet klein. De partij is slecht georganiseerd, heeft zo goed als geen militante achterban en is beneden de taalgrens zo goed als onbekend. Het FW-programma bulkt van sloganeske taal, uitroeptekens en vormt een zwaar belegen doorslagje van de ranzige taal die het (Belgische) FN in de voorbije drie decennia uitkraamde. Het FW neemt deel aan de verkiezingen in Namen, Henegouwen en in Luik. De partij heeft om tal van redenen lak aan de Europese Unie en doet bijgevolg niet mee aan de verkiezingen voor het Europarlement. Meer zelfs, het FW boycot deze verkiezingen en roept iedereen op om hetzelfde te doen. Probleem is dat er niemand luistert.

 

Iets meer sérieux en organisatie treffen we aan bij de rechts-regionalistische partij ‘Wallonie d’Abord’ (WdA). Opgericht in 2009 door de leiding van de ‘Force Nationale’, ook al een FN-afscheuring, timmert de kleine partij al jaren aan de weg. Met een eerste bescheiden succes(je) in 2012 toen een eerste WdA-gemeenteraadslid werd verkozen in de gemeente Dison (provincie Luik) met 6,5% van de stemmen. Wallonie d’Abord wordt geleid door Juan Lemmens (ex-FN parlementair) en profileert zich zowat als de Waalse evenknie van de N-VA. “Walen zijn geen parasieten” is één van de slogans waarmee WdA uitpakt (foto 2) en daar Facebook-gewijs redelijk wat bijval mee kent. Ook bij Vlamingen die zich voor het overige weinig kunnen voorstellen bij WdA.

 

De grootste vijand en tegelijk bondgenoot van de partij heet Bart De Wever. In de partijcommunicatie worden De Wever en de N-VA steevast zwaar op de korrel genomen. Anderzijds probeert de partij munt te slaan uit de steeds groter wordende afkeer die er voor De Wever en co leeft in het Zuiden van het land. En dat lukt zo te zien hoe langer hoe beter. In sommige peilingen wordt de partij een aanhang van om en bij 3 % van de stemmen toegedicht. Niet zo slecht voor een armlastige partij die straal genegeerd wordt door de media. Campagne wordt vooral gevoerd op het internet en met de organisatie van ‘politieke salons’ bij vrienden en sympathisanten. Of dat zal volstaan op 25 mei vormt een groot vraagteken. Een WdA-parlementair noteren na het tellen van de stemmen zou een verrassing zijn.

 

WdA noemt zichzelf, zoals vele anderen, het enige echte alternatief voor de klassieke partijen, houdt er een scherp anti-immigratie- en anti-islamstandpunt op na, en pleit zowaar voor de herinvoering van de legerdienst. Waarschijnlijk als enige Belgische partij. Of dat zal aanslaan bij de Waalse jeugd durven we te betwijfelen. “L’armée forme les hommes à se conduire en hommes” orakelt een recent partijpamflet. WdA neemt, anders dan 5 jaar geleden, niet deel aan de Europese verkiezingen. De hoge kiesdrempel en de uitputtende jacht op de benodigde 5.000 handtekeningen om een lijst te kunnen indienen verklaren hoogstwaarschijnlijk waarom. In 2009 haalde WdA met een eerste deelname aan de Europese verkiezingen 1,5% van de stemmen. Het FN was toen nog goed voor 3,6 % van het Franstalig kiescollege.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fw, wda |  Facebook | | |  Print

19-06-10

FRONT NATIONAL KLINISCH DOOD. WALLONIE D'ABORD EVENMIN SUCCESVOL

Zoals verwacht is extreem-rechts in Franstalig België vorig weekend volledig weggeveegd. Voor het eerst sinds Zwarte Zondag, die van 24 november 1991, heeft het Front National (FN) geen enkele vertegenwoordiging meer in de parlementen. Extreem-rechts is er in de komende jaren op het bovenlokale niveau volkomen afwezig. En dat heeft het volledig aan zichzelf te danken. 

Voor de Senaat hadden de kandidaten van 'Wallonie d'Abord' (WdA, foto) het extreem-rechtse speelveld voor zich alleen. Het knullige FN slaagde er immers niet in een lijst neer te leggen die aan de wettelijke minima voldeed. Ondanks het gebrek aan  extreem-rechtse concurrentie kon de WdA-lijst aangevoerd door partijvoorzitter Francis Detraux (ex-FN) amper 2,5 % van het Franstalige electoraat overtuigen.  Met dit resultaat parkeert WdA zich tussen de 'Parti Populaire' (4 %) van de flamboyante Mischael Mondrikamen en de Franstalige PVDA’ers, de PTB (2,1 %). WdA-voorzitter Detraux verzamelde 8 524 voorkeurstemmen. Hoeveel van die 2,5 % (62 251 stemmen) zou overschieten mocht het FN tóch hebben kunnen deelnemen? Allicht niet veel. De FN-senaatslijst haalde drie jaar geleden nog 5,9 % van de stemmen. Dat was toen goed voor één senator en de broodnodige partijfinanciering. In vergelijking met vorig jaar zit WdA wel in de lift. Het vervijfvoudigde haar stemaantal, maar het blijven bijzonder lage cijfers. Niet echt verwonderlijk met een lijsttrekker met het charisma van een overgordijn.  

In Henegouwen stonden drie extreem-rechtse lijsten op de stembrief voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Zoals eerder voorspeld op deze blog blijven de drie 'partijen' met lege handen achter. Het FN onder aanvoering van Patrick Cockriamont zette het minst slechte resultaat neer met 2,8 % van de stemmen. Oudgediende Cockriamont verzamelde zelf 2 770 voorkeurstemmen. Globaal gezien betekent dit resultaat niets minder dan een catastrofale achteruitgang met liefst 5 % ten overstaan van 2007. Dit verlies van ongeveer twee stemmen op drie doet het FN vlotjes onder de kiesdrempel  belanden. En de laatste kamerzetel verliezen. Exit FN. Tweede in extreem-rechtse lijn was Wd’A met bijna 2 % van de stemmen. WdA-lijsttrekker Juan Lemmens (ex-FN) behaalde slechts 1 460 voorkeurstemmen. Erg vrolijk word je daar waarschijnlijk niet van als radicaal-rechtse 'voorman'. Het tweede Front National dat in deze kieskring deelnam aan de bolletjeskermis, onder de naam 'FN+', verwierf 1,6 % van de stemmen. Lijsttrekker-brulboei Salvatore Nicotra sloot de feestelijkheden af met 1 931 voorkeurstemmen. De drie extreem-rechtse lijsten samen waren goed voor 6,3 % van de stemmen in Henegouwen. Eén enkele lijst met het gecombineerde resultaat van de drie lijsten had quasi zeker een zetel opgeleverd. Vorig jaar was het gezamenlijke resultaat van alle extreem-rechtse lijsten hier ook ongeveer 6%.

In Namen zet het FN een identieke score neer als in de kieskring Henegouwen met 2,8% van de stemmen. Een achteruitgang met 2 % in vergelijking met 2007. WdA behaalt hier 1,6 % van de stemmen. In Brussel-Halle-Vilvoorde worden de laagste scores opgetekend. Het FN haalt hier nog 0,7 %; WdA is goed voor amper 0,4 %. De WdA-lijsttrekker voor Brussel-Halle-Vilvoorde was partij-ondervoorzitter Kabasele (van Congolese origine, nvdr). Hij behaalt amper een derde (!) van de voorkeurstemmen van de nummer twee op de WdA-lijst, ene Stéphanie Moriau. Eigen volk eerst zeker? In Luik presenteerde enkel WdA zich voor de kiezer. De WdA-lijst behaalde er 1,5 % van de stemmen. Lijsttrekker Jacqueline Merveille (ex-FN) klokt af op 1 901 voorkeurstemmen. En daarmee is alles gezegd. Dit resultaat staat in schril contrast met de extreem-rechtse resultaten van begin jaren negentig. Toen piekten zowel het FN' als de schreeuwlelijkerds van 'Agir' in en rond de vurige stede met (gezamenlijke) scores van meer dan 10 %. De proteststemmen van toen lijken nu volledig verdampt. Meer van hetzelfde in de meest schilderachtige provincie van het land. De WdA is  in Luxemburg goed voor 1,8 % van de stemmen. Lijsttrekker Pascal Ligot behaalt nauwelijks 461 voorkeurstemmen. Dit resultaat mag niet verbazen. Ook het Front National kreeg hier in haar gloriedagen nooit echt voet aan de grond. De provincie is van oudsher een PSC/CdH - bastion. 

Het Front National is anno 2010 zowat alles kwijt. De partij rest enkel nog lokale en een handvol provinciale mandatarissen; 26 gemeenteraadsleden en 4 provincieraadsleden om precies te zijn. De partij is  met andere woorden. klinisch dood. Nieuwkomer 'Wallonie d'Abord' vult de vrijgekomen plaats gedeeltelijk in, maar kan tegelijk nergens overtuigen met scores tussen 1 à 2 %. Erg veel koop je daar niet voor. De partij wordt wel de grootste onder de extreem-rechtse kleintjes. Een schrale troost die  bovendien geen enkele garantie biedt voor politiek overleven in de komende – verkiezingsloze – jaren. Net als het FN moet WdA het doen zonder dotatie, zonder bekende koppen en met een dunbevolkte achterban. In aanloop naar 13 juni maakte het FN er een sport van om de 'Parti Populaire' (PP) van Mondrikamen stokken in de wielen te steken. Er werd in het FN-hoofdkwartier – niet geheel onterecht – gevreesd voor een massaal verlies van kiezers aan de rechts-populistische nieuwkomer. In de laatste weken voor verkiezingsdag organiseerde het FN een regelrechte diarree aan persmededelingen om de zogenaamde 'wantoestanden' in de PP aan te klagen, en om uitvoerig melding te maken van de vele misnoegde overlopers die vlotjes de rangen van het FN vervoegden. Op 13 juni, bij het binnenkomen van de resultaten, werd er lange tijd van uit gegaan dat de eerste verkiezingsdeelname van de PP op absoluut niets zou uitdraaien. Laat op de verkiezingsavond bleek echter dat de PP alsnog een Kamerzetel in de wacht kon slepen.

Hoe het nu verder moet met het FN is onduidelijk. De enige troef waarover de spookpartij beschikt is een sterke merknaam die echter door verschillende groupuscules wordt geclaimd. Achter de naam en het logo steekt momenteel absoluut niets. Geen organisatie of structuur, geen visie, nauwelijks een programma en dit alles onder kundige leiding van een handvol louche en schandaalgevoelige figuren. De concurrentie op de rechterflank wordt er bovendien niet kleiner op in de komende jaren. Wordt ongetwijfeld vervolgd, maar vraag ons niet wanneer.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, pp, 13 juni, wda |  Facebook | | |  Print

11-06-10

HET BLIJVEN SJOEMELAARS

Het electorale spel eerlijk spelen is niet aan extreem-rechts besteed. Dat bleek eerder deze week eens te meer toen Le Soir onthulde dat militanten van 'Wallonie d'Abord' (WdA)  zowat alle truken van de foor hebben uitgehaald om aan de nodige peterschaphandtekeningen te raken voor deelname aan de verkiezingen."Sur les marchés et lors d’autres événements publics, les militants de Wallonie d’abord ont obtenu des signatures en trompant les gens sur leur véritable programme."

Wie als partij wil deelnemen aan de federale verkiezingen heeft voldoende aan de handtekeningen van een aantal uittredende parlementsleden. Anders moet men noodgedwongen de straat op om een berg handtekeningen te verzamelen. En daar wringt uiteraard het schoentje voor kleine en/of nieuwe partijen. Zeker voor politieke hobbyclubs van de meest radicale soort zoals 'Wallonie d'Abord'. Het is niet de eerste keer dat WdA schrik heeft van haar eigen programma 'en plein public'. Vorig jaar presteerden enkele WdA'ers het om de jacht op de nodige handtekeningen – toen voor deelname aan de regionale verkiezingen – te vermommen als een petitie voor armlastige landbouwers! Het relaas van een opgelichte landbouwer willen we u niet onthouden. “Je me suis fait arnaquer”, zegt Alain Marion. Toen hij voor een Aldi-winkel in Rochefort actie voerde voor een betere melkprijs werd hij benaderd door drie jonge vrouwen. “Elles nous ont déclaré qu'elles faisaient partie d'un groupe qui voulait lancer un nouveau parti politique appelé ‘Wallonie d'Abord’. Et que justement, la défense de nos intérêts figurait en bonne place parmi leurs priorités. Ces gens parlaient bien. Bref... j'ai signé. Tout comme plusieurs autres agriculteurs de la région. Maintenant, je le regrette car j'apprends que le programme de ce parti positionne celui-ci vraiment très à droite. Ce qui ne nous avait bien sûr jamais été précisé par nos interlocuteurs. Je suis dégoûté.”

Dat er door extreem-rechts aan de andere kant van de taalgrens gesjoemeld wordt om aan voldoende handtekeningen te raken voor verkiezingsdeelname is geen nieuwigheid. Vooral het onvolprezen Front National (FN) had een patent op die bedenkelijke praktijk. Een enkele keer slaagde het FN er zelfs in om peterschapshandtekeningen van overledenen te verzamelen! Met alle voorspelbare gevolgen vandien. Meer dan eens werden FN-kieslijsten verwezen naar de prullenmand. In juni 2008 werd ex-FN voorzitter Daniël Féret nog veroordeeld tot een jaar cel door de rechtbank in Namen omdat hij in 2004 zwaar gefraudeerd had met de peterschapshandtekeningen voor de FN-lijst voor de Europese verkiezingen. Zijn partner Audrey Rorive werd toen voor dezelfde feiten veroordeeld tot 9 maanden met uitstel.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, wda |  Facebook | | |  Print

08-06-10

INTUSSEN IN FRANSTALIG BELGIË. OVER EN UIT VOOR HET FN?

De zwanenzang van Franstalig extreem-rechts, het ‘Front National’ in het bijzonder, zit er keihard aan te komen. Amateuristisch geklungel van het allerhoogste niveau, eindeloze interne conflicten en nieuwkomers die in dezelfde vijver vissen gaan het FN waarschijnlijk eerstdaags de nek omwringen. Uitsluitsel volgende zondag.

Voor de komende stembusgang hebben een aantal rivaliserende extreem-rechtse groepen onder de taalgrens een ‘tijdelijke wapenstilstand’ afgesloten. Om niet helemaal verdeeld voor de Franstalige kiezer te verschijnen. Die verdeeldheid is haast legendarisch. Meerdere partijen en partijtjes noemen zichzelf immers het échte 'Front National' (van België). En maken vooral elkaar het leven zuur. Ondanks die ‘inspanningen’ kan de kiezer op 13 juni in slechts drie kieskringen op het FN stemmen. FN-lijsten vind je op de kiesbrief in B-H-V, in Namen en in Henegouwen. Een lijst indienen voor de senaat was kennelijk te veel moeite. Dat organisatorische onvermogen heeft verstrekkende gevolgen nog voor er één stem is uitgebracht. Partijfinanciering hangt immers af van aanwezigheid in zowel kamer als senaat. Zelfs een goede score voor het federale parlement zal de financiële meubelen niet kunnen redden. Dat belooft voor de gitzwarte toekomst.

De lijst van groepen en groupuscules die zich voor de gelegenheid aandienen onder de noemer 'FN', met het lijstnummer 7, is indrukwekkend lang. De ‘kern’ wordt echter gevormd door het Front National geleid door uittredend kamerlid Patrick Cockriamont in combinatie met het ‘andere’ Front National waarin senator Michel Delacroix en oudgediende Patrick Sessler de hoofdrollen spelen. De rivaliserende ‘fronten’ op één enkele lijst houdt niets meer in dan een (tijdelijk) verstandshuwelijk; ze lusten elkaar namelijk rauw. De beide FN’s worden versterkt door een reeks personaliteiten uit extreem-rechtse groupuscules met ronkende namen. In volgorde van importantie gaat het om: het 'Front Démocratique Belge' (FDB), de 'Fédération des nationalistes Wallons' (FNW), de 'Fédération des nationalistes populaires Bruxellois' (FNPB) en de onvermijdelijke grappenmakers van 'Nation'.

Franstalig extreem-rechts zou zichzelf niet zijn mocht de hergroepering volkomen geslaagd zijn. Dat is ook nu het geval. In de kieskring Henegouwen zal het 'FN - lijst nr. 7' noodgedwongen de stemmen moeten delen met een 'Front National plus' (FN+) dat geleid wordt door oudgediende Salvatore Nicotra. Dat herleidt de kansen op electoraal succes, voor de beide FN-lijsten althans, tot zowat het absolute nulpunt. Een (eerste) zetel in deze kieskring kost ca 5,5% van de stemmen. In de huidige omstandigheden lijkt dat zo goed als uitgesloten als de stemmen ook nog eens gedeeld moeten worden. Salvatore – FN plus – Nicotra is één van de allerlaatste militanten van het originele Belgische Front National opgericht in 1985. Hij beweert over een ledenbestand van een 300-tal rechtse rakkers te beschikken. Veel geld durven we niet in te zetten op de correctheid van die informatie. Nicotra maakt nog steeds deel uit van de oorspronkelijke FN/NF – vzw. Dat zou wel eens een troef kunnen zijn voor het gebruik van de partijnaam en bijbehorend logo in de toekomst.

De rol van lachende derde in deze politieke context is weggelegd voor de relatief nieuwe partij 'Wallonie d'Abord' (WdA). Een kleine rechts-regionalistische politieke formatie die, we vinden het écht niet uit, ontstaan is als dissidentie van een FN - dissidentie. Dat zit zo: een aantal jaren geleden stapten enkele malcontente kaderleden op uit het Front National. Vervolgens verenigden zich onder de naam 'Force Nationale’. Afgekort – wonder o wonder – ook: FN. De Force Nationale werd geleid door de bejaarde ex-senator Francis Detraux. Hij was de eerste en enige voorzitter van de partij. Zijn ‘FN’ kon echter nooit overtuigen. De weinig indrukwekkende club nam twee maal deel aan verkiezingen maar boekte te weinig resultaat om te kunnen overleven. Naar extreem-rechtse traditie werd ook in de Force Nationale meer op elkaar gescholden dan sereen samengewerkt. Dat gekakel leidde onvermijdelijk tot een nieuw  'schisma' dat de basis vormde voor het huidige 'Wallonie d'Abord'. Ook hier vinden we Francis Detraux terug op de voorzittersstoel. Andere 'bekenden' in de partij zijn figuren met een stevig FN-verleden zoals Juan Lemmens, politiek secretaris, en Jacqueline Merveille, algemeen secretaris van de partij.

Hoewel klein en volslagen onbekend in Nederlandstalig België, de partijleiding slaagde er wèl in om overal lijsten in te dienen, zowel voor kamer als senaat, en geeft minstens een goed gestructureerde indruk. Enkele dagen geleden omschreef de krant Le Soir WdA nog als de partij die het Waalse equivalent van het Vlaams Belang wil zijn. Waals Belang of niet; alleen al door de zaken organisatorisch voor elkaar te hebben vormt WdA concurrentie voor het FN dat voor het eerst in 20 jaar uit alle parlementen dreigt te verdwijnen. Het FN, toen nog geleid door de louche 'wonderdokter' Daniël Féret, deed haar intrede in het parlementaire halfrond in november 1991. Vorig jaar verdween de FN-fractie uit alle regioparlementen. Dit jaar volgen – hoogstwaarschijnlijk – de ‘federale collega’s’.  
De uitslagen van de polls aan de andere kant van de taalgrens geven de WdA-leiding alvast goede hoop om het FN te verdringen in Franstalig België. Voor wat dat (nog) waard is. In 2009 nam WdA voor het eerst deel aan de (regionale) verkiezingen maar geen enkele kandidaat werd toen verkozen. De resultaten situeerden zich toen rond 1% van de stemmen. Net genoeg om opgemerkt te worden. Dat kan nu wel even anders uitpakken al lijkt de verkiezing van één of meerdere kandidaten – waar dan ook – erg onwaarschijnlijk. Rekening houdend met de huidige communautaire hoogspanning kan 'Wallonie d'Abord' eventueel ook wat stemmen binnenrijven van kiezers die doorgaans weinig of geen boodschap hebben aan partijen die excelleren in radicaal rechtse praatjes.

Een andere bedreiging voor al wie zich aandient onder de noemer ‘Front National’ wordt misschien ook gevormd door de nieuwe ‘Parti Populaire’ (PP), geleid door Mischael Mondrikamen. Bekend van Fortis en andere affaires. Wie de Franstalige pers wat volgt, weet echter dat de interne spanningen ook daar bijzonder hoog oplopen. Met de verkiezingen in zicht hebben al ’n aantal PP-bestuursleden de partijdeur achter zich dichtgegooid. Of deze neofiet aan het afstevenen is op een goed resultaat heet twijfelachtig. Vanuit het FN doet men er – via een stroom van persmededelingen – alvast alles aan om de PP stokken in de wielen te steken. Of dat ook zal lukken zien we volgende zondag.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fn, pp, 13 juni, wda |  Facebook | | |  Print